Zoals je wellicht weet is de mate van zekerheid niet altijd eenvoudig te bepalen in Rome. Een dogma is onfeilbaar waar, maar iedere uitspraak van de paus moet weer serieuzer genomen worden dan de uitspraken van een ander, en zo blijf je leuk bezig. Maar als je vandaag de dag enige zekerheid wil hebben over wat je als katholiek nu wel geacht wordt te geloven, en waar er wat meer ruimte zit, kan je je makkelijk beperken tot de grote recente dogmatische concilies en de laatste editie van de catechismus.
Die heb ik dus maar even nageslagen op de term "hel". Alleen Trente zegt er wat over, Vaticanum II niet, en de CKK weer wel. Kortom, Benedictus mag afschaffen en herinvoeren wat hij wil, het navolgende is wat je als katholiek geacht wordt te geloven over de hel, en de rest moet je maar zien wat je er mee doet:
Trente, Sessie IV, canon 8:
Als iemand zegt:
dat de vrees voor de hel, waardoor wij onze toevlucht nemen tot de barmhartigheid van God, door te treuren over onze zonde, of dat wij ons van zonden onthouden, is zonde of maakt de zonde nog erger,
hij zij verdoemd.
De CKK zegt de volgende dingen:
Hoe kom je in de hel?
De doodzonde is een radicale mogelijkheid van de menselijke vrijheid zoals de liefde zelf. Ze brengt het verlies mee van de liefde en van de heiligmakende genade, dit wil zeggen van de staat van genade. Wanneer ze niet vrijgekocht wordt door het berouw en de vergiffenis van God, dan veroorzaakt de doodzonde de uitsluiting uit het koninkrijk van Christus en de eeuwige dood van de hel, want onze vrijheid heeft de macht keuzen te maken voor altijd, onomkeerbare keuzen. Ook al kunnen wij oordelen dat een daad op zichzelf een zware fout is, het oordeel over personen moeten wij overlaten aan de rechtvaardigheid en de barmhartigheid van God.
waaruit bestaat de straf van de hel?
De leer van de kerk bevestigt het bestaan van de hel en haar eeuwige duur. De zielen van hen die sterven in staat van doodzonde, dalen onmiddellijk na de dood af in de hel, waar zij de straffen van de hel, "het eeuwige vuur", ondergaan. De belangrijkste straf van de hel bestaat in het eeuwig van God gescheiden zijn; alleen in Hem kan de mens het leven en het geluk vinden. Hiertoe is hij immers geschapen en hiernaar streeft hij.
Als je ook nog wat context wil:
http://www.rkdocumenten.nl/index.php?docid=1&id=1156