Homeopathie gaat uit van het principe dat water in staat blijkt eerdere vermengingen met andere stoffen op te slaan middels een soort van 'geheugenopslag'. Homeopathische medicijnen zijn telkens verdunt in water waardoor er van het oorspronkelijke medicijn nauwelijks sprake is. Door deze geheugeninprenting blijft er toch werkzaamheid van de orginele stof bewaard waardoor het zijn werkzaam behoud. Daarom zijn homeopathische middelen succesvol getest bij dieren, waardoor de suggestie-hypothese hieromtrent vervalt.
Dit is een hypothese (en geen theorie), die tot nu toe door geen enkel onderzoek ondersteund wordt.
Bovendien zou dan in het water of de alcohol vele geheugenlocaties moeten zijn, met alle stoffen waarmee het in aanraking is geweest. Dus zou het lastig worden om na te gaan, welk geheugen de genezende kracht heeft.
Daarnaast heeft de hypothese ook geen wetenschappelijke verklaring. Aangevuld met het feit, dat nog geen enkel onderzoek de werkzaamheid heeft aangetoond,
ook niet bij dieren, mogen we vooralsnog aannemen, dat homeopathie niet werkt.
De vraag is of we na zoveel negatieve onderzoeken nog nieuwe onderzoeken moeten starten. Dan komen weer bij het wetenschappelijk bewijzen terecht. Nooit wiskundig te bewijzen, wel onaannemelijk te maken. Het lijkt wel de evolutie en zwaartekracht discussie. Mag je ooit iets als bewezen of onbewezen beschouwen? Mag je ooit stoppen met onderzoek?
Omdat homeopathie in oorsprong wel terdege een wetenschappelijke basis kent. Het werd ontdekt door een wetenschapper. Homeopathie wist toendertijd nét niet door de wetenschappelijke toets door te dringen, waardoor het niet die status kreeg van bewezen wetenschappelijk. Dat margeverschil was overigens vrij klein te noemen.
Dat iets door een wetenschapper 'ontdekt' wordt, zegt ook niet alles. Er zijn wel meer wetenschappelijke ontdekkingen de grond in geboord. Dat is het leuke van wetenschap.
Hahnemann opereerde in een tijd, dat de geneeskunde onwetenschappelijk was en hij had terecht grote bezwaren tegen de toenmalige therapieën, die eerder kwaad dan goed deden. Onwerkzame middelen waren dan ook een grote verbetering.
Zijn uitgangspunt, waarop hij de homeopathie baseerde, heeft ook andere verklaringen, die tot de hedendaagse farmacie hebben geleid en wel op positief bewijs berust.