Wat is waarheid?

[Petra]

Kortom: Als iedereen zijn/haar eigen waarheid als werkelijkheid gaat bestempelen krijgen we een vreemde wereld waarin we leven. Er is of WEL een god of er is GEEN god en evolueren is of WEL een waarnemingsfeit of het is NIET een waarnemingsfeit. Ik ga er dan maar gemakshalve vanuit dat 1+1, 2 is en dat als ik van een hoge flat spring ik dood kan neervallen.

Ga ik weer wat geks zeggen.
Val ik dan dood omdat de werkelijke werkelijkheid nu eenmaal zo is, of val ik dood omdat ik geloof/aangenomen heb, dat dat zo is?
En als ik wil weten wat nou waarheid is of objectieve waarheid hoe kan ik daar dan achter komen als ik alleen maar mijn eigen subjectieve ik of waarheid heb om mee te werken?

Je kunt toch op geen enkele manier jezelf eruit denken of wegdenken of buiten jezelf om denken of hoe je het ook moge noemen.

[pallieter]

Wat ik zelf als werkelijkheid zie bestaat ook maar uit een geheel van aannames. In wezen heb ik gewoon wat dingen aangenomen omdat mijn subjectieve ikje het allemaal wel logisch of aannemelijk vond.

Zeker niet alleen die dingen die logisch lijken. We onderschatten m.i. enorm hoe graag we dingen willen als “waarheid” bestempelen net tegen alle logica en zelfs alle feiten in. Zeker bij de dagdagelijkse zaken. In het leven moeten we onzelf bepaalde zaken wijsmaken anders leef je van maagzweer tot hartinfarct. En dat kan geen kwaad zolang we dat zelf beseffen. En wanneer we dit zelf niet meer willen beseffen lopen we met onze kop tegen de muur en leren wij bij. Nadeel is wel dat hoe meer we bijleren hoe meer we onze onschuld verliezen.

[sofia]

[We onderschatten m.i. enorm hoe graag we dingen willen als “waarheid” bestempelen net tegen alle logica en zelfs alle feiten in. Zeker bij de dagdagelijkse zaken. In het leven moeten we onzelf bepaalde zaken wijsmaken anders leef je van maagzweer tot hartinfarct. En dat kan geen kwaad zolang we dat zelf beseffen. En wanneer we dit zelf niet meer willen beseffen lopen we met onze kop tegen de muur en leren wij bij. Nadeel is wel dat hoe meer we bijleren hoe meer we onze onschuld verliezen.

En inzicht verwerven. Zodat we steeds minder 'in onze onschuld' in 7 sloten tegelijk lopen. Every cloud has a silver lining!

[dikkemick]

Ga ik weer wat geks zeggen.
Val ik dan dood omdat de werkelijke werkelijkheid nu eenmaal zo is, of val ik dood omdat ik geloof/aangenomen heb, dat dat zo is?
En als ik wil weten wat nou waarheid is of objectieve waarheid hoe kan ik daar dan achter komen als ik alleen maar mijn eigen subjectieve ik of waarheid heb om mee te werken?

Je kunt toch op geen enkele manier jezelf eruit denken of wegdenken of buiten jezelf om denken of hoe je het ook moge noemen.

De werkelijk zoals die mij geopenbaard is, is dat de dood de enige zekerheid is die we hebben. Entropie, (cel)veroudering, ziekten, beschadiging door ongeval, zuurstoftekort...allemaal de ons bekende oorzaken waaraan we kunnen dood gaan. En dan kan je nog zo geloven in de onsterfelijkheid van de mens, als jij een half uur alle zuurstof wordt onthouden en je wordt vervolgens op een spoorrails gelegd waar een trein met volle snelheid overheen raast, overleef je dit naar alle waarschijnlijkheid niet. Onafhankelijk van welke visie dan ook. Misschien valt dit wel onder de ervarings-waarheden.
Maar uiteraard kun je altijd nog speculeren dat je gewoon uit de matrix wordt geschreven en dat je nooit geleefd hebt. Maar ook dat is weer een subjectieve oncontroleerbare werkelijkheid.
Ik vind de (mogelijk foutieve wetenschappelijke) wereld waarin ik leef iets gemakkelijker om te hanteren in relatie tot mijn medemensen.
Mijn (of jouw) denken doet er niet toe. Het is het gemeenschappelijke/collectieve denken (wetenschappelijke methode) dat ons de (bruikbare) werkelijkheid een beetje dichterbij heeft gebracht.
En ja...dat blijft een kwestie van vertrouwen. Ik heb dat vertrouwen.

[sofia]

Ik vind de (mogelijk foutieve wetenschappelijke) wereld waarin ik leef iets gemakkelijker om te hanteren in relatie tot mijn medemensen.
Mijn (of jouw) denken doet er niet toe. Het is het gemeenschappelijke/collectieve denken (wetenschappelijke methode) dat ons de (bruikbare) werkelijkheid een beetje dichterbij heeft gebracht.
En ja...dat blijft een kwestie van vertrouwen. Ik heb dat vertrouwen.

Dus jij ziet je medemensen als wetenschappelijke objecten? Gezellig, zeg...

[dikkemick]

Ik vind de (mogelijk foutieve wetenschappelijke) wereld waarin ik leef iets gemakkelijker om te hanteren in relatie tot mijn medemensen.
Mijn (of jouw) denken doet er niet toe. Het is het gemeenschappelijke/collectieve denken (wetenschappelijke methode) dat ons de (bruikbare) werkelijkheid een beetje dichterbij heeft gebracht.
En ja...dat blijft een kwestie van vertrouwen. Ik heb dat vertrouwen.

Dus jij ziet je medemensen als wetenschappelijke objecten? Gezellig, zeg...

? Ben ik zo onduidelijk ? Waar filter je dat uit? De mens is uiteraard altijd al een wetenschapsobject geweest (en is dat nog steeds) maar volgens mij heb ik hier niet op aangestuurd.

[sofia]

Ik vind de (mogelijk foutieve wetenschappelijke) wereld waarin ik leef iets gemakkelijker om te hanteren in relatie tot mijn medemensen.
Mijn (of jouw) denken doet er niet toe. Het is het gemeenschappelijke/collectieve denken (wetenschappelijke methode) dat ons de (bruikbare) werkelijkheid een beetje dichterbij heeft gebracht.
En ja...dat blijft een kwestie van vertrouwen. Ik heb dat vertrouwen.

Dus jij ziet je medemensen als wetenschappelijke objecten? Gezellig, zeg...

? Ben ik zo onduidelijk ? Waar filter je dat uit? De mens is uiteraard altijd al een wetenschapsobject geweest (en is dat nog steeds) maar volgens mij heb ik hier niet op aangestuurd.

Maar je vindt het dus wel. Dus blijft mijn antwoord hetzelfde.

[dikkemick]

Maar je vindt het dus wel. Dus blijft mijn antwoord hetzelfde.

Maar mijn post ging daar helemaal niet over. Je kunt willekeurig wel diverse conclusies gaan trekken en het eens zijn met je eigen conclusies.

[Hopper]

Dus jij ziet je medemensen als wetenschappelijke objecten? Gezellig, zeg...

Je kan alleen maar objecten zien. Het is alleen niet politiek correct om je medemensen als object te bestempelen. Daar krijg je last mee.

[Hopper]

En als antwoord op "Wat is waarheid?”: Waarheid bestaat niet zolang er polariteiten mogelijk zijn. En aangezien het denken nu juist uit polariteiten bestaat, bestaat er binnen het denken geen waarheid. Niemand kan de dag denken zonder de nacht. Of andersom. Niemand kan links denken zonder rechts. Etcetera, etcetera. Daarom bestaat een forum als dit ook bij de gratie van onwaarheid. Zodat we van mening kunnen verschillen!

[dikkemick]

En als antwoord op "Wat is waarheid?”: Waarheid bestaat niet zolang er polariteiten mogelijk zijn. En aangezien het denken nu juist uit polariteiten bestaat, bestaat er binnen het denken geen waarheid. Niemand kan de dag denken zonder de nacht. Of andersom. Niemand kan links denken zonder rechts. Etcetera, etcetera. Daarom bestaat een forum als dit ook bij de gratie van onwaarheid. Zodat we van mening kunnen verschillen!

Zijn er wat dat betreft dan geen waarheden waarbij het onmogelijk is van mening te verschillen? Ik moet aan de wiskunde denken.
p.s. Laten we ons voor het gemak wel beperken tot de ons bekende 3 (4) dimensionale wereld, waarin 1+1 = 2.

[Hopper]

En als antwoord op "Wat is waarheid?”: Waarheid bestaat niet zolang er polariteiten mogelijk zijn. En aangezien het denken nu juist uit polariteiten bestaat, bestaat er binnen het denken geen waarheid. Niemand kan de dag denken zonder de nacht. Of andersom. Niemand kan links denken zonder rechts. Etcetera, etcetera. Daarom bestaat een forum als dit ook bij de gratie van onwaarheid. Zodat we van mening kunnen verschillen!

Zijn er wat dat betreft dan geen waarheden waarbij het onmogelijk is van mening te verschillen? Ik moet aan de wiskunde denken.
p.s. Laten we ons voor het gemak wel beperken tot de ons bekende 3 (4) dimensionale wereld, waarin 1+1 = 2.

Wiskunde lijkt me meer een stelsel van afspraken. Net zoals we ooit hebben afgesproken dat Amsterdam de hoofdstad van Nederland is.
En zelfs afspraken zijn soms voor meerdere uitleg vatbaar. Als iets waar is, is het over 100 jaar ook nog waar. En wie weet komt er in die 100 jaar iemand die aan de afspraak dat 1+1=2 gaat tornen, mogelijk al op dit topic.

Dat is het probleem met waarheid, in het normale begrip van waarheid beschouwen we waarheid als wat iemand als waarheid beschouwt.
In rechtbanken zweer men de waarheid en niets dan de waarheid te spreken. Vervolgens komt er dan de visie op een gebeurtenis van iemand.
Dat is geen waarheid maar een interpretatie. Zelfs wat we waarnemen is dubieus. Ga maar eens een show van een illusionist bezoeken.

[Peter van Velzen]

Dus jij ziet je medemensen als wetenschappelijke objecten? Gezellig, zeg...

Je kan alleen maar objecten zien. Het is alleen niet politiek correct om je medemensen als object te bestempelen. Daar krijg je last mee.

Je mag je medemensen dus niet bestuderen, en een arts die zijn patiënt onderzoekt krijgt daar last mee?
Lijkt me sterk.

[Petra]

Wat ik zelf als werkelijkheid zie bestaat ook maar uit een geheel van aannames. In wezen heb ik gewoon wat dingen aangenomen omdat mijn subjectieve ikje het allemaal wel logisch of aannemelijk vond.

Zeker niet alleen die dingen die logisch lijken. We onderschatten m.i. enorm hoe graag we dingen willen als “waarheid” bestempelen net tegen alle logica en zelfs alle feiten in. Zeker bij de dagdagelijkse zaken. In het leven moeten we onzelf bepaalde zaken wijsmaken anders leef je van maagzweer tot hartinfarct. En dat kan geen kwaad zolang we dat zelf beseffen. En wanneer we dit zelf niet meer willen beseffen lopen we met onze kop tegen de muur en leren wij bij. Nadeel is wel dat hoe meer we bijleren hoe meer we onze onschuld verliezen.

Dat lijkt te kloppen. Maar waarom bestempel je dan dingen als waarheid? Toch omdat het je logisch of aannemelijk leek! (Zelfs al is dat niet zo.)

Ik probeer ook die onschuld te behouden door niet al te veel bij te leren. Het gaat me dankzij mijn lieve kleine hersentjes bijzonder goed af; de onschuld zelve

[Petra]

De werkelijk zoals die mij geopenbaard is, is dat de dood de enige zekerheid is die we hebben. Entropie, (cel)veroudering, ziekten, beschadiging door ongeval, zuurstoftekort...allemaal de ons bekende oorzaken waaraan we kunnen dood gaan. En dan kan je nog zo geloven in de onsterfelijkheid van de mens, als jij een half uur alle zuurstof wordt onthouden en je wordt vervolgens op een spoorrails gelegd waar een trein met volle snelheid overheen raast, overleef je dit naar alle waarschijnlijkheid niet. Onafhankelijk van welke visie dan ook. Misschien valt dit wel onder de ervarings-waarheden.
Maar uiteraard kun je altijd nog speculeren dat je gewoon uit de matrix wordt geschreven en dat je nooit geleefd hebt. Maar ook dat is weer een subjectieve oncontroleerbare werkelijkheid.
Ik vind de (mogelijk foutieve wetenschappelijke) wereld waarin ik leef iets gemakkelijker om te hanteren in relatie tot mijn medemensen.
Mijn (of jouw) denken doet er niet toe. Het is het gemeenschappelijke/collectieve denken (wetenschappelijke methode) dat ons de (bruikbare) werkelijkheid een beetje dichterbij heeft gebracht.
En ja...dat blijft een kwestie van vertrouwen. Ik heb dat vertrouwen.

Hallo zeg, je weet er wel een lugubere dood van te maken, een beetje gezellig inslapen of verdrinken was zeker teveel van het goede.

Die wetenschappelijke wereld neem je toch ook maar voor waar aan.
Waar heb je dan vertrouwen in? In jij die maar aanneemt dat?
Misschien zit je het allemaal wel in je uppie bij mekaar te verzinnen.
Maar goed, ik neem het ook aan hoor. Die wetenschappelijke werkelijke werkelijkheid, als aanname. Niet als zekerheid.
Wat ik me dus afvroeg is hoe je dan aan die zekerheid kunt komen?