We hebben het over nu. In de tijd van aderlaten en purgeren was wetenschappelijke geneeskunde een alternatief. Maar was het alternatieve geneeskunde? Laten we geen begripsverwarring krijgen. Alternatief staat voor niet-bewezen, met misschien nog als toevoeging 'maar wel onderzocht'. Regulier voor de op de universiteiten geleerde geneeskunde. En natuurlijk, daar blijken ook geregeld therapieën door de mand te vallen. Maar die verdwijnen dan ook. In de alternatieve geneeskunde zijn een aantal hardnekkige, bewezen onwerkzame, geneeswijzen, die maar niet willen verdwijnen.gerard_m schreef:Uitstekend idee, dit subforum.
Ik wil om te beginnen vaststellen dat wat wij nu reguliere geneeskunde noemen, ooit zelf zeer alternatief was. Alternatief is een algemene term, een tegenstelling tot " regulier ".
Alles wat redelijk klinkt in de geneeskunde wordt onderzocht. Niets mooier dan een nieuwe therapie. Er heerst hier nog al eens complot denken. "Kanker kan genezen worden, maar de medische wereld houdt het tegen uit angst niets meer te verdienen".Het gevaar van een aantal alternatieve geneeswijzen is duidelijk, maar heeft ook te maken met hoe mensen ermee omgaan. Dit onderwerp roept vaak op dat mensen er volledig tegen zijn, of juist blind in geloven. Jammer, dit staat normaal onderzoek in de weg.
De reguliere medische wetenschap kent inderdaad talloze vragen, maar die worden wetenschappelijk onderzocht. Bij toeval ontdekte therapieën idem dito. Blijkt iets onwerkzaam, dat wordt het verworpen. Zijn er genezers, die er toch mee doorgaan, dan wordt dat alternatieve geneeskunde.Het is iets minder zwart wit dan vaak wordt gesteld. De reguliere medische wetenschap kent nog talloze vragen en diverse therapieen zijn bij toeval ontdekt. Wetenschap komt verder door onbetreden paden in te slaan, buiten de tunnel te denken. Om alle niet-reguliere geneeskunde bij voorbaat af te wijzen, is buitengewoon onwetenschappelijk.
Dat is mij niet bekend. Wie schrijft welke onwerkzame stof voor en wie heeft er baat bij?Inderdaad, de homeopaat schrijft een medicijn voor zonder chemisch werkzame stof. Maar dat doet de dokter ook. Een schrikbarend hoog percentage reguliere medicijnen wordt als placebo verstrekt, zonder enige werkzame stof. En toch werken ze. Hoe erg is dit als de patient er baat bij heeft?
Homeopathie: Talloze wetenschappelijke onderzoeken. Geen werking aangetoond. Dus verworpen door de wetenschappelijke geneeskunde. Toch vele aanhangers.
Acupunctuur: Talloze wetenschappelijke onderzoeken. Mogelijk licht pijnstillend effect, geheel onafhankelijk van waar je de naalden prikt. Onvoldoende werking om in de wetenschappelijke geneeskunde toegepast te worden.
Ook iriscopie is vaak onderzocht, kwam niets uit.
Wellicht minder vaak onderzocht, (maar wie houdt de beoefenaren tegen): Kleurentherapie, geluidstherapie, reiki, geurentherapie, nou ja, de reeks is eindeloos.