Regelmatig, (eerste maandag van de maand) wordt een ‘deskundige’, ‘specialist’ of emeritus professor voor een voordracht uitgenodigd. Gisterenavond werd ik door een collega als introducé meegetroond omdat Robbert Dijkgraaf optrad en ‘dat zou ik wel interessant vinden’. Daar had de collega gelijk in. Ik had hem op de TV in ‘Zomergasten’ gezien en wilde dat nu wel eens ‘in het echt’.
Het werd een verhandeling over Einstein (e=mc2) en de Kwantumtheorie, alles ondersteund door een diashow, die het onvoorstelbare moest illustreren. Als dat niet werkte was dat juist de bedoeling want niet alles is ‘voorstelbaar’. Het mééste niet zelfs, volgens Dijkgraaf. Die man heeft de naam, en niet zonder reden, een goed spreker te zijn want hij wist de zaal – zo nu en dan met een grapje – een vol uur lang te boeien.
De eerlijkheid gebiedt me te bekennen dat ik hem regelmatig niet kon volgen, beter gezegd: dat ik hem vaak niet echt begreep.
* Dat Einstein en nog een paar coryfeeën allemaal genieën waren is overtuigend tot me doorgedrongen. Ik kan alleen niet precies vertellen waarom.
* Dat 'n conflict (?) tussen Einstein’s formule en de Kwantumtheorie op het punt staat (althans voorlopig) opgelost te worden door de nog meer omvattende Snaartheorie stelde me gerust. Hoe minder tegenstellingen en problemen, des te liever dat ik het heb.
* Altijd geleefd hebbend in een driedimensionale wereld werd ik wat duizelig toen ik hoorde dat de werkelijkheid momenteel negendimensionaal is. Maar als ik ‘dimensionaal’ iets anders versta dan ik gewend was heb ik er nog vrede mee ook.
Drie beweringen van Dijkstal zijn me helder bijgebleven:
1. “Een goede vraag is een vraag die (nog) niet beantwoord kan worden’.
2. “Wetenschap beweegt zich niet in de wereld van het ‘weten’ maar in de wereld van het ‘vragen naar’ wat nog niet geweten wordt”.
3. “Als verschijnselen uit onze wereld (die zich ergens tussen macro- en microwereld in bevindt) juist op formule zijn gebracht, geldt die formule óók voor die macro- en microwereld”. Een héél moeilijke. Maar... weer iets om over na te denken.
Er was een nieuw aspirant-lid, dat geballoteerd moest worden. Een bruine boon in een zak gooien was ‘afgewezen’ een witte boon was… (verzin jezelf wel). Was dus met absolute meerderheid der stemmen… (mag je raden).
Om 8 uur stipt begonnen was het om 10 uur stipt ten einde. De voorzitter bedankte de spreker voor zijn heldere uiteenzetting en overhandigde hem een envelop. En toen huiswaarts.
Toch wat ‘geleerd’ denk ik zo nu en dan. Wat precies? Goeie vraag!
Groeten.
Fons.
