Antwoord; ik ben een overtuigd moslim en geloof in Allah, de gezonden profeten, de geopenbaarde boeken, de hemel en de hel en het lot. Dat is mijn geloof.
ik herken jou verhaal volledig. Een aantal jaren geleden zou ik precies hetzelfde gezegd hebben, maar dan over het christelijke geloof. Ik was een christen omdat mijn ouders me dat meegegeven hadden. Toen ik op 19 jarige het huis uit ging deed ik er eigenlijk niets meer mee. Pas na mijn scheiding ben ik door gelovige vrienden mee genomen naar een Evangelische gemeente en een paar jaar lang een overtuigd christen geweest. Waren mijn vrienden moslim was ik misschien wel moslim geworden.
ik ben mijn geloof weer kwijt geraakt. Ik kreeg twijfels en ben gaan zoeken naar God. Het is terug te lezen in het topic afvalligen onder het kopje : Van wedergeboren christen tot....... (Ben niet goed in linkjes plaatsen.)
Ik kwam er achter dat god wel degelijk liegt. Ik liep tegen teksten aan als: Komt tot mij allen die vermoeid en belast zijn en ik zal u rust geven! Maar waarom krijg ik die rust dan niet? Tja was het antwoord van medegelovigen: Aan Jezus ligt het niet want hij heeft het belooft! toen waren er maar 2 opties meer: of ik was geen goed christen, maar dat was ik wél! Of......god bestaat niet!
ik kreeg het verwijt van een gelovige vriendin: als je die helpende hand van jezus niet grijpen wil...... Maar ik graaide me rot en hij was er niet!
Een hele lange lijst in de bijbel over beloftes voor gebedsverhoringen, maar waarom werd mijn innige gebed dan niet verhoord?
De belofte : Zoekt en gij zult vinden! Hoe meer ik zocht, hoe minder ik vond! Ik heb god gesmeekt om iets van zich te laten horen! iets buiten de bijbel om. ik wilde zo graag dat hij echt bestond, ik wilde mijn geloof helemaal niet kwijt. Het antwoord was: Doodse stilte! Dus die belofte klopte ook al niet!
En als de beloftes voor het leven al niet kloppen, kloppen de beloftes voor het hiernamaals dan wel?
Ik wilde zo graag geloven! God wilde zo graag dat ik geloofde! Waarom stond hij dan toe dat ik mijn geloof kwijt raakte! Waarom hielp hij me geen handje! Het moest allemaal van mijn kant komen.
En nu ik niet meer geloof zie ik ook het absurde er van in. b.v. na het gebeuren in Apeldoorn op koninginne dag was ik op een verjaardag met gelovige mensen. Er werd stralend verteld dat er zo'n mooi ingezonden stuk in de krant had gestaan. God was erbij en Jezus huilde ook! Wat heb je nou aan een almachtig god, die erbij is maar niet ingrijpt. als ik jezus was zou ik ook huilen om zo.n vader! Het zou zijn alsof ik met mijn kleinkind ga wandelen, het kind valt in het water, en ik blijf op de kant staan roepen; ik houd van je! Ik ben bij je! ik lijd met je mee! En ondertussen grijp ik niet in! Ik zou strafbaar zijn! Uit de ouderlijke macht ontzet worden!
En dat is wat ik met God gedaan heb. ik heb hem uit de ouderlijke macht gezet. De belofte dat Hij me geeft wat goed voor me is klopt niet!
Het is mijn persoonlijke verhaal. En mijn ervaring is dat iemand die nog volop gelooft dit verhaal naast zich neer legt. Pas als iemand twijfels krijgt, en die twijfels gaat onderzoeken wordt er naar geluisterd.
ik begrijp dat jij moslim bent omdat je in een moslim gezin geboren bent. En je zal wel zeggen dat het de wil van Allah was dat je daar geboren bent. Zoals christenen zeggen dat het de wil van God is dat ze in een christen gezin geboren werden.
Ik weet niet of jij er aan toe bent om je geloof eens kritisch onder de loep te bekijken! Maar ik denk dat er niet veel verschil is tussen God en Allah