Bij ’gevaarlijke’ argumenten gaan onze oren potdicht.
De link
Dit vond ik wel een grappig bericht.
En daarvan moest ik toch wel even snel een klein potje zelfreflecteren.
Bij ’gevaarlijke’ argumenten gaan onze oren potdicht.
Moderator: Moderators
Bij ’gevaarlijke’ argumenten gaan onze oren potdicht.
God bestaat niet. Religie is de vrijwillige celstraf van het verstand. Bidden is ozo kinderachtig. De dood is het absolute eindpunt van elk individueel leven. Als iets niet merkbaar en niet meetbaar is, bestaat het niet. Alle homeopaten zijn kwakzalvers.
Cognitieve dissonantie is gewoon een psychologische reactie dat zich bij alle meningsverschillen voor doet. Iemand kan ook aan cognitieve dissonantie onderhevig zijn als hij de betere argumenten in huis heeft. Dat is geen garantie dat men ervan gevrijwaard blijft.
'Bij een discussie die de redelijkheid zoekt heeft hij die het onderspit delft groter voordeel, voor zover hij er iets van opgestoken heeft.’ Epicurus (341-271vc)
-
Rereformed
- Moderator
- Berichten: 15619
- Lid geworden op: 15 okt 2004 12:33
- Locatie: Finland
- Contacteer:
Een interessant artikel met waarheden als een koe.
Lees ook vooral de laatste alinea: mensen die zich goed bewust zijn van cognitieve dissonantie doen soms alles om deze natuurlijke reaktie van de mens te overwinnen of tegen te gaan, zodat ze zich een bepaalde keuze voor het één of het ander bijna onmogelijk kunnen maken. Je kunt op deze manier van je leven een hel maken wanneer het gaat om belangrijke beslissingen.
Om gezond en verstandig te kunnen leven gaat het er wellicht om om in de regel zoveel mogelijk extremen te vermijden.
Lees ook vooral de laatste alinea: mensen die zich goed bewust zijn van cognitieve dissonantie doen soms alles om deze natuurlijke reaktie van de mens te overwinnen of tegen te gaan, zodat ze zich een bepaalde keuze voor het één of het ander bijna onmogelijk kunnen maken. Je kunt op deze manier van je leven een hel maken wanneer het gaat om belangrijke beslissingen.
Om gezond en verstandig te kunnen leven gaat het er wellicht om om in de regel zoveel mogelijk extremen te vermijden.
Born OK the first time
-
siger
De advertentie naast het artikel is wel een mooie illustratie.
Maar in alle ernst, het lijkt me nuttig dat een individu zijn standpunt niet te snel opgeeft en op zoek gaat naar ondersteunende argumenten.
Een diskussie begint meestal met partijen die zovel mogelijk "bewijzen" aanslepen, eerst in een latere fase worden - als het goed komt - afwegingen gemaakt.
Alleen het definitieve en volledige afsluiten is de gevaarlijke afwijking van dogmatisme.
Stel dat je in een bootje zit en denkt dat het best is naar het westen te varen. Je maat verdedigt het oosten als beste koers. Je maat wil na enkele minuten geen stijfkop zijn en geeft toe, en je vaart samen op de klippen.
Maar in alle ernst, het lijkt me nuttig dat een individu zijn standpunt niet te snel opgeeft en op zoek gaat naar ondersteunende argumenten.
Een diskussie begint meestal met partijen die zovel mogelijk "bewijzen" aanslepen, eerst in een latere fase worden - als het goed komt - afwegingen gemaakt.
Alleen het definitieve en volledige afsluiten is de gevaarlijke afwijking van dogmatisme.
Stel dat je in een bootje zit en denkt dat het best is naar het westen te varen. Je maat verdedigt het oosten als beste koers. Je maat wil na enkele minuten geen stijfkop zijn en geeft toe, en je vaart samen op de klippen.
Voor je maat is het dan bijna féést, en jij moet daarna nog vele malen horen,"Weet je nog wat ik jou raadde, toen"? (aangenomen dat je gered bent natuurlijk!)siger schreef:Stel dat je in een bootje zit en denkt dat het best is naar het westen te varen. Je maat verdedigt het oosten als beste koers. Je maat wil na enkele minuten geen stijfkop zijn en geeft toe, en je vaart samen op de klippen.
-
a.r.
Als iemand die, jarenlang aan zware cognitieve dissonantie heeft geleden, geen beslissing durfde te nemen, maar zich liet lei(ij)den door een buitenproportioneel gevoel voor fatsoen en extreem gebrek aan zelfvertrouwen, luisterend naar iemand die zichzelf benoemd had tot kapitein, maar uiteindelijk inziend dat de kapitein alle papieren en vooral inzicht miste, ben ik met een 1,2,3 in godsnaamfbs33 schreef:Voor je maat is het dan bijna féést, en jij moet daarna nog vele malen horen,"Weet je nog wat ik jou raadde, toen"? (aangenomen dat je gered bent natuurlijk!)siger schreef:Stel dat je in een bootje zit en denkt dat het best is naar het westen te varen. Je maat verdedigt het oosten als beste koers. Je maat wil na enkele minuten geen stijfkop zijn en geeft toe, en je vaart samen op de klippen.
maar overboord gesprongen en gaan zwemmen. Het blijkt bijzonder verkwikkend te werken! 
'In godsnaam' is een verspreking? (neem ik aana.r. schreef:Als iemand die, jarenlang aan zware cognitieve dissonantie heeft geleden, geen beslissing durfde te nemen, maar zich liet lei(ij)den door een buitenproportioneel gevoel voor fatsoen en extreem gebrek aan zelfvertrouwen, luisterend naar iemand die zichzelf benoemd had tot kapitein, maar uiteindelijk inziend dat de kapitein alle papieren en vooral inzicht miste, ben ik met een 1,2,3 in godsnaamfbs33 schreef:Voor je maat is het dan bijna féést, en jij moet daarna nog vele malen horen,"Weet je nog wat ik jou raadde, toen"? (aangenomen dat je gered bent natuurlijk!)siger schreef:Stel dat je in een bootje zit en denkt dat het best is naar het westen te varen. Je maat verdedigt het oosten als beste koers. Je maat wil na enkele minuten geen stijfkop zijn en geeft toe, en je vaart samen op de klippen.
)Is die kapitein inmiddels op de klippen gevaren? (of weet je het niet omdat ie uit het zicht verdwenen is?)
Overigens: Zwem je lekker?
Een dogma vervult de functie van ruggengraat waarmee de hele persoon (geestelijk) staat of valt.siger schreef:Alleen het definitieve en volledige afsluiten is de gevaarlijke afwijking van dogmatisme.
De 'zin'van het leven wordt ontnomen als die ruggengraat zou verdwijnen (ik zie het als het instinctieve deel dat knokt met de Ratio en overwint omdat het móet overwinnen om het hele bouwsel overeind te houden.)
Het instinct dat bv. verder wil leven in alle eeuwigheid en de rationele fantasie daaromtrent niet los wil laten, (of het idee 'het' mis te hebben dat zijn zelfvertrouwen aantast, enz.) .
Bestaan om slechts het bestaan (en voort te planten) tast hem in zijn ijdelheid (mens te zijn!) aan! (Het sluit zijn oren en hij gaat in dekking!)