ik vond
hier volgende tekst:
Wij zijn allemaal sterrenstof: de elementen in ons lichaam, zoals koolstof en zuurstof, zijn gemaakt door kernfusie van waterstof en helium in het inwendige van sterren. Simpele en complexe organische moleculen worden gevormd uit deze elementen in de ijle ruimte tussen de sterren. Deze interstellaire wolken bestaan uit gas en kleine stofdeeltjes ('zandkorreltjes'), en hebben een zeer rijke chemische samenstelling, ondanks de extreem lage temperaturen en druk. Meer dan 130 verschillende ruimtemoleculen zijn inmiddels ontdekt. Sommige van deze moleculen (radicalen, ionen, lange koolstofketens) zijn in de ruimte gevonden vóórdat ze op aarde bekend waren.
De tekst is een inleiding op een voordracht van Prof. dr. Ewine F. van Dishoeck, specialist in ruimtescheikunde, een nieuwe wetenschap (zeker voor mij.)
Ik vroeg me af of UV in dit soort molecules chemische veranderingen bevordert en dus een positieve invloed op biogenese kan zijn. Daarbij moet men bedenken, dat nergens een beverige horlogemaker beter op zijn plaats is: er moet slechts één keer een zelfreplicerende molecule ontstaan, waarvan slechts één replica het lang genoeg moet uithouden tot ze in een meer beschermde (vb. atmosfeer) omgeving aan een evolutie kan beginnen - waarvan er weer slechts één op de zovelen het tot bacterie schopt. Die bacterie kan dan weer aan een ruimtereis beginnen.
volgende abstract uit een NASA onderzoek zegt iets meer over concrete verbindingen en de rol van UV (mijn vertaling):
PAH-naftaleen werd blootgesteld aan UV straling in ijs onder astrofysische condities, en de resultaten werden met infrarood spectroscopie en chromatografie onderzocht. Zoals eerder vastgesteld met coroneen in ijs, werden aromatische alcoholen en ketonen gevormd. De reakties [...] laten voorspellen dat er een relatieve overvloed van verschillende geoxideerde naftalenen kan bestaan in meteorieten [...]
Aangezien geoxideerde PAHs aanwezig zijn in koolstofrijke meteorieten en interstellaire stofdeeltjes, en ook alomtegenwoordig en fundamenteel zijn voor biochemie, kan de afgifte van zulke buitenaardse molecules aan de aarde een rol gespeeld hebben in het begin en de evolutie van leven.
Ik vrees dat ik me nu wel heel ver op mij onbekend terrein heb begeven.
edit: zou er ooit een wezen meer evolutionair voordeel hebben gehad dan de eerste molecule die kon groeien en delen, zolang er geen andere was die hetzelfde kon? Haar grondstoffen zouden anorganisch en alom aanwezig zijn. Ik denk dat zo'n molecule, vanaf een bepaalde populatie, haast onsterfelijk was, want als er ook maar één overbleef na om het even welke catastrofe kon ze terug van voor af aan beginnen alsof er niets gebeurd was.