Doel van het leven: groei

[herman van der helm]

Groei is het doel of de zin van het leven voor mij. Geestelijke groei of met andere woorden: het verwerven van inzicht.
Hiervoor staat me een lichaam en een brein ter beschikking met zintuigen. Met deze zintuigen doe ik ervaring op om die groei te kunnen bewerkstelligen.

Een mens kan zich in deze groei in verschillende stadia bevinden. Een eerste stadium is die waarbij een mens zich dit niet realiseert. Hij leeft zijn leven en geniet en heeft verdriet zonder een besef van een doel. Een volgend stadium is die waarbij een mens zich aan het afvragen is waarom hij leeft en waarom hij allerlei vreugde en verdriet ervaart en wat het nut hiervan is. Waarom hij is geboren en waarom hij zo nodig dat leven moet leven dat hij nu leeft met alle verdriet, pijn en moeilijkheden die hij ontmoet. Ook kan hij tevreden zijn met zijn leven op dit moment, maar zich afvragen of dit het nu eigenlijk allemaal wel is. Een volgend stadium is het besef dat het doel van zijn leven geestelijke groei is en dit is dan inzicht. Een inzicht dat hem niet meer afgenomen kan worden. Niet door vergeten of door hersenspoeling. Niet door ziekte of dood. Hij wordt na een heftige gebeurtenis "nooit meer zoals vroeger". Terugkeer uit dit inzicht is namelijk niet meer mogelijk.
Alle omschreven stadia zijn volgens mij even kostbaar en hebben vergelijkbare waarde. Er is dus geen rangorde en er hoeft niet op de een of de ander neergekeken te worden. Elk stadium is een periode waar een mens groeiervaring opdoet en gaat gepaard met vreugde en verdriet. In alle stadia wordt geworsteld en door " trial en error" groeit een mens dan. Alleen in het laatste stadium is men zich hiervan bewust. Dat is het enige verschil.

Dit nu wetend kun je op een andere manier naar je eigen situaties in je leven kijken. Het doet je beseffen dat wat je als onoverkomelijk toeschijnt ineens openingen heeft. Een ziekte of dood van een naaste krijgt betekenis. Zowel jij als je naaste geconfronteerd met het onvermijdelijke, onomkeerbare, maar zeer ongewenste krijgen er een ervaring bij. Gedwongen tot groei.

Een faillissement, een depressie, in mijn geval de zelfdoding van mijn broer waar ik getuige van was, alles dwingt tot groei hoe oneerlijk dit ook lijkt. Zowel jij als ik, als de overledenen hebben de groei ervaren. Mijn overleden kinderen, mijn toentertijd wanhopig verdrietige ega, mijn machteloze ouders en schoonouders, mijn kinderen, allen zijn ze opgezadeld tegen wil en dank met de groeikracht die achter het leven schuilt.

Mijn toenmalige zware depressies en nachtmerries, mijn bijna psychose, mijn wantrouwen, mijn agressie na het gedwongen toekijken hoe mijn broer te pletter viel, had ik allemaal niet mee willen maken, maar hebben mij uiteindelijk wel veel inzicht verschaft. Mijn geestelijke pijn die volgde uit het ervarene; mijn wens om een knop om te kunnen draaien in mijn hoofd om van de helse pijn af te komen; mijn drang om alles wat ik aan relaties had opgebouwd te verkwanselen; mijn gedrag dat voor de buitenwereld onbegrijpelijk was; mijn kinderen waarvan er in een paar jaar tijd drie van overleden; Dit alles wilde ik niet, maar gebeurde toch en ik had het maar te ervaren. Dit verschafte zowel mij, mijn omgeving alsook mijn overledenen, zoals mijn broer, een dieper inzicht, alhoewel ik niet zeker weet of zij dit ook zo hebben ervaren.

Zo kijk ik nu ook anders aan tegen dingen om mij heen.

Een moordenaar zowel als zijn slachtoffer hebben allebei een groeiervaring. De een zal gedwongen worden met de gevolgen van zijn daad te leren leven en de ander zal de pijn van een kapot lichaam en de overgang naar de dood als ervaring opdoen. Dit onverlet de ellende die zo`n daad veroorzaakt. De pijn, verdriet en haat zijn gewoon onaanvaardbaar, maar zijn wel de wortels van de groei.

Iemand die zichzelf het leven beneemt doet dit meestal ter bevrijding uit een ondraaglijke pijnlijke situatie. Hij of zij zal een diepe ervaring opdoen door de daad. De lering hieruit is zo veel groter dan ooit met hulp van de beste deskundigen zou kunnen worden geboden. Voor de nabestaanden heeft de daad zo`n impact dat ze meestal door hun eigen wanhoop gedwongen worden tot onderzoek naar de zin van alles. Ze nemen daardoor meestal een stap in hun eigen groei.

Je ziet ook dat mensen deze stap onbewust maken. Tieners gaan de wereld ontdekken en tasten de grenzen af. Mensen starten eigen ondernemingen en nemen risico om eigen mogelijkheden te ontdekken. Veel ondernemers willen graag groeien. Mensen gaan studies doen om verder te komen en willen eigenlijk van nature geestelijk groeien. Mensen gaan wereldreizen maken, gevaar opzoeken, risicovolle sporten beoefenen, oorlog voeren etcetera.

Bij het ouder worden begin je te ontdekken dat je lichaam minder gaat functioneren. Hier en daar ontstaan mankementen. Hierdoor ontdek je dat het lichaam minder betrouwbaar is dan je altijd hebt gedacht. Het "gereedschap" begint op te raken. En je beseft dat je het over een tijdje zonder zult moeten doen. Door dit besef groei je enorm.

Zo ook met je geestelijke mogelijkheden. Op een bepaald moment begin je dingen te vergeten. In bijzondere situatie neemt dit zulke vormen aan dat men je dement gaat noemen. Je ervaart dat je communicatiemogelijkheden die je altijd had, beginnen af te takelen. Uiteindelijk heb je geen enkele mogelijkheid tot communicatie meer. Deze machteloze situatie dwingt je tot inzicht. Inzicht dat het lichaam en geest wat je altijd als eigendom hebt beschouwd zeer betrekkelijk blijken te zijn.
Op zo'n moment is er een gerede kans dat je het besef krijgt dat je je in een unieke groeisituatie bevindt. Elke fase in je leven, hoe moeilijk hij ook mogen schijnen wordt door dit besef enorm waardevol. Ook de moeilijke situaties waar je anderen in ziet verkeren krijgen een geheel andere betekenis.

Terugkeren naar een situatie van voor je "ervaringen" kan niet. Groei is onomkeerbaar en is de zin van ons bestaan.

[sarnian]

Herman : alhoewel groei inderdaad een belangrijk doel is van alle leven, is alleen of voornamelijk groei toch wel een nogal schraal doel. Het gaat er toch veel meer om wat je met die groei en dat leven doet?

Het doorgeven van onze soort en zijn specifieke eigenschappen in nieuwe generaties lijkt mij een stuk belangrijker dan alle andere doelen in het leven. Zou het dat niet zijn dan had evolutie nooit een kans gekregen, en hadden wij nu nog uit uiterst minimaal ontwikkeld eencellig leven bestaan.

[herman van der helm]

Herman : alhoewel groei inderdaad een belangrijk doel is van alle leven, is alleen of voornamelijk groei toch wel een nogal schraal doel. Het gaat er toch veel meer om wat je met die groei en dat leven doet?

Is dat niet een onderdeel van groei?

[skeptic]

Is die groei dan niet eerder een gevolg van al de levenservaring die je opdoet in het leven in plaats van een doel?

[herman van der helm]

Is die groei dan niet eerder een gevolg van al de levenservaring die je opdoet in het leven in plaats van een doel?

Waarom in plaats van een doel? Waarom niet gewoon het doel? Volgens mij is groei gewoon het gevolg van levenservaring dus het doel.

[sarnian]

Is dat niet een onderdeel van groei?

Nee. Groei alleen gaat volgens mij veel meer over zowel fysieke en geestelijke vergroting.
Het doel van alle groei (dus eigenlijk van "het leven") is uiteindelijk heel banaal maar wel belangrijk : het instant houden van de soort. Als je dat niet met je leven doet, dan ben je ongezond voor de soort bezig.
Daarmee bedoel ik niet het als konijnen voortplanten. Wel een gezonde balans tussen vruchtbaarheid en de milieu problemen door overbevolking.

Het doel van de geestelijke groei - vooral in "Het Westen" - zou eigenlijk moeten zijn om te leren gelukkig te zijn met wat je hebt, in plaats van voornamelijk als een simpleton achter de kapitalistische idealen aan te rennen van "meer, meer, en nog meer" , "me, myself, and I", en "na mij de zondvloed".

[herman van der helm]

Is dat niet een onderdeel van groei?

Nee. Groei alleen gaat volgens mij veel meer over zowel fysieke en geestelijke vergroting.
Het doel van alle groei (dus eigenlijk van "het leven") is uiteindelijk heel banaal maar wel belangrijk : het instant houden van de soort. Als je dat niet met je leven doet, dan ben je ongezond voor de soort bezig.
Daarmee bedoel ik niet het als konijnen voortplanten. Wel een gezonde balans tussen vruchtbaarheid en de milieu problemen door overbevolking.

Het doel van de geestelijke groei - vooral in "Het Westen" - zou eigenlijk moeten zijn om te leren gelukkig te zijn met wat je hebt, in plaats van voornamelijk als een simpleton achter de kapitalistische idealen aan te rennen van "meer, meer, en nog meer" , "me, myself, and I", en "na mij de zondvloed".

Ok

[doctorwho]

Het doel van alle groei (dus eigenlijk van "het leven") is uiteindelijk heel banaal maar wel belangrijk : het instant houden van de soort.

Mee eens, de rest van alle hoogdravende begrippen als geestelijke groei zijn slechts bijproducten van zich verspreidende genen. Meer een overlevings-mechanisme dan een doel zou ik dat zelfs willen noemen. Daarmee kom ik uit bij het idee dat leven geen doel kent. Wat is is en dat wij als duiders en grote doelzoekers daar een reden aan op moeten hangen doet daar weinig aan af. Wat niet wil zeggen dat er geen oorzaken/omstandigheden te beredeneren vallen die tot leven leiden.

[herman van der helm]

Ok, de soort instanthouden lijkt me inderdaad wel belangrijk om een zeker deel van geestelijke groei te bewerkstelligen. Zeker als ervaringen uit de geschiedenis een rol spelen bij je ontwikkeling. Maar verder lijkt de soort in stand houden meer een onderdeel van een systeem of krachtenspel dat in de natuur zit ingebakken en hoort bij de physieke omstandigheden die noodakelijk zijn om de groei waar ik het in mijn stukje over heb te bewerkstelligen. Als je niet bestaat kun je m.i. ook niet ervaren.
De ervaringen die ik beschrijf hebben mij tot de bovenstaande visie (of inzicht) gebracht. Ik wilde het met anderen delen en daarom heb ik het beschreven. Voor mij is de groei die een mens in zichzelf ervaart het doel van het leven.

[Thomas]

Beste Herman,
Ik ben onder de indruk van jou verhaal. En vind het bijzonder dat je mij daar deelgenoot vanhebt gemaakt door op zo'n open wijze te schrijven.
Ikgeloof met je dat een mens een dynamisch wezen is dat voordurend aan veranderingen bloot staat. Zoals je al opmerkte, elke informatie die je op welke wijze dan ook opneemt verandert je iets. Zo is ook de aanleg en omgeving en de soort die je bent (mens in dezen) medebepalend in welke mate en hoe je verandert. Dit geldt m.i. niet alleen voor een mens maar ook voor een dier.
Ik denk dat niet dat groei het doel ven het leven is maar een middel om je leven te leven. Elke informatie geeft een betere beslissing. Door wat jij groei noemt heb je de mogelijkheid om je leven te kleuren (zal ik maar noemen) de kleur kun( en niet moet) je beinvloeden als je wilt.
Een voorbeel: stel dat ik hetzelfde mee zou maken als jij hebt meegemaakt, dan denk ik dat ik door mijn karakter en ervaringen andere beslissingen genomen zou hebben. Ik zou ook allles anders ervaren hebben.

Een ander voorbeeld is b.v een erg devoot en gelovig persoon is erg gelukkig en wil niets veranderen en blijft zo gelukkig. Het zou niets voor mij zijn, maar wie ben ik om dan te stellen dat deze persoon geen levensdoel heeft omdat hij/zij niet groeit? Kan gelukkig zijn geen doel van het leven zijn??

Thomas

[Fish]

Het doel van alle groei (dus eigenlijk van "het leven") is uiteindelijk heel banaal maar wel belangrijk : het instant houden van de soort.

Mee eens, de rest van alle hoogdravende begrippen als geestelijke groei zijn slechts bijproducten van zich verspreidende genen. Meer een overlevings-mechanisme dan een doel zou ik dat zelfs willen noemen. Daarmee kom ik uit bij het idee dat leven geen doel kent. Wat is is en dat wij als duiders en grote doelzoekers daar een reden aan op moeten hangen doet daar weinig aan af. Wat niet wil zeggen dat er geen oorzaken/omstandigheden te beredeneren vallen die tot leven leiden.

Inderdaad, de natuur heeft geen doel, rotzooit maar wat aan, wat past past, wat niet past gaat terug naar af.
Mensen stellen zich doelen.

[MNb]

Groei is het doel of de zin van het leven voor mij.

Voor mij niet. Want dood ga ik toch.
Doe mij maar geluk. Niet omdat dat zin heeft - om dezelfde reden - maar omdat het nu eenmaal prettiger is om gelukkig te zijn dan om ongelukkig te zijn. Die paar jaar dat ik rondstrompel tussen wieg en graf maak ik liever zo aangenaam mogelijk. Natuurlijk kan groei daarbij helpen, dat wel.

[herman van der helm]

Ik merk als ik de groei in het leven van anderen en bij mezelf zie, ik gelukkig ben. Ook als ik mensen hun "eindgroei" zie doormaken.

@ Thomas, in mijn groei had ik niet zo veel te kiezen. Veel ervaringen kreeg ik op mijn dak en moest ik maar slikken. Zo gaat dat met alle heftige ervaringen. Ik moest ze ervaren en daarna doorworstelen en dit liet mij groeien. En dat brengt mij juist tot die conclusie dat het doel groei is.
Die devoot persoon waar jij het over hebt die niets wil veranderen zal ook zijn pakketje wel krijgen waar hij doorheen moet, al is het maar in de overgang naar de dood. Hierdoor kan hij niet aan die groei ontkomen, of hij wil of niet.

[herman van der helm]

Vanavond een mooi voorbeeld van groei gezien: de documentaire van de NCRV Document.
Waarin Evan en zijn familie door het probleem zelfdoding heen gaan.

[Thomas]

Ik merk als ik de groei in het leven van anderen en bij mezelf zie, ik gelukkig ben. Ook als ik mensen hun "eindgroei" zie doormaken.

@ Thomas, in mijn groei had ik niet zo veel te kiezen. Veel ervaringen kreeg ik op mijn dak en moest ik maar slikken. Zo gaat dat met alle heftige ervaringen. Ik moest ze ervaren en daarna doorworstelen en dit liet mij groeien. En dat brengt mij juist tot die conclusie dat het doel groei is.
Die devoot persoon waar jij het over hebt die niets wil veranderen zal ook zijn pakketje wel krijgen waar hij doorheen moet, al is het maar in de overgang naar de dood. Hierdoor kan hij niet aan die groei ontkomen, of hij wil of niet.

Ik begrijp wel wat je duidelijk wil maken. Iedereen maakt veranderingen door, door allerei factoren dit kan je groei noemen, maar niet elke verandering resulteerd in groei. b.v. als mij een (naar wat ik vind) een exreem groot onrecht wordt aangedaan, kan dit ertoe leiden dat ik dit met iets onrechtmatigs zou beantwoorden. Ik kan mezelf voorstellen dat ik iemand dan wel iets aan zou willen doen. Dit zou t.o.v. mijn huidige situatie geen groei zijn maar wel een verandering.
Wel kan ik mezelf voorstellen dat je uit elke verandering iets positiefs kan halen. Maar dit heeft m.i. meer te maken met aanleg of dergelijke. Dit houd voor mij nogsteeds in dat "groei"zoals jij die bedoelt niet een doel kan zijn. hooguit een middel om een doel aan je leven te geven. Dat doel zou kunnen zijn om het leven zo positief en gelukkig mogelijk te leiden.

Veder begrijp ik ook dat wat je meegemaakt hebt niet mis is en wat ik ook begrijp is dat jij door jouw streke persoonlijkheid ondanks alle hier positieve dingen hebt uitgehaald. En dit zal zeker niet makelijk zijn geweest. Maar volgens mij wil jij net zoals ieder ander zo gelukkig mogelijk zijn en dat zou wel een doel kunnen zijn.

M.b.t. die devoot persoon
Er zijn mensen die zich afsluiten van de wereld en van de rede , ook die persoon maakt veranderingen door maar of dat groei is weet ik niet.

Herman je moet gewoon doorgaan met wat je doet, ik respecteer wat jij zegt, ik leg er mijn gedachten aleen maar naast.
Groeten Thomas