Henochs evangelisatiehoekje waar je kan ge/overtuigen

[Samante]

hij is net zo goed voor hen die Hem niet liefhebben, die zelfs niet in Hem geloven!

En waarschijnlijk ook net zo goed voor Satanisten Henoch.

[P. de Boskabouter]

@ rereformed

Hier volg ik je niet geheel. Mijn verstand begrijpt inderdaad dat er een grens is waar mijn verstand niet bijkan.
Ik zie niet in hoe 'bewustzijn' van het verstand of van het denken gescheiden zou kunnen worden en hoe het een meerwaarde zou kunnen geven aan wat mijn verstand weet.
Een mens is in wezen gelijk aan een hond of een aap. Wij hebben allemaal een mate van bewustzijn oftewel verstand. En zoals ik begrijp dat een hond en een aap een heleboel verstand mist, wat ik wél heb, zo begrijp ik ook dat er een hoop verstand zou kunnen zijn dat in mij afwezig is.

Het bewustzijn is het veld waarin het verstand het denken zijn plaats heeft.
Ik gebruikte een vergelijking [ wat jij mystieke woorden noemde] van de oneindige ruimte waar in van alles is.
Bewustzijn heeft derhalve in mijn begrip geen maat, wel de dingen waarvan je je bewust kan zijn.
In wezen zeg jij dat de som van de dingen waarvan je je bewust bent het bewustzijn zelf is.
Natuurlijk kan dit je overtuiging zijn. Maar is dit ook werkelijk waar?
Wat neemt het geheel van wat jij noemt het “verstand” dan waar?
Wie is de toeschouwer en wat is het geziene?
Volgens jou 1 en de zelfde waarmee ik meen dat jezelf onterecht begrenst ipv slechts het geen waarvan we ons bewust zijn een grens kent, omdat we de werkelijkheid slechts vanuit een menselijk perspectief beschouwen.
Duidelijk is wel dat ik een onderscheid maak tussen het beleefde en dat wat beleeft.

Hoezo 'huist'? Bewustzijn, verstand, denken, het is wat mij betreft in principe allemaal hetzelfde.
Waarom zou men dat goddelijk en heilig moeten noemen? Mijn hond is vanwege het verstand en bewustzijn dat hij heeft, gehecht aan knagen, snuffelen en het uitbundig tonen van liefde voor mij wanneer hij me 's morgens na het wakker worden ziet. Heilig gedrag? Goddelijke liefde, goddelijke rede? Zoals ik glimlach over mijn hond, zo kan men ook glimlachen over elk mens indien men maar wat verder ontwikkeld zou zijn (en dat zal de mens over tienduizend jaar dan ook beslist doen als hij/zij aan ons denkt). Maar met God heeft dit alles niets te maken.

Ik zeg niet dat we dat zo moeten noemen, ik zeg alleen dat we dat eventueel zo zouden kunnen noemen. Ik deel jou allergie voor alles wat riekt naar mystiek niet in die maten zoals jij die beleeft. Ook al deel ik wel het ontworsteling proces uit een ziekmakend religieus denksysteem.
Wanneer ik op momenten bewust wordt van het simpele feit dat ik er nu ben, en ervaar dat ik dit “zijn” deel met alles wat ik om me heen zie, dan ervaar ik het leven intens en dat is voor mij altijd een ondoorgrondelijk wonder dat volkomen kenbaar is. Pas als ik er over na ga denken veranderd dat moment in een mentale projectie waaruit al de levendigheid van de realiteit ervan oplost en het kenbare wordt tot een vage niets zeggende herinnering. Voor mijn analytisch verstand heeft het geen betekenis, het kan het niet grijpen.
Ik begrijp dat jij bovenstaande benaderd als;

een overblijfsel uit de religieuze en dichterlijke tijd waarin men altijd maar bezig was met en genoot van voelen, en zich niet bekommerde om de realiteit (of eigenlijk nog erger: men dácht dat dit met realiteitszin te maken had).

Wat zeg je nu, dat de het verstand, wat niet meer als een mentale projectie is, iets meer realiteitszin heeft?
Dat een mentale projectie van een moment, een interpretatie vanuit een zeer beperkt menselijk perspectief iets over de werkelijkheid zou kunnen zeggen, meer dan de daadwerkelijke ervaring ervan?
Je zegt namelijk;

Ons verstand vertelt ons alles wat er over onszelf te weten is en wat er over wie wij zijn te weten zou zijn, en dus is het onze weg, onze waarheid en ons leven. Maar aangezien de mens steeds verandert, verandert ook zijn weg, zijn waarheid en zijn leven voortdurend. Via ons verstand zullen we uiteindelijk op de Bovenmens moeten uitkomen.

Waar baseer je dit op, anders dan een angst en afkeer van en voor religieuze fantasieën?
Het lijkt mij meer een doorgeschoten anti-reactie dan dat het recht doet aan je menszijn.
de bovenmens ben je namelijk al die bereik je niet.

[Rereformed]

Duidelijk is wel dat ik een onderscheid maak tussen het beleefde en dat wat beleeft.

Ik heb niets tegen een onderscheid tussen het beleefde en wat beleeft. Zelfs al maak je het onderscheid, dan nog is het menselijke perspectief de weg, de waarheid en het leven voor ons mensen.

Maar met God heeft dit alles niets te maken.

Ik zeg niet dat we dat zo moeten noemen, ik zeg alleen dat we dat eventueel zo zouden kunnen noemen.

Het begrip God betekent in onze westerse wereld dat wat men er onder verstaat in de zog. openbaringsgodsdiensten. En dit is niet bepaald wat jij ermee bedoelt, als ik je goed begrijp. Het woord 'God' dan te gebruiken is verwarrend en vereist in ieder geval een exacte definiëring. Als ik me niet vergis zal zo'n exacte definiëring bij je uit blijven óf zal de definitie iets opleveren waarvoor men beter een ander woord kan gebruiken dan het woord 'God'.

Ik deel jou allergie voor alles wat riekt naar mystiek niet in die maten zoals jij die beleeft. Ook al deel ik wel het ontworsteling proces uit een ziekmakend religieus denksysteem.

Als je maar van jezelf eist met een exacte definiëring te komen van wat je onder 'God' bestaat, dan zul je er al gauw even allergisch voor worden. Je blijft slechts met het begrip 'God' spelen omdat het je gevoelens aanspreekt.

Wanneer ik op momenten bewust wordt van het simpele feit dat ik er nu ben, en ervaar dat ik dit “zijn” deel met alles wat ik om me heen zie, dan ervaar ik het leven intens en dat is voor mij altijd een ondoorgrondelijk wonder dat volkomen kenbaar is.

Ik deel die ervaring met je. En ik heb in dat verband niets tegen het woord 'mystiek'. Nietzsche bijvoorbeeld was zo'n mysticus, en dat laat goed zien dat er geen reden is om 'God' hieraan te verbinden. Het is eenvoudig een universeel voorkomende menselijke ervaring.

Pas als ik er over na ga denken veranderd dat moment in een mentale projectie waaruit al de levendigheid van realiteit ervan verdwenen is en het kenbare tot een vage nietszeggende herinnering. Voor mijn analytisch verstand heeft het geen betekenis, het kan het niet grijpen.

Maar dit gegeven betekent helemaal niet dat je dan maar het begrip God moet gaan postuleren om je grootse gevoel een naam te geven. Het zegt eenvoudig dat wanneer je analytisch bezig bent je niet tezelfdertijd met die grootse en intense gevoelens bezig bent. Het is precies hetzelfde als het onderscheid tussen 'genieten' van een muziekstuk, en van de noten een analytische studie maken.

Ik begrijp dat jij bovenstaande benadert als;

een overblijfsel uit de religieuze en dichterlijke tijd waarin men altijd maar bezig was met en genoot van voelen, en zich niet bekommerde om de realiteit (of eigenlijk nog erger: men dácht dat dit met realiteitszin te maken had).

Wat zeg je nu, dat het verstand, wat niet meer als een mentale projectie is, iets meer realiteitszin heeft...meer dan de daadwerkelijke ervaring ervan?

Nee, ik zeg dat je kunt genieten van het gevoel dat muziek je geeft vanwege je verstand, én analytisch bestuderen vanwege het verstand dat je hebt. Ik zie het niet als gescheiden van elkaar. Het is slechts het verstand aanwenden op een andere manier, en ze zijn wat mij betreft in wisselwerking met elkaar en nooit in strijd met elkaar.

Via ons verstand zullen we uiteindelijk op de Bovenmens moeten uitkomen.

Waar baseer je dit op, anders dan een angst en afkeer van en voor religieuze fantasieën?[/quote]

Waarom zou ik dit ergens anders op moeten baseren dan op de angst en afkeer voor wat religieuze fantasie de wereld gegeven heeft? Er is niets in het religieuze verleden van de mens waar ik trots op en tevreden over zou wezen. In tegenstelling tot wat het rationele heeft opgeleverd.

Het lijkt mij meer een doorgeschoten anti-reactie dan dat het recht doet aan je menszijn.[/

Ik denk dat je dingen met elkaar verwart: met het overboord gooien van waan (het aankleden van 'God') gooi ik niets van mijn menszijn overboord. Ik doe slechts recht aan wat het verstand van me eist.

de bovenmens ben je namelijk al die bereik je niet.

Ik kan alleen voor mezelf spreken. Ik zou zeggen: niks daarvan. Een mens is enkel eeuwig op reis, en de mens die zichzelf tot Bovenmens uitroept heeft alles verloren.
Maar het kan best zijn dat we langs elkaar heen praten en in wezen toch hetzelfde bedoelen. Er is een zin in welke in jouw uitspraak best begrijp.

[P. de Boskabouter]

@ rereformed

Ik zal even algemeen op je reactie reageren.
Je gaat relatief uitvoerig in op het gebruik van het woordje god, hoewel dat echt een bijna te verwaarlozen aspect is wat ik ingebracht heb. In ieder geval voor mij dan, aangezien het woordje god voor mij niet meer is dan een armzalige poging te wijzen naar het onnoembare. Niet meer en niet minder. De reden dat ik het eigenlijk gebruikte is stiekem mijn opstandigheid tegen iedere vorm van het extreme, wat in mijn ogen in jou geval de totale allergie is tegenover alles wat maar naar religie mystiek of geloof riekt.
Inclusief dus ook alles naar wat benoemt [gewezen] wordt wat niet rationeel geanalyseerd kan worden.
Want dat wordt, hoe je het wend of keert, toch door je afgedaan als primitief en niet werkelijk van waarde. Zoals ik dat lees waneer je zegt;

Je blijft slechts met het begrip 'God' spelen omdat het je gevoelens aanspreekt.

Alsof daar iets mis mee zou zijn.
Terwijl ik attendeer aan de mogelijkheid dat deze niet benoembare/analyseerbare maar wel gekende werkelijkheid misschien wel de essentie is dat maakt tot wat wij zijn.
maar we hoeven het natuurlijk niet met elkaar eens te worden, het is voor mij soms een prettige bezigheid om mijn werkelijkheidsbeleving te spiegelen en te scherpen aan dat van andere.
Bedankt daarom voor je deelname hierin, hier en op je website.

toevoeging;

Ik kan alleen voor mezelf spreken. Ik zou zeggen: niks daarvan. Een mens is enkel eeuwig op reis, en de mens die zichzelf tot Bovenmens uitroept heeft alles verloren.

Als jij de bovenmens niet al zou zijn, wat is het dan anders als een mentale projectie in de toekomst?
Pure fantasie zonder enige basis.
Wanneer deze groei wel te voorspellen zou zijn dan is de bovenmens al met al zijn ingrediënten ervoor Nu aanwezig.
Anders is het pure speculatie en is jou woordje bovenmens nog krankzinniger dan Het gebruik van het woordje God.

[Rereformed]

@ rereformed

Ik zal even algemeen op je reactie reageren.
Je gaat relatief uitvoerig in op het gebruik van het woordje god, hoewel dat echt een bijna te verwaarlozen aspect is wat ik ingebracht heb.

Indien het voor jou bijna te verwaarlozen is, dan stel ik voor dat je het verwaarloost, aangezien het begrip God een zeer geladen begrip is in deze wereld en enkel en alleen misverstanden tot gevolg heeft.

In ieder geval voor mij dan, aangezien het woordje god voor mij niet meer is dan een armzalige poging te wijzen naar het onnoembare. Niet meer en niet minder.

Dus God staat voor alles wat een vraagteken is? Dat noemen ze de God of the gaps, ook wel de stoplap. Dit is echter geen God maar kan beter aangeduid worden met het woord 'onwetendheid'.

De reden dat ik het eigenlijk gebruikte is stiekem mijn opstandigheid tegen iedere vorm van het extreme, wat in mijn ogen in jou geval de totale allergie is tegenover alles wat maar naar religie mystiek of geloof riekt.

Zoals ik al opmerkte: ik heb niets tegen mystiek, het ervaren van grootse gevoelens. Ik minacht dit niet, noch noem het primitief.
Religieus geloof is echter iets geheel anders. Het is een wereldbeeld dat men voor waar houdt hoewel er geen kennis over dit soort zaken bestaat. Hierover heb ik dus inderdaad niets positiefs te zeggen.

Inclusief dus ook alles naar wat benoemt [gewezen] wordt wat niet rationeel geanalyseerd kan worden.
Want dat wordt, hoe je het wend of keert, toch door je afgedaan als een primitief en niet van werkelijk van waarde.

Absoluut niet. Ik ben overigens musicus en componist van beroep. Ik zou onmogelijk mijn leven hebben gegeven aan iets wat ik als primitief beschouw.

Zoals waneer je zegt;

Je blijft slechts met het begrip 'God' spelen omdat het je gevoelens aanspreekt.

Alsof daar iets mis mee zou zijn.

Ja, daar is inderdaad iets mis mee, want het onnoembare kun je geen God noemen, maar moet je over zwijgen, omdat daar per definitie volstrekt niets over gezegd kan worden. Dat is juist de betekenis van 'onnoembaar'.

Terwijl ik attendeer aan de mogelijkheid dat deze niet benoembare/analyseerbare maar wel gekende werkelijkheid misschien wel de essentie is dat maakt tot wat wij zijn.

Elke gekende werkelijkheid is tot op zekere hoogte benoembaar en analyseerbaar. En elke onnoembare zaak is geen gekende werkelijkheid. Ik heb nog steeds het idee dat je problemen maakt die er niet zijn. Je ziet extremisme waar dit afwezig is. Ik probeer slechts bezig te zijn met helder denken, iets wat ik tientallen jaren nagelaten heb.

maar we hoeven het natuurlijk niet met elkaar eens te worden, het is voor mij soms een prettige bezigheid om mijn werkelijkheidsbeleving te spiegelen en te scherpen aan dat van andere.

Ik heb er geen idee van of we het oneens zijn met elkaar. Het is nooit gemakkelijk in de huid van een ander te kruipen.
Ik stel voor om je gedachten zo scherp mogelijk onder woorden te brengen.

Bedankt daarom voor je deelname hierin, hier op en je website.

Welkom op Freethinker.

Als jij de bovenmens niet al zou zijn, wat is het dan anders als een mentale projectie in de toekomst?
Pure fantasie zonder enige basis.

Helemaal niet. Het is een verwachting gebaseerd op het evolutieproces dat aantoonbaar aanwezig is.

Wanneer deze groei wel te voorspellen zou zijn dan is de bovenmens al met al zijn ingrediënten ervoor Nu aanwezig.

Inderdaad, maar het zou onzin zijn tegen die vooroudervis te zeggen dat de potentie tot mens in hem huisde. Hij zou het niet begrepen hebben en er niets mee kunnen doen. Maar een kleinere stap is gemakkelijker te voorspellen. Tegen de aap zou je bijna al kunnen uitleggen wat het betekent mens te worden. Zo kun je ook voor jezelf contouren van een iets hoger ontwikkeld mens schetsen en daar naar streven in je leven. Eén aspect van een hoger ontwikkeld mens is rationaliteit, het opgeven van alle bijgeloof en de realiteit van het mensenbestaan moedig onder ogen zien.

[P. de Boskabouter]

@ Rereformed

Ik heb er geen idee van of we het oneens zijn met elkaar. Het is nooit gemakkelijk in de huid van een ander te kruipen.
Ik stel voor om je gedachten zo scherp mogelijk onder woorden te brengen.

Dat zal ik bij deze dan proberen. Maar aangezien ik zeker geen taalkunstenaar ben moet je het maar zien voor wat het is, een poging.
Of we het nu wel of niet met elkaar eens zijn weet ik ook niet, wel denk ik steeds te interpreteren dat we schreef gaan bij een bepaalde benadering of beleving, maar wellicht is dat ook slechts het anders gebruik van woorden.
Het eerste waar we naar mijn mening schreef gaan of langs elkaar heen praten is het “onnoembare vs kenbare” je zegt hier het volgende over;

In ieder geval voor mij dan, aangezien het woordje god voor mij niet meer is dan een armzalige poging te wijzen naar het onnoembare. Niet meer en niet minder.

Dus God staat voor alles wat een vraagteken is? Dat noemen ze de God of the gaps, ook wel de stoplap. Dit is echter geen God maar kan beter aangeduid worden met het woord 'onwetendheid'.

De reden dat ik het eigenlijk gebruikte is stiekem mijn opstandigheid tegen iedere vorm van het extreme, wat in mijn ogen in jou geval de totale allergie is tegenover alles wat maar naar religie mystiek of geloof riekt.

Zoals ik al opmerkte: ik heb niets tegen mystiek, het ervaren van grootse gevoelens. Ik minacht dit niet, noch noem het primitief.
Religieus geloof is echter iets geheel anders. Het is een wereldbeeld dat men voor waar houdt hoewel er geen kennis over dit soort zaken bestaat. Hierover heb ik dus inderdaad niets positiefs te zeggen.

Inclusief dus ook alles naar wat benoemt [gewezen] wordt wat niet rationeel geanalyseerd kan worden.
Want dat wordt, hoe je het wend of keert, toch door je afgedaan als een primitief en niet van werkelijk van waarde.

Absoluut niet. Ik ben overigens musicus en componist van beroep. Ik zou onmogelijk mijn leven hebben gegeven aan iets wat ik als primitief beschouw.

Zoals waneer je zegt;

Je blijft slechts met het begrip 'God' spelen omdat het je gevoelens aanspreekt.

Alsof daar iets mis mee zou zijn.

Ja, daar is inderdaad iets mis mee, want het onnoembare kun je geen God noemen, maar moet je over zwijgen, omdat daar per definitie volstrekt niets over gezegd kan worden. Dat is juist de betekenis van 'onnoembaar'.

Terwijl ik attendeer aan de mogelijkheid dat deze niet benoembare/analyseerbare maar wel gekende werkelijkheid misschien wel de essentie is dat maakt tot wat wij zijn.

Elke gekende werkelijkheid is tot op zekere hoogte benoembaar en analyseerbaar. En elke onnoembare zaak is geen gekende werkelijkheid. Ik heb nog steeds het idee dat je problemen maakt die er niet zijn. Je ziet extremisme waar dit afwezig is. Ik probeer slechts bezig te zijn met helder denken, iets wat ik tientallen jaren nagelaten heb.

Misschien is de hele discussie al opgelost wanneer ik definieer wat ik onder kennen en kennen versta. Er is natuurlijk een verschil tussen analytische kennis over iets en het kennen dat zich manifesteert door een bepaalde bewustwording. De herkenning van het simpele feit te zijn.
Er valt werkelijk niets concreets te zeggen over het bewustzijn ansich. Sterker nog [ en zoals ik al eerder zei] op het moment dat je het gaat analyseren ontglipt de bewustwording je. De gevoelens kun je je meestal nog wel herinneren maar de volkomen helderheid van dit “kennen” ontglipt je direct zo snel het verstand het probeert te pakken.
Mijn analyse is dat dit kennen een non-dualistische toestand is die het, per definitie dualistische verstand, niet pakken kan.
Sterker nog, of je ziet het 1 of je ziet het andere… nooit beide.
Natuurlijk is dit maar een voorbeeld, maar duidelijk is voor mij en hopelijk nu ook voor jou dat vanuit deze benadering het onnoembare zeker gekend kan worden.
Het is in mijn beleving dus niet waar als je zegt;

Elke gekende werkelijkheid is tot op zekere hoogte benoembaar en analyseerbaar.

Of je moet met [op zekere hoogte] bedoelen de benoembaarheid en de analyseerbaarheid van het kennen zoals ik dat hierboven heb gedaan.
Maar dat is meer een verwijzing, want ik kan nu eenmaal niets over het kennen zelf zeggen.
Door de verwijzing kun je het op zijn best [her]kennen maar nooit benoemen.

En met deze erkenning van het “kenbare onnoembare” kun je er dus best over praten zolang je maar bewust bent dat wat je zegt nooit dat is waar je over praat.
Ik ben het er mee eens dat het gevaar van misverstanden, zeker als je het hebt over God, enorm is.
En misschien heb je wel gelijk het woord in het geheel niet meer te gebruiken, al vraag ik me dan wel af hoe communicatie met gelovigen dan überhaupt nog mogelijk zou zijn.

Inderdaad, maar het zou onzin zijn tegen die vooroudervis te zeggen dat de potentie tot mens in hem huisde. Hij zou het niet begrepen hebben en er niets mee kunnen doen. Maar een kleinere stap is gemakkelijker te voorspellen. Tegen de aap zou je bijna al kunnen uitleggen wat het betekent mens te worden. Zo kun je ook voor jezelf contouren van een iets hoger ontwikkeld mens schetsen en daar naar streven in je leven. Eén aspect van een hoger ontwikkeld mens is rationaliteit, het opgeven van alle bijgeloof en de realiteit van het mensenbestaan moedig onder ogen zien.

Ik ben het natuurlijk met je eens dat je best voorspellingen kan maken hoe de mens als soort zich in grote lijnen zal ontwikkelen en zich zal manifesteren. Toch staat dat nog niet vast, aangezien je nooit onvoorziene factoren in kan schatten. Wie weet valt er over een poos een grote meteoriet op de aarde en zijn we terug bij af, als we het uberhaubt al overleven. Maar voor zover is de voorspelling niet meer dan een projectie een illusie in het hier en nu buiten dat is er geen werkelijkheid.
Maar waar ik een beetje op zinspeelde is dat naar mijn bescheide mening alle rede en de liefde [ die voor mij hand in hand gaan ]al volmaakt in ieder mens ten grondslag ligt.
Slechts het geconditioneerde ligt er als een sluier overheen.
Alleen door de al aanwezige rede kan onredelijkheid opgemerkt worden.
Is dan nu die aanwezige rede ontwikkeld uit onredelijkheid? Of begint de altijd al aanwezige universele rede in de mensheid door te schijnen?
Ik kan alleen maar zeggen dat ik het leven zelf in het laatste herken als mezelf.
En dat heeft voor mij, hoewel niet rationeel te onderbouwen, onbetwistbare werkelijkheid.

[Jeroen T]

2. De realiteit van vandaag bevestigd de waarheid van wat er in de Bijbel staat geschreven.

Oh dit wordt leuk.

Vertel me dan een Henoch wat zijn die feiten dan.

[biajas]

2. De realiteit van vandaag bevestigd de waarheid van wat er in de Bijbel staat geschreven.

Oh dit wordt leuk.

Vertel me dan een Henoch wat zijn die feiten dan.

Je maakt mij nieuwschierig, Henoch...
verklaar u nader
op dit forum is het interessanter dan op jouw voiceforum, met dat handjevol leden die deze telt.

vr. groet,

Martha

[Henoch]

hij is net zo goed voor hen die Hem niet liefhebben, die zelfs niet in Hem geloven!

En waarschijnlijk ook net zo goed voor Satanisten Henoch.

Ben jij dat dan? Vertel! Misschien kan ik je helpen.

[Sararje]

Jongen, Henoch, lees nou eens! Daar gaat het helemaal niet om! Het gaat erom dat als je iedereen lief zou moeten hebben, zoals jij zegt van Jezus, dan zou je ook die mensen (Satanisten dus) moeten liefhebben die jou niet liefhebben. En nu kappen met op de man spelen, gewoon de discussie voeren volgens de regels van dit forum. Er wordt je herhaaldelijk iets gevraagd en je blijft herhaaldelijk in gebreke.

[Henoch]

Dag Martha [Habakuk]. Weest welkom. Misschien zal je je beter thuis voelen op dit forum.

[>Edwin<]

Ben jij dat dan? Vertel! Misschien kan ik je helpen.

Man, jij kan niet eens jezelf helpen. Laat staan dat een satanist op hulp zou zitten te wachten.

En er zijn trouwens nog steeds aardig wat vragen en commentaren van mij aan jouw adres onbeantwoord gebleven.

Komt er nog wat van of zwalk je er uit taktische overweging maar omheen?

[Sararje]

Henoch: Ze was er eerder dan jij en itt jouw bjidragen geeft Martha tenminste wel inhoudelijke reacties.

[Henoch]

Jongen, Henoch, lees nou eens! Daar gaat het helemaal niet om! Het gaat erom dat als je iedereen lief zou moeten hebben, zoals jij zegt van Jezus, dan zou je ook die mensen (Satanisten dus) moeten liefhebben die jou niet liefhebben. En nu kappen met op de man spelen, gewoon de discussie voeren volgens de regels van dit forum. Er wordt je herhaaldelijk iets gevraagd en je blijft herhaaldelijk in gebreke.

Daar gaat het wel om. Wie zegt dat ik satanisten niet liefheb? Stop eens met die presumptions van je! Ik zal volgens jullie maatstaven altijd "in gebreke" blijven, dus dat zal nog wel een tijdje duren Sararje.

En het is een doodnormale vraag: Is Samante een Satanist of een Vrijdenker? Of beiden tegelijk? Of een Vrijmetselaar? Ik mag dat toch gewoon vragen, om inzicht in desbetreffende persoon en ideologie te verkrijgen? Dus als iemand mij vraagt: Ben jij een Christen dan? Dan speelt die persoon op de man? Vreemde gedachtegang! Nee, dan beantwoord je die vraag gewoon met ja of nee!

Dus nogmaals: Samante, ben jij een Satanist, omdat jij het te berde brengt?

[Henoch]

En er zijn trouwens nog steeds aardig wat vragen en commentaren van mij aan jouw adres onbeantwoord gebleven.

Komt er nog wat van of zwalk je er uit taktische overweging maar omheen?

Ik ga niet op jullie gezwalk overal op antwoorden, Erik.