Schijnwereld

[solipsistic junkie]

kunnen we wel houden van een schijnwereld waar we de schijn van inzien?

[Jinny]

Welkom, je onderschrift wekt verwachtingen.....


Dienstmededeling,
Deze link geeft in het kort het gedrag van het forum weer voor newbies.
De uitgebreide regels vind U hier

FreeThinker op Facebook

[PietV.]

Welkom, sterke intro. Maar zou je een voorbeeld kunnen geven. Want je kan mij alle kanten opsturen met dit soort zinnen.

[doctorwho]

kunnen we wel houden van een schijnwereld waar we de schijn van inzien?

Welkom,

Ja

[solipsistic junkie]

Heb hieronder de achterliggende redenering van mijn vraag gepost.

Wij zijn onvermijdelijk aan onszelf als individu gehecht. Tegelijkertijd beseffen we impliciet dat die individualiteit eigenlijk nietig is. We zijn in wezen slechts een vervangbaar onderdeel van een materieel proces. Om die reden proberen we onze individualiteit betekenis te verlenen door de aandacht net af te leiden van het individu. Ik ben bijvoorbeeld een waardevol individu omdat ik filosoof ben, goed kan koken, bruin haar heb, etc. Dankzij de verbinding met een bovenindividuele betekenis lijk ik zelf ook betekenisvol te worden. Het probleem hiermee is echter dat we beseffen dat die verbinding met het bovenindividuele me tegelijkertijd vervangbaar maakt. Iemand anders zou eventueel ook filosoof kunnen worden en ik ben niet de enige op de wereld met dergelijk bruin haar. Paradoxaal genoeg zorgen de realiteiten die mijn individualiteit van de nietigheid moeten redden voor vervangbaarheid op een ander niveau. Zodra ik een identiteit krijg, ben ik niet langer bij mezelf aanwezig maar slechts bij een algemene realiteit die mijn individualiteit relativeert. Vandaar het menselijke verlangen naar de destructie van die ordening in de hoop te achterhalen waar het echte individu ligt. Het menselijke verlangen naar transgressie van de culturele orde kan dan begrepen worden als een poging om de ware individualiteit terug te vinden. Maar zodra ik die ware individualiteit heb gevonden, kom ik meteen uit bij een anoniem materieel proces dat het individu weer op het andere niveau relativeert! Wat ben ik, als je mij loskoppelt van mijn identiteit als filosoof, mijn bruine haren en van al het andere dat mij vervangbaar zou kunnen maken? Ik ben niets anders dan een lichaam dat een bepaald uniek tijdruimtelijk traject binnen het geheel van de materiële wereld doorloopt. Als ik ontdek wie ik in waarheid ben, dan ontdek ik dat ik eigenlijk niets ben. Kortom: het individu bestaat maar als tussenwezen tussen het bovenindividuele en de anonimiteit, en dat is misschien de reden waarom de mens wel moet schipperen tussen het verlangen naar een stabiele orde en het verlangen naar destructie van die orde.

Kan je houden van het concrete, terwijl je het tegelijk ziet als uiting van iets anders, met andere woorden als illusoir? Bijvoorbeeld: iemand die houdt van zijn gezin omdat hij inziet dat dit instituut nodig is ter bescherming tegen de zinloosheid, houdt misschien meer van de diepere functie van het gezin dan van dit gezin zelf. De vraag of een tussenpositie houdbaar is, blijft mij achtervolgen.

Leef ik in een omgeploegde akker of een verwoest maanlandschap..

[Jagang]

Je bent geen filosoof, maar een live postmodernisme generator.

http://www.elsewhere.org/pomo/" onclick="window.open(this.href);return false;

[doctorwho]

Je bent geen filosoof, maar een live postmodernisme generator.

http://www.elsewhere.org/pomo/" onclick="window.open(this.href);return false;

Of je bent net door een Turing machine in het ootje genomen

[solipsistic junkie]

Ik dacht eigenlijk eerder aan het existentialisme van Camus dan postmodernisme.
Correct me if I'm wrong..

[doctorwho]

[quote="solipsistic Wat ben ik, als je mij loskoppelt van mijn identiteit als filosoof, mijn bruine haren en van al het andere dat mij vervangbaar zou kunnen maken? Ik ben niets anders dan een lichaam dat een bepaald uniek tijdruimtelijk traject binnen het geheel van de materiële wereld doorloopt..

[/quote]

Je bent homo sapiens en met diens prikkelverwerkend systeem behept. Daar kan je allerlei etiketten qua identiteit op plakken maar hiermee vind je nog geen reden of zingeving. Met navelstaren en cirkelredeneren kom je er ook niet uit, tenzij je dit een prettige levensinvulling vindt natuurlijk.

[solipsistic junkie]

Zingeving, daar draait het allemaal rond in dit zinloos universum.
Probeer mijn leven te gedijen voor anderen.

Hoe dikwijls ik ook hoor: de vraag of je kan houden van deze schijnwereld kan je niet begrijpen, denk er niet over na, leef.. - toch lukt het mij niet.

[heeck]

Ik dacht eigenlijk eerder aan het existentialisme van Camus dan postmodernisme.
Correct me if I'm wrong..

Jouw onbeheersbare associaties kan je hooguit zelf voor je houden.
Niemand zou kunnen zeggen of vinden dat ze fout zijn.

Roeland

[Jagang]

@ Topic starter: laat me je vertellen dat je met dit quasi-hoogstaand gebabbel weinig weerklank zal vinden op dit forum.

[yopi]

Ik dacht eigenlijk eerder aan het existentialisme van Camus dan postmodernisme.
Correct me if I'm wrong..

Camus zou je eerst zelfmoord ter overweging geven voordat je aan andere vragen begint ...

Wat me niet duidelijk is of je nu jezelf als illusoir ziet of de 'wereld'(?).

Wat denk je van jezelf identificeren met een individuele identificerende instantie?
Inhoudelijk kan de identificatie dan varieren maar nooit je zelfbesef. Ook al wordt die nooit volledig inhoudelijk. In de ontplooiing van jezelf en wat je van je zelf maakt is er genoeg te leven als je eenmaal na Camus' eerste vraag van plan bent om er het beste van te maken: Een 'gemaakte' essentie die na de existentiele beslissing komt ...

[Jagang]

Als de wereld illusoir is, hoef je niets meer serieus te nemen.

[solipsistic junkie]

Wat me niet duidelijk is of je nu jezelf als illusoir ziet of de 'wereld'(?).

Met illusoir doel ik op de culturele ordening waaraan we als mens zo gehecht zijn om onze individualiteit staande te houden.