wens een ander toe wat je jezelf niet toewenst: verliezen

[Maarten]

Als de gulden regel inderdaad een universeel morele regel is, in hoeverre zijn wij dan, losgeslagen van enige godsdienst die ons daartoe verplicht, in onze liberale maatschappij moreel?



Een meer nauwgezette analyse:

1. Wat is (een verwoording van) de gulden regel?

Wens een ander niet, wat je voor jezelf niet zou wensen.

2. Wat is echter het concurrentiedenken dat onze samenleving aanstuurt en waarmee onze kinderen van kindsaf mee worden opgevoed?

Wees beter dan de ander, (of zorg ervoor dat de ander niet beter is dan jou)
wat impliceert dat men met het verlies of een struikeling van de ander, het eigen geluk ziet verhogen.

Waarbij het beogen van het tegendeel van de gulden regel ons vreemd genoeg tot regel is. Vreemd omdat we dan, volgens bovenstaande definitie niet steeds zo moreel gedragen dan we dachten over onszelf.


Het begint met competetieve sporten bij jongeren. Als opvoeder van (vaak allochtone) jongeren tussen 12 en 18 jaar zie ik hen tijdens hun vele spelen en sporten meestal juichen, wanneer ze zelf winnen, en dit eigen plezier is mede een gevolg van het zien van een trieste blik op het gezicht van de verliezers.

En als je ziet dat jongeren hun sport even serieus nemen dan hoe wij als volwassenen de economische positie van onze bedrijven au serieux nemen ten opzichte van andere bedrijven, dan zie je het tegendeel van de gulden regel' van het economisch liberalisme, al in al zijn glorie aan het werk.

Wens een ander het tegendeel van wat je jezelf toewenst: verlies.

Voetbal, basket, snooker, biljard, kikkerkast maar ook allerlei Playstationgames en pc-games: telkens merk ik hetzelfde: kinderen en jongeren leren via hun spelen het meeste plezier hebben wanneer zij als speler hun mededinger het meest zien verliezen. (wanneer de ander geen plezier ervaart in het spel)

zich gelukkig voelen ten koste van het zich ongelukkig voelen van de ander mbt wat zich (af)speelt, is de leidende regel in dit sociaal handelen (spel)


Ik hoor het en zie soms echt het plezier op de gezichten van jonge kinderen, wanneer de ander een slechte bal slaat, fout shot, zich miskijkt enz.. Want dat betekent objectief: het zien verhogen van de eigen win(st)kansen.
Dit wordt vroeg in de hersenen vastgelegd. Aangezien spelen een voorbereiding is op later en talenten oefent, die men in een liberale samenleving nodig zal hebben.

Want het ongeluk van de ander, betekent een voorsprong voor het zelf.

Deze pedagogiek komt niet enkel tot uiting in de LO-lessen, waarbij competitieve spelen de plak zwaaien, maar zitten ook in meer subtiele vorm ingebed in het onderwijs.
Er kan er maar een de beste zijn van een klas, ten koste van de meerderheid aan anderen.
Boven het gemiddelde kunnen zitten, betekent dat je blij bent dat er minstens de helft minder scoort dan jij.
Je vergelijkt jezelf met (verliezende) anderen om de gunstigheid van je positie (sociaal, intellectueel enz. ) aan af meten.

Wat was nu weer moreel? Wens een ander niet toe wat je jezelf niet toewenst?

Het tegendeel van de gulden regel:
In een liberale economie, maar ook in de sport, is concurrentiedenken echter de regel ingebakken in het dagelijks leven.

Subtiel zie ik concurrentie tussen broers en zussen om de gunst van ouders te komen. En afgunst wanneer het de een beter lukt dan de ander.
Datzelfde zie ik terug bij personeel (wij allemaal) in bedrijven, waar bevordering van de ene, de baan van een ander kan kosten. Het ontslag van de ene, is een kans voor de ander. De sollicitatie voor de ene, is baanverlies voor een ander. Een beter product gemaakt voor het ene, betekent klantenverlies door het andere.
Kiezersverlies voor de ene, betekent politieke winst voor de andere.

En wellicht kan jij zelf nog honderden alledaagse voorbeelden bedenken waarin het tegendeel van de gulden regel, het verliezen van de ander, jouw geluk bevordert.

Onze geïnstutionaliseerde immoraliteit.

Zo'n concurrentiedenken in onze samenleving is een aanfluiting van de gulden regel, zoals hierboven geformuleerd.
De liberale maatschappij bevordert daardoor het hierboven als immoreel geformuleerde. Wellicht ongewild.
Het verlies van de ander, en dus het ongeluk van de ander, draagt dus bij aan je eigen plezier in zo'n competitieve maatschappij.

En andersom:

het eigen verlies, doet het geluk van de ander toenemen als waren het communicerende vaten.

Wat zei men weer over de meerwaarde van religie? Dat men de gulden regel oplegde?
Misschien toch niet slecht, wanneer je echt een nauwgezette analyse doet van met welke morele regels wij werkelijk worden grootgebracht.

Onze liberale samenleving produceert op deze wijze structureel immoraliteit, waar de bankencrisis voor symbool staat.

Mvg
Maarten Vergucht

[Joe Hn]

Tevredenheid boekt nooit vooruitgang.

Tegenstand daagt uit.

... ,wanneer je echt een nauwgezette analyse doet van met welke morele regels wij werkelijk worden grootgebracht.

Wellicht een idee. Hoe nauwgezet/compleet wil je die morele regels uitschrijven .... ?

[Kitty]

Wat echter opvalt in het kapitalistische Amerika is dat zelfs de kansarmen de succesvollen hun succes niet misgunnen. Zij willen dat ook! Maar zijn niet afgunstig. Ieder probeert daar op zijn eigen manier ook succesvol te worden, zonder het dus de ander te misgunnen, ze zien dat juist als het ultieme goed. Daar zouden we nog wat van kunnen leren in een maatschappij waar veelal het succes van anderen wordt misgunt door de minder succesvollen. Wij zijn geen maatschappij van het bejubelen van succes, maar eerder een maatschappij van afgunst. Dat blijkt alweer helemaal uit het verhaal van Maarten, alsof succesvol zijn en winnen iets is dat je zou moeten verachten in plaats van iets dat je zou moeten bewonderen en proberen na te streven.

[doctorwho]

Onze liberale samenleving produceert op deze wijze structureel immoraliteit, waar de bankencrisis voor symbool staat.
Mvg
Maarten Vergucht

Is dit een aanklacht tegen ongelijkheid? Nb moet er worden genivelleerd tot ieder gelijk presteren kan? Lobotomie, met rechts schrijven verplichten aan linkshandigen, mensen met balgevoel verbieden te winnen bij minder begiftigde tegenstanders, goed zienden voorzien van brillen. Een totalitair systeem waar op uitblinken een paar jaartjes goelag staat? dat zal ze leren om zo goed hun best te doen.
Maar goed te weten dat de grondslag van de monetaire crisis bij gym op school lag. Er is in dit lesonderdeel door vooruitziende geesten fors bezuinigd. Nu nog zorgen dat de ene obese niet probeert om de dikste van de klas te worden want dan begint het gedonder van voren af aan.

[Kitty]

DoctorWho je verwoordt precies mijn mening over dat slachtoffergedoe. De arme verliezer ophemelen tegen diegene die zijn best doet succesvol te zijn. Wat is dat toch die haat tegen mensen die succes hebben en afweer tegen winnaars.

[Maarten]

Onze liberale samenleving produceert op deze wijze structureel immoraliteit, waar de bankencrisis voor symbool staat.
Mvg
Maarten Vergucht

Is dit een aanklacht tegen ongelijkheid? Nb moet er worden genivelleerd tot ieder gelijk presteren kan? Lobotomie, met rechts schrijven verplichten aan linkshandigen, mensen met balgevoel verbieden te winnen bij minder begiftigde tegenstanders, goed zienden voorzien van brillen. Een totalitair systeem waar op uitblinken een paar jaartjes goelag staat? dat zal ze leren om zo goed hun best te doen.
Maar goed te weten dat de grondslag van de monetaire crisis bij gym op school lag. Er is in dit lesonderdeel door vooruitziende geesten fors bezuinigd. Nu nog zorgen dat de ene obese niet probeert om de dikste van de klas te worden want dan begint het gedonder van voren af aan.

Neen, een tot te extreme excessen leidend competitief systeem vervangen door een meer solidair systeem. Competitie vervangen door intelligente samenwerking. Wederkerigheid. Als groepsleden met een gezamenlijk doel ipv als concurrenten in zo'n samenleving te werken.

[Maarten]

DoctorWho je verwoordt precies mijn mening over dat slachtoffergedoe. De arme verliezer ophemelen tegen diegene die zijn best doet succesvol te zijn. Wat is dat toch die haat tegen mensen die succes hebben en afweer tegen winnaars.

Ik snap dus echt niet hoe je die link kan leggen Kitty. 'Winnaar' is trouwens niemand op alle domeinen voor altijd. Het kan iemand overkomen, en daarna kan het wegdeemsteren. Afhankelijk van context en plaats zal eenzelfde persoon plots een 'loser' zijn, waar ie zichzelf daarvoor nog als een winnaar zag in een ander domein. Plots kan een leider ziek worden en vervangbaar. Winnaar vandaag, loser morgen. Omgevingsafhankelijk, zou een darwinist zeggen. Toevallig de juiste persoon in die plaats en tijd. Dat is de realiteit, en geen andere. (zie darwins theorie)
Wie vandaag nog sterk is, kan morgen plotsklaps (als door het noodlot getroffen) afhankelijk van iemand zijn die ie daarvoor als 'zwakker' zag. De context en omgevingen kunnen veranderen. Een winnaar wordt een loser.
Rigide systemen houden mensen echter op posities, die ze eigenlijk omwille van hun tanende talent of tanende capaciteiten al lang niet meer kunnen vertegenwoordigen. De beste voetballers worden na jaren toptalent op hun veerstigste een wrak. Terwijl een leeftijdsgenoten, die ooit minder goed voetbalden, er nu beter in zijn, aangezien de topsporters hun lichaam hebben kapotgesport.
En ga zomaar door. Niemand is winnaar in alles voor eeuwig.
Dus de solidariteitsmoraal komt ook de in deze roes van illusie wanenden tijdelijke 'winnaars' ten goede.

[Maarten]

Voor de duidelijkheid: ik heb niks tegen winnen. Ik wilde enkel aankaarten dat de gulden niet overal de regel is die atheïsten voorstaan. In werkelijkheid is er een winnersmoraal aan de gang in zo'n van religie (gulden regel) ontdane samenleving. Een immorele tendens. Die erkenning van Kitty hier betekent dus eerder een ondersteuning van wat ik hier wilde aantonen.
Nogmaals: ik heb niks tegen winnen hé.

[Kitty]

Ja, maar daar gaat het niet om. Je had het over de gouden regel, en dat je niet zou mogen willen winnen, omdat jij er dan vanuit gaat dat ze anderen graag zien verliezen. Maar dat is een negatieve voorstelling van zaken. De verliezer ging ook voor het winnen namelijk, dus je begint geheel gelijkwaardig. En er kan er maar één winnen, en een sportieve verliezer gunt de winnaar zijn winst. Als ik op de tribune zit en mijn favoriete club aanmoedig, dan heb ik de instelling dat ik hoop dat ze winnen en niet de instelling dat ik hoop dat de ander verliest. Dat dit toevallig het resultaat is van het winnen van mijn club is een logisch gevolg. Maar het is heel iets anders als je hoopt dat jouw club wint dan dat je gaat zitten hopen dat de ander verliest. Je focust je op jouw club en niet op de andere waartegen gespeeld wordt.
Indien je zelf topsport bedrijft hoop je dat je zo'n goede prestatie levert dat je het allerhoogste bereikt wat binnen je capaciteiten ligt. Dan hoop je dus op jouw eigen overwinning, door jouw eigen prestatie. En ga je niet zitten focussen op het verlies van de ander. Het kan ook nog zo zijn dat jouw hoogste bereik het halen van een derde plaats is, dan ben je als je dat haalt, daar ook heel gelukkig mee en gun je de tweede en eerste plaats aan hen die beter zijn.
Het focussen op de verliezer is een foute focus voor iemand die succes nastreeft. Het gaat om prestatie en eigen kunnen, niet om het niet kunnen van de ander.

Wat is er mis met het nastreven van succes? Het is absoluut fout dat een succes nastrever hoopt op het verlies van een ander. Nee, die hoopt op zijn winnen. Het lijkt hetzelfde, maar is dat absoluut niet. Ja, een winaarsmentaliteit, maar niet over de rug van een ander zoals jij wil doen voorkomen, maar door eigen prestatie die, als je wint, gewoon beter was dan die van de ander.

[Maarten]

Wat is er mis met het nastreven van succes? Het is absoluut fout dat een succes nastrever hoopt op het verlies van een ander. Nee, die hoopt op zijn winnen. Het lijkt hetzelfde, maar is dat absoluut niet. Ja, een winaarsmentaliteit, maar niet over de rug van een ander zoals jij wil doen voorkomen, maar door eigen prestatie die, als je wint, gewoon beter was dan die van de ander.

Je focust je op jouw club en niet op de andere waartegen gespeeld wordt.
Indien je zelf topsport bedrijft hoop je dat je zo'n goede prestatie levert dat je het allerhoogste bereikt wat binnen je capaciteiten ligt. Dan hoop je dus op jouw eigen overwinning, door jouw eigen prestatie. En ga je niet zitten focussen op het verlies van de ander. Het kan ook nog zo zijn dat jouw hoogste bereik het halen van een derde plaats is, dan ben je als je dat haalt, daar ook heel gelukkig mee en gun je de tweede en eerste plaats aan hen die beter zijn.
Het focussen op de verliezer is een foute focus voor iemand die succes nastreeft. Het gaat om prestatie en eigen kunnen, niet om het niet kunnen van de ander.

Ja, dat is inderdaad wel juist. Moet ik es beter over nadenken. Ben het er 100 procent mee eens.

[Kitty]

2. Wat is echter het concurrentiedenken dat onze samenleving aanstuurt en waarmee onze kinderen van kindsaf mee worden opgevoed?

Wees beter dan de ander, (of zorg ervoor dat de ander niet beter is dan jou)
wat impliceert dat men met het verlies of een struikeling van de ander, het eigen geluk ziet verhogen.

Dit heb ik mijn kinderen nog nooit meegegeven. Wees beter dan de ander. Dat lijkt mij ook een geheel verkeer opvoedingsadvies. Je stimuleert kinderen het beste uit hunzelf te halen, los van anderen. Dat is wat je kinderen probeert mee te geven. Waarom perse beter zijn dan een ander? Er zullen altijd anderen zijn die het beter doen dan jij, daar is niets mis mee. Maar probeer binnen jouw capaciteiten het beste uit jezelf te halen, gebruik je talenten. Dat is wat je kinderen meegeeft.
Als je kinderen meegeeft dat ze altijd beter moeten zijn dan anderen, ben je heel verkeerd bezig. En dit lijkt mij ook niet algemeen gebruikelijk bij een goede opvoeding. Dus waar haal jij dat idee vandaan dat dit regel is bij de opvoeding van kinderen? Ik denk dat je op die manier een kind krijgt met een enorme faalangst.

[Maarten]

2. Wat is echter het concurrentiedenken dat onze samenleving aanstuurt en waarmee onze kinderen van kindsaf mee worden opgevoed?

Wees beter dan de ander, (of zorg ervoor dat de ander niet beter is dan jou)
wat impliceert dat men met het verlies of een struikeling van de ander, het eigen geluk ziet verhogen.

Dit heb ik mijn kinderen nog nooit meegegeven. Wees beter dan de ander. Dat lijkt mij ook een geheel verkeer opvoedingsadvies. Je stimuleert kinderen het beste uit hunzelf te halen, los van anderen. Dat is wat je kinderen probeert mee te geven. Waarom perse beter zijn dan een ander? Er zullen altijd anderen zijn die het beter doen dan jij, daar is niets mis mee. Maar probeer binnen jouw capaciteiten het beste uit jezelf te halen, gebruik je talenten. Dat is wat je kinderen meegeeft.
Als je kinderen meegeeft dat ze altijd beter moeten zijn dan anderen, ben je heel verkeerd bezig. En dit lijkt mij ook niet algemeen gebruikelijk bij een goede opvoeding. Dus waar haal jij dat idee vandaan dat dit regel is bij de opvoeding van kinderen? Ik denk dat je op die manier een kind krijgt met een enorme faalangst.

Ja, maar dat is geen expliciete regel. Dat zit ingebakken in het een spel als structuur van winnen tegenover verliezen. Ook in het onderwijs: beter zijn dan gemiddeld. Dat wilde ik zeggen. Je moet eerder fair play aanleren bij zo'n spel, want het heeft in zich zo'n structuur.

[Kitty]

Je kunt toch niet van de succesvollen verwachten dat ze zich bezig houden met de losers? Je kunt de succesvollen ook niet de schuld geven dat er ook losers zijn. De succesvollen doen het de losers toch niet aan? Kunnen zij er iets aan doen dat er mensen zijn die niet succesvol zijn? Wat heeft dit met de gulden regel te maken? Wat doe ik een loser dan aan, wat ik zelf niet zou willen, wanneer ik succesvol ben? Wat doet een winnaar een verliezer aan? Dit is toch totaal niet waar de gulden regel voor staat? Wil jij dan zeggen dat we allemaal losers moeten zijn, of allemaal winnaars? Het gaat erom dat je iemand niets aandoet wat je zelf niet zou willen. Dat wil toch niet zeggen dat je geen succes meer mag nastreven? Dat gaat toch niet om winnen of verliezen als je dat niet over de rug van een ander doet? Mensen gaan toch vrijwillig de competitie aan? Ze doen het dan toch zichzelf aan? Als je niet wilt verliezen, moet je niet meedoen.

[Kitty]

Ja, maar dat is geen expliciete regel. Dat zit ingebakken in het een spel als structuur van winnen tegenover verliezen. Ook in het onderwijs: beter zijn dan gemiddeld. Dat wilde ik zeggen.

Zelfs dat heb ik nooit van mijn kinderen geëist. Je kan namelijk gewoon wat je kan. Je kunt alleen hopen dat ze goed scoren. Maar wat doe je een ander dan aan, indien je beter bent dan gemiddeld? Kun je dan door minder te zijn dan gemiddeld zorgen dat je de ander meer dan gemiddeld kan laten zijn?

De gulden regel gaat toch veel meer over het bewust kwaad doen van een ander, wat je zelf niet wil.

Ik denk dat in onze maatschappij het een veel groter probleem is dat men de ander het succes niet gunt omdat men het zelf niet kan bereiken. Wat dat betreft schelen we heel wat met de mentaliteit van de Amerikaan. Zoals ik reeds eerder stelde gunt zelfs de armste Amerikaan de succesvollen hun succes. Dat is in Nederland wel anders, daar is rijk zijn bijna een vies woord, je wordt dan rijke stinkerd genoemd, en nooit hoor je dat het bewonderingswaardig is dat iemand zoveel heeft bereikt in het leven. Onze maatschappij is een maatschappij van afgunst, van het elkaar het licht in de ogen niet gunnen. Dan krijg je de verheerlijking van de losers en de afweer tegen hen die veel bereikt hebben in het leven. Dan krijg je de situatie dat winnen betekend dat je de verliezer 'iets aandoet'. Een belachelijk idee.

[Maarten]

Neen, maar wanneer een systeem zodanig is dat rijken rijk worden op kap van armen, dan is dat wel zo. Wanneer het systeem zodanig is dat het geluk van de winnaar afhangt van het ongeluk van de verliezer. Dan is het immoreel, denk ik, om zich niks aan te trekken van het verlies van de ander door jouw gewin.
Kijk naar lage-loonlanden waar misbruik wordt gemaakt van de financieel mindere positie opdat bedrijven van hier zich verrijken op hun kap. Sterker nog. Ze trekken hier weg en laten een sociaal bloedbad na. (Opel Antwerpen en er volgen nog).
Dat is de moraal van de winnaars, die zich niks aantrekken van de mensen en hun gezinnen die ze op straat zetten. gelukkig hebben de socialisten daar nog een sociaal opvangsysteem voor opgezet.
Fair play is hier niet aan de orde.