Nee.
Rituelen zijn van bovenaf opgelegd. Zij hebben een bedoeling (al is die vaak in de mist van het verleden verdwenen) en behoren bij een bepaald gedachtengoed en binnen dat gedachtengoed bij bepaalde specifieke situaties.
Gewoonten zijn eehh… gewoonten. Een persoonlijke manier van handelen, uit ioeval routine of gemakzucht ontwikkeld.
Ikzelf bijvoorbeeld heb, nog niet eens zo lang geleden, ontdekt dat ik (linkshandige) 'morgens als ik mijn broek aantrek altijd eerst mijn rechterbeen in de pijp steek. En als ik later mijn sokken en schoenen aandoe altijd links begin. Dat ik meestal rechtshandig schrijf terwijl linkshandig eigenlijk mijn natuurlijke manier van doen is en mij minstens net zo gemakkelijk afgaat. Vraag me niet waarom. Ik weet het niet. Het gaat nou eenmaal zo. (Dat schrijven heb ik als zesjarige geleerd doordat de juf mij elke keer als ik mijn pen links gebruikte een tik op de vingers gaf. en dat was elke keer bij het begin van de schrijfles en tussendoor ook nog eens een paar keer. (Zou nu, een mensenleven later, niet meer kunnen))
Gewoonten zijn niet aan een gedachtengoed gebonden zoals rituelen.
Dat is nou eenmaal een van de kenmerken van een ritueel
It quacks like a duck, it toddles like a duck, it swims like a duck so it is a duck.
Moet dat dan?
Ik denk geen van beide.axxyanus schreef: ↑13 mei 2024 14:32 Als een koppels wekelijks het graf van hun overleden kind op orde gaan stellen, dan gaat het toch niet enkel om de netheid en de ordelijkheid van dat graf? Dan zit daar toch ook het diepere idee van een soort herdenking aan het overleden kind achter? Waarom zou dat niet als ritueel kunnnen gelden?
Het gaat om een rouwproces. Het is een manier om een groot en diep gevoeld verlies te verwerken. Of in elk geval een poging daartoe.
Volgens mij wel.
Het heeft er alle kenmerken van.
Tegen de tijd dat het een gewoonte wordt kan het beter afgeschaft worden.