Rereformed schreef:Zijn bekering was vooral ingegeven door angst voor de hel, verklaarde hij plechtig. "Weet je wel dat je in de hel aan alle lendenen uit elkaar wordt getrokken door 70 engelen?" vroeg hij.
Tot voor kort deed het christelijk geloof ook aan precies dezelfde prediking.
Lees nog een stukje van de beroemde Spurgeon:
Uit de preek ‘Sympathie voor twee werelden’:
‘Onmogelijk is het zich de diepten van de hel voor ogen te stellen. Verborgen voor ons met een zwarte sluier van donkerheid, kunnen we de horror van deze afgrijselijke kerker vol verloren zielen niet beschrijven. Gelukkig heeft het gekerm van de verdoemden ons nooit opgeschrikt, want het geluid van duizend stormvloeden is als het gefluister van een klein meisje vergeleken met één uitgesproken klaagzang van een veroordeelde geest. Het is onmogelijk de folteringen van deze zielen te zien, die voor eeuwig in een benauwdheid verkeren die nooit verlicht zal worden. Onze ogen zouden tot donkere ballen verschrompelen, wanneer we zelfs maar één ogenblik iets zouden opvangen van deze afschuwelijke plaats van kwelling. De hel is verschrikkelijk, we mogen er zeker van zijn dat geen mens het ooit heeft gepresteerd deze verschrikkingen die God bereid heeft voor hen die Hem haten in zijn hart te krijgen, na te bootsen of zich die zelfs maar in te denken.’
Uit de preek ‘Opstanding uit de doden’:
‘Weest niet bevreesd voor hen, die wèl het lichaam doden, maar de ziel niet kunnen doden; weest veeleer bevreesd voor Hem, die beide, ziel en lichaam, kan verderven in hel.’ (Matth. 10:28 )
Hieruit leren wij dat hel een plaats voor lichaam en ziel is. Er is een letterlijk vuur in de hel, net zo letterlijk als u nu gewaar bent van uw lichaam. Het vuur zal er net zo uitzien als hier op aarde, met dit verschil: het zal u niet verteren, maar u voor eeuwig kwellen. Ons opstandingslichaam zal zijn als asbest. Het wordt roodgloeiend in het vuur, maar wanneer je het eruit haalt is het ongeschonden.
Vertelde onze Heiland fabeltjes wanneer Hij het over het vuur van de hel had, waar zowel lichaam als ziel in geworpen zou worden? Waarom zou er een diepe poel nodig zijn als er geen lichamen meer bestonden? Waarom ook zou er over ketenen gesproken worden? Kan een vuur de ziel aantasten? Kan een geest opgesloten worden? Nee, putten en vuur en ketenen zijn voor lichamen. Ongelovige, u zult een kleine tijd slapen in het stof der aarde, en voor een tijd zal alleen uw ziel gefolterd worden in de hel. Maar op de dag der opstanding zal uw ziel zich verenigen met uw lichaam en u zult een tweevoudige hel ondergaan. En elk van deze zal tot de rand toe gevuld met pijn zijn. Uw ziel zal zweten tot op uw laatste druppels bloed, en uw lichaam van top tot teen jammeren van pijn. Uw geweten, uw eigen oordelen, uw herinneringen, alles zal gekweld worden, maar meer nog, uw hoofd zal onbeschijfelijke pijn voelen, bloed zal uit uw ogen sijpelen, niets dan afschrikwekkende dingen zullen ze zien. Uw oren zullen vreselijke krijsen horen. Uw hart zal hevig van koorts kloppen, uw hartslag zal als een gek te keer gaan, uw gebeente zal kraken zoals het gebeente van de martelaren op de brandstapel. En toch zal u niet opbranden.
U zult zich bevinden in een pot hete olie, en toch er ongedeerd uitkomen. Al uw bloedvaten zullen wegen zijn waarlangs onmetelijke pijn overal naar vervoerd wordt. Iedere zenuw zal een snaar zijn waarop de duivel onophoudelijk zijn diabolische melodie van ‘de Onuitspreekbare Klaagzang van de Hel’ speelt.’
