Ronald Meester is (pantheïstisch) christen

Christendom en Judaïsme, contradicties in de bijbel, de ethiek van de bijbel etc..

Moderator: Moderators

Theoloog

Ronald Meester is (pantheïstisch) christen

Bericht door Theoloog » 11 jul 2007 01:44

Eén van de buitenbeentjes in de ID-beweging is prof. dr. Ronald Meester. Hij werd steeds gepresenteerd als een agnost. Iemand die kritiek had op het dichtgetimmerde raamwerk van het neodarwinisme.

Naar nu blijkt gaat Meester echter elke zondag naar de kerk (hij zit er zelfs in het koor). Wel een vrijzinnige kerk, maar toch.
"We waakten bij Jezus, ik had er nog wel uren willen zitten"
religieuze belevenissen

Zonder religieuze beleving geen religie – misschien is ze wel de kern ervan. Toch lees je er maar weinig over. In deze rubriek beantwoorden mensen vragen over wat ze op religieus gebied hebben beleefd. Vandaag: Ronald Meester.

Wat hebt u meegemaakt?

„Elke zondag maak ik de oecumenische kerkdienst bij de Leidse Studenten Ekklesia mee. Daar kijk ik naar uit. Het is het mooiste moment van de week, en de rest van de zondag is er om heen gebouwd. Tijdens zo’n kerkdienst voel ik dat de mensen iets meer willen dan het over koetjes en kalfjes hebben. Tegelijkertijd gaan we het niet hebben over wat je tijdens de dienst zoal beleeft en voelt. Dat is een publiek geheim, iets dat verborgen moet blijven. Het onder woorden brengen ervan lukt namelijk nooit, je vervalt gauw in clichés.

Ik herinner mij de dienst op paasavond van vorig jaar nog heel goed. Een volle kerk waar de spanning en spiritualiteit bijkans doorheen knetterden. Er heerste een verstilde sfeer en er was slechts gedempt licht. We waakten bij het lichaam van Jezus. Niet letterlijk natuurlijk, maar toch zag ik het lichaam bijna voor me, nog steeds hangend aan het kruis in de stilte en de kou van de nacht. We lazen teksten uit Genesis en Baruch, en we zongen woedende regels over onrecht. De teksten en liederen verbonden het ontstaan van alles met het leven en de dood van Jezus, en uiteindelijk ook met ons eigen leven. Mijn gedachten dwaalden af naar het leven van Jezus. Ik kreeg tranen in mijn ogen toen ik dacht aan de drievoudige verloochening door Petrus en voelde mededogen met Judas de verrader en de laffe Pilatus. Aan het einde van de dienst – veel te vroeg voor mij, want ik had hier nog uren willen zitten – werd de paaskaars aangestoken. Vanuit dit ene lichtpunt gaven we het licht aan elkaar door en na enkele minuten baadde de kerk in het licht van honderden kaarsjes. Ik realiseerde mij dat we nu allemaal met elkaar verbonden waren. Het was een ontroerende, milde gedachte. Het was tot haar kern teruggebrachte religie.’’

(...)

„Ik geloof niet in een God die kan ingrijpen of in een God die ons eeuwig leven geeft. Ook in tijden van wanhoop heb ik nooit tot God gebeden om een andere loop van de gebeurtenissen of zelfs maar om steun. Wel zeggen we voor het eten aan tafel een gebed of spreuk op. ‘De aarde deed het bloeien, de zon deed het groeien. Lieve zon en lieve aarde, dat u ons nooit vergeet’ – een tekst afkomstig van de vrije school van de kinderen. Dat geeft het gevoel van samenzijn, is bedoeld om tot inkeer te komen, je te beseffen dat we het goed hebben met elkaar. Een echte religieuze beleving dus.’’


Lees de rest in Trouw

Plons
Bevlogen
Berichten: 1888
Lid geworden op: 26 apr 2007 02:58

Bericht door Plons » 11 jul 2007 02:42

Een christen maar 'net' weer niet. De benaming "pantheistische" christen vind ik wel geschikt, goed gevonden trouwens.
Fuck met alles.

Gebruikersavatar
Rereformed
Moderator
Berichten: 14426
Lid geworden op: 15 okt 2004 12:33
Locatie: Finland
Contacteer:

Re: Ronald Meester is (pantheïstisch) christen

Bericht door Rereformed » 11 jul 2007 08:12

Ik zou het noch pantheïsme noemen, noch christelijk, noch religie, maar eenvoudig behoefte aan intense emoties. Het is hetzelfde als volkomen overgave aan klassieke muziek tijdens een concert, geheel opgaan in een dramatische film in de bioscoop, of opwindende gevoelens beleven in een pretpark. Dat het zo is kun je opmaken uit het feit dat ik deze 'religieuze beleving' in een oogwenk in een pretpark-ervaring kan omzetten:

"Ik zette me even neer op een bankje naast de Kurkentrekker Roller Coaster, en zou hier nog uren willen zitten; ik had bovendien mijn suikerspin nog niet gekocht"
religieuze belevenissen


Zonder diepgevoelde emoties geen religie – wellicht is ze wel de kern ervan. Toch lees je er maar weinig over. In deze rubriek beantwoorden mensen vragen over wat ze op religieus gebied hebben beleefd. Vandaag: Ronald Meester.

Wat hebt u meegemaakt?

-Elke zondag ga ik naar een pretpark. Daar kijk ik naar uit. Het is het mooiste moment van de week, en de rest van de zondag is er om heen gebouwd. Tijdens zo'n rondgang voel ik dat de mensen iets meer willen dan het over koetjes en kalfjes hebben. Tegelijkertijd gaan we het niet hebben over wat je in de diverse emotie-attracties zoal beleeft en voelt. Dat is een publiek geheim, iets dat verborgen moet blijven. Het onder woorden brengen ervan lukt namelijk nooit, je vervalt gauw in clichés.

Ik herinner mij een rit in de Trombi op paasavond van vorig jaar nog heel goed. Een vol pretpark waar de spanning en spiritualiteit letterlijk doorheen knetterden. Er heerste een uitbundige sfeer en er was slechts bijzonder gekleurd licht van een ondergaande zon en opwinding gierend van onderbuik tot keel. We stonden hoog in de lucht boven een onmetelijke afgrond even stil, met ons hoofd naar beneden, en beseften het zijden draadje waaraan ons leven hing. Niet letterlijk natuurlijk, maar toch zag ik de dood van het lichaam bijna voor me, na nog een paar seconden vliegen in een vrije val naar beneden waar de zwijgende en koude rotsen mij opwachtten. We gingen naar het bizarre en wrede Spookhuis, en bekeken de verdraaide, verwrongen en onrechtvaardige wereld van de Lachspiegels. Alle attracties verbonden ons met elkaar, verbonden ons met de diepste gevoelens van ons menszijn, onze sterfelijkheid en de wereld boordevol van duizelingwekkende mogelijkheden. Mijn gedachten dwaalden af naar het leven van mijn metgezellen. Ik kreeg tranen in mijn ogen toen ik dacht aan hoe Pieter alweer drievoudig de ballen misgooide, en voelde mededogen met Joop die niet meer meedurfde in de Jet-Star, en de laffe Pontus die zich boven alle pretparken verheven zegt te voelen. Aan het einde van de rondgang – veel te vroeg voor mij, want ik had hier nog uren willen zitten en mijn suikerspin nog niet gekocht – gingen we touwtjes trekken. Om beurten trok een ieder van ons aan een touwtje, en hengelden we met een zalige glimlach een klein niemandalletje op. Meestal gaven we zo'n 'buit' met glimlach aan een ander, een lichtpuntje van intermenselijkheid, en op het eind bereikte de sfeer van menselijke solidariteit haar hoogtepunt. Ik realiseerde mij op een uniek moment dat we nu allemaal met elkaar verbonden waren. Het was een ontroerende, milde gedachte. Het was tot haar kern teruggebrachte religie.’’

-Ik geloof niet dat het bestaan bewust ingrijpt in mijn leven, of in een Wezen dat ons eeuwig leven geeft. Ook in tijden van wanhoop heb ik nooit tot zo'n God gebeden om een andere loop van de gebeurtenissen of zelfs maar om steun. Wel zeggen we voor het eten aan tafel een gebed of spreuk op. ‘De aarde is een bloemen- en graftuin, de zon doet alles groeien en verschroeien. Lieve en Wrede Zon, en Lieve en Wrede Aarde, bij het aanzien van jullie aanschouw ik mezelf – een tekst afkomstig uit de vrije school van mensenwijsheid. Dat geeft het gevoel van samenzijn, is bedoeld om tot inkeer te komen, je te beseffen dat we het goed hebben met elkaar en af en toe slecht. Een echte religieuze beleving dus.
Ik zou wel willen dat Professor Doctor deze tekst van mij eens goed doorlas en er zijn commentaar op gaf. Tevens zou ik hem dan aanraden eens in Nietzsche's Aldus sprak Zarathoestra het hoofdstuk over het Ezelsfeest op te slaan en aandachtig te bestuderen.

PS Het gebed moest ik eigenmachtig wat aanpassen, het werd echt te gortig te bedenken dat een professor zulke woorden uitspreekt.
Laatst gewijzigd door Rereformed op 11 jul 2007 08:35, 2 keer totaal gewijzigd.
Born OK the first time

Gebruikersavatar
Kevin
Diehard
Berichten: 1042
Lid geworden op: 16 mei 2007 11:33

Bericht door Kevin » 11 jul 2007 08:30

Ik vind het nochtans een aardig gedichtje :P
PS Het idiote gebed moest ik eigenmachtig wat aanpassen, het werd echt te gortig te bedenken dat een professor zulke woorden uitspreekt.
:lol: :P Mag een professor geen mens zijn? Moet hij steeds maar op dat verhoogde intellectuele voetstuk staan en mag hij nooit van simpliciteit genieten?

ontopic:

Ik vind het ook geen pantheist maar wel een christen... De doorsnee christen zo'n beetje. Hoe komt de topicstarter erbij dat hij in meerdere goden zou geloven :? De nadruk ligt in ieder geval heel erg op het gevoelsvlak. Misschien is evangelisch wat meer voor hem. Of misschien ook niet... Nu moddert hij lekker aan met wat hij wil en lijkt daar prima tevreden mee.

Gebruikersavatar
Rereformed
Moderator
Berichten: 14426
Lid geworden op: 15 okt 2004 12:33
Locatie: Finland
Contacteer:

Bericht door Rereformed » 11 jul 2007 08:47

Kevin schreef:Ik vind het nochtans een aardig gedichtje :P
PS Het idiote gebed moest ik eigenmachtig wat aanpassen, het werd echt te gortig te bedenken dat een professor zulke woorden uitspreekt.
:lol: :P Mag een professor geen mens zijn? Moet hij steeds maar op dat verhoogde intellectuele voetstuk staan en mag hij nooit van simpliciteit genieten?
Natuurlijk mag hij mens zijn. Maar er is geen enkele reden om menszijn met ezel zijn te verwarren, zeker niet als je het predikaat Professor hebt.

Ik vind het ook geen pantheist maar wel een christen... De doorsnee christen zo'n beetje.
Helemaal niet de doorsnee christen. Een doorsnee christen gebruikt zijn hersens tenminste nog enigszins. Hij bidt bijvoorbeeld omdat hij letterlijk gelooft in een Hoger Wezen dat alles overziet en af en toe ingrijpt. Zoiets getuigt dan van beduidend helderder denken dan wanneer iemand die niet in God gelooft wel in alle serieusheid tegen aarde en zon spreekt met het woordje 'lieve'.
Hoe komt de topicstarter erbij dat hij in meerdere goden zou geloven :? De nadruk ligt in ieder geval heel erg op het gevoelsvlak.
Omdat ons in het artikel het woord 'religie' wordt opgedrongen, het woord Jezus valt, en de evaring van 'verbondenheid' wordt genoemd. Indien men deze ingrediënten klakkeloos accepteert als automatisch vallende onder religie, moet men naar een religieuze term om de benaming ervoor te zoeken.
Misschien is evangelisch wat meer voor hem.
Helemaal niet, zoals gezegd is in de religie van evangelischen nog iets van helder denken te bespeuren.
Of misschien ook niet... Nu moddert hij lekker aan met wat hij wil en lijkt daar prima tevreden mee.
Precies, het gaat eenvoudig om het nastreven van een prettig gevoel. Maar ik vertik het om hieraan de titel religie te schenken. Want een prettig gevoel nastreven is wat iedereen doet, en moet ook die benaming hebben.
Ik gun deze man dus zijn roeitochtje met geliefde op het Gardameer in de vroege ochtendstond, een paar weekjes concentratiekamp proeven in Workuta, een enerverende nacht in een bordeel, een tocht in een druipsteengrot, een prachtige toneelvoorstelling en een reis naar de maan, maar ik noem de ervaringen die hij daarbij opdoet geen religie.
Laatst gewijzigd door Rereformed op 12 jul 2007 20:07, 2 keer totaal gewijzigd.
Born OK the first time

Gebruikersavatar
Rereformed
Moderator
Berichten: 14426
Lid geworden op: 15 okt 2004 12:33
Locatie: Finland
Contacteer:

Bericht door Rereformed » 11 jul 2007 08:54

Kevin schreef:Ik vind het nochtans een aardig gedichtje :P
Dan mag jij mij vertellen wat er aardig is aan een leugen.

Lees de tekst, en bedenk je dat hier een professor aan het woord is die met iets volstrekt serieus bezig zegt te zijn:

"Lieve zon en lieve aarde, dat u ons nooit vergeet."
Born OK the first time

Gebruikersavatar
collegavanerik
Superposter
Berichten: 6110
Lid geworden op: 31 mar 2005 22:59
Locatie: Zuid Holland

Re: Ronald Meester is (pantheïstisch) christen

Bericht door collegavanerik » 11 jul 2007 09:15

Meester schreef:„Ik geloof niet in een God die kan ingrijpen of in een God die ons eeuwig leven geeft. Ook in tijden van wanhoop heb ik nooit tot God gebeden om een andere loop van de gebeurtenissen of zelfs maar om steun. Wel zeggen we voor het eten aan tafel een gebed of spreuk op. ‘De aarde deed het bloeien, de zon deed het groeien. Lieve zon en lieve aarde, dat u ons nooit vergeet’ – een tekst afkomstig van de vrije school van de kinderen. Dat geeft het gevoel van samenzijn, is bedoeld om tot inkeer te komen, je te beseffen dat we het goed hebben met elkaar. Een echte religieuze beleving dus.’’
vrije school = Rudolf Steinerschool

http://nl.wikipedia.org/wiki/Rudolf_Ste ... fpedagogie
http://de.wikipedia.org/wiki/Rudolf_Steiner#Kritik
Afbeelding Hebr 6:
5 wie het weldadig woord van God en de kracht van de komende wereld ervaren heeft 6 en vervolgens afvallig is geworden, kan onmogelijk een tweede maal worden bekeerd.
Als er een almachtige god bestaat, dan is hij een sadist.

Gebruikersavatar
Rereformed
Moderator
Berichten: 14426
Lid geworden op: 15 okt 2004 12:33
Locatie: Finland
Contacteer:

Re: Ronald Meester is (pantheïstisch) christen

Bericht door Rereformed » 11 jul 2007 09:39

collegavanerik schreef:
Meester schreef:„Ik geloof niet in een God die kan ingrijpen of in een God die ons eeuwig leven geeft. Ook in tijden van wanhoop heb ik nooit tot God gebeden om een andere loop van de gebeurtenissen of zelfs maar om steun. Wel zeggen we voor het eten aan tafel een gebed of spreuk op. ‘De aarde deed het bloeien, de zon deed het groeien. Lieve zon en lieve aarde, dat u ons nooit vergeet’ – een tekst afkomstig van de vrije school van de kinderen. Dat geeft het gevoel van samenzijn, is bedoeld om tot inkeer te komen, je te beseffen dat we het goed hebben met elkaar. Een echte religieuze beleving dus.’’
vrije school = Rudolf Steinerschool

http://nl.wikipedia.org/wiki/Rudolf_Ste ... fpedagogie
http://de.wikipedia.org/wiki/Rudolf_Steiner#Kritik
Dit onkruid is inmiddels voortgewoekerd tot alle ietsisme en new age richtingen. Ik ben het ook op Finse lagere scholen tegengekomen, en heb kinderen van acht tot tien jaar vroom tegen de zon en de aarde zien bidden. Er wordt verwacht dat ik daar ook met eerbied aan meedoe...Vanaf volgende augustus doe ik het niet meer.
Op deze manier wordt de religie opnieuw vereeuwigd, opnieuw kleren aangetrokken om er maar respect voor op te kunnen eisen, opnieuw de rationele mens schuldig gemaakt en zijn werktuig voor een betere wereld ontnomen.

'bedoeld om tot inkeer te komen'...moet je nooit doen met onzinnig denken.
'beseffen dat we het goed hebben met elkaar'...Ja, en? Mogen we niet beseffen dat we het ook niet goed samen hebben met elkaar? Is het om de verdoving te doen?
Born OK the first time

Gebruikersavatar
Kevin
Diehard
Berichten: 1042
Lid geworden op: 16 mei 2007 11:33

Bericht door Kevin » 11 jul 2007 12:21

Rereformed schreef:
Kevin schreef:Ik vind het nochtans een aardig gedichtje :P
Dan mag jij mij vertellen wat er aardig is aan een leugen.

Lees de tekst, en bedenk je dat hier een professor aan het woord is die met iets volstrekt serieus bezig zegt te zijn:

"Lieve zon en lieve aarde, dat u ons nooit vergeet."
Nou je zou het bijvoorbeeld dankbaarheid kunnen noemen :P koppel 'goed'(lief) aan zon, en aan de aarde, en elke keer als je die zon en aarde ziet krijg je dat gevoel omdat jij ook de zon en aarde niet vergeet (spiegelwerking). Associatief denken dus.

Net zoals ik vroeger het 'heer hou ook deze nacht over mij getrouw de wacht' gedichtje altijd samen heb opgezegd met mijn moeder zodat ik lekker kon slapen... Er is natuurlijk niet echt een heer die getrouw over mij de wacht heeft gehouden :P misschien dacht ik dat wel toen ik klein was, maar ik zie het niet anders als het sinterklaas gebeuren en achteraf kan je er goed om lachen maar een geborgen gevoel stond in ieder geval voorop.

Ik zie wel het absurde in van de mans denken... Ik snap niet hoe hij NIET geloofd dat god niets doet en kan ingrijpen, maar aan de andere kant WEL geloofd dat god het begin is van alles... Dat is absurd en hij heeft het kennelijk niet door. :?

Waar is de brave man trouwens Professor in???
Quote:
Hoe komt de topicstarter erbij dat hij in meerdere goden zou geloven De nadruk ligt in ieder geval heel erg op het gevoelsvlak.
Omdat ons in het artikel het woord 'religie' wordt opgedrongen, het woord Jezus valt, en de evaring van 'verbondenheid' wordt genoemd. Indien men deze ingrediënten klakkeloos accepteert als automatisch vallende onder religie, moet men naar een religieuze term om de benaming ervoor te zoeken.
Oja, wacht even... Ik verwarde pantheisme met polytheisme... Vast omdat heel veel pantheistische religies (zo niet alle?) meerdere goden hebben. Teminste, voor zo ver ik weet... Ik heb me er nog nooit mee bezig gehouden. Wel denk ik zelf dat het bestaan een uitdrukking kan zijn van een eventuele goddelijkheid, maar ik ben me er van bewust dat dit slechts een aanname is. Misschien spiegel ik wel het gevoel van het leven in mezelf met de beleving van het bestaan, maar ik zie niet in wat daar slecht aan is zolang je je bewust blijft van wat aannemelijk kan zijn en wat niet, dan is het een gezonde vervulling. (Dat wat ik bedoel moet toch op een of andere manier duidelijker te beschrijven zijn :? :P ... )
Helemaal niet, zoals gezegd is in de religie van evangelischen nog iets van helder denken.
:lol: "De duivel probeert je weg te houden van het Juiste Pad! Hij wil niet dat je je doopt.. dat je geloofd tot daar aan toe maar dat je het uitdraagt daar kan hij helemaal niet tegen! Daarom heeft hij bewijzen verstopt in de grond zodat de aarde ouder lijkt dan 6000 jaar.... blablablablablablabla" = evangelisch... :?

Volgens mij heeft bij hem geloof helemaal niets te maken met helder denken. Maar dat kan ik pas met meer zekerheid zeggen als ik weet wat voor soort Professor hij is. Je wordt niet zomaar Professor... Dus hij zal toch redelijk goed kunnen nadenken. Ik denk dat hij inziet dat dat bij religie en geloof eigelijk niet zoveel zin heeft en dat het om de gevoelsbelevenis gaat maar of dat ook zo is... Het lijkt er iig wel op omdat de nadruk erg op het gevoelsvlak ligt.
Precies, het gaat eenvoudig om het nastreven van een prettig gevoel. Maar ik vertik het om hieraan de titel religie te schenken. Want een prettig gevoel nastreven is wat iedereen doet, en moet ook die benaming hebben.
Ik gun deze man dus zijn roeitochtje met geliefde op het Gardameer in de vroege ochtendstond, een paar weekjes concentratiekamp proeven in Workuta, een enerverende nacht in een bordeel, een tocht in een druipsteengrot, een prachtige toneelvoorstelling en een reis naar de maan, maar ik noem het geen religie.
Oke oke... Jij bekijkt het vanuit de definitie van religie, maar ik bekijk het vanuit de religieuze ervaring. En dan kan de motivatie om 'een mooi gevoel' te beleven voldoende zijn (evangelisch/ vrijzinnig / baptisten, etc), wat iemand ook geloofd. Dat hij het deelt met andere mede-gelovigen (die allemaal ook iets anders geloven maar wel in dezelfde richting), dat hij iets met Jezus heeft etc is dan volgens mij voldoende.

Ik snap nu ook beter waarom de topicstarter de term pantheisme aan de Professor geeft. Toch denk ik dat de beste man te weinig over z'n geloof heeft neergezet om die claim te kunnen maken... Maar het lijkt er in ieder geval wel op.

Gebruikersavatar
Rereformed
Moderator
Berichten: 14426
Lid geworden op: 15 okt 2004 12:33
Locatie: Finland
Contacteer:

Bericht door Rereformed » 11 jul 2007 13:00

Kevin schreef:
Rereformed schreef:
Kevin schreef:Ik vind het nochtans een aardig gedichtje :P
Dan mag jij mij vertellen wat er aardig is aan een leugen.

Lees de tekst, en bedenk je dat hier een professor aan het woord is die met iets volstrekt serieus bezig zegt te zijn:

"Lieve zon en lieve aarde, dat u ons nooit vergeet."
Nou je zou het bijvoorbeeld dankbaarheid kunnen noemen :P koppel 'goed'(lief) aan zon, en aan de aarde, en elke keer als je die zon en aarde ziet krijg je dat gevoel omdat jij ook de zon en aarde niet vergeet (spiegelwerking). Associatief denken dus.
Uiteraard begrijp ik de strekking, maar het gedichtje is het bewust weglaten van de helft van de realiteit.
Bovendien moet dankbaarheid uitgesproken worden tot personen, wezens die de keus hadden je op een andere manier te behandelen. De natuur hoef je echt niet dankbaar te zijn. Het is zoals het is, dwz volledig onverschillig jegens menselijk goed en kwaad.
Net zoals ik vroeger het 'heer hou ook deze nacht over mij getrouw de wacht' gedichtje altijd samen heb opgezegd met mijn moeder zodat ik lekker kon slapen... Er is natuurlijk niet echt een heer die getrouw over mij de wacht heeft gehouden :P
Maar toen deed jij het volstrekt eerlijk, want je wist dat niet. Dit is nu net het verschil met de professor. Hij is opgegroeid, en weet het ook, maar gaat gewoon door met hetzelfde bidden. Dit noem ik intellectuele oneerlijkheid
misschien dacht ik dat wel toen ik klein was, maar ik zie het niet anders als het sinterklaas gebeuren en achteraf kan je er goed om lachen maar een geborgen gevoel stond in ieder geval voorop
De Professor zou ook moeten lachen om zo'n tafelgebed, en daarom iets volwasseners moeten gaan bedenken, zoiets als het gedichtje dat ik ervan maakte. Het gevoel van geborgenheid heeft de mens aan zijn eigen krachten te danken -dus het met vernuft de zon en de aarde voor jouw karretje spannen en ze voor jou te laten werken-, en aan de meewerking van andere mensen.
Ik zie wel het absurde in van de mans denken... Ik snap niet hoe hij gelooft dat god niets doet en NIET kan ingrijpen, maar aan de andere kant WEL gelooft dat god het begin is van alles... Dat is absurd en hij heeft het kennelijk niet door. :?
Uiteraard. En daarom is het niet bepaald reclame voor zijn professorschap. Hij wil met zijn gevoelens spelen, en verzint er religieuze taal voor, maar is niet bereid de taal van enige concrete inhoud te voorzien. Wanneer hij erop zou zwoegen zou hij het op moeten geven (net als ik ertoe gedwongen werd), en omdat hij aan zijn heerlijke gevoel verknocht is hij niet bereid dat te doen.
Waar is de brave man trouwens Professor in???
Geen idee, ik heb nooit van deze man gehoord. 'k Snap ook niet hoe zo'n man bekendheid kan genieten.
Born OK the first time

Gebruikersavatar
Erik
Bevlogen
Berichten: 4109
Lid geworden op: 02 mar 2005 18:06
Contacteer:

Bericht door Erik » 11 jul 2007 13:18

Rereformed schreef:Geen idee, ik heb nooit van deze man gehoord. 'k Snap ook niet hoe zo'n man bekendheid kan genieten.
De man heeft samen met Cees Dekker het boek "Schitterend ongeluk of sporen van ontwerp?" geschreven.
Beide heren zijn feitelijk gewoon evangelisten die geconfronteerd met de vraag naar bewijs voor hun god zich net als elke andere evangelist in nevelen hullen omdat ze er geen antwoord op hebben.

Zie de volgende link voor een kijkje in de denkbeelden van Meester: http://home.tiscali.nl/sttdc/jrg11_nr3_p0929.htm

Hoe de kerels claimen echte wetenschap te bedrijven is mij een raadsel.
Ik hou het op congnitieve dissonantie!
De achtste hemel is het atheïstische inzicht dat de werkelijkheid weliswaar hard is maar wel de werkelijkheid en die is zoveel waardevoller dan alle mooie, verzachtende sprookjes bij elkaar. (Gerard)

Geleid wordt enkel hij die zichzelf niet gevonden heeft. (Rereformed)

Gebruikersavatar
The Prophet
Bevlogen
Berichten: 2870
Lid geworden op: 09 mei 2007 14:24
Contacteer:

Bericht door The Prophet » 11 jul 2007 13:20

Laatst gewijzigd door The Prophet op 11 jul 2007 13:24, 1 keer totaal gewijzigd.
Omni Padhni Disney Iceman Acme Leary Marx Illuminatus Christus Clark

Gebruikersavatar
Rereformed
Moderator
Berichten: 14426
Lid geworden op: 15 okt 2004 12:33
Locatie: Finland
Contacteer:

Bericht door Rereformed » 11 jul 2007 13:21

Kevin schreef:Oja, wacht even... Ik verwarde pantheisme met polytheisme... Vast omdat heel veel pantheistische religies (zo niet alle?) meerdere goden hebben. Teminste, voor zo ver ik weet... Ik heb me er nog nooit mee bezig gehouden.
Nee, het pantheïsme is eerst vertrekken van één god, en dan inzien dat die niet persoonlijk is, aangezien zo'n god alles moet omvatten. Het mondt dus uit in de opmerking die tussen neus en lippen door Spinoza gemaakt werd: Deus sive natura ("God, oftewel de natuur"). Pantheïsme is een samen willen laten gaan van rationalisme en idealisme, het eindprodukt is ofwel nietszeggend, ofwel foutieve voorstellingen.
Wel denk ik zelf dat het bestaan een uitdrukking kan zijn van een eventuele goddelijkheid, maar ik ben me er van bewust dat dit slechts een aanname is.
Het punt is dat je moet definiëren wat 'goddelijkheid' is. Is het een menselijk gevoel? OK, dan ga ik met je mee, maar stel ik voor dat we het woord 'goddelijk' er niet meer voor gebruiken, omdat het slechts verwarring sticht.
Is het iets concreets, wat is het dan?
Misschien spiegel ik wel het gevoel van het leven in mezelf met de beleving van het bestaan, maar ik zie niet in wat daar slecht aan is zolang je je bewust blijft van wat aannemelijk kan zijn en wat niet, dan is het een gezonde vervulling. (Dat wat ik bedoel moet toch op een of andere manier duidelijker te beschrijven zijn :? :P ... )
Daar is ook helemaal niets slechts aan, sterker nog, het is een vitaal onderdeel van het menszijn. Maar noem het geen religie, of 'religieuze ervaring', want religie staat voor talloze 'ziektes' en 'wanen' die de mens van alle tijden bedacht heeft, het leven van de ander mee zuur maakt, rationeel denken in de weg staat, barrières, onbegrip en twist opwerpt tussen mensen enz.
Volgens mij heeft bij hem geloof helemaal niets te maken met helder denken. Maar dat kan ik pas met meer zekerheid zeggen als ik weet wat voor soort Professor hij is. Je wordt niet zomaar Professor... Dus hij zal toch redelijk goed kunnen nadenken.
Blijkbaar moeten we weer tot de conclusie komen waar Mark Twain honderd jaar geleden ook al op kwam:
Mark Twain schreef:Veel van de mensen hier op aarde kunnen wel denken maar doen dat niet bij religieuze aangelegenheden.
en elders:
Mark Twain schreef:De gave om te denken is in de oester nauwelijks beter ontwikkeld dan in wetenschappers, zodat we mogen veronderstellen dat de oester dacht dat al die negen miljoen jaar van toebereidingen allemaal voor hem gedaan was; zoiets zou nou typisch oesters zijn, de oester is namelijk op de mens na het dier dat het meest met zichzelf ingenomen is.

:lol:

Oke oke... Jij bekijkt het vanuit de definitie van religie, maar ik bekijk het vanuit de religieuze ervaring.
Nee, we moeten ophouden dit religieuze ervaring te noemen. Ik ben atheïst en heb precies dezelfde ervaringen als de Professor.
Oke oke... Jij bekijkt het vanuit de definitie van religie, maar ik bekijk het vanuit de religieuze ervaring. En dan kan de motivatie om 'een mooi gevoel' te beleven voldoende zijn (evangelisch/ vrijzinnig / baptisten, etc), wat iemand ook geloofd. Dat hij het deelt met andere mede-gelovigen (die allemaal ook iets anders geloven maar wel in dezelfde richting), dat hij iets met Jezus heeft etc is dan volgens mij voldoende.
Volgens mij is hoogwaardig denken het zo weinig mogelijk onnodige barrières scheppen tussen medemensen. Wij mensen hebben allemaal diezelfde ervaringen. Zoiets religieus noemen schept enkel verwarring en scheiding tussen mensen.
Born OK the first time

Gebruikersavatar
Rereformed
Moderator
Berichten: 14426
Lid geworden op: 15 okt 2004 12:33
Locatie: Finland
Contacteer:

Bericht door Rereformed » 11 jul 2007 13:32

Erik schreef:
Rereformed schreef:Geen idee, ik heb nooit van deze man gehoord. 'k Snap ook niet hoe zo'n man bekendheid kan genieten.
De man heeft samen met Cees Dekker het boek "Schitterend ongeluk of sporen van ontwerp?" geschreven.
Beide heren zijn feitelijk gewoon evangelisten die geconfronteerd met de vraag naar bewijs voor hun god zich net als elke andere evangelist in nevelen hullen omdat ze er geen antwoord op hebben.
Dus de man gelooft wel degelijk dat God een Wezen is. In dat geval is het vreemd dat hij hem ziet als de Grote Onverschillige, maar Hem toch dankbaar is.
Hoe de kerels claimen echte wetenschap te bedrijven is mij een raadsel.
Ik hou het op congnitieve dissonantie!
Op welke universiteit doen ze dat dan?
Born OK the first time

Gebruikersavatar
Kevin
Diehard
Berichten: 1042
Lid geworden op: 16 mei 2007 11:33

Bericht door Kevin » 11 jul 2007 13:34

Ik zie het nu ook...

En rereformed ik ben het met je eens dat dat intellectuele oneerlijkheid is.


Maar ik bedoelde met dankbaarheid naar zon en aarde iets anders dan de dankbaarheid die iemand heeft naar de bewuste keuze van een bewust wezen. De dankbaarheid waar ik op doelde is de dankbaarheid die in lijn staat met genieten van bijv. het zonlicht, van bijv. de smaak van een appel, omdat veel mensen dit als 'vanzelfsprekend' beleven en volgens mij levenslust ligt in het steeds opnieuw kunnen verwonderen/bewonderen van dat wat vanzelfsprekend is. "Ik ben blij dat ik dit kan beleven".

Natuurlijk is dit een andere opvatting dan meneer de zogenaamde Professor heeft... Maar daar ging ik vanuit (onterecht zo te zien).

Plaats reactie