"Hetgeen nu het christelijk geloof wordt genoemd bestond ook al onder de antieken (vóór het begin van onze jaartelling). Er is niet vanaf het begin van het menselijk geslacht gewacht tot eindelijk het geloof in 'komst van Christus in het vlees' de naam 'Christendom' kreeg. Die ware religie bestond al veel langer". (Augustinus in 'Retractiones'.)
Deze verbluffende uitspraak van Augustinus is volledig in tegenspraak met de traditionele opvatting dat het Christendom - weliswaar voortgekomen uit het Jodendom - in feite is 'nedergedaald uit de hemel' als een radicaal nieuwe, unieke, alles overtreffende religie, bedoeld om alle andere religies te overschaduwen, te vervullen en te vervangen.
En dan zegt Augustinus: 'Vanaf het begin van het menselijk geslacht' en 'de ware religie die al veel langer bestond'.
Sprekend over Socrates, die ongeveer vijf eeuwen v.C. leefde, noemt Augustinus hem: "Een even groot Christen als welke kerkelijke heilige of martelaar ook". En: "Zijn 'heidens' Christendom was even verheven en zuiver als wat ik het mijne noem".
Weinigen realiseren zich dat Augustinus de Christelijke Drie-eenheidsleer ontleend heeft aan de 'heidense' filosoof Plotinus (205-270 n.C.) "die zijn geest had gevoed met de bijzonderheden van 'heidense' godheden en die leefde in de Griekse rationele religie voor ingewijden".
De opvattingen van Augustinus worden breed gedeeld door de grootste oude kerkhistoricus Eusebius, de bisschop van Caesarea: "De religie, door Jezus voor alle volkeren verkondigd, is nóch nieuw nóch vreemd". En: "Toegegeven: het Christendom is van latere datum en de naam 'Christen' is nieuw; maar onze manier van leven en de grondstellingen van ons geloof zijn niet door onszelf bedacht. Ze bestonden al en werden door goede mensen in acht genomen vanaf het begin van de wereld en door God aanvaard; die grondstellingen zijn immers door de natuur in de geest van de mens ingeplant".
En dit laatste de 'archetypische natuur' van het Christendom is uit de moderne onderzoeken overduidelijk geworden.
In zijn beroemde boek 'Historia ecclesiastica' zegt Eusebius dat de evangeliën van het NT uit de rituele boeken stammen van de Essenen, de voorlopers van de Christenen. Hij schrijft: "De Therapeuten (een groep Essenen in Egypte) waren Christenen en hun geschriften zijn onze evangeliën en brieven".
De theoloog Justinus Martelaar (2de eeuw n.C.) zegt: "Wat wij terecht in de oude Essenen prijzen is nu het bezit van de Christenen". En hij haalt talrijke voorbeelden aan en lijkt er wel eens moeite mee te hebben dat het Christendom zo weinig verschilt van het 'heidendom'.
Als hij door 'heidense' (Griekse) critici wordt ondervraagd zegt hij: "Als wij leren dat de Logos, de eerstgeboren Heer, onze Meester Jezus Christus, zonder menselijke tussenkomst uit een maagd is geboren, dat Hij is gekruisigd, is gestorven, is verrezen en weer naar de hemel teruggekeerd, dan zeggen wij niets meer dan jullie zeggen van degenen die jullie aanspreken met 'zonen van Jupiter'".
Celsus, een beroemd Joods filosoof, met wie Origenes een debat had, dat goed is bewaard gebleven, zegt: "Het Christelijk geloof bevat niets dat het niet gemeen heeft met het heidendom; niets nieuws". Hierop heeft Origenes geen weerwoord.
Ammonius Saccas (175-240 n.C.), geboren uit Christelijke ouders, de grondlegger van het Neoplatonisme en leraar van Origenes beweert zonder verdere nuancering dat "Christendom en heidendom op wezenlijke punten niet verschillen".
Ik hoop nu maar dat de lezers door hebben dat dit allemaal historische feiten zijn. Ik kan dus niet schrijven: 'Ik dénk dat Augustinus heeft geschreven' net zo min als ik kan schrijven: 'Ik denk dat Vondel 'Waar werd oprechter trouw…' heeft geschreven'. Dat zijn historische feiten en historische feiten zijn waar en nog te verifiëren ook!
.Interessant om te horen of je die feiten voor waar aanneemt of niet en, zo niet, waarom niet.
En... je kunt ook altijd nog zeggen dat de hele zaak je geen bal interesseert.
Groeten.
Fons.