http://www.freethinker.nl/forum/viewtopic.php?t=6402
Die inspireerden mij tot het volgende.van bepaalde maatschappelijke en politieke stromingen, georganiseerde religies en sekten, het aan de kaak stellen van excessen die zich daar voordoen of voor hebben gedaan, en het geven van informatie over vrijdenken. Wij zijn van mening dat religieuze openbaringen geen, of in ieder geval weinig antwoorden en oplossingen bieden voor de problemen van de moderne tijd. Sterker nog, wij denken dat georganiseerde religie en bijgeloof voor een aanzienlijk deel ten grondslag liggen aan de ellendige staat waarin onze wereld zich heden ten dage verkeert (onder georganiseerde religies verstaan we ook atheïstische doctrines zoals het communisme).
Ik dacht terecht gekomen te zijn op een forum, vnl gericht tegen dogmatisch denken en "bijgeloof" binnen religies.
Op de valreep wordt ook maar even naar het communisme gewezen, alsof het een vnl. anti God isme zou zijn.
Maar daardoor werd wel mijn aandacht verlegd naar "ismen" in het algemeen.
Dus
Waarom zo uitwijden en met de vinger wijzen naar speciaal de (anti)religieuse stromingen, als datgene wat bestreden moet worden is, de neiging tot excessen tgv. de dogmatische wijze van denken en het tunnelvisie kijken van de aanhangers van vele diverse "ismen"?
Ik sta helemaal achter het bestrijden van negatieve uitwassen van de diverse "ismen", mits die er ook zijn.
Een probleem voor de samenleving is er niet, als men ieder voor zich deze stellingen van hun "isme" gelooft, maar wel als het op een belastende manier aan de samenleving opgedrongen wordt.
Dit laatste is wel vaak inherent het denken binnen een georganiseerd "isme".
Het afwijzen van een geloof en een mening van de ander, kan alleen dan nuttig en relevant zijn, als die een bedreiging vormt voor de samenleving, in het klein en voor een individu, of in het groot, waardoor het een hele gemeenschap of zelfs cultuur kan beheersen.
Echter alleen afwijzen van ideeen zet nooit zoden aan de dijk.
Je zult met een vervanging moeten komen.
Op zijn minst moeten benoemen, waarom je anders denkt.
Een enkele motivatie, dat iets bijgeloof is, kan geen enkele bijdrage leveren aan een wezenlijke verandering van het denken van mensen.
In dit kader is het woord "bijgeloof" een waardeoordeel, een oordeel dus, slechts geuit door degene, die anders denkt.
Zonder enige bewijslast of argumentatiewaarde.
Zonder aanhoren van en nadenken over de beweegredenen van de ander, iets afwijzen is meestal het kenmerkende van de dogmatische denker.
Het is slechts een ander dogmatisch denken, wat ertegenover wordt gesteld, dat niets anders opwekt dan polarisatie.
Het zijn dan ook slechts pogingen om net zo te willen regeren over andermans denken en leven, als veel van de aanhangers van een aantal georganiseerde "ismen" doen, die je wil bestrijden.
Er over communiceren is kenmerkend voor een goede discussie.
Ja en nee spelletjes, jij-bakken, de ander neerhalen om zelf sterker te lijken, en vooroordelen ventileren zijn meestal aanleidingen tot non-discussies, zoniet ordinaire ruzies, als erop wordt gereageerd en voortgeborduurd.
Beide kom ik tegen op fora als deze.
Hebr 6: 
. Maar ook bijgeloof mag .m.i. best tegen geageerd worden. Soms hoef je daar niet eens een bewijslast tegen in te brengen. Laat dat degene doen die die in de blauwe mannetjes die 's nachts de vaat komen wassen gelooft. Dat betrokkene dat zelf wel zo ervaren kan dat kan best maar ook dan ligt de bewijslast bij de aanbieder van het onwaarschijnlijke.