Je begrijpt volgens mij niet goed wat ik bedoel. Wat ik zei over; laten we onszelf niet boven de dieren plaatsen' bedoelde ik niet als waardeoordeel. Ik wilde alleen maar aangeven dat het er naar uitziet dat bijna alles is te reduceren tot instinctieve, lichamelijke reacties, en dat we in dat opzicht niet veel van de dieren verschillen. Omdat we zulke grote en complexe hersenen hebben, lijkt liefde voor ons iets heel mysterieus, maar dat hoeft niet perse zo te zijn. Ik bedoelde dit puur biologisch.
Ok, ik begrijp nu wat je bedoelt.
Overigens denk ik dat we wel meer verschillen. Wellicht is alles te reduceren tot instinctieve, lichamelijke reacties... iets wat ik wel met je eens ben. Maar we hebben niet dezelfde reacties. Er zijn maar weinig diersoorten die enigszins op ons lijken. En zelfs de diersoorten waarvan wij denken dat die op ons lijken... dat weten we toch niet honderd procent zeker, omdat die ons niet kunnen uitleggen wat ze doen en waarom.
maar zijn onze gevoelens niet ook chemische reacties in de hersenen?
Ja, maar wij kunnen nog wel beredeneren. Wij handelen dus niet alleen op chemische reacties. Toch?
Of alles is 1 en al chemische reactie, en dan zeg ik op mijn beurt: dus het is allemaal gewoon puur natuur (het natuurlijke systeem ofzo, waar niets aan te veranderen is, behalve door evolutie).
Ergens voor moeten zorgen heeft niets te maken met gelijkheid. Voor de dieren in het wild hoeven we niet te zorgen, maar als we dieren vangen en in kooien stoppen moeten we uiteraard wel voor ze zorgen, dat is logisch. Als we kinderen maken moeten we ook voor ze zorgen.
En voor onze slaven moeten we ook zorgen volgens de bijbel. Logisch toch?
Dit ben ik toch niet met je eens hoor. Ik vind nog altijd dat dit wel met ongelijkheid te maken heeft. Zelfs voor de dieren in het wild "moeten" we zorgen, anders zouden zij zich uitroeien (nog naast de vraag of dit eigenlijk erg is). We moeten voor kinderen zorgen, omdat zij dat niet zelf kunnen (dus er is m.i. weer sprake van ongelijkheid). En slaven... zij zijn niet voor niets slaaf en hebben dus geen gelijke rechten als hun baas en zo zie ik weer ongelijkheid.
Wat betreft dat verliefd worden. Die man van mij zei ook al dat dat met veel meer factoren te maken had. Ik ging even te kort door de bocht.
de moeders als bezetenen naar binnenstormden om hun kind te zoeken, waarbij ze andere kinderen die op de grond lagen vertrapten.
Gaat hier weer niet een soort instinct leven (het pure natuurgetrouwe mens zijn?)? Moeders zijn alleen bezorgd om hun eigen kind. Stel dat een ouder moest kiezen tussen partner of kind (al is dit kind volwassen), dan zal de ouder voor het kind kiezen. We willen ons eigenlijk niet voor niets voortplanten... overleven.
Maarre... zijn we eigenlijk niet een beetje van het thema afgeleid?