Het Aanwezige en het niet-Aanwezige oftewel Alles en Niets
Wat betekenen Alles en Niets?
Alles en Niets zijn absolute vormen en laten zich niet omlijnen door de perceptie zoals die in
het hedendaags denken normaliter gevolgd wordt.
Alles of het al is, in de ruimste zin, een begrip voor datgene wat bestaat, heeft bestaan, zal bestaan, of zou kunnen bestaan. Oftewel het bestaan in verleden , heden, nu en in de toekomst.
Niets, in de fysische betekenis van een absolute ledigheid, de afwezigheid van enige materie. Het lijkt er op dat het absolute Niets niet bestaat, in ieder geval niet in ons heelal.
Geloven:
Wikipedia schrijft:
De eerste betekenis van geloven is de veronderstelling dat iets waar of niet waar is.
Geloven in dit verband is als een inschatting die iemand maakt dat een bewering met een zekere waarschijnlijkheid waar of onwaar zou kunnen zijn. Deze waarschijnlijkheid is in het geval van 'geloven' groter dan wanneer men 'geen idee' heeft, en kleiner dan wanneer men iets 'zeker weet'.
Deze waarschijnlijkheden worden door individuen persoonlijk toegekend. In deze betekenis van geloven geldt dus dat er geen zekerheid is over de kwestie.
Een tweede betekenis van geloven is het hebben van vertrouwen of overtuiging in een verwachting in iets of iemand, wat bijvoorbeeld tot uiting komt in de uitspraak "ze gelooft in mij". In deze betekenis gaat het dus om de persoonlijke overtuiging dat iets zo is, gaat gebeuren of vaststaat. Geloven is dan vertrouwen en vervolgens stellen dat iets zo is.
Als men gelooft is dit een op waarheid beruste aanname van iets waarvan men denkt dat men het zeker weet althans dat geloofd men (daar vertrouwd men op).
Bron wikipedia
Als men gelooft is dit een op waarheid beruste aanname van iets waarvan men denkt dat men het zeker weet althans dat gelooft men.
Alles is wat er bestaat in het heden, verleden en de toekomst en wat in deze zou kunnen bestaan en iedereen gelooft dit.
Dus iedereen weet zeker, Alles bestaat, behalve datgene wat niet bestaat, wat we voor het gemak Niets noemen.
We hebben nu dus Alles en Niets, we hebben iets wat bestaat en datgene wat niet bestaat en iedereen weet dit zeker.
Dat wat bestaat weet men zeker, het is immers waarneembaar, dat wat niet bestaat is nimmer aanwezig en iedereen weet dit.
Mag ik het aanwezige en het niet aanwezige, God noemen?
Het aanwezige bestaat uit het waarneembare en het niet waarneembare.
Geloven heeft betrekking op het waarneembare in het aanwezige want iedereen weet zeker dat niet alles waarneembaar is.
Als iets in het aanwezige niet waarneembaar is, bestaat het, het bevind zich immers in het aanwezige.
Het aanwezige bestaat uit het waarneembare en het niet waarneembare.
Occultisme daarintegen is een verzamelnaam voor allerlei overtuigingen die betrekking hebben op het niet waarneembare. Een zo'n overtuiging is bv het mysticisme.
Wat is nu eigenlijk mysticisme oftewel mystiek?
Net zoals bij de hersenen een bloed-hersenbarrière aanwezig is, heeft het bewustzijn ook zo’n ingebouwde beveiliging tussen het bewuste en het onbewuste met beide hun eigen karakter.
Door middel van meditatie komt men over het algemeen in een veranderde bewustzijnstoestand, gewoon gezegd men verlegt de grens van het bewuste richting onbewust, naarmate deze grens verlegt word komt er een dynamiek in het bewustzijn op gang welke gepaard gaat met gevoelens. Op de grens van het bewuste en het onbewuste is gevoel de barrière. Door verschillende vormen van meditatie, lees eigenlijk concentratie of het ontbreken daarvan is het mogelijk om de grens tussen bewust en onbewust te verleggen. De waarneming verandert tegelijkertijd met de verlegging van de grens. Dus door meditatie verleg je de grens tussen bewust, onbewust en de waarneming (eigenlijk gebeuren er meer dingen maar dat laat ik even achterwege). Je zou ook kunnen zeggen de werkelijkheid beleef en zie je anders of nog anders gezegd je neemt de werkelijkheid anders waar, datgene wat eerder niet aanwezig was binnen de waarneming is nu waarneembaar. De mystieke ervaring is het moment dat de grens niet wordt verlegd maar wordt gepasseerd. Wat is nu het verschil tussen een psychose en een mystieke ervaring? Ervan uitgaande dat beide de barriere passeren zit het verschil in de beleving. Tijdens een psychose loopt het vertrouwen oftewel het geloof in de veranderde waarneming niet gelijk met deze waarneming, kort gezegd men gelooft niet wat hij/zij waarneemt, waarop het gevoel probeert te “synchroniseren” met als gevolg dat men blijft hangen in het grensgebied tussen bewust en onbewust. Dit met alle mogelijke dynamiek tot gevolg. Bij de mystieke ervaring is het echter zo dat deze in vol vertrouwen wordt beleefd, dus gevoel, waarneming en geloof lopen synchroon. Men noemt dit ook wel een eenheidservaring.
Ruimte, Tijd en Beweging
In de klassieke natuurkunde wordt de ruimte opgevat als een driedimensionale Euclidische ruimte waarin elke positie kan worden beschreven door drie coördinaten.
Tijd, kan na hoogte, breedte en lengte gezien worden als de vierde dimensie. Van een gebeurtenis kan gezegd worden dat deze na een andere gebeurtenis plaatsvindt. Een gebeurtenis vindt plaats op een tijdstip. De tijd wordt wel gezien als een opeenvolging van tijdstippen. Daarnaast kan bepaald worden hoe lang een gebeurtenis na een andere plaatsvindt. Het betreft dan de tijdsduur tussen twee tijdstippen. Tijd is het begrip waarmee deze volgorde en duur worden beschreven.
Een beweging is een verplaatsing van een object vanaf een coordinaat in de ruimte naar een ander coordinaat in de ruimte. Wij, de mens hebben die opeenvolging van gebeurtenissen in een ruimte, tijd genoemd. Maw tijd is dus een reeks gebeurtenissen in een ruimte. Vervolgend, 1 losstaande gebeurtenis (zie dit als een dia) noemen wij een moment, als dit moment in het heden en wel nu plaatsvindt, dan noemen wij dat het moment Nu
Tijd als Alles en Niets
Maar als ik het moment Nu voor het gemak Alles noem, immers wat Nu is, is Alles.
Vervolgend, tijd bestaat uit een aantal opeenvolgende momenten Nu, waarbij Alles, Nu is en Niets alles is wat Nu niet is.
Als ik het Niets vergelijk met het Niets op hetzelfde moment Nu of op verschillende momenten Nu, maakt dat voor het Niets niks uit het blijft Niets.
Niets is onveranderlijk, Alles verandert
Alles en Niets in de wetenschap:
Alles en Niets, het Aanwezige en niet Aanwezige, concreet als Niets niet Aanwezig is wil dit niet zeggen dat deze afwezig is, Niets is gewoon neutraal.
Dus Alles en Niets zijn per definitie niet elkaars tegenovergestelden
Niets als singulariteit is in zijn algemeen een ongewoonheid.
Wikipedia schrijft:
Een singulariteit is in de kosmologie een punt met een oneindig klein volume en een oneindige grote dichtheid. De ruimte-tijd is hier zo sterk gekromd, dat ruimte en tijd feitelijk ophouden te bestaan. Dit heeft onder meer tot gevolg dat ook de in de gewone natuurkunde geldende wetten in een singulariteit niet meer geldig zijn. Wellicht vinden er in of in de buurt van een singulariteit allerlei processen plaats die in de huidige exacte wetenschap nog onbekend zijn.
Bron wikipedia
Dus Niets is hierboven beschreven als een oneindig klein volume en een oneindige grote dichtheid.
Alles daarintegen kun je dan zien als de ruimte-tijd
Ons universum wordt verondersteld te zijn begonnen als een oneindig klein, oneindig heet, oneindig dicht, iets - een singulariteit. Waar kwam deze vandaan? Men weet het niet. Waarom kwam deze tot ontstaan? Men weet het niet.
God en singulariteit
Moderator: Moderators
Ik ben niet heel erg thuis in de materie, maar volgens mij wil je erheen dat dat wat voor de oerknal was god was/is. Klopt dat? En vraag twee: heb je een naam voor je levensovertuiging?
Jonathan Rauch: (apatheism is) "a disinclination to care all that much about one's own religion and even a stronger disinclination to care about other people's"
Onze natuurwetten golden toen niet, we kunnen er simpelweg geen uitspraken over doen. Pas 0,0000000000000000000000000000000000000000001 sec. na de oerknal ontstonden elementaire krachten zoals zwaartekracht. Daarna lag alles vast. Ook een God zou zich hebben moeten houden aan de natuurwetten.Ons universum wordt verondersteld te zijn begonnen als een oneindig klein, oneindig heet, oneindig dicht, iets - een singulariteit. Waar kwam deze vandaan? Men weet het niet. Waarom kwam deze tot ontstaan? Men weet het niet.
Is er een andere keus? Welnee, anders waren we er niet geweest, zo simpel is het. Er is simpelweg geen alternatief voor hetgeen wat gebeurd is, anders was er geen heelal geweest. Dat iemand dat wil toeschrijven aan een God moet hij/zij weten...
Het is ietsjes ingewikkelder dan dit; tijd bestaat uit drie tijdspijlen.De tijd wordt wel gezien als een opeenvolging van tijdstippen.
Wat het probleem is met religie? De mens. Voor elke heilige lopen er 2 miljoen zondaars rond - Raymond Reddington
-
siger
Re: God en singulariteit
Na even nadenken: nee.Back in Black schreef:Mag ik het aanwezige en het niet aanwezige, God noemen?
Re: God en singulariteit
Ik heb er overigens weinig moeite mee om het "niet aanwezige" god te noemen.siger schreef:Na even nadenken: nee.Back in Black schreef:Mag ik het aanwezige en het niet aanwezige, God noemen?
Jonathan Rauch: (apatheism is) "a disinclination to care all that much about one's own religion and even a stronger disinclination to care about other people's"
-
siger
Re: God en singulariteit
Goed voorstel.Marinus schreef:Ik heb er overigens weinig moeite mee om het "niet aanwezige" god te noemen.siger schreef:Na even nadenken: nee.Back in Black schreef:Mag ik het aanwezige en het niet aanwezige, God noemen?