Ik zou ook niet willen zeggen dat zulke gevallen er helemaal niet toe doen, maar in uitzonderlijke gevallen moet je ook uitzonderlijke overwegingen maken.
Als wetgever heb je m.i. de plicht om e.e.a. te bekijken vanuit de belangen v.d. gehele samenleving, en kom je bv. terecht bij de vraag, "Is het individu er voor de Staat, of is de Staat er voor het individu"?
Alleen deze ene vraag werpt m.i. een scala aan achterliggende waarden op die gewogen moeten worden op basis van hun 'merites'
'Merites' die paden naar de toekomst toe moeten bepalen op basis van ervaringen (in wisselwerking met toenmalige omstandigheden!)
Dikke mist begint de wetgever te omhullen die nóg dikker wordt als hij zich afvraagt,"Wat is het individuele belang waard, en wat het samenlevingsbelang"?- -en- - "Hoe ziet die toekomst (als prognose?) eruit en hoeveel zal die mogelijk verschillen (als 'toekomst' inmiddels tot het verleden is gaan behoren?
Het makkelijkst is dan natuurlijk om de nek niet uit te steken en meegaan in de melee v.d. algemeenheid (het maaiveld) waarin de gevoelens en emoties (het instinctief dierlijke, met al zijn ervaringen in de evolutie opgedaan) overheerst!
En dát zegt, "Gaat heen en vermenigvuldigt U" (en misbruik de gegeven extra talenten(Ratio o.a.) om het pad te effenen daarvoor!)
en- -Creëer een god, en creëer/indoctrineer de leefregels in overeenstemming met die instincten (die oa. de basis vormen voor wetgeving inzake abortus P etc. etc.)
Instincten die het tegelijkertijd noodzakelijk maakten om rigoureus 'paden te effenen' ten koste van flora en fauna (met onoverzienbare en mogelijk fatale gevolgen voor óók het specimen "Homo sapiens"?)
In een stijgende lijn van herscheppen tbv die menselijke behoeften die overeenkomt met door de Ratio ontdekte middelen
En leg een gedachtenlink tussen de oorzaak die tot wetgeving inzake Abortus P heeft geleid en een dreigend Armageddon die m.i. ook aan diezelfde drijvende kracht (emoties/gevoelens/instincten is ontsproten!)
Daarnaast praat je over de ratio als een soort ding tegenover de rest van de mens.
Ik zie Ratio als zijnde een geintegreerd deel in hersens waar ook de al eerder aanwezige gevoelens, etc. het lichaam zijn bestaan mogelijk maakte (vechten-vluchten) [ahw. erbij aangebouwde buitenwijken aan een bestaande stad]
In een dienende rol, met vergrootte geheugencapaciteit waardoor ervaringen veel genuanceerder opgeslagen konden worden!
Met een vergroot keuzemenu dat welhaast tot creatie moest leiden.
Géén grote verschillen tussen de verschillende menselijke individuen (m.i.)
Maar wél grote verschillen m.b.t. het kader (ommuring) van die Ratio door die eerdergenoemde instincten opgelegd die het denken búiten dat kader belet!
Een gelovige is niet dommer dan anderen, maar kan niet buiten zijn/haar kader komen om de lijnen naar buiten toe door te trekken.
Hij komt dan in een gebied dat hij als 'zondig denken' aanmerkt, en gaat niet verder uit lafheid (m.i.)
Hij zal zich liever doodvechten om zijn kader te mogen behouden (want het heeft hem en zijn nazaten immers de hele evolutie dóór geholpen om zijn lichamelijke bestaan mogelijk te maken, ergo?)
