Misschien komt het voort uit angst dat ,nu we volwassen zijn, er niks boven ons staat als "ouder" en we volledig op onszelf zijn aangewezen, en dat we volledig verantwoordelijk zijn voor onze eigen daden, en dat er geen beschermend iets is waarop we terug kunnen vallen en die ons beschermd tegen alle kwaad.Sebastiaan schreef:Goede vraag, waar komt dat ietsisme toch vandaan? Ik moet toegeven dat ik me in het verleden soms ook voordeed als een ietist, als was het alleen al om er bij te horen. Mijn theorie is daarom dat het ietsisme het gevolg is van onze cultuur, dat doordrengt is met christelijk bijgeloof in de literatuur, media en films, het verlangen naar een magische paranormale werkekheid, en fanatasierijke speudo wetenschappen. Het is werkelijk overal waar je kijkt, en als je niet beter zou weten zou je denken dat het normaal is, maar dat is het niet.sko schreef:Ik vraag me af wat een bijbelloze ietsist zou moeten bedacht hebben om tot de conclusie te komen dat er wel " iets" moet zijn maar dat hij niet gelooft in de al bekende goden, zoiets nodigt uit om er verder over na te denken
Onderschriften.
Moderator: Moderators
"A believer is not a thinker and a thinker is not a believer." - Marian Noel Sherman, M.D.
http://silversix.nu/collectatheistquotes.htm
http://silversix.nu/collectatheistquotes.htm
Geloven in religieuze zin heeft een element van "blind' vertrouwen. In de joods-christelijke bijbel staan een tekst ergens in Jesaja die zo uit mijn hoofd ongeveer volgt luidt:
"Mijn gedachten zijn niet uw gedachten, mijn wegen zijn niet uw wegen"
Onze gedachten komen vaak in de knoop wanneer wij over bepaalde zaken gaan doordenken. Ja maar als, wat als, hoe zou het zijn , waarom, etct etc.
Religie vraagt van de gelovige op deze of gene god te vertrouwen dat deze het goed doet, wanneer ons denken met bepaalde zaken in de knoop komt.
Daarom begrijp ik Sko's onderschrift wel, waarom het op die wijze is verwoord.
"Mijn gedachten zijn niet uw gedachten, mijn wegen zijn niet uw wegen"
Onze gedachten komen vaak in de knoop wanneer wij over bepaalde zaken gaan doordenken. Ja maar als, wat als, hoe zou het zijn , waarom, etct etc.
Religie vraagt van de gelovige op deze of gene god te vertrouwen dat deze het goed doet, wanneer ons denken met bepaalde zaken in de knoop komt.
Daarom begrijp ik Sko's onderschrift wel, waarom het op die wijze is verwoord.
Er bestaat kwaad, dus God is ofwel niet in staat, ofwel niet van zins het op te heffen. Als God het kwaad niet kán opheffen is hij niet almachtig. Als hij het niet wíl opheffen is hij kwaadaardig. Als hij het niet kán of niet wíl opheffen, waarom zou je hem God noemen? (Epicurus)
-
collegavanerik
- Superposter
- Berichten: 6347
- Lid geworden op: 31 mar 2005 22:59
- Locatie: Zuid Holland
Kochimodo schreef:Geloven in religieuze zin heeft een element van "blind' vertrouwen. In de joods-christelijke bijbel staan een tekst ergens in Jesaja die zo uit mijn hoofd ongeveer volgt luidt:
"Mijn gedachten zijn niet uw gedachten, mijn wegen zijn niet uw wegen"
Hartenkoningin in Alice in Wonderland schreef:alle wegen zijn mijn wegen
Hebr 6: 5 wie het weldadig woord van God en de kracht van de komende wereld ervaren heeft 6 en vervolgens afvallig is geworden, kan onmogelijk een tweede maal worden bekeerd.
Als er een almachtige god bestaat, dan is hij een sadist.
Re: Onderschriften.
Dat weet ik zo nog niet. Ik kan me ( zelf atheïst zijnde ) wel wat voorstellen bij een geloof gekoppeld aan gevoelens.Plons schreef:Ja ik verbind idd het geloof onlosmakend met gevoel, misschien ga ik daar de fout in. Moet daar ff over nadenken.Blueflame schreef:
Natuurlijk kan een gelovige een denker zijn ( en een heel aangenaam persoon in de omgang ). Maar als je eerst zelf geloven definieert als dat dat beleefd wordt met je gevoel,
Mvg.
Bijvoorbeeld het gevoel wanneer je uit onverwachte hoek hulp krijgt als je in de problemen zit. Dat is een gevoel dat sommigen God noemen. Een ervaring tussen mensen. Ik neem aan dat jij ook zoiets bedoelt.
Wat doe je nu met het gevoel dat je hebt telkens je niet geholpen wordt, het gevoel van machteloosheid ? Zou jij rationeel ( met je verstand dus ) kunnen uitleggen waarom je 'een bepaald gevoel' de ene keer God noemt en de andere keer niet ? Of doe je dat 'op je gevoel' ? In het geval dat het tweede waar is en het eerste onmogelijk blijkt, dan zijn we er. Een believer ( die afgaat op zijn gevoel ) is geen denker.
Mvg.
@Kitty : het is helemaal niet mijn bedoeling om gevoelens uit te schakelen of om het belang van gevoelens te ontkennen. Maar je moet er dus wel mee opletten. Naar mijn gevoel staat de aarde stil en draait de zon rond de aarde. Ik zie het elke ochtend weer. En in de zomer komt de zon dichter dan in de winter. Het is maar door kennis dat ik weet dat dat niet zo is.
111 111 111 x 111 111 111 = 12 345 678 987 654 321
Uiteraard, daarom zeg ik ook dat gevoel nooit zonder de ratio kan, om zaken te beoordelen op hun waarheidgehalte.
Alle gebondenheid kan vrijheid heten, zolang de mens de banden niet voelt knellen. (naar Erasmus)
Il n’y a que les imbéciles qui ne changent jamais d’avis ... (Jacques Brel)
En de mens schiep God en dacht dat dat goed was.
Il n’y a que les imbéciles qui ne changent jamais d’avis ... (Jacques Brel)
En de mens schiep God en dacht dat dat goed was.
Re: Onderschriften.
Ja zou ik wel kunnen maar daar zou ik wel m'n best voor moeten doen en mogelijk zou ik het niet iedere keer rationeel kunnen onderbouwen.Blueflame schreef: Zou jij rationeel ( met je verstand dus ) kunnen uitleggen waarom je 'een bepaald gevoel' de ene keer God noemt en de andere keer niet ?
Een believer die uitsluitend afgaat op zijn gevoel lijkt me denk ik niet makkelijk om te vinden. Maar er zullen ongetwijfeld wel een paar van dat soort types rondlopen.Of doe je dat 'op je gevoel' ? In het geval dat het tweede waar is en het eerste onmogelijk blijkt, dan zijn we er. Een believer ( die afgaat op zijn gevoel ) is geen denker.
Fuck met alles.
Oeps Plons ! Afgaan op je gevoel ?
Ik vrees dat we elkaar verkeerd begrepen hebben, want daar heb ik het niet over. Kan gebeuren.
Ik heb het over het gevoel an sich. Dat gevoel overkomt je en daar heb je niet in te kiezen. Zie mijn voorbeeld. Het gevoel van dankbaarheid bijvoorbeeld bij hulp die plots uit onverwachte hoek opduikt. Dat overkomt je gewoon en in eerste instantie kan je daar niets tegen doen. Ook ik ( atheïst ) niet. Sommige gelovigen noemen dat gevoel 'God'.
Ik dacht dat je dat bedoelde met 'geloven doe je met gevoel' en in dit geval valt daar weinig over te denken, maar alleen maar te geloven. Precies wat Sko in zijn of haar onderschrift heeft staan.
Mvg.
Ik vrees dat we elkaar verkeerd begrepen hebben, want daar heb ik het niet over. Kan gebeuren.
Ik heb het over het gevoel an sich. Dat gevoel overkomt je en daar heb je niet in te kiezen. Zie mijn voorbeeld. Het gevoel van dankbaarheid bijvoorbeeld bij hulp die plots uit onverwachte hoek opduikt. Dat overkomt je gewoon en in eerste instantie kan je daar niets tegen doen. Ook ik ( atheïst ) niet. Sommige gelovigen noemen dat gevoel 'God'.
Ik dacht dat je dat bedoelde met 'geloven doe je met gevoel' en in dit geval valt daar weinig over te denken, maar alleen maar te geloven. Precies wat Sko in zijn of haar onderschrift heeft staan.
Mvg.
111 111 111 x 111 111 111 = 12 345 678 987 654 321
Oke ik denk dat we elkaar idd verkeerd hebben begrepen. Vanuit dat punt bekeken kan ik het een-beetje-meer begrijpen maar dan zo redenerend, los van God, is het toch mens eigen. Gevoel overkomt je of het nou een godsgevoel is of een geil gevoel. Dan ligt het bij iedereen persoonlijk wat je daarmee doet toch? Ga je op je gevoel af of probeer je je gevoelens te beredeneren.
Fuck met alles.
Zo denk ik er ook over. Komt geen God bij kijken.Plons schreef: Vanuit dat punt bekeken kan ik het een-beetje-meer begrijpen maar dan zo redenerend, los van God, is het toch mens eigen.
Ik heb het er helemaal niet over of je je gevoel volgt of niet.Gevoel overkomt je of het nou een godsgevoel is of een geil gevoel. Dan ligt het bij iedereen persoonlijk wat je daarmee doet toch? Ga je op je gevoel af of probeer je je gevoelens te beredeneren.
Wat zijn de verstandelijke argumenten om dat gevoel een 'godsgevoel' te noemen ?
Mvg.
111 111 111 x 111 111 111 = 12 345 678 987 654 321
Mogelijk voor special effect? Nouja een beestje heeft een naam nodig en een betekenis. Misschien word het woordje 'god' idd te gemakkelijk gebruikt maar voor vele heeft het volgens mij geen religieuze betekenis maar meer iets aan te duiden wat boven je petje gaat. Iets bovennatuurlijks wat je op dit moment niet kan bevatten, of een (irrieele) hoop waar men vast aan wil houden, een sprookje, maar dat is een gefilosofeer van mijn kant.Blueflame schreef: Wat zijn de verstandelijke argumenten om dat gevoel een 'godsgevoel' te noemen ?
Fuck met alles.
Ok, Plons, als we bij de 'God als gatenvervuller' zijn aangekomen, denk ik dat ik er mee ga stoppen.
Mvg.
Mvg.
111 111 111 x 111 111 111 = 12 345 678 987 654 321
In God geloven en met God in de clinch liggen zijn sinds lang inherent aan elkaar.Kochimodo schreef:Geloven in religieuze zin heeft een element van "blind' vertrouwen. In de joods-christelijke bijbel staan een tekst ergens in Jesaja die zo uit mijn hoofd ongeveer volgt luidt:
"Mijn gedachten zijn niet uw gedachten, mijn wegen zijn niet uw wegen"
Onze gedachten komen vaak in de knoop wanneer wij over bepaalde zaken gaan doordenken. Ja maar als, wat als, hoe zou het zijn , waarom, etct etc.
Religie vraagt van de gelovige op deze of gene god te vertrouwen dat deze het goed doet, wanneer ons denken met bepaalde zaken in de knoop komt.
In de bijbelse dialogen en andere passages kom je dat vaak tegen"
Gen 18:25 - Abram tot God: Het zij verre van U, aldus te handelen; de rechtvaardige te verdelgen met de goddeloze.
Exod 32:32 - Maar nu, vergeef toch hun zonde - en zo niet, delg mij dan uit het boek dat Gij geschreven hebt.
Job 7:20 - Ik heb gezondigd, wat doe ik U daarmee aan, bewaker der mensen! Waarom stelt ge mij tot uw mikpunt, zodat ik mezelf tot een last geworden ben?
Jer 20:14-18: Vervloekt zij de dag, op welken ik geboren ben; de dag, op welken mijn moeder mij gebaard heeft, zij niet gezegend! Vervloekt zij de man, die mijn vader geboodschapt heeft, zeggende: U is een jonge zoon geboren, verblijdende hem grotelijks!
Ja, dezelve man zij, als de steden, die de HEERE heeft omgekeerd, en het heeft Hem niet berouwd; en hij hore in den morgenstond een geroep, en op den middagtijd een geschrei.
Dat hij mij niet gedood heeft van de baarmoeder af! Of mijn moeder mijn graf geweest is, of haar baarmoeder als van een, die eeuwiglijk zwanger is! Waarom ben ik toch uit de baarmoeder voortgekomen, om moeite en droefenis te zien, en dat mijn dagen in beschaamdheid vergaan?
Tot zover enkele citaten van oproerige bijbelschrijvers.
----
Het laatste citaat spant toch wel de kroon waarin Jeremia de boodschapper van zijn eigen geboorte vervloekt omdat hij geen abortus had gepleegd bij zijn moeder zodat Jeremia nooit geboren had kunnen worden!
vriendelijke groet.
Dies
LOL oke mij best hoor maare waarom eigenlijk? Vind het eigenlijk wel een leuk concept. Iedere keer wanneer een gaatje word gevuld moet God opschuivenBlueflame schreef:Ok, Plons, als we bij de 'God als gatenvervuller' zijn aangekomen, denk ik dat ik er mee ga stoppen.
Mvg.
.
Laatst gewijzigd door Plons op 13 mar 2009 01:39, 1 keer totaal gewijzigd.
Fuck met alles.
Wie is dan eigenlijk die boodschapper? Word daarmee God bedoeld?Dies schreef: Het laatste citaat spant toch wel de kroon waarin Jeremia de boodschapper van zijn eigen geboorte vervloekt omdat hij geen abortus had gepleegd bij zijn moeder zodat Jeremia nooit geboren had kunnen worden!
vriendelijke groet.
Dies
Fuck met alles.