Naomi Klein : De shockdoctrine

[Think]

Ik heb het topic met interesse gevolgd en ben blij dat de zijweg over Lenin is afgesplitst en we het hier nu kunnen hebben over wat neo-cons en vrije-markt-liberalisten nu met de wereld aan het doen zijn. Ik heb ontzet de recensie gelezen toen ik voor het eerst over het boek hoorde, maar heb het nu pas gekocht nu ik er goedkoop aan kon komen in een Haagse boekwinkel waar ik vanmiddag was.

Ik bracht het boek enigzins off-topic ter sprake bracht (het ging eigenlijk over vrijmetselaars die kinderen zouden offeren, iemand bracht Alex Tromp ter sprake, die het volgens de nederlandse wikipedia over het verborgen beleid van de neo-cons heeft, om gebruik te maken van '9-11' om militaire aanwezigheid bij de olievelden en ter steun van Israël te realiseren en toen dacht ik: dat zijn inderdaad de echte gevaren en bracht toen Klein ter sprake).

Wat ik met deze breedsprakigheid beoogde, is te vertellen waarom ik deze link hier ga plaatsen. Het was een reactie van een rechtse rakker daar, die dit zag als weerlegging van Naomi's boek The Klein Doctrine: The Rise of Disaster Polemics. Te summier om een gedegen weerwoord te zijn, maar ik wilde het even meenemen voor in de discussie.

En dan ga ik nu eerst maar eens aan het boek beginnen voor ik een meer inhoudelijke bijdrage geef.

- sorry, veel woorden weinig inhoud in deze post -

[bipolair]

Klein's analysis is hopelessly flawed at virtually every level. Friedman's own words reveal him to be an advocate of peace, democracy, and individual rights. He argued that gradual economic reforms were often preferable to swift ones and that the public should be fully informed about them, the better to prepare themselves in advance. Further, Friedman condemned the Pinochet regime and opposed the war in Iraq.

Een essentieel commentaar van Naomi Klein was o.a. dat Friedman de dictatoriale regimes loskoppelde van het gevoerde economische beleid van deze dictators.

Uiteraard veroordeelde Friedman het regime Pinochet maar had er geen moeite mee om Pinochet te bezoeken en hem van verdere adviezen te doen. Dat staat ook als commentaar in het boek, dat economen gewoonweg het dictatoriale beleid geheel loskoppelen van het financiële beleid.

Verder valt Naomi Klein Friedman niet als persoon aan maar het gehele systeem. Dit doet zij aan de hand van veel feiten materiaal en dit artikel zegt alleen maar dat ze het fout had in bijna ieder geval, heelaas zie ik in dit artikel niet terug waar dan precies. De feiten die Naomi Klein noemt zijn wel te verifieren met andere boeken.



****

Klein's historical examples also fall apart under scrutiny.

Deze "scrutiny" betaat dan uit een paar kleine voorbeelden en verdraaïngen van wat er in het boek staat....




*****

For example, Klein alleges that the Tiananmen Square crackdown was intended to crush opposition to pro-market reforms, when in fact it caused liberalization to stall for years.

Dit staat er in het boek van Naomi Klein;

Fragment;

"De demonstraties waren niet tegen economische hervormingen op zichzelf gericht; ze waren gericht tegen de specifieke aard van het door Friedman geïnspireerde programma van Deng - tegen het hoge tempo,de medogenloosheid en het ondemocratische karekter hiervan. Wang zegtdat de eis tot verkiezingen en vrijheid van meningsuiting kracht bijzette sterk in verband stond met dit economisch geschil"

"Wat de eis tot democratie kracht bijzette, was het feit dat de partij veranderingen doordrukte die revolutionair van omvang waren, maar toch werden doorgevoerd zonder de instemming van het volk."

Klein beweert dus niet helemaal niet dat het protest alleen maar gericht was tegen de economische hervormingen maar de methode en de aard waarmee deze hervormingen werden doorgevoerd....

Het regime sloeg deze opstand dus neer vanwege de eis dat de economische hervormingen democratischer zouden moeten zijn volgens de opstandelingen.

Toen Mao Zedong in 1976 stierf, kwam Deng Xiaoping, na een interne machtsstrijd, in 1981 aan de macht als leider van de Chinese Volksrepubliek. Aanvankelijk werd zijn beleid gekenmerkt door enkele aanpassingen van politieke, sociale en economische aard die door de bevolking positief werden onthaald. Dit programma van hervormingen bracht de bevolking er echter toe meer en radicalere hervormingen te eisen. De belangrijkste van deze eisen kunnen als volgt worden samengevat:

het recht om openlijk kritiek uit te oefenen op de regering

het recht om op eigen initiatief van werk te veranderen en buitenlandse reizen te ondernemen

het recht op vertegenwoordiging van niet-communistische partijen

Deze eisen vielen bij Xiaoping niet in goede aarde en prompt volgde de arrestatie van een aantal kopstukken van de oppositie, waarbij sommigen zelfs veroordeeld werden tot 15 jaar gevangenisstraf.

In 1986 verkondigde Xiaoping volgende doelstellingen: de Chinese bevolking moest rijker worden en China moest een gemoderniseerd en welvarend land worden.

1989: protest op het Tiannanmenplein
Tijdens de jaren 1988 en 1989 werd het duidelijk dat de economische hervormingen van Xiaoping schadelijke neveneffecten met zich hadden meegebracht. De inflatie bedroeg maar liefst 30 procent en lonen waren niet aangepast aan de prijzen van goederen. Bovendien spelen de hervormingen en de trend naar meer openheid in de USSR onder bewind van Gorbatsjov waarschijnlijk een aanzienlijke rol bij het uitbreken van het studentenprotest op het Tiananmenplein.

Wikipedia

****

She also argues that Thatcher used the Falklands War as cover for her unpopular economic policies, when actually those economic policies and their results enjoyed strong public support.

Ook weer aantoonbaar onjuist commentaar op het boek. Thatcher maakte tijdens de Falklands oorlog het dieptepunt mee van haar populariteit en had de steun van haar beleid onder de bevolking grotendeels verloren.

Haar eerste regeerperiode (1979–1983) werd gedomineerd door een zeer ernstige economische depressie (verhevigd door de effecten van het gevoerde beleid), en door de oorlog met Argentinië in 1982 om het bezit van de Falklandeilanden. Het succesvolle verloop daarvan bezorgde Thatcher in 1983 een klinkende verkiezingsoverwinning.

Microsoft ® Encarta ® Winkler Prins Encyclopedie 2007. © 1993-2006 Microsoft Corporation/Het Spectrum. Alle rechten voorbehouden.]

In feite bewees de Argentijnse junta Thatcher een grote dienst, toen zijn legers de Falklandeilanden bezetten. Thatcher, op dat moment de impopulairste Britse leider sinds de Tweede Wereldoorlog, aarzelde geen ogenblik. De Royal Navy voer uit zoals zij dat in voorbije eeuwen altijd had gedaan als het vaderland in gevaar was. De falklandoorlog was alleen al vanwege de enorme afstand tot de thuisbasis, maar werd ondanks het verlies van Britse destroyer HMS Sheffield, twee fregatten en een troepentransportschip, met betrekkelijk lichte verliezen gewonnen in een paar weken tijd; de Argentijnen hadden de vastberadenheid van de Britten totaal onderschat en afgezien van de Argentijnse luchtmacht werd er nauwelijks effectief verzet geboden. Het falen van de geheime en diplomatieke diensten, die de Argentijnse invasie niet hadden voorzien, bracht de IJzeren Dame geen schade omdat haar minister van buitenlandse zaken, Lord Carrington, zich opofferde en aftrad.

wikipedia

*****

Klein's broader empirical claims fare no better. Surveys of political and economic freedom reveal that the less politically free regimes tend to resist market liberalization, while those states with greater political freedom tend to pursue economic freedom as well.

Misschien dat er een ander boek is gelezen. Wat Naomi Klein steld is dat wanneer landen eenmaal uit de "shockdoctrine gekomen zijn", dus de dictatoriale regimes hebben afgeschud kiezen voor een regime dat privatiseringen terugdraaid. Dus als weerslag op de brute overval op de markt ontstaan er in die landen regimes die welliswaar minder politieke vrijheden hebben maar niet meer het land in de uiitverkoop (naar de USA) zetten.

Over de vrijere regimes die deze doctrine makelijker aannemen geeft zij een diepe analyse hoe staten langzaam kunnen vervallen in coörporatieve staten. Staten waarin het bedrijfsleven kerntaken van de overheid overnemen. Ook weer gebaseerd op feiten en verifieerbaar.


Dit artikel is geschreven vanuit neo conservatieve liberale hoek. Het maakt gewag van veel vermeende fouten. Maar de kleine hoeveelheid van voorbeelden van "fouten" die worden aangevoerd zijn aantoonbaar juist.

Tevens vraag ik me af door welke bril dit boek is gelezen en worden Naomi Klein (wanneer je het boek heb gelezen) uitspraken in de mond gelegd die ze niet heeft gedaan.

[Think]

De bril waardoor de kritiek op Klein is geschreven, is die van een onderzoeksinstituut die een neo-liberale vrije markt voorstaat met zo weinig mogelijk belemmeringen: "The Jeffersonian philosophy that animates Cato's work has increasingly come to be called "libertarianism" or "market liberalism." It combines an appreciation for entrepreneurship, the market process, and lower taxes with strict respect for civil liberties and skepticism about the benefits of both the welfare state and foreign military adventurism". (http://www.cato.org/about.php).

Wat voor achtergrond de onderzoekers bij Cato hebben weet ik niet, maar het citaat hierboven riekt naar uitverkoop van de staat willen ter verrijking van de 'entrepeneurs' en weinig hart voor de allerarmsten, die slachtoffer worden van de uitverkoop.

Ik ben nog niet aan het boek zelf begonnen, maar het systeem waar Klein voor waarschuwt, hier in dit topic (de term zal uit het boek komen) coörporatieve staten, noem ik 'kleptocratie': regering door de dieven en zakkenvullers.

- Think heeft het laat gemaakt, demagogie gaat hem nu beter af dan argumenten -