We moeten iig af van een economisch systeem dat gebaseerd is op schuld en fictief geld. In ons huidig economisch systeem wordt van de fysieke productie van hardwerkende mensen geparasiteerd door speculanten en woekeraars. Een goed begin zou zijn om de economie weer eigendom van de Staat en haar inwoners te maken en uit handen van de private banken en kapitalistische monopolies te houden. Pas dan kan men weer van een gezonde economie spreken. Geld en economie moeten afgestemd zijn op de fysieke productie van de gemeenschap en geen middel worden voor een kleine elite om zichzelf te verrijken en zichzelf absolute macht toe te kennen.
Als toelichting hierop;
Monetaire hervormingen
Bron:
http://derdeweg.blogspot.com/" onclick="window.open(this.href);return false;
Krediet en geld zijn in hun natuurlijke capaciteit niets meer dan middelen voor de uitwisseling van goederen en diensten. In plaats van ruilhandel zoals die plaatsvond in kleine gemeenschappen in de steentijd, werd geld en krediet gecreëerd als gemak. Het zijn in hun natuurlijke capaciteit middelen voor uitwisseling. Echter private banken hebben van krediet een koopwaar gemaakt welke met een winst (rente) wordt verkocht. De banken, die feitelijk niets meer zijn dan boekhouders, creëren dit krediet. De schuldenaar betaalt niet enkel het geleende bedrag terug maar ook zijn rente, dit in termen van echte welvaart die door de schuldenaar is geproduceerd. Veel van deze echte welvaart wordt afgenomen van de productiviteit en creativiteit van de burgers van een natie. Het wordt vaak uit een natie gehaald en ergens anders benut vanwege het internationale karakter van banken. Dus wordt de creatieve en producerende burgers hun arbeid ontnomen. Het rentefinanciële bankierssysteem is met alle middelen een parasiet. Rentefinanciën en rente heffen op lonen zijn parasitaire activiteiten die tussen productie en consumptie in staan.
De macht van banken ligt in hun vermogen om geld uit niets te creëren, dit krediet te verkopen en het met rente terug te laten betalen door fysiek werk en productie. Hoewel het vermogen van banken om krediet vanuit het niets te kunnen maken niet ongelimiteerd is, hebben banken enkel een fractie van het eigenlijke geld op voorraad nodig om het krediet die ze creëren te ondersteunen. De schuldenaar moet onderpand hebben in de vorm van echte welvaart (bv, land, huizen, bedrijven) die de bank toekomen mocht de schuldenaar niet aan een deel van de afbetaling van zijn schuld kunnen voldoen.
Deze manier van rentefinanciën wordt toegepast op individuen, ondernemingen en gehele naties. Het consumeert de echte waarde; het productieve werk van allen wordt opgegeten door belastingen om de nationale schuld af te betalen. Hoe zeer vijandig rentefinanciën zijn tegenover productieve arbeid kan men zien in het feit dat het grootste deel van boerderij uitgaven gaan naar rente over leningen. Het gehele bezit van een boer, zijn land, zijn vee en machines, kunnen verkocht worden als hij de bankiers niet kan blijven betalen door een tegenslag in de winst bijvoorbeeld door droogte.
Precies dezelfde situatie ziet men terug bij landen. Geen land kan volledig de werkloosheid aanpakken en sociale en economische zekerheid bieden als het haar recht heeft afgestaan om zelf geld en krediet uit te geven. Staatskrediet is het middel waarmee private ondernemingen kunnen bloeien en waarmee bezit breder kan worden gedistribueerd in plaats van meer te worden geconcentreerd in steeds minder handen. Een dergelijke economische concentratie die aangemoedigd wordt door het rentefinanciën systeem is eerder verwant aan communisme en kapitalisme. Monetaire hervorming zouden daarentegen private ondernemingen stimuleren en het aantal bezitters verbreden door de beschikbaarheid van staatskrediet met lage rente.
Alternatieve Monetaire Systemen
Een experiment met monetaire hervormingen dat het tot deze tijd heeft uitgehouden en succesvol is, zijn de Staatsbank biljetten die door het eiland Guernsey zijn uitgegeven sinds de vroege 19de eeuw. Guernsey stond eens economisch stil en produceerde slechts 600 Pond meer dan het schuld had. Men besliste dat de uitgave van schuldvrije en rentevrije Staatsbiljetten bepaalde publieke werken konden financieren en weer werden ingetrokken als de productie klaar was. Als gevolg hiervan ging Guernsey van economische stilstand en schuld naar grote economische bloei en lage belastingen, het geeft tot op de dag van vandaag haar biljetten van de Staatsbank uit. De Oostenrijkse stad Woergle en de Bavarische stad Scheanenkirchen namen hun toevlucht tot vergelijkbare maatregelen en werden kleine eilanden van economische zekerheid midden in de Grote Depressie van de jaren ´20.
De Amerikaanse revolutie was een opstand tegen het rentefinanciën systeem al wordt ons geleerd dat de katalysator vooral belasting was. In het midden van het jaar 1700 bezocht Benjamin Franklin Engeland waar hij een verklaring moest afleggen over de bloei van de Amerikaanse koloniën. Hij antwoordde; “Het is simpel. Het is enkel omdat wij in de koloniën ons eigen geld uitgeven. Het heet de “colonial scrip” en we geven het uit in passelijke proporties naar de eisen van de handel en de industrie.“ De reactie van de bankiers was om in 1764 een wet door te voeren in het parlement dat Engelse kolonies verbood haar eigen geld uit te geven. De Amerikaanse koloniën waren woedend dat zij hun “scrip” moesten afdanken, met een teruggevallen wisselkoers van 50%. De koloniën hadden gerust wat extra belasting op thee en andere zaken geduld als Engeland haar koloniën hun geld niet had ontnomen wat zorgde voor werkeloosheid en onrust. Amerikaanse revolutionairen die ten strijde trokken tegen Engeland schreven in hun constitutie dat het congres het voorrecht had om haar eigen krediet uit te geven. Echter in 1790 wisten de bankiers, Alexander Hamilton aangewezen te krijgen als beheerder van de schatkist. Hamilton beargumenteerde dat staatskrediet waardeloos zou zijn binnen de handelstransacties van de wereld en dat een bank nodig was om met het wereldwijde bankiersysteem te handelen.
De Amerikaanse burgeroorlog bood de Amerikanen een nieuwe kans om hun monetaire zaken in eigen handen te nemen. Lincoln stelde dat van zijn twee tegenstanders, het congres en de bankiers, de laatste het meest gevaarlijk was. Lincoln was een voorstander van de constitutionele visie dat “het privilege van het creëren en uitgeven van geld het belangrijkste voorrecht is van de regering”. Hij gaf voor 150.000.000 Dollar aan de bekende Lincoln “Greenbacks” uit hoewel de bankiers zijn inspanningen ondermijnden. Ook president John F Kennedy probeerde om de banken te omzeilen. Op 4 juni 1963 omzeilde hij met “Executive Order 11110” de federale bank en liet voor 4 miljard dollar aan “US notes” printen. Dit was presidentieel geld, rente en schuldvrij, dat werd uitgegeven om nieuwe productie te financieren en dat uit de circulatie zou worden gehaald tegen de koers van de consumptie van die productie.