Opvoeden

[Erik]

Collegavanerik heeft het al eens aangeslingerd en ik zou het graag eens wat meer uitdiepen, dus bij deze.

Hoe voed je je kinderen op, dat wil zeggen, wat voor basis geef je ze mee op religieus vlak?
Als jezelf gelooft denk ik dat je kinderen automatisch naar een school gaan waar dit geloof een belangrijke rol speelt in het onderwijs, en als je atheïst bent zul je waarschijnlijk juist het tegenovergestelde doen.

Wat is eerlijk?
Wanneer biedt je je kind(eren) een werkelijk vrije keuze hierin?

[Devious]

Ik hoop mijn kind bij te kunnen brengen dat hij met kritische zelfbewuste houding in het leven staat. Als hij later besluit om zich bij een religie aan te sluiten, dan respecteer ik die keuze. Je kunt niemand dwingen om vrijdenker te worden.

Groet...

[collegavanerik]

Collegavanerik heeft het al eens aangeslingerd en ik zou het graag eens wat meer uitdiepen, dus bij deze.

Hoe voed je je kinderen op, dat wil zeggen, wat voor basis geef je ze mee op religieus vlak?
Als jezelf gelooft denk ik dat je kinderen automatisch naar een school gaan waar dit geloof een belangrijke rol speelt in het onderwijs, en als je atheïst bent zul je waarschijnlijk juist het tegenovergestelde doen.

Wat is eerlijk?
Wanneer biedt je je kind(eren) een werkelijk vrije keuze hierin?

Ik zal mijn kinderen heel eerlijk vertellen waarom voor mij geloof in god net zoiets is als geloof in sinterklaas of pinkeltje, waar ze ook al vanaf zijn. Verder zal ik ze de humanistische moraal voorhouden, dat als iedereen egoistisch is het een zooitje wordt. Als mijn kinderen nog in sprookjes willen geloven als ze volwassen zijn moeten ze dat zelf weten, maar ik heb ze gewaarschuwd, meer kun je als ouder niet doen denk ik.

Mijn kinderen gaan naar openbaar onderwijs, ik houdt de vinger aan de pols bij de school.

(dit is mijn 100ste bericht)

[Erik]

(dit is mijn 100ste bericht)

Taart

[insomnia]

Wat is eerlijk?
Wanneer biedt je je kind(eren) een werkelijk vrije keuze hierin?

Een kind krijgt al vroeg te maken met het onderscheid tussen wel of niet geloven en jou visie als ouder is dan bepalend, vormend hoe je het wendt of keert.

Ik denk dat het zelfbewustwordingsproces bij je kind, waar Devious het over heeft, begint wanneer je als ouder het 'gelijk'van je overtuiging in twijfel durft te trekken, iets wat zowel gelovige als atheïst niet snel zullen doen. Beiden zullen het volslagen onzin vinden om hun kind een andere overtuiging dan de hunne mee te geven. Beiden kunnen echter ook de domme pech hebben dat het uiteindelijk toch net even anders in elkaar steekt dan ze altijd verondersteld hebben. 8)

[bad_religion]

Collegavanerik heeft het al eens aangeslingerd en ik zou het graag eens wat meer uitdiepen, dus bij deze.

Hoe voed je je kinderen op, dat wil zeggen, wat voor basis geef je ze mee op religieus vlak?
Als jezelf gelooft denk ik dat je kinderen automatisch naar een school gaan waar dit geloof een belangrijke rol speelt in het onderwijs, en als je atheïst bent zul je waarschijnlijk juist het tegenovergestelde doen.

Wat is eerlijk?
Wanneer biedt je je kind(eren) een werkelijk vrije keuze hierin?

Ik denk dat een kind op volwassen leeftijd het best zelf kan kiezen of hij / zij gelovig wil worden. Zelf ben ik streng gereformeerd opgevoed, dit wereldje voed kinderen op met een walgelijke vorm van indoctrinatie die zeer ver gaat, en naar mijn mening veel schade in m'n leven heeft veroorzaakt.

Van kinds af aan wordt je volgepompt met God, Hemel Hel Satan en zondaars.......
Iedereen buiten de geloofsgemeenschap zijn zondaars, en als je zelf breekt met dit clubje fundamentalisten gaan ze je eerst bedreigen dat je in de hel komt, daarna doen ze je in de ban, en daarna heb je ineens geen "vrienden" meer.

Ik was dertien toen het verstand mij riep de moederschoot van de kerk de rug toe te keren, maar door al die indoctrinatie ben ik heel lang onbewust bang voor God geweest, totdat ik dat ineens besefte, ik was toen dertig.

Christendom is gewoon walgelijk !!

[chromis]

Dit is ook juist een van de redenen voor het voortbestaan van het geloof: indoctrinatie op jonge jeugd. Richard Dawkins omschreef het al in zijn essay/artikel over "gedachtenvirussen". (http://cscs.umich.edu/~crshalizi/Dawkin ... -mind.html). Jongere kinderen die in hun eerste levensfasen hun fundament leggen voor begrip van de wereld worden dan geconfronteerd met het wereldje van angst, en dat zal je hele leven lang bij je blijven tenzij je mentaal sterk genoeg bent om er 'langsheen' te komen.

Ergens is het wel een vorm van kindermishandeling.

"atheistisch" opvoeden klinkt zo "niet met een geloof opvoeden", maar eigenlijk vind ik er niks mis mee.

Laat het kind maar zelf uitvinden hoe de wereld in elkaar steekt. Stelt het kind vragen, probeer dan eerlijk antwoord te geven. Nooit liegen.

Liegen wordt zo vaak tegen een kind gedaan, onder het motto 'hij/zij snapt het toch niet'. Ik gruw daarvan.

Als je als nieuwsgierig kind wil weten waarom de lucht blauw is, bijen steken en gras groen is dan komt het allemaal vanzelf wel. Want eigenlijk begint het daar: een verklarend wereldbeeld dat niet gelijk allesomvattend en klaar is, maar een ontdekking wat groeit naar mate je begrip ook groeit. Je kan van een kind niet verwachten dat deze exact snapt hoe de breking van het licht de kleur blauw veroorzaakt, of welke proteine op welk evolutionaire gronden ervoor gezorgd heeft dat planten groen zijn, maar er is ook een basis en daardoor leg je een fundament.

Dit staat allemaal los van geloof,

Maar het staat niet los van rationeel denken.

Rationeel denken is een van de sterkste soorten gif tegen geloof.

[NT]

Mijn dochter van 4 gaat naar een Christelijke basisschool.
1. dit is een bewuste keus, ik wil dat mijn kinderen een religieuze basis hebben zodat ze later hierin eigen keuzes kunnen maken.
2. dit is een school waar veel kinderen uit de buurt heen gaan, m.i. een balangrijker aspect.

Ik ben een agnostische atheist, mijn vrouw gelooft wel in een God maar doet hier niet veel mee.

Op deze school wordt veel aandacht besteed aan bijbelverhalen, ook op deze jonge leeftijd al.
De eerste maanden maakte ik de fout door mijn dochtertje uit te leggen dat ik denk dat God niet bestaat.
Hier ben ik op terug gekomen, ze is te jong om dit te begrijpen en zo wordt het erg verwarrend.
Voorlopig laten we het zo.

Het levert wel prachtige gesprekken op, zo heeft ze een tijd lang gedacht dat een beeld in onze tuin de afbeelding van jezus was vanwege de blote voeten.
Ze had op school gehoord dat jezus op blote voeten loopt.
Dat het een beeld van een vrouw was klopte haar insziens ook wel want: ''Jezus is toch een meisje".

Ook het onderwerp 'de dood' leeft de afgelopen periode.
Zeker nadat ik mijn dochter een keer heb mee genomen naar een begraafplaats om foto's te maken voor een stamboomonderzoek.
Ook dit levert geweldige kinderlogica op:
Mijn vrouw vraagt aan haar waar mensen heen gaan als ze dood gaan.
"naar de begrafenis" is het antwoord van mijn dochter.
Maar op school heb je toch geleerd dat jezus naar de hemel ging?
"Nou..." beredeneert mijn dochter "dat komt omdat ze toen nog geen begrafenis hadden".

Ze praat over dit onderwerp met oprechte belangstelling en zonder dat vervelende emoties bij komen kijken.

[Gerard]

Ik post alleen om automatische berichtgeving te garanderen.
Het is nu te laat om deze post nog te lezen.
Bedtime !!

[skeptic]

Mijn dochter van 4 gaat naar een Christelijke basisschool.
1. dit is een bewuste keus, ik wil dat mijn kinderen een religieuze basis hebben zodat ze later hierin eigen keuzes kunnen maken.

Als kinderen een zoals jij het noemt een religieuze basis hebben meegekregen, wordt het juist moeilijk voor hen om nog een eigen keuze te maken, ze zijn dan al geindoctrineerd.

[NT]

Mijn dochter van 4 gaat naar een Christelijke basisschool.
1. dit is een bewuste keus, ik wil dat mijn kinderen een religieuze basis hebben zodat ze later hierin eigen keuzes kunnen maken.

Als kinderen een zoals jij het noemt een religieuze basis hebben meegekregen, wordt het juist moeilijk voor hen om nog een eigen keuze te maken, ze zijn dan al geindoctrineerd.

Have no fear.
Ik heb zelf op dezelfde christelijke school gezeten, ook een christelijk opvoeding genoten en was tot mijn 13e ook gelovig.
We mogen er toch wel redelijkerwijs vanuit gaan dat mensen tegen de pubertijd voor hunzelf gaan nadenken?
Zo niet dan zet Papa ze wel aan het denken.

[appelfflap]

Mijn dochter van 4 gaat naar een Christelijke basisschool.
1. dit is een bewuste keus, ik wil dat mijn kinderen een religieuze basis hebben zodat ze later hierin eigen keuzes kunnen maken.

Als kinderen een zoals jij het noemt een religieuze basis hebben meegekregen, wordt het juist moeilijk voor hen om nog een eigen keuze te maken, ze zijn dan al geindoctrineerd.

Leer je kind vanaf de prilste jeugd ( hoe jonger hoe beter) zelf nadenken en geef eerlijke antwoorden op hun vragen zonder taboe's (aangepast aan leeftijd)
Kan je kleine zelf nadenken en vragen stellen dan hoef je je echt geen zorgen te maken. Ik heb zelf bijna heel mijn jeugd op christelijke scholen gezeten.

NT: als je heel die waaromfase van je kindje gaat lamleggen met de geloofsdogma's en doctrine's wordt het een stuk moeilijker om te "kiezen" (lees: afwijzen van de ingestampte god/allah/ ... ) voor de puber.

ciao

[NT]

NT: als je heel die waaromfase van je kindje gaat lamleggen met de geloofsdogma's en doctrine's wordt het een stuk moeilijker om te "kiezen" (lees: afwijzen van de ingestampte god/allah/ ... ) voor de puber.

ciao

Die openheid wil ik ook graag houden in het opvoeden van mijn kind, zoals ik al eerder schetste, het onderwerp 'de dood' wordt niet gemeden.
Hier wordt openlijk over gepraat en de vragen hierover worden oprecht beantwoord.
Ik denk dat mijn kind makkelijker met dit soort zaken om kan gaan wanneer dit gebeurt, het voorkomt dat haar fantasie op hol gaat slaan en er beangstigende denkbeelden omtrent de dood ontstaan.
Wel lastig zijn de aantal mogelijke keuzen, een kind van vier kun je niet gaan uitleggen dat haar jufvrouw de hemel als stap na de dood ziet en haar papa dit onzin vind.
Wie van de twee belangrijke autoriteiten in haar leven heeft dan gelijk en als de een dit mis heeft hoe serieus kan deze dan nog genomen worden?
Ik geef dus geen tegengas (meer) bij dit soort dogma's, ik wil graag een psychisch gezond kind houden.
Wel vertik ik deze dogma's te bevestigen.
Lastig, maar ook een erg leuke bezigheid.

[appelfflap]

Wel lastig zijn de aantal mogelijke keuzen, een kind van vier kun je niet gaan uitleggen dat haar jufvrouw de hemel als stap na de dood ziet en haar papa dit onzin vind.

dan kun je je zoontje bvb vertellen dat veel mensen bang zijn van de dood maar dat dit niet hoeft want het is een deel van het leven.
Maar ik denk dat je niets te vrezen hebt want ik ben op dezelfde manier opgevoed zoals je beschrijft en bij mij is toch goedgekomen, ook al zullen sommige hier het er misschien niet mee eens zijn. 8)

ciao

[Erik]

NT,

Aan de ene kant heb ik bewondering voor je instelling maar aan de andere kant vindt ik dat je speelt met vuur, namelijk de verwarring waarmee je je kind eventueel opzadeld.
Maar ik kan makkelijk praten daar ik niet in het gelukkige bezit ben van een kind (helaas).
Ik sta dus ook niet voor de keuze hoe en wat.

Het enige wat ik kan doen is filosoferen over wat ik zou doen.
En wat ik zeker weet is dat ik mijn kind een echt vrije keuze zou willen bieden door hij/zij op een openbare school te plaatsen, en de zeg maar voorlichting (zo klinkt het wel als seksuele voorlichting ) vwb geloof zelf voor mijn rekening zou nemen.
Ik heb het idee dat een kind automatisch dat wat op school wordt onderwezen ook gaat zien als de 'waarheid', terwijl een kind pas in de pubertijd in staat is om te toetsen of die 'waarheid' wel klopt, in mijn ogen is dat te laat en is zeg maar de kat op het spek binden.

Let wel, wie ben ik om dit jou te zeggen, je moet het dus puur als mijn persoonlijke mening zien en geenzins als de enige juiste handelwijze.