axxyanus schreef:Ik begrijp niet helemaal wat dit te maken heeft met het opleggen van een sekuliere gedragscode. Het lijkt me eerder dat men gewoon de regels niet wil of kan afdwingen. Ik ga er vanuit dat het wangedrag in kwestie in die zwembaden verboden was en dat het mijden van bepaalde trajecten en de angst tijdens de avondwandeling te maken hebben met criminele feiten uit het (recent) verleden.
Voor alle duidelijkheid, ik bedoel met een "seculiere gedragscode" een gedragscode voor de gemeenschappelijke ruimte in onze samenleving. We zijn een samenleving waarin vele religies of overtuigingen zich kunnen ontplooien, maar net om dat mogelijk te maken moet de gemeenschappelijke ruimte vrij zijn van elke religie of overtuiging, en toch aan een gedragscode onderworpen zijn waaraan burgers van alle gezindten zich moeten houden.
Het is zonder meer waar dat men "de regels niet wil of kan afdwingen", maar waarom is dat zo? Behalve onvoldoende toezicht, politie etc... zie ik nog een reden waarvan het belang onderschat wordt (en die door deze onderschatting zwaarder weegt): stijgende onverschilligheid en religieus fundamentalisme (ik bedoel niet het aantal fundamentalisten, maar de toenemende verspreiding van zulke denkbeelden onder meer mensen) geeft een dalende eerbied voor het gemeenschappelijke domein en onbekende medeburgers. Dit is dus een mentaal of psychologisch probleem.
Van alle oorzaken van de huidige malaise (toezicht, mentaliteit, verstoting etc...) is het gebrek aan een civiele ethiek de enige die evenredig groeit met het aantal wantoestanden. Het is niet zo verrassend dat jongeren die in eigen kring hooguit minachting horen voor de seculiere ruimte, zich ook kunnen gaan misdragen in die ruimte. Het lijkt me dus dat als we beginnen met het onderwijs en informatie, het probleem beheersbaar kan worden. Het enige alterntief is ons neerleggen bij de ontbinding.
Nu begrijp ik wel dat elke vrijdenker kippenvel krijgt bij een "gedachtenpolitie", maar het kan geen kwaad
inzicht in onze samenleving als een ernstig vak op te nemen in het lessenrooster. Dan denk ik aan de essentiele principes
- van onze gemengde economie,
van dienstverlening,
van de pluralistische samenleving,
van wetenschappelijke vooruitgang,
van onze gezondheidszorg,
maar ook aan
- het hoe en het waarom van beschaafde omgangsvormen tussen andersdenkenden en onbekenden,
met inbegrip van kledingsvoorschriften voor publieke ambten en gelegenheden etc...
Ook moet duidelijk worden dat de ethiek van de seculiere samenleving (je kan het ook gewoon 'civisme' noemen), een ethiek is die ruimte laat aan elke overtuiging, maar die vele overtuigingen herbergt, en daarom voorrang heeft op elke particuliere (geloofs-)overtuiging van wie van de seculiere samenleving wenst te genieten.
Zulke lessen hoeven beschrijvend en verklarend, maar wars van ideologieën te zijn. We hebben dergelijke algemene ontwikkeling ooit afgevoerd om wrijvingen tussen linkse en rechtse ideologieën te voorkomen, met alle kwalijke gevolgen vandien. Terwijl er nu op wordt neergekeken, zijn dit de dingen die alke jongere zou moeten leren, zelfs al komt er van de rest van de opleiding niets.
Onze samenleving is gecompliceerd en dikwijls onpersoonlijk. Zonder een goede introductie kan ze een vijand lijken voor iemand die zich kortere of langere tijd uitgesloten voelt, of die opgroeit in een afwijzend milieu. Toezicht en repressie zal altijd over daden gaan, maar deze daden zijn wél gedragen door ideeën. En er zijn nu eenmaal "foute ideeën" (dat bestelen van x of het vernielen van y mag, of dat andersdenkenden minderwaardig zijn) die in bepaalde mate door onderricht ed. kunnen en moeten bestreden worden.
Eenmaal gedragsregels duidelijk en bekend zijn dient openbaar gedrag in volle ernst begeleid, gecontroleerd en gecorrigeerd te worden. Dit is geen "gedachtenpolitie" maar "gedragspolitie". Het is wel volledig tegengesteld aan de halfzachte "begeleiding" waarmee vandaag welzijnswerk de problemen nog vergroot.
)