debat over euthanasie bij psychisch lijden

[Marinus]

Daar heb je helemaal gelijk in, maar dan kun je dus nooit meer euthanasie toepassen. Is iemand die letterlijk gek word van pijn bij terminale kanker nog wilsbekwaam? Het is een gebrekkige term, maar je moet ergens een criterium stellen denk ik. Het blijft gewoon zaak om ieder verzoek tot euthanasie goed te onderzoeken. Ik ben ook niet bepaald voorstander van pillen van Drion bij de sigarettenbalie van de AH.

Ik ben er dus voor dat heel goed uitgezocht wordt of er echt geen verbetering of kans op herstel mogelijk is in de gegeven situatie, dus geen pil als iemand een periode van geestelijk lijden doormaakt waar nog kans is om hieruit te komen, de kans op zelfmoord in zo'n situatie kun je natuurlijk niet altijd voorkomen, maar dan pleit ik toch voor ander soort hulp dan euthanasie. Want ook bij lichamelijk lijden is euthanasie pas toegestaan als de kans op herstel niet meer mogelijk is, en men dus de zekere dood die volgt op het lijden hiermee bespoedigd.

Ik weet het niet, als iemand bijvoorbeeld zijn vrouw en kinderen tijdens een ongeluk verliest en daarbij zelf zwaar invalide raakt vind ik euthanasie volkomen legitiem om maar wat te noemen. Bottomline is dat de keuze uiteindelijk bij betrokkene moet liggen.

[Kitty]

Dat is inderdaad een zeer nare situatie. Het is heel erg moeilijk om een werkbaar model uit te denken dat humaan en legitiem en ook nog ethisch is.

Er zijn zoveel omstandigheden denkbaar waarin mensen het leven niet meer zien zitten en uit het leven willen stappen. Toch vind ik niet dat het in de handen van een arts moet zijn om in álle gevallen hulp te bieden bij zelfmoord. De mens heeft atlijd zelfbeschikkingsrecht en de mogelijkheid om uit het leven te stappen, maar om nu bij al die zaken een arts hierbij in te schakelen lijkt me toch te ver gaan.
Ik denk dat je ook rekening moet houden met de ethiek van zo'n arts. Zogauw het moeilijker wordt om te overzien of iemand 'tijdelijk' in een moeilijke periode zit of niet, is het ook zeer moeilijk om als arts tot moord op verzoek over te gaan.

Ik denk dat we ook niet naar een maatschappij toe moeten waar al het leed uitgescheurd is, leed hoort nu eenmaal ook bij het leven.
Ik vraag me af, als euthanasie heel makkelijk wordt, of mensen dan nog wel om leren gaan met tegenslag en nog wel bereid zijn om te vechten.

Is het opklimmen uit een diep dal, wat ook veel mensen gelukt is, niet waardevol genoeg om dit in ieder geval nog een kans te gunnen?

[Marinus]

Dat is inderdaad een zeer nare situatie. Het is heel erg moeilijk om een werkbaar model uit te denken dat humaan en legitiem en ook nog ethisch is.

Er zijn zoveel omstandigheden denkbaar waarin mensen het leven niet meer zien zitten en uit het leven willen stappen. Toch vind ik niet dat het in de handen van een arts moet zijn om in álle gevallen hulp te bieden bij zelfmoord. De mens heeft atlijd zelfbeschikkingsrecht en de mogelijkheid om uit het leven te stappen, maar om nu bij al die zaken een arts hierbij in te schakelen lijkt me toch te ver gaan.
Ik denk dat je ook rekening moet houden met de ethiek van zo'n arts. Zogauw het moeilijker wordt om te overzien of iemand 'tijdelijk' in een moeilijke periode zit of niet, is het ook zeer moeilijk om als arts tot moord op verzoek over te gaan.

Ik denk dat we ook niet naar een maatschappij toe moeten waar al het leed uitgescheurd is, leed hoort nu eenmaal ook bij het leven.
Ik vraag me af, als euthanasie heel makkelijk wordt, of mensen dan nog wel om leren gaan met tegenslag en nog wel bereid zijn om te vechten.

Is het opklimmen uit een diep dal, wat ook veel mensen gelukt is, niet waardevol genoeg om dit in ieder geval nog een kans te gunnen?

Ik snap jou visie, sterker nog ik ben het er mee eens. We hebben het allebij over het spreekwoordelijke glas melk wat jij als halfvol zie en ik als halfleeg. Als je begrijpt wat ik bedoel. Nee natuurlijk moet zelfmoord niet de oplossing van alle problemen worden en ik verwacht dat dat ook niet gebeurt. Maar we moeten ook niet mensen gaan dwingen om koste wat het kost door te leven.

Ik denk en hoop dat euthanasie gewoon altijd een controversieel onderwerp zal blijven. Zoiets verdient geen banale ad hoc oplossingen denk ik.

[Samante]

Ik denk dat een verzoek tot euthanasie voldoende moet zijn gemotiveerd. Ik stel me voor dat een gespecialiseerde arts die motivatie heel goed bespreekt met de betreffende persoon en dat de uiteindelijke beslissing eerst wordt voorgelegd in een team van gespecialiseerde artsen.

Het is ondoenlijk om maatstaven vast te leggen, waarin euthanasie kan worden verleend. Ieder geval is uniek en met het opvolgen van regeltjes en allerlei voorwaarden zal het niet gaan lukken denk ik.

Het voordeel van een gespecialiseerde arts, en een gespecialiseerd artsenteam, is dat een tijdelijk depressieve toestand door bijvoorbeeld liefdesverdriet als zodanig kan worden herkend. Mogelijk zal de motivatie voor euthanasie dan ook onvoldoende blijken.

De gespecialiseerde zorg zou door SCEN-artsen gegeven kunnen worden.

[fbs33]

Ik denk dat een verzoek tot euthanasie voldoende moet zijn gemotiveerd. Ik stel me voor dat een gespecialiseerde arts die motivatie heel goed bespreekt met de betreffende persoon en dat de uiteindelijke beslissing eerst wordt voorgelegd in een team van gespecialiseerde artsen.

Het is ondoenlijk om maatstaven vast te leggen, waarin euthanasie kan worden verleend. Ieder geval is uniek en met het opvolgen van regeltjes en allerlei voorwaarden zal het niet gaan lukken denk ik.

Het voordeel van een gespecialiseerde arts, en een gespecialiseerd artsenteam, is dat een tijdelijk depressieve toestand door bijvoorbeeld liefdesverdriet als zodanig kan worden herkend. Mogelijk zal de motivatie voor euthanasie dan ook onvoldoende blijken.

De gespecialiseerde zorg zou door SCEN-artsen gegeven kunnen worden.

Na lezing v.d. link kom ik tot de conclusie dat de scen-arts meer een juridisch specialist is die zijn 'arts-zijn' als toegevoegde waarde gebruikt om te kijken of de euthanasiewet geen geweld wordt aangedaan als de behandelende arts het euthanasieverzoek v.d. patient inwilligt!
En dat is wat anders dan de filosofisch-psychische motivatie in samenhang met het lijden v.d. patient, op dié merites te onderzoeken!

[fbs33]

Een maatschappij zónder leed te verkrijgen is het doel van ieder idealisme (al dan niet reli) en komt het standpunt v. Kitty (die het erbij vindt horen) nogal haaks op die idealismen staan.
Gek genoeg heb ik dát standpunt meerdere malen verdedigd zien worden door mensen uit de gods-gelovige hoek die het probleem van zich afschuiven onder het motto, "God geeft en god neemt"!
Ook zijn véél mensen die weer overeind krabbelen na weerhouden te zijn van euthanasie/zelfmoord niet álle mensen en is daarom dat standpunt m.i. niet humaan verdedigbaar.
Een (beetje?)lijden hoort bij het leven als een ingredient dat in de salade niet ontbreken mag?
Ik denk bij de kern te komen met de vraag, "Waarom onthoud je je kat of hond niet, wat je een medemens wél onthoudt of pas na lang tegenstribbelen wilt toestaan"?
En bedenk, dat ongeacht welk antwoord je geeft op die vraag, het JOUW antwoord is wat in feite niét het antwoord van die ánder hoeft te zijn.
Wáárheden zijn niet absoluut omdat de mens zich moet behelpen met dogma's als vervanging voor het echte uitgangspunt waarnaar we op zoek zijn!
En die zijn voor iedereen weer een tikkeltje anders (geen halfvol/halfleeg glas, maar het glas moet van tafel, haha)
Tenzij je toch een klein pretentietje hebt om voor god te spelen die die absolute waarheid in pacht heeft!
(overigens ga ik er alweer vandoor vandaag)

[appelfflap]

Zou je je als ouder dan niet mogen offeren terwille van je kinderen??

tuurlijk maar het moeten de ouders zijn die beslissen en niet de kinderen omdat ze net een tegenslag hebben wat de afbetaling vh hun huis betreft

En het (na depressie) verder vrolijk doorleven van een 18 jarige kan mogelijk weggestreept worden tegen een 18 jarige die kwijnend en ongelukkig doorleeft tot op hoge leeftijd (binnensmond al diegenen vervloekend die hem tóen van zelfmoord weerhouden hebben uit egoistische motieven, met dit argument!)

en hoe ligt het cijfergewijs? op 1000 is er misschien 5 man die verder kwijnt tot hoge leeftijd. de overgrote meerderheid wordt volwassen en er zijn er een paar die ff een steuntje nodig hebben (luisterend oor is doorgaans genoeg)
daarom voor iedereen toelaten? omwille van die 2 toelaten dat er misschien 100 man zich onnodig van kant maakt?

je hoeft geen schrik te hebben van de dood maar het is ook geen gemakkelijkheidsoplossing. "het leven is niet zoals ik het wil dus spring ik maar van een brug". in deze logica wil ik niet mee stappen

[doctorwho]

Ik ben een voorstander van euthanasie en vindt het ergerlijk dat er momenteel politicie op religieuze gronden bezwarenheir tegen aanvoeren. Onlang hoorde ik een interview hierover met een meneer van het CDA. Allerlei best redelijke argumenten werden aangevoerd totdat hij zijn betoog besloot met iets in de trand van: lijden hoort ook bij het leven en het is niet aan ons daar bezijdens hulpeverlening (pijnstillening, palliatieve sedatie) in, in te grijpen door actieve levensbeeindiging.
Prima dat deze meneer dat vindt, maar ik vind als atheist dat iemand niet het recht heeft op grond van geloofsovertuiging voor mij hierin te beslissen. Leven en laten niet leven zou ik willen zeggen. Natuurlijk moet er wel zorgvuldig met deze kwestie om worden gegaan maar momenteel kopen mensen als er de kracht nog voor hebben een enkeltje mexico om daar een portie Nembutal een middel dat wordt gebruikt om dieren te laten inslapen aan te schaffen. Nembutal sombrero op en eeuwige siesta.