Therapie, therapie en nog eens therapie

[chromis]

Een tijdje geleden schoot een politieagent zijn hele familie dood,

En eergisteren of gisteren las ik het bericht dat er in Zoetermeer zoiets dergelijks was gebeurd.

Wat me dan opvalt in de verhalen is de opvang van de mensen, en hoe de media daarop inspeelt.

Professionele hulp cq. therapie voor de buren, voor de buurt, voor de sportclub waar mijnheer sportte, hulp voor de kinderen op school. Nog net geen therapie voor de winkelketens waar de familie vaak kwam.

Ikzelf vind dat nogal overdreven.

Niet dat ik het gebeurde niet erg vind ofzo, maar ik realiseer me steeds meer dat Nederland echt zo'n geitenwollensokkentherapieland aan het worden is.

Want ja die kindertjes hebben natuurlijk een trauma. Mijn moeder heeft gelijk: die kinders van 5 vergeten dat wel.. tenzij ze het ingeprent krijgen hoe verschrikkelijk het allemaal wel niet was. Heel de school in rouw en ontzetting.

Voor elk dingetje heb je 'therapie' wat er gebeurt op dit vlak,

Zo ken ik iemand die ooit een ongeluk meemaakte toen ze in de trein zat: er sprong iemand voor de trein. Nu heb ik dat ook 2x meegemaakt en ja je kon je opgeven voor professionele hulp.

Maar bij de kennis in kwestie werd haar juist hulp aangeboden omdat ze geen hulp wilde: ze moest blijkbaar therapie krijgen voor haar zogenaamde harteloosheid.

Jammer dat ik zoiets niet heb meegemaakt anders had ik weer lol!

Ik ken mensen die echt hulp nodig hebben voor persoonlijke zaken op psychisch vlak. Deze mensen moeten echter 75,- betalen voor 3 kwartier. Het wordt blijkbaar niet goed vergoed door de verzekering.

Tja...