Ik denk niet dat het in de pubertijd te laat is.
Wel wanneer er in de gezinssituatie ook het geloof erin geramd is en er in de pubertijd geen ruimte is voor discussie betreft het geloof.
Kinderen moeten zelf een weg vinden in wat ze aanhangen en dit kan alleen maar door ze na te laten denken.
Ik ga ze niet vertellen dat mijn waarheid de enige waarheid is, wel wil ik dat ze leren onderbouwen waarom ze iets vinden.
Ook zal een groot deel van haar beeldvorming afhangen van de sociale groepen waaraan zij zich refereert.
Vaak is het helemaal niet stoer om te geloven op het voortgezet onderwijs.
Kortom ik heb liever dat ze niet gelooft en weet waar ze dit op baseert dan ze niet gelooft vanuit een onwetende basis.
Het risico dat ze wel gaat geloven schat ik klein in en is een risico waar ik niet heel veel moeite mee heb.
Als zij gelukkig gelovig kan zijn is me dit ook goed.
Opvoeden
Moderator: Moderators
-
appelfflap
- Superposter
- Berichten: 6436
- Lid geworden op: 23 mei 2005 17:16
Meer moet dat niet zijnNT schreef:Ik denk niet dat het in de pubertijd te laat is.
Wel wanneer er in de gezinssituatie ook het geloof erin geramd is en er in de pubertijd geen ruimte is voor discussie betreft het geloof.
Kinderen moeten zelf een weg vinden in wat ze aanhangen en dit kan alleen maar door ze na te laten denken.
Ik ga ze niet vertellen dat mijn waarheid de enige waarheid is, wel wil ik dat ze leren onderbouwen waarom ze iets vinden.
Ook zal een groot deel van haar beeldvorming afhangen van de sociale groepen waaraan zij zich refereert.
Vaak is het helemaal niet stoer om te geloven op het voortgezet onderwijs.
Kortom ik heb liever dat ze niet gelooft en weet waar ze dit op baseert dan ze niet gelooft vanuit een onwetende basis.
Het risico dat ze wel gaat geloven schat ik klein in en is een risico waar ik niet heel veel moeite mee heb.
Als zij gelukkig gelovig kan zijn is me dit ook goed.
Oke, fair enough!NT schreef:Als zij gelukkig gelovig kan zijn is me dit ook goed.
De achtste hemel is het atheïstische inzicht dat de werkelijkheid weliswaar hard is maar wel de werkelijkheid en die is zoveel waardevoller dan alle mooie, verzachtende sprookjes bij elkaar. (Gerard)
Geleid wordt enkel hij die zichzelf niet gevonden heeft. (Rereformed)
Geleid wordt enkel hij die zichzelf niet gevonden heeft. (Rereformed)
Ik heb de postings van dit topic nog niet doorgelezen en zal daarom misschien opmerkingen plaatsen die anderen mij al voor deden. Indien dat het geval is daarvoor alvast mij excuses.
Ik ben van huis uit katholiek. Mijn vrouw idem ditto.
Ik heb het geloof definitief afgezworen, zij niet alhoewel zij er kritische en liberaal tegenover staat. Zij heeft echter wel iets met de sfeer die de kerk en de kerkelijke rituelen oproepen en heeft haar geloof in god behouden. Daarnaast is en blijft haar familie religieus.
Dan krijg je kinderen. Hoe ga je die opvoeden?.
We hebben er voor gekozen om ze met een geloof, praktisch was katholicisme het makkelijks, op te voeden. Naast praktische overwegingen was mijn argument ook dat vanuit geloof de levensvragen gestimuleerd worden (mijn eigen ervaring als kind).
Als de kinderen nog heel jong zijn komen er kinderlijke vragen waar je ook kinderlijke (mijns inziens zijn de geloofsantwoorden kinderlijk) op kunt reageren.
Op den duur merk je dat de kinderen iets verder zijn en dan kun je ook meer je eigen visie laten doorschemeren in eerste instantie door de vraag te stellen "misschien is het wel helemaal niet zo". Op een gegeven moment zien de kinderen in dat je daarin verschilt van hun moeder. Dat nodigt de kinderen alleen maar uit tot meer overweging van hun eigen idee erover. Eerst volgen ze braaf of papa of mama daarna zijn ze genuanceerder.
Zo groeit langzaam een niet geïndoctineerde, op eigen argumenten gestoelde, levensvisie. Mijn kinderen gaan daarin geheel hun eigen weg. Mijn jongste zoon (13) en dochter(15) geloven. Mijn vorig jaar overleden zoon (16) was ongelovig. Dat heeft hij mij meerder keren duidelijk aangegeven en ook eens in een schoolopdracht in een schrift geschreven. Alhoewel hij wel een bepaalde aantrekking had tot mysterieuze zaken als bv een bepaald getal die hij overal tegenkwam of waar hij regelmatig tegen aan liep (volgens mij puur psychologie, gebiologeert zijn op dat getal betekend er extra allert op zijn.) Mijn oudste zoon zou ik ook als ongelovig willen betitelen alhoewel hij ook heel erg kritisch staat t.o.v dat ongeloof.
Kortom ik ben tevreden over de uiteindelijke uitwerking van onze keuze als ouders.
Ik ben van huis uit katholiek. Mijn vrouw idem ditto.
Ik heb het geloof definitief afgezworen, zij niet alhoewel zij er kritische en liberaal tegenover staat. Zij heeft echter wel iets met de sfeer die de kerk en de kerkelijke rituelen oproepen en heeft haar geloof in god behouden. Daarnaast is en blijft haar familie religieus.
Dan krijg je kinderen. Hoe ga je die opvoeden?.
We hebben er voor gekozen om ze met een geloof, praktisch was katholicisme het makkelijks, op te voeden. Naast praktische overwegingen was mijn argument ook dat vanuit geloof de levensvragen gestimuleerd worden (mijn eigen ervaring als kind).
Als de kinderen nog heel jong zijn komen er kinderlijke vragen waar je ook kinderlijke (mijns inziens zijn de geloofsantwoorden kinderlijk) op kunt reageren.
Op den duur merk je dat de kinderen iets verder zijn en dan kun je ook meer je eigen visie laten doorschemeren in eerste instantie door de vraag te stellen "misschien is het wel helemaal niet zo". Op een gegeven moment zien de kinderen in dat je daarin verschilt van hun moeder. Dat nodigt de kinderen alleen maar uit tot meer overweging van hun eigen idee erover. Eerst volgen ze braaf of papa of mama daarna zijn ze genuanceerder.
Zo groeit langzaam een niet geïndoctineerde, op eigen argumenten gestoelde, levensvisie. Mijn kinderen gaan daarin geheel hun eigen weg. Mijn jongste zoon (13) en dochter(15) geloven. Mijn vorig jaar overleden zoon (16) was ongelovig. Dat heeft hij mij meerder keren duidelijk aangegeven en ook eens in een schoolopdracht in een schrift geschreven. Alhoewel hij wel een bepaalde aantrekking had tot mysterieuze zaken als bv een bepaald getal die hij overal tegenkwam of waar hij regelmatig tegen aan liep (volgens mij puur psychologie, gebiologeert zijn op dat getal betekend er extra allert op zijn.) Mijn oudste zoon zou ik ook als ongelovig willen betitelen alhoewel hij ook heel erg kritisch staat t.o.v dat ongeloof.
Kortom ik ben tevreden over de uiteindelijke uitwerking van onze keuze als ouders.
"Er zijn mensen die men overtuigt met verheven gebaren, maar die men wantrouwig maakt met argumenten."
Friedrich Nietzsche
Friedrich Nietzsche