cymric schreef:Met andere woorden: het is mij absoluut niet duidelijk dat het doen lijden altijd gepaard gaat met het ervaren van plezier in dat doen lijden.
'Plezier' is het woord dat de mens uiteraard vermijdt in dit verband. Men gebruikt er tegenwoordig liever een plechtig woord voor, zoals 'genoegdoening' of 'voldoening'. Enkele voorbeelden van christelijk denken uit de geschiedenis:
Spurgeon (de Billy Graham van de 19e eeuw):
"De rechtvaardigen in de hemel zullen volkomen
tevreden zijn met de veroordeling van hen die verloren gaan. Vroeger dacht ik dat als ik de veroordeelden zou kunnen zien in de hel, ik hen wellicht zou gaan bewenen. Zou ik hun geklaag horen, hun vreselijk lijden zien, ik zou medelijden met ze krijgen. Maar zulk een sentiment is er niet in de hemel. De gelovige zal zo
volkomen tevreden zijn met de uitvoering van Gods wil, dat hij de verlorenen volledig zal vergeten, in de gedachte dat God de uitvoerder is van al het goede, dat hun oordeel te danken is aan hun eigen kwaad, en dat God oneindig rechtvaardig is. Zouden mijn ouders mij zien in de hel, dan zouden ze er geen traan om laten, want ze zouden zeggen: Gij zijt rechtvaardig, en Uw rechtvaardigheid zal geloofd worden gelijk uw genade. Ze zouden ervaren dat God zo ver verheven is boven ons schepselen, dat ze
tevreden de vernietiging van alle schepselen zouden aanschouwen als dit ter meerdere glorie van God zou zijn."
Thomas van Aquino:
"De zaligen in de hemel zijn toeschouwer van de straffen der verdoemden, opdat de
gelukzaligheid hun des te meer bevalt."
Tertullianus:
"Maar er komen nog heel andere schouwspelen: de dag van het laatste en definitieve oordeel, die de heidenen niet verwachten, waarover zij spotten, de dag waarop de oud geworden wereld en al haar voortbrengselen in één alomvattende brand verteerd zullen worden. Welke grootse tonelen zullen zich dan afspelen?
Wat zal het voorwerp zijn van mijn verbazing, van mijn
lachen zijn? Waar de plaats van mijn
vreugde, mijn
jubel? Wanneer ik zo vele en zulke machtige koningen, van wie men zei dat zij in de hemel waren opgenomen, in gezelschap van Jupiter en hun getuigen zelf in de uiterste duisternis zie zuchten; wanneer zo vele stadhouders, de vervolgers van de naam des Heren, in verschrikkelijker vlammen dan die waarmee zij honend tegen de christenen woedden te gronde gaan! Wanneer bovendien die wijze filosofen met hun leerlingen, die zij wijsmaakten dat God zich over niets bekommerde, die zij leerden dat een mens geen ziel heeft, of dat de ziel toch niet in het vroegere lichaam zal terugkeren –wanneer zij dus samen met hun leerlingen en door hen beschaamd gemaakt branden in het vuur en tegen hun verwachting in voor de rechterstoel van Christus staan te beven!...Ik zou dan niet zozeer de hier genoemden willen zien, als wel er de voorkeur aan geven, mijn
onverzadigbare blik op hen te richten die tegen de persoon van de Heer zelf gezondigd hebben...Zulks te aanschouwen en daarover te
jubelen, dat kan geen praetor, geen consul, geen quaestor of afgodenpriester, hoe vrijgevig ze ook zijn, geven! En toch zijn deze dingen door het geloof reeds in zekere zin in de geest en in de voorstelling aan ons tegenwoordig. Ik meen dat het lieflijker moet zijn dan het circus, het toneel en de renbaan!"
De historicus Joseph McCabe heeft in zijn boek
De Geschiedenis van het Folteren erop gewezen dat er geen cultuur in de gehele geschiedenis van de mensheid heeft bestaan die zoveel gefolterd heeft als de
christelijke middeleeuwen, en de paar eeuwen daarna. Hij schrijft hierover dat pausen en kerkleiders vaak redeneerden dat als God zijn tegenstanders straft met eeuwige foltering in de hel, zij dit ook mogen doen met iedereen die het juiste geloof ondermijnt. Van de 16e eeuwse koningin Mary, die bekend staat als ‘Bloody Mary’, wordt gezegd dat ze de uitspraak deed: ‘Als de zielen van ketters voor eeuwig in de hel zullen branden, dan betaamt mij niets zo goed dan deze goddelijke straffen hier op aarde al met verbranden na te volgen’. Van Luthers grote vriend Melanchton wordt gemeld dat hij als volgt dacht over gevangenen: ‘Waarom zouden wij ze beter behandelen in dit leven dan dat God hen behandelt in het volgende?’
Het zou een interessante bezigheid zijn de geschiedenis door te gaan en uitspraken van christenen over de hel te verzamelen en de psychologie erachter levendig geïllustreerd te zien.
.
. De optimist zelve die in een eerder bericht zei dat je nooit kan ophouden om de waanzin met rede te bestrijden geeft nu op 
? Ik bedoel, ik ben al bijna 34 jaar atheïst. Dat ik af en toe vermoeid, cynisch en melancholisch ben is tot daar aan toe. Jij bent het pas sinds een jaar, misschien wat langer. Jij bent nog veel te 'jong' om je als een cynische ouwe lul te gedragen. Omarm de angry young man in je en laat in ieder geval de lurkers zien wat voor waanzin Dex in zijn macht heeft :P !