Privacy: waar zijn we bang voor?

[CXT]

Privacy. Zo’n beetje hét toverwoord van de 21e eeuw, naast kredietcrisis en duurzaamheid. Wat is privacy eigenlijk? Het heeft te maken met de bescherming van persoonsgegevens. We willen natuurlijk niet dat al onze persoonlijke gegevens op straat komen te liggen. Toch valt er meer te rapen dan mensen willen weten: namen, adressen, bankrekeningnummers, hobby’s en interesses, je kunt het zo gek niet bedenken of het is wel ergens te vinden. Vroeger was dat niet het geval, maar met de opkomst van het internet werd het steeds moeilijker alles achter slot en grendel te houden.

Doe je aan internetbankieren? Bestel je via internet? Doe je wel eens mee aan online enquêtes? Heb je een account op een profielsite (Hyves, Facebook, Myspace)? Houd je een weblog bij? Heb je een emailadres? Als het antwoord op minstens één van deze vragen ‘ja’ is, ben ook jij niet veilig voor de beetje slimme hacker. Want zodra je iets op het wereldwijde web zet, is het voor iedereen met een internetverbinding beschikbaar. En dankzij Google, de immens populaire zoekmachine, is het ook steeds makkelijker te vinden. Want Google wil alle informatie op aarde openbaar maken, zo luidt haar missie. Gevaarlijk? Misschien wel. Maar misschien is het ook helemaal niet erg.

We leven in het informatietijdperk. ‘De massa’ bestaat niet meer, we zijn allemaal kleine niches. Als een bedrijf daar geen rekening mee houdt, raakt ze haar grip op de markt kwijt. Daarom zal ze steeds meer proberen elk persoon op de juiste manier te benaderen. Hoe? Door in te spelen op de wensen van die persoon. Dat kan men doen door klantgegevens te verzamelen. Wat zijn de bestedingspatronen van mensen in die en die buurt? Wat zijn de interesses van die leeftijdgroep? Google helpt met deze informatieverzameling door zoektermen op te slaan en deze in verband te brengen met andere zaken die de gebruiker intoetst. Daardoor is het ook dat je soms verdomd rake advertenties in de zijkant van het scherm ziet verschijnen, waarbij je je afvraagt: ‘Hoe weten zij dat?’ Simpel, je hebt er zelf naar gezocht. Mensen kunnen zich snel bedreigd voelen, alsof ze naakt voor het Alziend Oog van Google staan. En als mensen zich bedreigd voelen, gaan ze zich verdedigen. Meer restricties! Controle op het gebruik van privégegevens! Maar is dit wel zo’n goed idee?

De hele manier van ondernemen verandert, de economie gaat richting een andere vorm: van industrieel naar kennis. De ‘third wave’: na de agrarische en industriële maatschappij,komt de maatschappij die is gebaseerd op informatie (Alvin Toffler). Er wordt van alles gedeeld, waardoor ook het idee van copyright in een moeilijke situatie komt. Er is steeds meer sprake van een ‘geschenkeneconomie’ (Jeff Jarvis), wat Google heel duidelijk laat blijken door haar klanten van alles gratis aan te bieden in ruil voor de gegevens die de klant (vaak onbewust) geeft, die Google weer kan gebruiken voor zeer gerichte reclamevoering. Google is daarmee hét bedrijf van dit nieuwe tijdperk. Gratis is het nieuwe businessmodel. Voorwaarde is wel dat ons leven wordt gekoppeld aan dit ‘monster’ dat WWW heet (wat voor sommigen wel erg eng is, daar het Hebreeuwse equivalent 666 is).

Maar moeten we hier inderdaad bang voor zijn? Of moeten we deze nieuwe maatschappijvorm aanmoedigen en reguleren? Moeten we het gebruik van privégegevens tegengaan, of het misbruik ervan? Waar zijn we bang voor?

CXT, 8 juni 2010

[Joe Hn]

Mooi stuk. Meer vragen dan stellingen/antwoorden, wat het lastig maakt te reageren. Een greep uit de openingspost ;

We leven in het informatietijdperk. ‘De massa’ bestaat niet meer, we zijn allemaal kleine niches. Als een bedrijf daar geen rekening mee houdt, raakt ze haar grip op de markt kwijt. Daarom zal ze steeds meer proberen elk persoon op de juiste manier te benaderen. Hoe? Door in te spelen op de wensen van die persoon.

Niet elke persoon in 1 niche. De overstap van massa naar individu is mij te groot. Meer mogelijkheden tot informatieuitwisseling maakt het kliekjesproces wel anders. Minder locatiegebonden. Denk aan de nerds van de piratenpartij, die wat dat betreft een voorsprong hebben om andere politieke bewegingen. Doelgroepen vekleinen zich en hun aantal wordt groter. Maar lang niet tot 1 per persoon. Gelukkig maar.

Dat kan men doen door klantgegevens te verzamelen. Wat zijn de bestedingspatronen van mensen in die en die buurt? Wat zijn de interesses van die leeftijdgroep? Google helpt met deze informatieverzameling door zoektermen op te slaan en deze in verband te brengen met andere zaken die de gebruiker intoetst.

Bedrijven mogen best mijn gedrag tot in detail weten, maar dan wil ik niet dat ze ook mijn naam erbij zetten. Overal waar gegevens opgeslagen worden, dient men zich af te vragen welke gegevens nodig zijn en welke overbodig. Stel dat men in alle auto's GPS systemen zet, om de gemaakte kilometers bij te houden, dan zouden slechts en alleen die kilometers doorgegeven moeten worden. Niet de bezochte locaties, bandenspanning, naam van persoon, gewicht van de auto (incl lading) etc.
Probleem is dat men vaak niet goed genoeg bedenkt welke informatie men zoekt, waardoor men geneigd is meer informatie op te slaan dan nodig (ah, doe dat ook maar, is misschien handig voor later... )

Daardoor is het ook dat je soms verdomd rake advertenties in de zijkant van het scherm ziet verschijnen, waarbij je je afvraagt: ‘Hoe weten zij dat?’ Simpel, je hebt er zelf naar gezocht. Mensen kunnen zich snel bedreigd voelen, alsof ze naakt voor het Alziend Oog van Google staan. En als mensen zich bedreigd voelen, gaan ze zich verdedigen. Meer restricties! Controle op het gebruik van privégegevens! Maar is dit wel zo’n goed idee?

Ja, zoals briefgeheim voor papieren post, zou er ook bescherming en controle voor digitale informatie moeten zijn. Wat computers en databases van mij weten, maakt mij niet zoveel uit. Wie er op welke manier bij kan, dat dan weer wel.

Informatie verkrijgen, opslaan, bewaren, versturen en beheren kan vele malen beter.
Niet alles kan bewaard worden en niet alles hoeft bewaard te worden.
Koppel geen gegevens, die geen koppeling behoeven of waar dat niet gewenst is.
Beveilig belangrijke informatie goed genoeg (100% veilig is onhaalbaar)

Misschien zou men hierover enkele basis richtlijnen in steen moeten hakken.

[Fish]

Vroeger was dat niet het geval, maar met de opkomst van het internet werd het steeds moeilijker alles achter slot en grendel te houden.

Maar moeten we hier inderdaad bang voor zijn? Of moeten we deze nieuwe maatschappijvorm aanmoedigen en reguleren? Moeten we het gebruik van privégegevens tegengaan, of het misbruik ervan? Waar zijn we bang voor?

CXT, 8 juni 2010

Vroeger? Vroeger kon je misschien in een grote stad enigzins anoniem zijn, al vraag ik mij dat ook af, maar verder wist iedereen alles van iedereen.
Ze wisten zelfs welke onderbroek je aanhad, namelijk diegene die niet aan de waslijn hing.
Het is een droom of een vergissing om te denken dat je vroeger iets voor jezelf had.

[Fenomeen]

Maar moeten we hier inderdaad bang voor zijn?

Men moet hier niet lichtzinnig mee omgaan.
Techniek wordt altijd gebruikt en misbruikt, terugdraaien is er dan niet meer bij.
Onbekend is wie straks die techniek gebruikt.

[CXT]

Meer vragen dan stellingen/antwoorden, wat het lastig maakt te reageren.

Het was ook niet mijn bedoeling om een stelling neer te zetten, want ik ben er zelf nog niet helemaal over uit. Daarom dat ik dit topic open, om een mening te kunnen vormen in hoeverre we in 'privacy' moeten geloven of dat we de ontwikkeling zijn gang moeten laten gaan.

Vroeger? Vroeger kon je misschien in een grote stad enigzins anoniem zijn, al vraag ik mij dat ook af, maar verder wist iedereen alles van iedereen.

Daar heb je een goed punt. En dorpelingen hebben ook wel redelijk wat macht, maar toch niet zoveel als de overheid en grote concerns.

[Joe Hn]

Laatste citaat is van Fishhook. Ik ben niet oud genoeg om op basis van mijn eigen ervaring zo'n uitspraak te doen.

't is wel weer duidelijk hoe snel een foutje gemaakt wordt in het huidige informatietijdperk ...
Voor je het weet is je naam ergens aan gekoppeld en krijg je alle eer voor dingen die je nooit gedaan hebt.

[Fenomeen]

'Gevolgen verkiezingen voor privacy hangen af van coalitie'

De gevolgen van de verkiezingsuitslag voor zaken als privacy en internetvrijheid hangen af van de coalitie die zal worden gevormd. Dat stelt Bits of Freedom. Een liberale coalitie zou daarvoor meer aandacht hebben dan een conservatieve.

Bits of FreedomVolgens Ot van Daalen van de digitale-burgerrechtenbeweging Bits of Freedom zou een coalitie van VVD, PvdA, D66 en GroenLinks vanuit het oogpunt van privacy en vrijheid de beste optie zijn. Zo'n kabinet zou het terugdringen van repressieve maatregelen 'een stuk makkelijker maken', zegt Van Daalen tegen Tweakers.net. Een dergelijke coalitie, oftewel paars-plus, zou met 81 van de 150 zetels een meerderheid hebben.

De positie van de VVD, sinds gisteren met 31 zetels de grootste partij, hangt volgens de burggerrechtenbeweging af van de coalitie waaraan de partij deelneemt. "De VVD heeft eigenlijk twee gezichten", zegt Van Daalen. Zo zou de VVD een 'veiligheid'-gezicht hebben, dat vooral door Fred Teeven wordt gerepresenteerd, en een 'vrijheid'-gezicht. "Die kant wordt vertegenwoordigd door Jeanine Hennis-Plasschaert", stelt Van Daalen. "De vrijheid-kant zal beter uit de verf komen in een liberaal kabinet, de veiligheid-kant zal sterker zijn in een coalitie met CDA en PVV."

Van Daalen van Bits of Freedom zegt zich zorgen te maken om een coalitie met de PVV. "Die partij heeft nooit aandacht gehad voor zaken als internetvrijheid en privacy", stelt hij. "Als het programma van de PVV een indiciatie is, baart dat zorgen." De PVV was gisteren de grootste stijger, met een groei van 9 naar 24 zetels. Een kabinet van VVD, CDA en PVV zou met 76 zetels aan een krappe meerderheid komen.

Bits of Freedom stelt dat een liberale coalitie inspiratie kan putten uit het Britse coalitieakkoord van de conservatieven en de liberaal-democraten. Het Britse kabinet heeft volgens Van Daalen een ambitieuze agenda voor het terugdringen van repressieve maatregelen. Zo worden beveiligingscamera's aan banden gelegd, wordt de opslag van communicatiegegevens teruggebracht en schrappen de Britten het afnemen van vingerafdrukken bij kinderen.