het vervuilende straatbeeld

[herman van der helm]

Drie donkere omhulsels, gitzwart, geen gezicht zichtbaar, zelfs geen spleet waar ogen doorheen zouden kunnen kijken, haasten zich over straat. Elke dag een andere plaats, een andere route. De wereld moet blijkbaar niet weten van hun bestaan. De blauwe zwaailamp op één van hen maakt het contrast. Is dit ons land? Is dit mijn stad? Wat is dit voor vervuilend straatbeeld. Het doet pijn aan mijn ogen en aan mijn hart. Ik, altijd gewend aan openheid, aan laten zien wie je bent, heb hier grote moeite mee. Wat is de noodzaak voor dit grote verstoppen?

De inzittende(n) zijn waarschijnlijk bang voor de wereld of suggereren dit in ieder geval naar mij toe. Ze voelen zich in iedere geval niet vrij zo het zich laat aanzien. Op sommige plaatsen stoppen de omhulsels. De zijvlakken worden snel geopend. Vier tot zes donkere silhouetten springen eruit en hun blikken spiesen door de omgeving. Dan stapt Geert eruit om bijvoorbeeld even te pinnen of een broodje te kopen. Direct daarna verdwijnen de zwarte omhulsels met grote snelheid in het niets.

Het lijkt me voor Geert een leven dat hij nooit had verwacht. Het zeggen wat je denkt is belangrijk, maar zo? " Iemand moet het doen" zegt hij. Dat neem ik wel aan. Maar is er dan echt geen andere manier? Is het de manier waarop je iets zegt niet erg belangrijk? Mijn vader zei altijd gekscherend: "De waarheid spreken zoals een smid op het aambeeld placht te hameren daar kom je ver mee".

Geert alleen in jouw handen ligt het om ons van "het vervuilende straatbeeld" te verlossen.

[Luck]

Of je gaat je druk maken om serieuze problemen.

[Destinesia]

Het zeggen wat je denkt is belangrijk, maar zo? " Iemand moet het doen" zegt hij. Dat neem ik wel aan. Maar is er dan echt geen andere manier?

Blijkbaar niet. Pim Fortuyn deed het geheel zonder silhouetten en dat duurde een stuk korter. Bovendien komt de dader al heel snel 'vrij'.