Dialectiek

[Rereformed]

Ik zou niet durven beweren dat ik er al iets van begrijp, hoewel ik nu toch heel langzaam vertrouwd begin te raken met de begrippen die aan de basis liggen van zijn filosofie, dankzij secundaire teksten. Dat is voor mij genoeg om het nog niet op te geven.

Neemt pet eerbiedig voor je af.

[Rereformed]

Toevallig vorige week gelezen.

Hoe bestaat het. Als je het in één week uitlas neem ik ook voor jou m'n pet af.

[Rereformed]

Bij deze dan:
Even ga ik, als de huis tuin en keukendenker van Rereformed, met moeite balanceren (1 ipv 2 poten) op mijn mogelijkheden om hier iets van te begrijpen...
Op het moment dat ik erop wil reageren ben ik de totale betekenis en ook de kluts weer kwijt...Na het "huis, tuin en keuken" berichtje en daarop het extreem moeilijk geschreven bericht hier gequoted, val Ik direct weer terug in het andere uiterste en in Jip en Janneke taal.

De kluts vind je als het goed is in de keuken terug.

[qualia]

De termen deductisch en inductisch denken komen nu direct in mij op.
Bedoel je wezenlijk iets anders of zijn het slechts andere vlaggen, die dezelfde lading dekken?

Ik begrijp deze vraag niet goed, bedoel je dat deductisch zou slaan op dialectisch- en inductisch op rizomatisch denken? Dan denk ik wel dat ik iets wezenlijk anders bedoel. Er is in de rizoom, voorzover ik weet, geen sprake van het afleiden van stelregels. Het is geen 'praktisch' model. Het is misschien zelfs een ode aan het onpraktische denken. In het linkje dat je postte wordt de biologische defintie van een rizoom gegeven:

Het is een organisme dat niet verticaal maar horizontaal en ondergronds groeit, voortwoekerend langs ongebaande paden. Rizomen lijken zomaar ergens te beginnen en nergens te eindigen, ze kennen geen stam, geen centrum, geen hiërarchie. Rizomen groeien ongebreideld, grijpen in elkaar en gaan verbindingen aan, waardoor een sterk, nagenoeg onuitroeibaar netwerk ontstaat.

Wat voor Deleuze denk ik van belang is, is het ontbreken van een centrum of van centrale knooppunten waardoor je op de een of andere manier 'controle' kunt uitoefenen over het geheel, zoals je bij een boom de takken doodt door de stam om te zagen. Wat dan overblijft zijn zelfstandige 'takken', die zelfstandig groeien in een open geheel. Het is dat 'groeien', de beweging, die de kern vormt van Deleuzes rizoom.

Het dialectische denken gaat meer uit van een 'essentie' die je haalt uit bv een gesprek, waarna je hem verenigt met een andere 'essentie' in een synthese. Het 'fixeert' betekenissen waarmee het vervolgens gaat werken.

Bovenstaande uitleg uiteraard op het gevaar af nog steeds onbegrijpelijk te formuleren. Ik begrijp je opmerking over vaktaal wel, hoewel de grens voor mij (als cultuurwetenschapper) misschien wat vager is.

Sokal heeft het onbestwistbare bewijs geleverd van het gebruik van zinloos koeterwaals, door zelf zo een nonsense artikel te schrijven dat mooi gepubliceerd werd.

Hij heeft een onzinartikel geschreven dat gepubliceerd werd. Ik weet zo een twee drie niet hoe ik dat als onbetwistbaar bewijs moet zien dat andere artikelen ook onzinnig zijn. Kun je dat toelichten?

Maar hier ging het om helderheid in de (onze) betogen, en daar blijf ik voor pleiten. Bij jouw eerdere post heb ik bijvoorbeeld afgehaakt bij de eerste verschijning van het woord "rizomatisch". En ik pikte weer aan met Mariakat. Nu is mijn vraag aan jouw, of ik ongelijk heb.

Je kunt moeilijk ongelijk hebben in het afhaken.
Maar het is de bedoeling dat ik begrepen word door de mensen met wie ik hier praat, dus als jij en Mariakat me niet begrepen, ben ik gewoon niet duidelijk genoeg geweest. Misschien is bovenstaande poging succesvoller.
Ik denk wel dat sommige concepten, zoals het concept van de rizoom, gewoon veel tijd vragen. Je krijgt er niet zonder meer vat op, het is een redelijk 'out-of-the-box' idee.

[qualia]

Neemt pet eerbiedig voor je af.

een beetje een magere oogst voor mijn geploeter is het dan ook wel weer

[Arend]

Ok, en nu dialectiek à la Arend Boek.

These - Antithese - Synthese

Wiki:
"Hegel: abstract - negatie - concreet
Heraclitus: de weg omhoog - de weg omlaag - is 1 en dezelfde
ziekte - maakt gezondheid - aangenaam en goed
Hetzelfde geldt voor honger en bevrediging."

Panta Rhei: these op synthese, daarop volgt antithese en daarop synthese enz.

these: we kunnen overleven
antithese: we kunnen doodgaan
synthese: we kunnen kiezen

these: we kunnen kiezen
antithese: we hebben geen keus
synthese: we kunnen geloven

these: we kunnen geloven
antithese: we zijn nihilisten
synthese: we zijn subject aan ons eigen denken

We zijn subject aan ons eigen denken "krachtens het absurde"; het geloof in het ongelooflijke, als puntje bij paaltje komt trekt iedereen voor zichzelf zijn eigen conclusie en kan enkel door middel van het ontwikkelen van zijn interpretatie-vermogen frequenter aan de bedoeling achter de waarheid komen.

[yopi]

Rotterdamse dialectiek:

Ja toch?

Niet dan?

Nou dan!