Digit schreef:1) Er vliegt inderdaad nog wel één-en-ander rond ! Zeker ruim voldoende voor een katastrofe op planetaire schaal. Maar hoogstwaarschijnlijk totaal onvoldoende voor een algemene reorganisatie van het zonnestelsel in de komende miljoenen jaren.
Facinerend! Het is voor leken onvoorstelbaar dat het allemaal zo stabiel is, maar de planeten draaien precies volgens voorspellingen al erg lang hun rondjes, dus het is wat het is.
Het feit dat er geen stelling hiertegen ingenomen word door de gelinkte creationisten zegt eigenlijk al gnoeg.
Het mechanisme dat voor die jaarlijkse verwijdering zorgt is niet onbeperkt : de energie komt uit de onderlinge rotatie, en die energie is beperkt. Zodra beide hemellichamen permanent dezelfde zijde naar elkaar toe draaien (zoals de maan nu al doet) stopt dat. Dan staat de maan een flink stukje verder, maar ze draait nog altijd haar ellipsjes. Zonder verstoring van buitenaf blijven de ellipsen ellipsen, en er is geen reden waarom de excentriciteit zo spectaculair zou toenemen dat er ooit eentje zou verdwijnen. Er zou trouwens een energiebron nodig zijn om dat hemellichaam tot de ontsnappingssnelheid te versnellen, en die is er simpelweg niet !
Opmerkelijk. Enige jaren geleden werd in een theorie voorspelt dat we de maan ooit gedag zouden moeten zeggen. Ik zelf snapte dat al niet, immers, als de maan geostationair word, dan zou ik verwachten dat ook de afstand niet meer toeneemt door interne oorzaken in het aarde / maan stelsel.
Die documentaire draaide natuurlijk om de Thea-hypothese. Maar élke hypothese die energetisch en cijfermatig het huidige resultaat kán opleveren blijft ten eeuwigen dage mogelijk. Zoals ik al zegde zijn er op mechanisch vlak een aantal aanwijzingen tegen, maar het blijft afwegen. We kunnen nu eenmaal niet terug in de tijd, en we kunnen alleen concluderen op basis van de huidige "archieven".
Duidelijk. Ik zou verwachten dat met zeer precieze meting men moet weten welke kant het opgaat.
Overigens: de 95 stellingen lopen enorm te hameren op details in de geologie, maar over het gigantische uurwerk dat zich boven onze hoofden afspeelt zwijgt men in alle talen. Dat vind ik tegenstrijdig. Er is altijd een enkel verschijnsel dat op meerdere manieren te verklaren is, maar in de astronomie zie je al genoeg methodisch bewijs van de ouderdom van de aarde. Wat maakt een klein stukje steen op die aarde dan uit?
Alleen de dwazen weten antwoorden op alle vragen en dat zal voorlopig wel zo blijven.
