Column René Tissen (Nyenrode): de omgekeerde wereld

[Mypos]

Aanstaande vrijdag zouden de Europese regeringsleiders bij elkaar komen voor een ingelast beraad over de crisis, maar dat doen ze niet omdat daarmee het signaal wordt gegeven dat er daadwerkelijk sprake is van crisis.
September

Nu komen de regeringsleiders pas bijeen als er zicht is op een succesvolle oplossing, ergens in september. De omgekeerde wereld.

Ondertussen blijft de politiek boos met het vingertje wijzen naar al die instanties die kritiek hebben op de huidige gang van zaken. Op hun beurt slaan banken en verzekeraars hard terug met de mededeling dat de politiek nu toch echt aan zet is. Maar nog is de chaos niet compleet genoeg.
Hulp

Amerika begint steeds kritischer naar Europa te kijken, vanwege een aantal belangen die op het spel staan. Ten eerste is daar de financiële betrokkenheid van Amerika bij het IMF. Steeds meer Amerikanen zijn zich ervan bewust dat ruim twintig procent van de steunverlening van het IMF aan Europa rechtstreeks uit Amerika komt. Ten tweede begint zichtbaar te worden dat het Amerikaanse deel van de bijdrage aan het IMF binnenkort waarschijnlijk omhoog zal moeten, vanwege het wegvallen van de eigen bijdrage ( aan het IMF) van al die lidstaten die hulp nodig hebben en zelf dus niets meer kunnen inbrengen.

Leencapaciteit

Ten derde loert het spook van Italië en Spanje krachtig om de hoek van het IMF. Dat zal onvoldoende geld hebben om bij te kunnen springen. Zal het IMF de eigen leencapaciteit wederom kunnen verhogen, bovenop de huidige speelruimte van zo’n 550 miljard dollar? Ten vierde hebben de Amerikanen inmiddels goed begrepen dat een fors deel van het bailout geld dat naar de Amerikaanse grootbanken vloeide, in feite naar Europa werd doorgesluisd met de actieve goedkeuring van de Federal Reserve en onder het motto dat anders het wereldfinanciële systeem zou zijn ingestort. Tot hun schrik beginnen de Amerikanen te begrijpen hoe verweven dit systeem is en hoe zwaar zij aan de haak hangen bij oplopende verliezen.

Publieke commotie

Tot nu toe is er echter weinig publieke commotie. Dat kan echter snel anders worden, in ieder geval op het moment dat de eigen beurs hard geraakt gaat worden. Vandaag bleek dat slechts 22% van de Amerikanen voorstander is van het verhogen van het in 1917 ingestelde en sindsdien 65 keer opgerekte schuldenplafond. Er moet iets gebeuren. Maar zonder pijn wordt het ook in Amerika niet fijn. Zeker niet als burgers zich aan den lijve realiseren dat het totale federale budget opgaat aan sociaal-medische publieke voorzieningen zoals Medicare en Medicaid en daarin gesneden gaat worden.
Weggegooid geld

Alleen al daarom is de kans aanwezig dat Amerikanen zich minder vrijgevig naar Europa zullen willen opstellen en dat blijkt ook uit de groeiende onwil van de Amerikanen om ‘onze’ oorlog in Libië te willen blijven financieren. Aan de andere kant van de oceaan zijn ze gekke gerritje niet. Wij zijn dat wel en hebben vandaag het rebellenleger van Libië als de voorlopige regering van dat land erkend. Dat gaat ons veel geld kosten. Onbekend is wat de rol van Goldman Sachs in Libië is, maar ook daar heeft deze onderneming een stevige vinger in de pap gehad, mogelijk zelfs als een schaduwmacht.



Bernanke

De voorzitter van de Federal Reserve maakte fonderdag bekend wederom in de helikopter te zullen stappen om geld uit te kunnen strooien, uiteraard ter stimulering van de economie en –belangrijker nog – de werkgelegenheid. Geïnformeerde Amerikanen en slimme banken reageerden onmiddellijk met het aankopen van goud. Daarvoor had China al laten weten –via de Chinese kredietbeoordelaar Dagong- dat het geen enkel vertrouwen meer in de VS heeft.
Politieke onmacht

In Amerika is de politiek aan zet, maar hebben ze wel een juridisch systeem van werken. In Europa is de politiek ook aan zet. Maar is er geen bindend raamwerk. De vraag is wie het eerste verliest. Wordt het Amerika dat aan de eigen geldverruiming ten onder gaat? Of wordt het Europa dat door een gebrek aan politieke oplossingen uiteenvalt? Het hele westen staat op de rand van de afgrond. Of is er toch een zachte landing mogelijk en wordt die in september bekend gemaakt?
Prof. dr. René Tissen, Nyenrode

Deze man schrijft echt briljante columns. Ik dacht laat ik er hier even een plaatsen ivm de komende crisis.

[Rereformed]

Ik sprak twee weken geleden met een Amerikaan die hetzelfde uitsprak: wordt het Amerika of Europa dat het eerst de economische afgrond in gaat.
En maar hopen dat er uiteindelijk toch een zachte landing blijkt te zijn.
't Blijven voorlopig spannende tijden.

[Mypos]

Ik sprak twee weken geleden met een Amerikaan die hetzelfde uitsprak: wordt het Amerika of Europa dat het eerst de economische afgrond in gaat.
En maar hopen dat er uiteindelijk toch een zachte landing blijkt te zijn.
't Blijven voorlopig spannende tijden.

Zeker. Ik kan me toch niet voorstellen dat er een zachte landing mogelijk is. Ja het kwijtschelden van alle schulden over de hele wereld. En een totale verandering van het financiele systeem.