Verantwoordelijkheid.

[TIBERIUS CLAUDIUS]

Dat is waar Peter van Velzen.

Wel is het zo, dat het zo wie zo gemakkelijk een oeverloos debat wordt.
Dat komt omdat er hier verschillende opvattingen zijn over wat verantwoordelijkheid is.

[Peter van Velzen]

Dat is waar Peter van Velzen.

Wel is het zo, dat het zo wie zo gemakkelijk een oeverloos debat wordt.
Dat komt omdat er hier verschillende opvattingen zijn over wat verantwoordelijkheid is.

In zekere zin zou dat juist het debat moeten beslechten: Je bent verantwoordelijk in de ogen van hen die jou ter verantwoording roepen. Alleen heeft dat natuurlijk alleen praktisch nut als diegenen meer druk op jou kunnen uitoefenen dan de overige invloeden doen. Daarom is verantwoordelijk stellen ook een lastige taak. Men beseft dat niet altijd.

[TIBERIUS CLAUDIUS]

In zekere zin zou dat juist het debat moeten beslechten: Je bent verantwoordelijk in de ogen van hen die jou ter verantwoording roepen. Alleen heeft dat natuurlijk alleen praktisch nut als diegenen meer druk op jou kunnen uitoefenen dan de overige invloeden doen. Daarom is verantwoordelijk stellen ook een lastige taak. Men beseft dat niet altijd.

Daar ga ik niet in mee het heeft tenminste twee verschillende betekenissen.

1. Dat men verantwoordelijkheid heeft voor het een en ander, maar dat dat verder niet uitmaakt.
2. Dat men verantwoordelijkheid heeft, waar men ook voor ter verantwoording kan worden geroepen.

1.) Is verbonden met keuze vrijheid men kan het tuinhekje zowel groen als bruin verven.

2.) Is verbonden met het dragen van wat verwacht wordt. Men behoort dit of dat te doen volgens de een of andere afspraak.

[Mcmadtasty]

Ik krijg de indruk dat we helemaal de draad kwijt zijn. Het heeft geen zin om een oordeel te hebben over een situatie waar alleen één enkele deelnemer informatie over heeft. Ik moet de deelnemers dan ook met klem verzoeken, deze detaildiscussie te staken.Als iemand nog iets in te brengen heeft over verantwoordelijkheid in het algemeen, ga je gang, maar over het gebeuren op de school van de zoon an een van de leden kan niemand echt meerpraten. We kunnen hoogstens goed bedoelde adviezen geven, maar in feite zijn zelfs die off topic.

Wat een kutopmerking.
Het gaat niet over adviezen, het gaat over verantwoordelijk stellen.
Heeft # verantwoordelijkheid in a stelt dat # moet b anders c
Ik zall het nog even voor je samenvatten.

De enigste verantwoordelijkheid die # heeft is een keuze te maken binnen a stelt dat # moet b anders c
Afhankelijk van de keuze van # wordt de verantwoordelijkheid vormgegeven.
Er bestaat alleen maar en plicht binnen de eigen keuze

# kan niet verantwoordelijk gesteld worden voor c, omdat # geen absolute plicht heeft naar c
A daarentegen heeft wel een absolute plicht naar c.
Binnen dat wat a wil heeft # de plicht omdat te doen wat a wil. Dat geldt alleen maar voor a.

het grappige is dat het verhaal met school steeds weer aangehaald wordt zonder te kijken naar is het wel zo. Van alle kanten wordt steeds gezegt (als goedbedoelde adviezen misschien) a stelt dat # moet b anders c

Op gegevenogen blik ging het over met harde muziek in de klas zitten waarbij de opmerking werd geplaatst "ik zou hem aan de haren uit de klas trekken"
wat gebeurd hier?
a stelt dat # moet b anders c
ik stelde nog je zou ook kunnen gaan dansen.
Lijkt een belachelijke opmerking want dansen is niet c

De ander hoeft niets zolang jij niets wilt. Zolang jij niets wilt stel je ook niemand verantwoordelijk.
Op het moment dat je echter iets gaat willen krijgt # plicht.
Welke plicht heeft #, gezien vanuit het perspectief van #? Dat is het maken van een keuze.
Waarin dan gaat gelden de plicht die # heeft verbonden is met zijn keuze in wat hij wil.

Op het moment dat je stelt sociale controle dient om mensen verantwoording te geven
stel je met deze sociale controle a stelt # moet b anders c.
De enige die verantwoordelijkheid krijgt ben jezelf. Afhankelijk van hoe c anderen beinvloed kent # de plicht om een keuze te maken, waarin pas gaat gelden dat zij verantwoordelijkheid gaan dragen, echter niet voor datgene wat gesteld wordt.
Dat is alleen maar binnen de illusie van , waarin dus ook alleen maar a een plicht kent ,namelijk c.

Moraal. Het is waar dat wanneer je prettig wilt samenleven je rekening met anderen dient te houden.
Veelal zien we ook terug in de keuzes die we maken we rekening houden met de ander.
Houden we echter rekening met elkaar op het moment dat wij zelf gaan stellen dat wij rekening met elkaar dienen te houden en hoe?
Op het moment dat wijzelf gaan stellen hoe wij rekening met elkaar dienen te houden gaat a stelt # moet b anders c en wordt dat waar we rekening mee gaan houden hoe anderen rekening met anderen rekening dienen te houden en dienen anderen om die reden rekening met ons te houden. er gebeurd dus heel wat anders dan datgene wat een prettige samenleving vereist.

[Peter van Velzen]

In zekere zin zou dat juist het debat moeten beslechten: Je bent verantwoordelijk in de ogen van hen die jou ter verantwoording roepen. Alleen heeft dat natuurlijk alleen praktisch nut als diegenen meer druk op jou kunnen uitoefenen dan de overige invloeden doen. Daarom is verantwoordelijk stellen ook een lastige taak. Men beseft dat niet altijd.

Daar ga ik niet in mee het heeft tenminste twee verschillende betekenissen.

1. Dat men verantwoordelijkheid heeft voor het een en ander, maar dat dat verder niet uitmaakt.
2. Dat men verantwoordelijkheid heeft, waar men ook voor ter verantwoording kan worden geroepen.

1.) Is verbonden met keuze vrijheid men kan het tuinhekje zowel groen als bruin verven.

2.) Is verbonden met het dragen van wat verwacht wordt. Men behoort dit of dat te doen volgens de een of andere afspraak.

1 is wat men wel "voor je eigen verantwoording" noemt. Daarbij bedoelt men te zeggen: De enige die jouw daarvoor ter verantwoording kan roepen ben jij zelf. Maar je dráágt pas verantwoordelijkheid als iemand jou zou laken of prijzen over wat je gedaan hebt. Zelfs als men het je eigen verantwoording vind, zal men nog altijd een oordeel hebben over je gedrag.

2. Is niet alleen van toepassing als men je daadwerkelijk achteraf ter verantwoording roept, maar ook als men van mening is dat men dat zou moeten kunnen, maar niet doet, omdat men bijvoorbeeld niet weet dat jij het gedaan hebt. Zo zijn vader en moeder verantwoordelijk voor de SInterklaascadeautjes van hun kinderen, maar de kinderen zingen "dank je sinterklaasje".

Afspraken zijn daar niet bij nodig. Newton was verantwoordelijk voor zijn gravitatie-wetten, maar als hij er niet mee gekomen was, had niemand hem verwijten gemaakt. Toen hij er wel mee kwam werd hij hemelhoog geprezen.

[TIBERIUS CLAUDIUS]

1 is wat men wel "voor je eigen verantwoording" noemt. Daarbij bedoelt men te zeggen: De enige die jouw daarvoor ter verantwoording kan roepen ben jij zelf. Maar je dráágt pas verantwoordelijkheid als iemand jou zou laken of prijzen over wat je gedaan hebt. Zelfs als men het je eigen verantwoording vind, zal men nog altijd een oordeel hebben over je gedrag.

Waarom zou men zichzelf ter verantwoording roepen?
Men kan hooguit achteraf een genomen beslissing betreuren of mee ingenomen zijn.
Een oordeel hebben over de gekozen kleur van de verf is nog iets heel anders dan je er ter verantwoording voor roepen.

2. Is niet alleen van toepassing als men je daadwerkelijk achteraf ter verantwoording roept, maar ook als men van mening is dat men dat zou moeten kunnen, maar niet doet, omdat men bijvoorbeeld niet weet dat jij het gedaan hebt. Zo zijn vader en moeder verantwoordelijk voor de SInterklaascadeautjes van hun kinderen, maar de kinderen zingen "dank je sinterklaasje".

Het is juist zo dat men van te voren verantwoordelijk is.
Men krijgt een opdracht en men verplicht zich die naar behoren uit te voeren, dan is men verantwoordelijk dat de opdracht wordt uitgevoerd.
Het Sinterklaas verhaal valt meer onder 1.)
Bij ons zongen de ouders dat trouwens altijd mee.

Afspraken zijn daar niet bij nodig. Newton was verantwoordelijk voor zijn gravitatie-wetten, maar als hij er niet mee gekomen was, had niemand hem verwijten gemaakt. Toen hij er wel mee kwam werd hij hemelhoog geprezen.

Newton was daar niet verantwoordelijk voor, immers die wetmatigheden bestonden er al voordat hij was geboren.

Men kan hooguit een oordeel hebben hoe hij met zijn ontdekking er van is omgegaan.

[Mcmadtasty]

Het is juist zo dat men van te voren verantwoordelijk is.
Men krijgt een opdracht en men verplicht zich die naar behoren uit te voeren, dan is men verantwoordelijk dat de opdracht wordt uitgevoerd.

Op het moment dat ik jou de opdracht zou geven spring over de sloot, ben jij dan verplicht deze naar behoren uit te voeren?
wow wat een macht zou ik dan hebben
Op het moment dat ik wil dat jij over de sloot springt, heb jij de plicht om over de sloot te springen. Die plicht heb jij omdat dat is wat ik wil.
De enige die die plicht kent ben ik. jij bent je van geen kwaad bewust als hoezo moet ik over die sloot springen.....

Ik ga stellen jij moet over die sloot springen, anders krijg je geen kusje. Alsof je op een kusje van mij zit te wachten. nog steeds heb je geen enkele plicht om over die sloot te springen. op het moment dat ik zeg je moet over die sloot springen want anders krijg je geen 100 euro, kan het zijn dat je die 100 euro wilt, waarbij er een plicht ontstaat om over die sloot te springen.
Het kan ook zijn dat je die 100 euro wilt,maar niet over de sloot wilt springen, wat betekent dat je iets anders moet doen om die 100 euro te krijgen.



Je noemde ook terecht er zijn verschillende opvattingen over wat is verantwoordelijkheid.
Welke ingrediënten kent verantwoordelijkheid.

[Peter van Velzen]

Waarom zou men zichzelf ter verantwoording roepen?
Men kan hooguit achteraf een genomen beslissing betreuren of mee ingenomen zijn.
Een oordeel hebben over de gekozen kleur van de verf is nog iets heel anders dan je er ter verantwoording voor roepen.

Waarom? Misschien omdat we spijt hebben van onze daden. Het is een feit dat we onzelf vaak dingenn kwalijk nemen, die niemand anders ons kwalijk neemt. Het lijkt een zinloos gedrag, dat waarschijnlijk een toevallig gevolg is van de manier waarop wij met sociale verantwoordelijkheid omgaan. Maar het bestaat,

Newton was daar niet verantwoordelijk voor, immers die wetmatigheden bestonden er al voordat hij was geboren.

Men kan hooguit een oordeel hebben hoe hij met zijn ontdekking er van is omgegaan.

Newton was niet verantwoordelijk voor de zwaartekrachr, of voor de kromming van de ruimte. Hij was echter wel degene die haar ontdekte. En hij was verantwoordelijk voor de principia. Ik zei al dat hij er om geprezen werd, Het is niet logisch iemand te prijzen voor iets waarvoor diegene geen verantwoordelijkheid draagt.

We zijn in principe verantwoordelijk voor alles wat wij doen. UItzonderingen ontstaan in situatie waarin wij onder een druk staat die groter is dan de sociale of juridische controle kan uitoefenen. In dat geval zijn wij niet verantwoordelijk. Men zal ons dan noch voor onze daden loven, noch ons verwijten maken. Tenminste als men redelijk is. Dat is natuurlijk niet altijd het geval.

[Mcmadtasty]

We zijn in principe verantwoordelijk voor alles wat wij doen.

helemaal mee eens.
Zijn we verantwoordelijk voor wat we niet doen?

[De Encyclopedist]

We zijn in principe verantwoordelijk voor alles wat wij doen.

helemaal mee eens.
Zijn we verantwoordelijk voor wat we niet doen?

Soms. Wie nalaat een ander in nood hulp te verschaffen, terwijl zhij dat best kon doen, kan daarvoor ter verantwoording worden geroepen.

[Peter van Velzen]

We zijn in principe verantwoordelijk voor alles wat wij doen.

helemaal mee eens.
Zijn we verantwoordelijk voor wat we niet doen?

Als er mensen zijn die wat we niet hebben gedaan als onze plicht beschouwden, dan waren we in hun ogen verantwoordelijk. Maar ook als men ons niet handelen (bijvoorbeeld niet meteen terugschelden) bewondert. Maar hier is verantwoordelijkheid de uitzondering, niet het principe.

[axxyanus]

Het is juist zo dat men van te voren verantwoordelijk is.
Men krijgt een opdracht en men verplicht zich die naar behoren uit te voeren, dan is men verantwoordelijk dat de opdracht wordt uitgevoerd.

Op het moment dat ik jou de opdracht zou geven spring over de sloot, ben jij dan verplicht deze naar behoren uit te voeren?
wow wat een macht zou ik dan hebben

Ik zou zeggen dat dat afhangt van de relatie tussen jullie twee. Als jullie relatie jouw het gezag geeft om die opdracht te geven, zou ik zeggen van wel.

Op het moment dat ik wil dat jij over de sloot springt, heb jij de plicht om over de sloot te springen. Die plicht heb jij omdat dat is wat ik wil.
De enige die die plicht kent ben ik. jij bent je van geen kwaad bewust als hoezo moet ik over die sloot springen.....

Ik ga stellen jij moet over die sloot springen, anders krijg je geen kusje. Alsof je op een kusje van mij zit te wachten. nog steeds heb je geen enkele plicht om over die sloot te springen. op het moment dat ik zeg je moet over die sloot springen want anders krijg je geen 100 euro, kan het zijn dat je die 100 euro wilt, waarbij er een plicht ontstaat om over die sloot te springen.

Ik zou dat eerder als een verleiding benoemen dan een plicht.

[heeck]

Ik zou dat eerder als een verleiding benoemen dan een plicht.

Axxyanus je laat je verleiden tot Mcmadtasty zijn oververeenvoudigingen terwijl vooral bij verleidingen de zaak echt gecompliceerder ligt:

My boy, if a woman calls you to share her bed and you don't go, your soul will be destroyed!
That woman will sigh before God on judgment day, and that woman's sigh, whoever you may be and whatever your fine deeds, will cast you into Hell! . . . .

Roeland

[Peter van Velzen]

In zijn kritiek op het idee van de vrije wil stelde Sam Harris de vraag of wij verantwoordelijk zijn voor onze gedachten. En dat zijn we inderdaad niet. Niemand zal ons er immers voor ter verantwoording roepen. Mar Sam zit nog met een absolute verantwooordelijkheid in zijn hoofd. Hij vergelijkt de gedachten die ons (onbewust) invallen en waarvan wij ons dan dus bewust wórden, met het aanmaken van rode bloedlichaampjes. Daarvoor zijn we immers ook niet verantwoordelijk, zo redeneert hij. In algemene zin heeft hij gelijk, maar ik heb er twee aanmerkiingen op.

Ten eerste: Als de dokter ons aanwijzingen heeft gegeven om die aanmaak te bevorderen, door iets wel (medicijnen gebruiken) of juist niet (roken) te doen dan zijn we wel enigzins verantwoordelijk voor het opvolgen van die aanwijzingen en daarmee voor de productie van rode bloedlichaampjes.

Ten tweede: Alhoewel we niet kunnen kiezen wat ons te binnen valt, kunnen we wel handelen conform een richtlijn, Die richtlijn vormt onze verantwoordleijkheid, Niet de ons invallende gedachten. Het zijn onze daden, waarvoor wij al dan niet verantwoordelijk zijn, en we zijn verantwoordelijk, indien de sociale of juridische controle, of ons eigen geweten een sterkere druk op ons uit kan oefenen dan de druk die wij anderszins ondergaan.

Sam Harris zelf voelt zich wel degelijk verantwoordelijk om op wetenschappelijk verantwoorde wijze over moraal na te denken. Wellicht doet hij dat niet uit vrije wil, maar kan hij niet anders. Maar in zijn eigen ogen is hij daar wel degelijk verantwoordelijk voor, en zouden we dat allemaal moeten zijn. Het ontbreken van de vrijheid om iets anders te willen dan wat we willen, neemt die verantwoordelijkheid niet weg



skip naar minuut 7 (van 17)

[Mcmadtasty]

We zijn in principe verantwoordelijk voor alles wat wij doen.

helemaal mee eens.
Zijn we verantwoordelijk voor wat we niet doen?

Soms. Wie nalaat een ander in nood hulp te verschaffen, terwijl zhij dat best kon doen, kan daarvoor ter verantwoording worden geroepen.

Verantwoordelijkheid verwijst dus naar datgene wat we doen en wat we kunnen doen.
het verschil er tussen is dat in dat wat we doen er een gevolg optreed en in dat wat we kunnen doen een verandering van de gevolgen optreedt.
De nuance die ik maak is dat we verantwoordelijk zijn voor dat wat we doen en verantwoordelijkheid hebben in dat wat we kunnen.
We zijn niet verantwoordelijk voor dat wat we niet doen maar wel kunnen, omdat de gevolgen van die actie zich niet manifesteren. We hebben echter wel de mogelijkheid .



Dat wat verantwoordelijkheid is,voor mij is niet groter dan het engels woord voor verantwoordelijkheid respons ability
De vaardigheid tot reageren, die ten alle tijde aanwezig is (bedoeld als tijdens dat wat we kennen als leven)

Verantwoordelijkheid is drieledig te omvatten(voor zover ik kan overzien)
1 Verantwoordelijk zijn.
oorzakelijke zijn voor het gevolg
2 Verantwoordelijkheid hebben
de mogelijkheid hebben gevolgen te beïnvloeden
3 Verantwoordelijkheid dragen
De plicht hebben een bepaalde actie te moeten ondernemen wat leidt tot een bepaald resultaat.

1 Op het moment dat je ter verantwoording wordt geroepen omdat je iets niet doet, kan het dan zijn dat je verantwoordelijk bent voor het gevolg van dat wat ontstaat omdat je iets niet doet of voor het gevolg wat niet ontstaat? (verantwoordelijkheid hebben)

2 op het moment dat je ter verantwoording wordt geroepen omdat je iets niet doet waarvan je de plicht hebt om een bepaald resultaat te behalen, heeft deze plicht dan betrekking op de plicht die voorwaardelijk is in het bereiken van het doel onder verantwoordelijkheid dragen of is die plicht verbonden aan het verantwoordelijkheid hebben, waarin de plicht eigenlijk niets anders is dan wenselijkheid.