„Geheime agenda evolutionisten op Galapagos”
Ik heb gezocht naar bronnen die dit schokkende bericht over drug- en alcoholverslaving en (homo) seksuele uitspattingen bevestigen, maar kon er (vrijwel) niets over vinden, wel dat het toerisme een aanslag is op de natuur/ het ecologisch systeem!07-05-2009 08:47| gewijzigd 07-05-2009 08:49 | Ab Jansen
Straatbeeld in Puerto Ayora, op de Galapagoseilanden.
PUERTO AYORA – Op het eerste gezicht vormen de Galapagoseilanden een groot pretpark, waar lokale bewoners en toeristen dagelijks genieten van zon, zee en natuur. De realiteit is anders.
Ontwrichte gezinnen en drugs- en alcoholverslaving onder jongeren kenmerken het sociale plaatje. En christenen klagen er over de missiedrang van evolutionisten die de kerkjeugd in verwarring brengt.
Het aantal protestantse christenen op de Galapagoseilanden, gelegen in de Stille Oceaan, zo’n kleine 1000 kilometer ten westen van Ecuador, is gering. Hun identiteit is voornamelijk charismatisch, met uitschieters naar tamelijk conventioneel tot bizar exotisch. Prominent aanwezig zijn leden van The Assemblies of God, en een gemeente die hiermee nauw is verbonden is, Centro Cristiano Hosanna, beter bekend als de Hosannakerk. Een gemeente van 650 leden, die hun kerk in het centrum van Puerto Ayora hebben, het belangrijkste vissersdorp op het eiland Santa Cruz, waar ook de meeste toeristen verblijven voordat ze aan een cruise beginnen.
”El Siervo/no es/siervo/sino/sirve” staat er op een pamflet dat aan de muur van de zaal in de Hosannakerk is bevestigd. Vrij vertaald: ”een dienaar is die naam niet waardig als hij niet werkelijk dient”. David Moya (41) pastoraal medewerker in de kerk, glimlacht als hij ziet dat de tekst zorgvuldig gespeld wordt. Even later steekt hij van wal over de manier waarop zijn gemeente daaraan concreet gestalte geeft onder de bevolking van Puerto Ayora. Tal van sociale programma’s zijn er ontwikkeld om burgers van dienst te zijn. En dat is geen overbodige franje. Moya spreekt van grote sociale problemen op de Galapagoseilanden in het algemeen en in Puerto Ayora in het bijzonder. Volgens hem is er sprake van drugsverslaving, alcoholisme en (homo)seksuele uitspattingen onder jongeren, en kampen ouderen met tal van huwelijksproblemen. De oorzaak van dit alles vat Moya in één zin samen: „Waar havens zijn, daar zijn gezins- en familieproblemen.” Hij legt uit dat vaders hier lang van huis zijn – vroeger omdat ze op vissersboten meevoeren, tegenwoordig omdat ze als gidsen meegaan op de cruiseschepen voor toeristen. Het effect is hetzelfde: moeders blijven achter als enige opvoeders en dat is vaak te veel gevraagd. Temeer, zegt Moya, omdat daar ook nog de „verpestende” invloed is van de toeristenstroom, die tal van „slechte” invloeden het dorp binnenbrengt. Als voorbeelden noemt hij losbandig gedrag, onzedelijke kleding en uitdagende zaken als tatoeages en piercings.
De problemen die hieruit voortkomen, gaan de leden van de Hosannagemeente niet voorbij. Vandaar dat men voor de eigen gezinnen een speciaal controlesysteem heeft opgezet, waarbij gemeenteleden elkaar nadrukkelijk in de gaten houden, bij de opvoeding van kinderen bijvoorbeeld.
Een extra last die de kerk met zich meedraagt is het evolutiedenken dat via de openbare scholen onder de jongeren wordt verspreid, en waarmee vooral twee instellingen zich volgens Moya bezighouden: het Nationaal Park Galapagos –een overheidsinstelling die de natuur beheert– en het Darwin Instituut, een particulier onderzoeksinstituut in Puerto Ayora, dat onderzoek doet naar duurzame bescherming van de natuur, en waarbij de bevolking actief wordt betrokken. Bij dat laatste zit juist de pijn, aldus Moya. Volgens hem gebruiken deze instellingen het ecologisch argument als smoes om het evolutionisme met name op de openbare scholen te propageren en het bestaan van God te loochenen. Moya vertelt over zijn kinderen die op een dag van school thuiskwamen en vertelden dat hun onderwijzer had gezegd dat God niet bestaat.
Wat zijn gemeente daartegenover stelt? „De bouw van een eigen school”, zegt hij en verder noemt hij het optreden van gebedsgroepen, die regelmatig actief zijn op tal van plaatsen op de eilanden (waar precies houdt hij liever geheim). „Wij zien het evolutiedenken als een geestelijke macht die God alleen kan breken, en daar bidden we dan vurig om.”
http://translate.google.com/translate_s ... =N&start=0
