verdrinkingsval van muskusratten

[doctorwho]

MONTFOORT - De veelgebruikte verdrinkingsval van muskusratten is niet zo vreselijk als beweerd. De rat is meestal binnen dertig seconden dood, concludeerde VVD-europarlementslid Jules Maaten maandag na een werkbezoek aan rattenvangers van de provincie Utrecht

Volgens mij kan een muskusrat wat overigens geen rat is wel langer onderblijven dus dit verhaaltjevan de heer Maaten stinkt. En dan niet naar muskusrat want dit zijn propere dieren. Er vindt om de zo veel jaar een soort endlosungspoging plaats, maar hoe meer deze dieren bejaagt worden hoe meer zij zich voortplanten. Dat is nu de kracht van de evolutie. Zonder bejaging blijven de populaties stabiel. Nu heb ik in de badkuip van de heer Maaten een extra grote afvoer aangebracht zodat hij doorgespoelt naar het riool. Kan ie zich verstaan met de ratten aldoor die hem hopenlijk allerlei middeleeuwse kwalen bezorgen.

[ice_age]

MONTFOORT - De veelgebruikte verdrinkingsval van muskusratten is niet zo vreselijk als beweerd. De rat is meestal binnen dertig seconden dood, concludeerde VVD-europarlementslid Jules Maaten maandag na een werkbezoek aan rattenvangers van de provincie Utrecht

Volgens mij kan een muskusrat wat overigens geen rat is wel langer onderblijven dus dit verhaaltjevan de heer Maaten stinkt. En dan niet naar muskusrat want dit zijn propere dieren. Er vindt om de zo veel jaar een soort endlosungspoging plaats, maar hoe meer deze dieren bejaagt worden hoe meer zij zich voortplanten. Dat is nu de kracht van de evolutie. Zonder bejaging blijven de populaties stabiel....

Ik vraag mij af of die populaties wel zo stabiel blijven. Zie bijvoorbeeld de konijnen populatie die in delen van Australie flink uit de klauw gelopen is door het gebrek aan een natuurlijke vijand. Ook voor de muskusrat geld volgens mij dat er in Nederland niet echt een natuurlijke vijand is (los van de mens) die voldoende algemeen is om de populatie in toom te houden. Blijkbaar hebben de predators die hier wel rondlopen (zoals de vos) in het algemeen toch een voorkeur voor andere prooien die makkelijker te vangen zijn.
Aan haar lot overgelaten zal de muskusratten-populatie in de natuur een bepaalde maximale omvang bereiken. In veel gevallen zal de populatie dan rond een stabiele evenwichtsdichtheid blijven hangen. Dat is de biologische carrying capacity, het aantal muskusratten dat per hectare in het Nederlandse landschap kan overleven (al kan de populatie in sommige gevallen ook periodiek of chaotisch rond die carrying capacity blijven fluctueren)
De hamvraag is natuurlijk, rond welke dichtheid fluctueerd dat aantal muskusratten dan. Het kan zijn dat de populatie zich rond een aanvaardbaar nivo zal stabiliseren. Het is evenwel ook heel goed mogelijk dat de biologische carrying capacity dermate hoog is dat onderhoud van dijken met een dergelijke populatieomvang onbetaalbaar wordt. In dat geval zal men de soort toch door bijvoorbeeld bejaging in toom moeten houden. Dit is iets dat door biologisch onderzoek vastgesteld moet worden. Mocht de populatie echter toch te groot worden dan stem ik toch liever voor de jacht en daarmee voor droge voeten. Dit nog even los van de jachtmethode, want dit alles neemt niet weg dat ik de verdrinkingsdood ook weinig humaan vindt. Wie een goed alternatief weet mag het zeggen.
Tot slot geloof ik zondermeer dat de muskusratten populatie in Nederland door de jacht gemidddeld zeer jong en daarmee zeer vruchtbaar is Daarbij komt dan dat deze waarschijnlijk ook zal evolueren naar een hogere voortplantings snelheid. Wat dat betreft zijn er voldoende voorbeelden van wilde diersoorten waar dit ook het geval blijkt te zijn. Met name bij veel visssoorten is dit verschijnsel vastgesteld.

[doctorwho]

Vooruit dan maar nog wat googelen.

Van maart 2001 tot maart 2002 zijn de muskusratten in het grootste deel van Zuidholland bijna een jaar nauwelijks bestreden: eerst een half jaar niet vanwege de MKZ-crisis, daarna
een krap half jaar niet door de campagne in de Krimpenerwaard. Dat heeft niet geleid tot een opmerkelijke toename van populaties in andere gebieden. In de Hoekse Waard zijn de vangsten zelfs teruggelopen. Uitgerekend in de Krimpenerwaard, waar de soort het felst bestreden is, wordt het muskusrattenprobleem nu het grootst gevonden. Volgens dr. Sim Broekhuizen, populatiebioloog en zoogdierkenner bij Alterra in Wageningen, werkt bestrijding soms averechts. "Door de populatie kunstmatig naar beneden te drukken, zal de voortplantingssnelheid maximaal worden.Bij een planteneter als de muskusrat bepaalt vooral de beschikbare ruimte de aantallen van de soort. Is een gebied eenmaal in evenwicht, dat wil zeggen dat het aantal muskusratten in overeenstemming is met de hoeveelheid voedsel en nestgelegenheid, dan neemt de voortplantingssnelheid vanzelf af. Vrouwtjes werpen minder vaak en krijgen kleinere worpen.''