Blijheid
Moderator: Moderators
Blijheid
Tot op heden is geen enkel bewijs gevonden voor het bestaan van welk soort opperwezen dan ook. Allerlei zogenaamde wijzen hebben zich door de eeuwen heen vele uren druk zitten maken om toch maar een hint te vinden die anderen kon overtuigen. Dat waren aardige en ongevaarlijke mensen. Daarentegen hebben zich door dezelfde eeuwen heen talloze, door hun religieuze instituties opgezweepte malloten miljoenen menselijke wezens uit naam van hun opperwezen verkracht en vermoord, uiteraard nadat zij zich hadden ontfermd over hun materiële zaken. Wie hun heilige boeken leest kan niet tot een andere conclusie komen dan dat religie een bedrijf is dat zich beperkt tot zelfverrijking. Het laatste bewijs van hun belachelijke opperwezen vinden we in de kredietcrisis die in het heilige land Verenigde Staten is ontstaan. Denken geeft meer rust dan geloven. De analogie met schaken: zonder koning ben je veel vrijer.
Zonder koning kun je niet schaken. 
Ondanks alle problemen met de dogmatische kant van het geloof is er ook iets waar ik nog niet creativiteit in gevonden heb: een ritueel, een verbondenheid van een gemeenschap die de 'trivialiteit van een sportvereniging oversteigd' (Philipse), een reflexief kader. Soms heb ik wel eens het idee alsof de levensinvulling van de vrijdenker bestaat in het afbranden van de achterblijvende massa der gelovigen.
De kameel moet een leeuw worden, maar de leeuw op den duur wel een kind, toch?
Ondanks alle problemen met de dogmatische kant van het geloof is er ook iets waar ik nog niet creativiteit in gevonden heb: een ritueel, een verbondenheid van een gemeenschap die de 'trivialiteit van een sportvereniging oversteigd' (Philipse), een reflexief kader. Soms heb ik wel eens het idee alsof de levensinvulling van de vrijdenker bestaat in het afbranden van de achterblijvende massa der gelovigen.
De kameel moet een leeuw worden, maar de leeuw op den duur wel een kind, toch?
@arthas: Daar lijkt het wel vaak op ja. Voor mezelf heb ik besloten volledig seculier te worden, dus zonder contact met enige vorm van religie. Dan hoef ik er ook niet tegen te strijden.
@robbie48: Dogmatisch geloof kan tot flinke problemen leiden. Echter is het m.i. onjuist om de religie de volledige schuld te geven. Het zijn nog altijd mensen die de religie gebruiken om hun ding te doen. Het is het egoïsme van de mens, of de overmatige wil tot macht, die schade doet aan de gemeenschap. Een vriendelijk mens zal de religie vriendelijk maken, een kwaadaardig mens zal de religie kwaadaardig maken. God is wat de mens is. Natuurlijk is de religie niet volledig beïnvloedbaar door het individu, maar de interpretatie hangt voornamelijk van de persoon (of groep) af. Radicaal anti-theïsme is net zo schadelijk als fundamentalisme. Dat hebben we gezien met o.a. Stalin.
@robbie48: Dogmatisch geloof kan tot flinke problemen leiden. Echter is het m.i. onjuist om de religie de volledige schuld te geven. Het zijn nog altijd mensen die de religie gebruiken om hun ding te doen. Het is het egoïsme van de mens, of de overmatige wil tot macht, die schade doet aan de gemeenschap. Een vriendelijk mens zal de religie vriendelijk maken, een kwaadaardig mens zal de religie kwaadaardig maken. God is wat de mens is. Natuurlijk is de religie niet volledig beïnvloedbaar door het individu, maar de interpretatie hangt voornamelijk van de persoon (of groep) af. Radicaal anti-theïsme is net zo schadelijk als fundamentalisme. Dat hebben we gezien met o.a. Stalin.
Edwards: Why the big secret? People are smart. They can handle it.
Kay: A person is smart. People are dumb, panicky dangerous animals and you know it.
Men in Black
Kay: A person is smart. People are dumb, panicky dangerous animals and you know it.
Men in Black
Maar overstijgt de verbondenheid van de geloofsgemeenschap wel de trivialiteit van een sportvereniging? Niet dat ik daar veel ervaring heb maar als ik naar de plaatselijke geloofsgemeenschap kijk, dan denk ik toch: Bereikte hun verbondenheid de trivialiteit van de sportverening maar. Een aantal mensen die 's zondags naar de kerk gaan maar elkaar voor de rest zo goed als niet zien.arthas schreef:Zonder koning kun je niet schaken.
Ondanks alle problemen met de dogmatische kant van het geloof is er ook iets waar ik nog niet creativiteit in gevonden heb: een ritueel, een verbondenheid van een gemeenschap die de 'trivialiteit van een sportvereniging oversteigd' (Philipse), een reflexief kader. Soms heb ik wel eens het idee alsof de levensinvulling van de vrijdenker bestaat in het afbranden van de achterblijvende massa der gelovigen.
De plaatselijke humanisten houden dan weer geregeld een gespreksavond waar belangstellenden met elkaar van gedachten kunnen wisselen over een thema. Het had wat vaker gemogen naar mijn smaak maar wat reflexief kader betreft is het meer dan wat de kerkelijken krijgen.
Ik ben van mening dat dit hooguit zou kunnen gelden voor de leidende figuren van deze of gene kerk/,synagoge/moskee. En dan nog zal het om een minderheid in aantal gaan.. De doorsnee gelovige geeft aangezien deze oprecht gelooft indirect aan zijn/haar god te geven.Wie hun heilige boeken leest kan niet tot een andere conclusie komen dan dat religie een bedrijf is dat zich beperkt tot zelfverrijking.
Ik heb de bijbel vele malen van begin tot eind gelezen, maar kon daar niet in ontdekken dat religie een bedrijf is met als doel zelfverrijking. Wel is sprake van een organisatie die zich in hoofdzaak bezighoud met het delen met de minderbedeelden binnen de eigen gemeente. En ook gelovigen/ gemeente buiten de eigen gemeenschap. Misbruik van een bepaalde positie vindt overal plaats. Wel vind ik dat de RKK bij mij iig de indruk wekt de haar ter beschikking staande gelden niet altijd even nuttig (voor de geloofsgemeenschap dan en de noodlijdenden) te gebruiken.
Deze relatie zie ik niet. Zou je dat kunnen toelichten?Het laatste bewijs van hun belachelijke opperwezen vinden we in de kredietcrisis die in het heilige land Verenigde Staten is ontstaan.
Er bestaat kwaad, dus God is ofwel niet in staat, ofwel niet van zins het op te heffen. Als God het kwaad niet kán opheffen is hij niet almachtig. Als hij het niet wíl opheffen is hij kwaadaardig. Als hij het niet kán of niet wíl opheffen, waarom zou je hem God noemen? (Epicurus)
Ali schreef:Zitten ze ook niet op een sportclub of zo?axxyanus schreef:Een aantal mensen die 's zondags naar de kerk gaan maar elkaar voor de rest zo goed als niet zien.
Ja sommigen zien elkaar in een sportclub en anderen zien elkaar in de biljartclub enz. Maar het kerkbezoek zorgt VZIKZ voor geen meerwaarde. De sporter en de biljarter onmoeten elkaar niet in de kerk. Ze zitten enkel toevallig de zelfde dienst bij te wonen.
In de kerk waar ik zat kwam het er voor mij persoonlijk iig op neer dat ik mijn (toenmalige) gelovige broeders/ zusters alleen tegenkwam op zondag en evt. op woensdag bij de bijbelstudie. En de broeders/ zusters van de 'kerkband' op de oefenavond en de koorleden ook weer op de oefenavond. Ws was dat inherent aan het feit dat het hier een 'grote' gemeente betrof met 3000 leden of zoiets. Bij kleinere kerken kan ik mij voorstellen dat dat anders is.Maar overstijgt de verbondenheid van de geloofsgemeenschap wel de trivialiteit van een sportvereniging? Niet dat ik daar veel ervaring heb maar als ik naar de plaatselijke geloofsgemeenschap kijk, dan denk ik toch: Bereikte hun verbondenheid de trivialiteit van de sportverening maar. Een aantal mensen die 's zondags naar de kerk gaan maar elkaar voor de rest zo goed als niet zien.
Er bestaat kwaad, dus God is ofwel niet in staat, ofwel niet van zins het op te heffen. Als God het kwaad niet kán opheffen is hij niet almachtig. Als hij het niet wíl opheffen is hij kwaadaardig. Als hij het niet kán of niet wíl opheffen, waarom zou je hem God noemen? (Epicurus)
Ik denk dat dat vooral komt omdat veel reli's de neurotische neiging hebben anderen lastig te vallen met hun waarheden. Als lid van een minderheid die de relatief veel relishit over zich heen krijgt word je daar wel eens recalcitrant van ja. Ben afgelopen zaterdag nog doodgewenst door mohameddaanse relidweper omdat ik het waagde hand in hand te lopen met mijn vriend. Ja dan begrijp ik mezelf ook wel als ik hier en daar wat kwinkslagen maak over de pedoprofeet van het besnedenkutgodje allah. En kom op: Mo met zijn gespleten maan. dat moet eruit gezien hebben alsof allah himself de wereld moonde. daar kun je toch niet serieus bij blijven?arthas schreef:Soms heb ik wel eens het idee alsof de levensinvulling van de vrijdenker bestaat in het afbranden van de achterblijvende massa der gelovigen.
En oh ja, waarom denk je dat vrijdenkers vooral zeiken over moslims en aanverwante christenen en zelden over hindoes of boeddhisten? Misschien omdat de eersten er gewoon om vragen?
Ik denk niet dat het zozeer met het aantal leden te maken heeft. De volksdansgroep waar ik zit telt een vijftigtal leden maar daar ligt de verbondenheid wel zeer hoog. Mijn indruk is dat er hier eigenlijk geen geloofsgemeenschap is. Alleen een aantal gelovigen die 's zondags naar de kerk gaan. Net zoals je vrijdag een aantal mensen hebt die naar de markt gaat. Het is niet omdat je een aantal mensen hebt die op dezelfde dag op de zelfde plaats het zelfde doen, dat je een gemeenschap hebt.Kochimodo schreef:In de kerk waar ik zat kwam het er voor mij persoonlijk iig op neer dat ik mijn (toenmalige) gelovige broeders/ zusters alleen tegenkwam op zondag en evt. op woensdag bij de bijbelstudie. En de broeders/ zusters van de 'kerkband' op de oefenavond en de koorleden ook weer op de oefenavond. Ws was dat inherent aan het feit dat het hier een 'grote' gemeente betrof met 3000 leden of zoiets. Bij kleinere kerken kan ik mij voorstellen dat dat anders is.Maar overstijgt de verbondenheid van de geloofsgemeenschap wel de trivialiteit van een sportvereniging? Niet dat ik daar veel ervaring heb maar als ik naar de plaatselijke geloofsgemeenschap kijk, dan denk ik toch: Bereikte hun verbondenheid de trivialiteit van de sportverening maar. Een aantal mensen die 's zondags naar de kerk gaan maar elkaar voor de rest zo goed als niet zien.
Ik wil best aannemen dat er geloofsgemeenschappen zijn waar een hechte verbondenheid heerst. Ik heb op dit moment alleen geen reden om aan te nemen dat je aansluiten bij een geloofsgemeenschap je meer kans op hechtere verbondenheid bied dan je aansluiten bij een vereniging. Het zal waarschijnlijk van de activiteit afhangen, ik vermoed dat in het algemeen een voetbalclub voor een grotere verbondenheid zorgt als een tennisclub, maar bij een geloofgemeenschap tegenover een volksdansgroep zou ik niet direct op voorhand een voorspelling kunnen doen. Zijn daar ergens cijfers van?
Ja op die manier wel, alleen begrijp ik niet goed waarom er in dat geval sportverenigingen worden bijgesleurd. Als het gaat om een gemeenschap die aan lichaamsbeweging doet dan zijn in dat opzicht verzamelverenigingen ook triviaal. Alleen zie ik de zinnigheid van dat soort vergelijkingen niet in.arthas schreef:Het ging me niet om verbondenheid als zodanig, maar om het feit dat er een gemeenschap is die zich bezint op levensvragen. In dat opzicht zijn sportverenigingen triviaal.
Ik ben het met je eens dat de ultieme casus voor zowel de goede als de nare eigenschappen van de mens veel dieper ligt dan religie. Maar religie biedt wel vele makkelijk te bevaren kanalen om aan die nare eigenschappen uitdrukking te geven, dankzij het dogmatische karakter ervan (met name bij de monotheistische religies). Zo makkelijk zelfs dat ook in principe goede mensen zich vaak niet bewust zijn dat ze in zo'n kanaal terechtgekomen zijn voordat de schade gedaan is. Tegelijkertijd wordt het goede in de mens door religie onderbelicht, omdat het aan hun god toegeschreven wordt en niet aan de personen zelf.CXT schreef:@robbie48: Dogmatisch geloof kan tot flinke problemen leiden. Echter is het m.i. onjuist om de religie de volledige schuld te geven. Het zijn nog altijd mensen die de religie gebruiken om hun ding te doen. Het is het egoïsme van de mens, of de overmatige wil tot macht, die schade doet aan de gemeenschap. Een vriendelijk mens zal de religie vriendelijk maken, een kwaadaardig mens zal de religie kwaadaardig maken. God is wat de mens is. Natuurlijk is de religie niet volledig beïnvloedbaar door het individu, maar de interpretatie hangt voornamelijk van de persoon (of groep) af. Radicaal anti-theïsme is net zo schadelijk als fundamentalisme. Dat hebben we gezien met o.a. Stalin.
Ik ben het ook met je eens dat religie niet de enige manier is om de kwalijke eigenschappen van mensen te kanaliseren; alle dogmatische ideologien, zoals het Stalinisme, kunnen dat.
Twijfel, en de mogelijkheid die twijfel openlijk te kunnen uiten, zijn het grootste goed. Maar daar lijkt nu net het grootste probleem te zitten, want veel mensen lijken niet met twijfel te kunnen omgaan.