J. Krishnamurti (1895-1986) heeft bijna 65 jaar lang gesproken voor en met mensen in alle werelddelen. Hoewel hij sprak over inzicht en meditatie, bracht hij geen nieuw geloof, geen nieuwe filosofie. Wat hij deed was samen met zijn toehoorders nagaan wat de oorzaken zijn van de problemen waarmee de mens sinds jaar en dag te kampen heeft.
Krishnamurti vertegenwoordigt daarbij geen enkele 'school', geen enkele richting. Hij houdt zich alleen bij de feiten en is niet geïnteresseerd in ideeën, theorieën of meningen. Hij heeft elk gezag van goeroe, leraar of geestelijk leider altijd afgewezen en wenste geen 'volgelingen'. Volgens hem zijn wij zelf in staat te zien waar het om gaat en hebben wij geen geestelijke leiding nodig. Hij vraagt ons enkel om zijn woorden te gebruiken als een spiegel om onszelf te bekijken zoals wij eigenlijk zijn en het bestaan te zien als één ondeelbaar geheel.
Dan kunnen wij onszelf, op welke leeftijd we ook zijn, radicaal veranderen, niet in de loop van de tijd, maar ogenblikkelijk, en door die verandering de hele structuur van de maatschappij en van onze relaties wijzigen.
Krishnamurti zegt dat deze verandering mogelijk is door meditatie, maar onder meditatie verstaat hij iets anders dan op een bepaalde manier ademen of mantra's herhalen. Meditatie begint voor Krishnamurti met aandacht, met waarnemen van wat zich om ons heen en in onszelf afspeelt, van onze reacties, onze angsten en ons denken, dat het waarnemen stoort en vervormt.
In enkele tientallen boeken werden zijn zeer originele uitspraken vastgelegd, een bron van inspiratie, die voor ieder beschikbaar is, zowel in het oorspronkelijke Engels, als in Nederlandse vertalingen. Van zijn toespraken en discussies uit de laatste tien jaren van zijn leven zijn bovendien video-opnamen gemaakt. Sinds hij in 1986 overleed, vormen die videobanden het meest levensechte getuigenis van zijn revolutionaire beroep op de menselijke geest.
De wereld is zoveel logischer en makkelijker te begrijpen zonder god dan met, dus waarom moeilijk doen als het makkelijk kan?
http://www.xs4all.nl/~jan/Publicaties/Krishnamurti.htm schreef:
Van der Struijff vertelt hoe Krishnamurti in de vroege jaren twintig zichzelf nog beschouwde als een `wereldleraar' waarvoor de leden van de Theosofische Vereniging hem aanzagen; hoe Krishnamurti de esoterische afdeling `Orde van de Ster van het Oosten' voorzat; hoe hij zich jaarlijks omringde met volgelingen op zijn landgoed in Ommen in het `Ster Kamp' - hetzelfde Ster Kamp waar mevrouw Dijkman als klein kind door haar ouders mee naar toe werd gesleept. Mevrouw Dijkman knikt: ,,Alsof we naar de kerk gingen.''
Van der Struijff gaat verder met het verhaal. In 1929 maakt Krishnamurti zich los van de Theosofen en hun leiders, de Nederlandse Annie Besant en de Engelsman Charles Leadbeater. Daarna gaf Krishnamurti het landgoed in Ommen terug aan de adellijke familie die het aan hem had afgestaan. ,,Speel je eigen heiland maar, zei Krishnamurti toen - een beetje informeel uitgedrukt'', aldus Van der Struijff. ,,En daarna is Krishnamurti de wereld rondgetrokken. Als hij wilde praten, ging hij onder een boom zitten. De mensen moesten zelf maar uitmaken of ze zin hadden te komen luisteren en wat ze er van vonden.''
Hebr 6:
5 wie het weldadig woord van God en de kracht van de komende wereld ervaren heeft 6 en vervolgens afvallig is geworden, kan onmogelijk een tweede maal worden bekeerd. Als er een almachtige god bestaat, dan is hij een sadist.
Krishnamurti was een mysticus (heel goed mogelijk dat hij het met deze beschrijving niet eens zou zijn), maar het is de enige wiens boeken ik nog met veel plezier lees. Krishnamurti die afstand nam van zijn sterstatus, van de aanbidding van zijn persoon; hij wilde geen messias meer genoemd worden, hij wilde niet geprezen worden, hij wilde geen guru genoemd worden; een bewonderenswaardige beslissing.
Vriendelijke groet...
'Bij een discussie die de redelijkheid zoekt heeft hij die het onderspit delft groter voordeel, voor zover hij er iets van opgestoken heeft.’Epicurus (341-271vc)
Wat hierboven door Devious werd bericht kan ik onderschrijven. Krishnamurti is een buitengewoon integer en zuiver mens gewenst die je confronteert met het losmaken van conditioneringen en oude rolpatronen. In de periode dat Rajneesh-Osho-de Bhagwan populair was genoot hij grotere bekendheid dan nu. Rajneesh-volgelingen beweerden dat Krishnamurti's denkbeelden op dezelfde neerkwamen als die van hun goeroe. Maar daarmee sloegen zij de plank enigszins mis. Krishnamurti is altijd een anti-goeroe geweest die waarschuwde dat het verkeerd was om het pad van een 'verlicht' meester te volgen, omdat dit afhankelijkheid schept. En hij kreeg gelijk, want na het uiteenvallen van het Rajneesh-imperium pleegden verscheidene volgelingen zelfmoord of belandden in de psychiatrie. Rajneesh daarentegen hield zijn volgelingen steeds voor dat Krishamurti de 'via negativa' bewandelde en hijzelf de 'via positiva'. Dat ging er in als zoete koek.
Een van Krisnamurti's uitspraken die mij het meest trof -ik weet nu even niet meer in welk boek dit staat- was de volgende (eigen weergave) : Ga eens op een terras zitten en laat de mensen passeren. Let op hoe je geest dan gaat werken. Op basis van aangeleerde conditioneringen zit je elk mens te beoordelen: die ziet er naar uit, die zit er aantrekkelijk uit, die lijkt heel rijk, etc. De geest komt nooit tot rust. Doe die oefening maar eens zonder dat je mensen beoordeelt. Laat iedereen gewoon in zijn waarde passeren zonder daar iets mee te associëren. Juist het passieve niet-denken maakt de geest schoon en helder.
De andere kant van de medaille is: door alsmaar te roepen dat je geen volgelingen wilt creëer je ongewild toch volgelingen.
Wenn die Löwen reden könnten hätten sie uns nichts zu sagen - Wittgenstein
Hebr 6: 