hulp voor dwarsfluiters

[weetniet]

Wat ik nu pas heb ontdekt geef ik even door voor de musici onder ons en speciaal voor de dwarsfluiters:

Er bestaan steuntjes voor je rechterduim en je linkerwijsvinger, zodat de fluit stabieler in je handen ligt.
(zie bijv. de fluitstudio)
Als dat niet voldoende helpt kan een ergotherapeut van een Handencentrum (Utrecht bijvoorbeeld) een voor jou op maat gemaakt steuntje maken, zelfs een soort gootje waar de fluit in rust, voor de linkerkant. Je duim en al je vingers kun je dan toch gewoon vrij bewegen. (Ergotherapie zit in het verzekeringspakket en is de eerste 8 behandelingen gratis en de hulpstukken zijn daarbij inbegrepen, je hebt zelfs geen verwijzing van de huisarts nodig. Voor problemen met violen etc. kun je er ook terecht.)

Dit is handig voor mensen die last hebben van het carpal tunnel syndroom of RSI of andere handproblemen.
Er bestaan ook kopstukken om de fluit in verticale richting te kunnen bespelen, maar dat lijkt mij niks.

De beroeps wisten dit waarschijnlijk al wel, maar de amateurs moeten veel zelf ontdekken. Bij deze en als iemand nog een tip voor mij heeft, heel graag.

[doctorwho]

Twee tips
in geval van carpale tunnelsyndroom zie http://www.carpaletunnelsyndroom.nl
Bij RSI officieel tegenwoordig KANS (klachten arm nek schouders) genoemd is het verstandig na te gaan of er een in rust voldoende lage spierspanning kan worden aangehouden om zo voldoende doorbloeding te waarborgen. Daarnaast kan het soms nodig zijn meer/ anders te bewegen of sporten om de fysieke belastbaarheid in overeenstemming te brengen met het in het dagelijks leven gevraagde.

[weetniet]

Bedankt doctorwho, maar wat jij opsomt zijn voor mij allemaal gepasseerde stations. Na 6 jaar tobben heb ik mijn linkerhand/pols eindelijk laten opereren en dan blijf je zitten met veel krachtverlies, met name in je duim. De KANS-klachten waren meteen verdwenen na de operatie, maar het volledig herstel kan 3 a 9 maanden duren. Vandaar dat ik een extra steuntje momenteel wel kan gebruiken. Toch is er een wonder gebeurd: als bijwerking van een heel andere medische bijhandeling zijn de carpaletunnelklachten in de rechterhand spontaan verdwenen. "t Was beter dan een bedevaart maar het scheelt een hoop gedoe en revalidatie. Maar ik durf niet te vertellen hoe en wat er dan precies gebeurd is, het is te gek voor woorden.

[doctorwho]

Heb je de non operatieve methode phystrac dan ook geprobeerd? Het krachtverlies komt in de duim doordat een vertakking van de bij CTS beknelde zenuw een spiertje in de duimmuis aanstuurt. Als het goed is moet na een geslaagde decompressie ook hier de kracht weer verbeteren. Dat de klachten aan de andere zijd naar decompressie verdwijnen is geen Lourdes gevalletje maar komt vaker voor. Misschien een soort spiegeleffect maar dat is maar zo een losse gedachte. Maar hoe dan ook goed dat de operatie geslaagt is.

[weetniet]

Heb je de non operatieve methode phystrac dan ook geprobeerd? Het krachtverlies komt in de duim doordat een vertakking van de bij CTS beknelde zenuw een spiertje in de duimmuis aanstuurt. Als het goed is moet na een geslaagde decompressie ook hier de kracht weer verbeteren. Dat de klachten aan de andere zijd naar decompressie verdwijnen is geen Lourdes gevalletje maar komt vaker voor. Misschien een soort spiegeleffect maar dat is maar zo een losse gedachte. Maar hoe dan ook goed dat de operatie geslaagd is.

Ik weet niet wat de phystrac methode inhoudt. Wat is dat??
Wel heb ik natuurlijk een tijd na de operatie veel minder met beiden handen kunnen doen. Wellicht heeft de rust ook een positief effect gehad. Maar de klachten in de rechterhand kwamen na de operatie van de linkerhand snel terug.
Wat verbetering heeft gebracht is het verdwijnen van het oedeem in hand en pols, maar dat was een bijwerking voor de behandeling van een ander probleem. En vertel het verder aan niemand, het was een behandeling in het alternatieve circuit waar ik geen barst van geloof. En natuurlijk denk ik dan, dat moet een placebo-effect zijn. Maar het was wel op advies van mijn zeer verstandige huisarts en ik heb hem het voordeel van de twijfel gegeven. "Die man verricht soms wonderen, had hij in zijn praktijk gezien." Mijn man-natuurkundige- vindt het een volkomen absurde en onwetenschappelijk behandeling. Misschien helpt het omdat we er zo om kunnen lachen?
Dus afwachten hoe het verloop zal zijn als ik stop met die wonderlijke therapie. Maar wat helpt, helpt en ik wil pianospelen, dwarsfluiten en boetseren - en de rest van het leven -en zolang ik dat kan doen ben ik content.
Kortom, je weet nooit hoe een koe een haas vangt en je blijft je je leven lang verbazen. En lachen.

[weetniet]

Dat phystrac-apparaat zcoht ik even op en inderdaad, dat heb ik ook gedaan. Dat hielp een tijdje, de klachten namen iets af om daarna weeer in alle hevigheid terug te keren. (Ik heb geprobeerd je een mailtje te sturen, maar dat is me niet gelukt, doctorwho.)