De mens realiseert zijn renaissance (herleving) door middel van denken. De meest belangrijke factor (element) van ons doen en laten in het leven is ons denken. Zonder denken dwaalt de mens doelloos rond van geval tot geval, van situatie tot situatie, wachtend tot de dingen gaan gebeuren, liever dan zelf initiatief te nemen. De mens moet een alomvattende opinie hebben over wat we zijn, en hoe we ons leven in het geheel moeten schikken in het schema van het leven of zo je wilt het lot. De mens is niet alleen geïnteresseerd in het oplossen van de algemene vragen, maar moet ook inzicht en een referentie punt hebben voor al zijn problemen, waarover hij in het leven struikelt. In het kort, de mens heeft behoefte aan een credo of een levenswijze, waarop hij zijn leven kan baseren.
Er zijn antwoorden op belangrijke vragen als; wie zijn we? en waarom zijn we hier? Ook op onze relatie tot het leven niet alleen van nu en hier, maar ook voor en na .
De uitdaging die we aan moeten gaan is ons denkvermogen tot het uiterste in te spannen, voor het vinden van de juiste oplossing die de test kan weerstaan tussen realiteit en fictie. Alleen zo'n oplossing is alomvattend en geschikt in alle situaties.
Door het aannemen van een alomvattende visie en credo, zal de mens zowel individueel als collectief rust, en een basis voor zijn verdere vooruitgang hebben. Elke samenleving heeft een intellectuele leiderschap nodig, waarin problemen kunnen worden gerefereerd en waaruit een oplossing ontstaat. Het is onacceptabel om het leven zomaar te laten passeren zonder te overwegen en te besluiten op wat voor basis het leven gebaseerd en georganiseerd is.
DE DENKENDE MENS
We zijn ervan bewust dat ons denken ook ons leven beheerst in ons handelen en in onze besluiten, maar we staan er niet bij stil hoe dit in zijn werk gaat. Door middel van vijf zintuigen zien, horen, voelen, ruiken en proeven is de mens in staat om het feit waar te kunnen nemen. Op het moment dat de hersenen het waarneembaar feit ontvangt, gaat het deze rangschikken en vergelijken met eerder opgeslagen voorkennis. Dus vier elementen zijn nodig voor de juiste wijze van denken.
1. Het feit (woorden, informatie, foto's,materie, enz. )
2. De zintuigen (zien, horen, voelen, ruiken en proeven)
3. De Gezonde hersenen.
4. De Voorkennis. (eerder opgeslagen informatie)
Dus als een persoon een plant ziet welke hij als " plant " herkent, is dit dankzij eerder opgeslagen informatie over hoe deze eruit ziet. Door het zien, voelen en ruiken kan hij het bestaan van de plant bevatten, maar zonder voorkennis over de soort kan hij niet beslissen of deze giftig of eetbaar is. Als we denken moeten we altijd met deze vier elementen rekening houden, zonder juiste voorkennis kunnen we geen juist oordeel geven. Alleen maar het feit zintuiglijk waarnemen is niet voldoende. Het denken is het kaf van het koren scheiden. Het zoeken naar juiste en complete informatie is vandaag de dag van cruciaal belang voor het slagen van de mens.
HET BELANG VAN VERLICHT DENKEN
Net zoals de behoefte voor het denken van belang is, is de wijze hoe men denkt ook belangrijk en heeft natuurlijk uitwerking op ons gedrag en voor de oplossing die we naar voren brengen. De mens heeft bepaalde instincten en organische behoeften en is constant bezig deze te bevredigen en te voorzien. De mens zal sterven, wanneer hij zijn organische behoeften - b.v aan voedsel en water - niet voorziet. Het niet bevredigen van zijn instincten van overleven of voortplanting of aanbidding leidt tot ellende. Ook dieren hebben instincten en organische behoeften, maar het verschil tussen mens en dier is het denken. De wijze van denken verschilt van mens tot mens. Het denken kan oppervlakkig, diep of verlichtend zijn. De oppervlakkige denker probeert met een beperkt inzicht, een oordeel uit te brengen, zonder dat hij het feit begrepen heeft. De diepe denker onderzoekt het feit gedetailleerd, als hij het echter heeft begrepen, dan brengt hij pas een oordeel uit. Een verlichte denker kijkt niet alleen naar het feit, maar hij legt ook het nodige verband. Alleen dan pas geeft hij oordeel.
Dus een persoon die een kleurige tafel koopt die bij zijn stijl past kijkt alleen naar het uiterlijk en is dus een oppervlakkige denker, terwijl een diepe denker geïnteresseerd is in de houtsoort, de constructie of de afwerking van de tafel. Alleen de denker die al deze factoren in ogenschouw neemt, naar zijn budget kijkt en of het in zijn interieur past is een verlichte denker.
De mens zal zijn instincten door deze drie gedachten types bevredigen. Alleen de verlichte denker die rekening houdt met de realiteit en de kennis die hij bezit, zal vooruitgang boeken in zijn te nemen stappen. De gedachte dat de mens al zijn vragen kan beantwoorden vanuit zichzelf is een illusie. Men wil als individu niet inzien dat hij in al zijn doen en laten beperkt is. Men denkt dat hij geen rekening hoeft te houden met de omgeving en geen verband hoeft te leggen tussen heden en toekomst. Dit geldt alleen wanneer men de mens als vlees en bot ziet. De verandering in omgeving, of natuur wil niet zeggen dat dit het begin van de mens en zijn band met de rest is. Alleen verlicht denken kan zorgen voor alomvattende antwoorden en we moeten niks over het hoofd zien om deze antwoorden te vinden.
Bron:
http://www.volkskrantblog.nl/pub/blogs/ ... p?uid=3298