debat over euthanasie bij psychisch lijden

[Think]

Op 29 mei organiseert het Humanistisch Verbond een debat over euthanasie bij psychisch ondraaglijk lijden. Ik wil dit debat graag ook hier en bij onze christelijke buren voeren, vandaar dat dit een dubbelpost is samen met een post in een reeds bestaand topic op Credible, Ik hoor graag jullie meningen over de volgende issue:

Als mensen ondraaglijk lijden en ongeneeslijk ziek zijn in lichamelijke zin, dan bestaat er in Nederland de mogelijkheid van euthanasie, gekozen, legaal, uitgevoerd door een arts, een zachte dood.

Als mensen psychisch ondraaglijk lijden en het blijkt ongeneeslijk: ondanks hulp van SPV-er(s) en psychiater(s), ondanks pillen, opnames, niet te vergeten hun eigen inspanningen, lotgenotencontacten: dus als alles geprobeerd is en het leven blijft een ondraaglijke last (of het nu komt door depressies, psychoses, post-trauma-ervaringen of wat dan ook wat het leven ondraaglijk maakt) dan is er voor hen geen legale uitweg.

"Elk jaar vragen ruim 300 patiënten met een chronisch psychiatrische aandoening hun psychiater tevergeefs om stervenshulp. Het gevolg is dat zij veroordeeld zijn tot een eenzame en vaak gewelddadige dood. Een dergelijke dood is niet alleen mensonwaardig voor de overledene, maar brengt daarnaast voor de nabestaanden een ernstig lijden met zich mee", schrijft het Humanistisch Verbond en dit onderschrijf ik.

Het Humanistisch Verbond organiseert hierover op 29 mei in Den Haag een debat onder de titel "Mag ik dood?".

Ik vind dat deze hartekreet serieus genomen moet worden. Natuurlijk moet je als naasten, als hulpverlener, als overheid, mensen proberen te helpen alles eraan te doen het lijden te keren. Maar zoals ik hierboven schreef, als alles geprobeerd is en niets helpt: het psychisch lijden is ondraaglijk èn ongeneeslijk (en dat bestáát, helaas) dan rest zulke mensen niets anders dan een sprong voor de trein of een andere gewelddadige dood.

Mensen die lichamelijk ondraaglijk lijden en ongeneeslijk ziek zijn, hebben recht op een legale zachte dood. Ik wil dat recht ook voor mensen met psychisch lijden.

[Samante]

Ik vind dat deze hartekreet serieus genomen moet worden. Natuurlijk moet je als naasten, als hulpverlener, als overheid, mensen proberen te helpen alles eraan te doen het lijden te keren. Maar zoals ik hierboven schreef, als alles geprobeerd is en niets helpt: het psychisch lijden is ondraaglijk èn ongeneeslijk (en dat bestáát, helaas) dan rest zulke mensen niets anders dan een sprong voor de trein of een andere gewelddadige dood.

Mensen die lichamelijk ondraaglijk lijden en ongeneeslijk ziek zijn, hebben recht op een legale zachte dood. Ik wil dat recht ook voor mensen met psychisch lijden.

Ik wil het recht op euthanasie zelfs nog verder uitgebreid.
Niet slechts in gevallen van lichamelijk of psychisch lijden, maar ook in gevallen dat mensen weloverwogen hun leven willen afronden. Bijvoorbeeld in het geval zij op hogere leeftijd het besluit nemen dat 'het mooi en welletjes is geweest'.

[Kochimodo]

Ik vind dat deze hartekreet serieus genomen moet worden. Natuurlijk moet je als naasten, als hulpverlener, als overheid, mensen proberen te helpen alles eraan te doen het lijden te keren. Maar zoals ik hierboven schreef, als alles geprobeerd is en niets helpt: het psychisch lijden is ondraaglijk èn ongeneeslijk (en dat bestáát, helaas) dan rest zulke mensen niets anders dan een sprong voor de trein of een andere gewelddadige dood.

Mensen die lichamelijk ondraaglijk lijden en ongeneeslijk ziek zijn, hebben recht op een legale zachte dood. Ik wil dat recht ook voor mensen met psychisch lijden.

Eens!

[Rereformed]

Ik wil het recht op euthanasie zelfs nog verder uitgebreid.
Niet slechts in gevallen van lichamelijk of psychisch lijden, maar ook in gevallen dat mensen weloverwogen hun leven willen afronden. Bijvoorbeeld in het geval zij op hogere leeftijd het besluit nemen dat 'het mooi en welletjes is geweest'.

Precies mijn idee. En ik wil het recht op euthanasie zelfs nog verder uitgebreid: het moet mogelijk zijn in de gehele EU, niet alleen in Nederland.

[fbs33]

Waar tegenop gebokst moet worden zijn 'figuren' uit de gelovige hoek die veronderstellen dat het leven een doel moet hebben!
Dat bij gebrek aan de eigen inbreng v.d. gelovige op een schepper wordt afgeschoven die de 'zin' van het e.e.a. wél kent die de gelovige niet kent.
Dáár mag dus niét door de mens ingegrepen worden door van dat 'gehele' leven een stuk(je) af te knabbelen dmv. zelfmoord of euthanasie omdat in dat stuk(je) het lijden verborgen zit waar die 'schepper' óók een bedoeling mee zou hebben door te doen lijden van die mens!
Het is de achterliggende reden voor de betutteling van mensen die op andere gronden dan de bovenstaande, hun eigen afweging maken bij hun besluit om te verzoeken de geloofsethiek te doorbreken en euthanasie toe te passen.
Zonder verder in te gaan op de psychische onevenwichtigheid van de (gelovige) betuttelaars sta ik dus vierkant achter de verruiming van de mogelijkheden tot euthanasie waar Think achter staat! (en nog wel een stuk verder óók [ terzijde!])

[Marinus]

Niemand, maar dan ook niemand heeft het recht om mij te dwingen om door te leven als ik dat niet meer zie zitten. Behalve ikzelf natuurlijk. Maar goed zelfgekozen euthanasie/zelfmoord door wilsbekwamen zou uberhaupt geen issue moeten zijn. Dat bepaalde reli's bang zijn voor een hellend vlak situatie is typisch een gevalletje van "zoals de waard is vertrouwd hij zijn gasten" denk ik. Zie de uit de hand gelopen "euthanasieprogramma's" op heksen en indianen bijv.

[appelfflap]

Maar goed zelfgekozen euthanasie/zelfmoord door wilsbekwamen zou uberhaupt geen issue moeten zijn.

Hoe zit het nu met die 18jarige en zijn eerste liefdesverdriet + daaruitvloeiende tijdelijke depressie? dit is psychisch lijden en voelt aan als ondraaglijk
gaan we aan deze mensen zomaar en zonder meer een zelfmoordpil beschikbaar stellen omdat hij de breuk niet kan verwerken?
en wat te doen met manische gevallen? de ene dag zijn ze overgelukkig en de volgende willen ze dood.
ik weet het zelf niet. in theorie ben ik het eens maar hoe het in de praktijk brengen?

Als oudjes beslissen er een einde aan te breien omdat ze vinden dat hun tijd gekomen is dan moetj e hen die mogelijkheie geven. mits de controle dat kinderen geen druk zetten mbt erfenis of omdat ze vd last af willen.

[Marinus]

Maar goed zelfgekozen euthanasie/zelfmoord door wilsbekwamen zou uberhaupt geen issue moeten zijn.

Hoe zit het nu met die 18jarige en zijn eerste liefdesverdriet + daaruitvloeiende tijdelijke depressie? dit is psychisch lijden en voelt aan als ondraaglijk
gaan we aan deze mensen zomaar en zonder meer een zelfmoordpil beschikbaar stellen omdat hij de breuk niet kan verwerken?
en wat te doen met manische gevallen? de ene dag zijn ze overgelukkig en de volgende willen ze dood.
ik weet het zelf niet. in theorie ben ik het eens maar hoe het in de praktijk brengen?

.

Wat snap je precies niet aan de term wilsbekwaam?

[Rereformed]

Maar goed zelfgekozen euthanasie/zelfmoord door wilsbekwamen zou uberhaupt geen issue moeten zijn.

Hoe zit het nu met die 18jarige en zijn eerste liefdesverdriet + daaruitvloeiende tijdelijke depressie? dit is psychisch lijden en voelt aan als ondraaglijk
gaan we aan deze mensen zomaar en zonder meer een zelfmoordpil beschikbaar stellen omdat hij de breuk niet kan verwerken?

Ik kan het me overigens goed herinneren dat ik toen dood wilde; en ik was nog maar 16 jaar...
En toen ik 17 was overkwam het me weer en wilde ik alweer dood...

Je zou een leeftijdsgrens kunnen instellen, net als voor alcohol en gebruik van vuurwapens.

en wat te doen met manische gevallen? de ene dag zijn ze overgelukkig en de volgende willen ze dood.
ik weet het zelf niet. in theorie ben ik het eens maar hoe het in de praktijk brengen?

Het probleem vervalt door er een procedure van te maken, bepaalde voorwaarden zoals herhaaldelijk uitspreken van wens, waartussen een bepaald tijdsbestek, net zoiets als voor scheiding.

[fbs33]

Er bestaat geen god, Marinus!
Er liggen slechts 'vragen' op het pad v.d. bewuste diersoort 'mens' (waarvan er inmiddels na vele milennia een stuk of wat van ingevuld zijn dóór die mens)
De ONingevulde vragen branden op de instincten van die mens omdat hij zijn 'positie' in het geheel wil kennen, om van dááruit adequaat te kunnen handelen!
Bij velen brandde die 'vragen' zodanig dat er een soort imaginair asbestvloertje (naam=god) aangelegd moest worden om de boel niet door te laten branden bij hen.
Zij zouden knettergek worden als ze hun endorfinespuit niet zouden krijgen die de indoctrinatie hen verschaft.
Een indoctrinatie met daarin de stelregel: Wat het imaginaire asbestvloertje U gegeven heeft zal door de mens niet beeindigd worden, haha.
Moeilijk te verteren voor de werkelijk bewuste mens die geen imaginair asbestvloertje van node heeft omdat de 'oningevulde vragen' keurig in zijn, door Rede gevormde privé-kacheltje branden?
M.a.w. Ik val je bij in de gedachte van volledig zelfbeschikkingsrecht over eigen leven als dat weloverwogen in samenhang met je omgeving is beschikt!

[Kitty]

Maar goed zelfgekozen euthanasie/zelfmoord door wilsbekwamen zou uberhaupt geen issue moeten zijn.

Hoe zit het nu met die 18jarige en zijn eerste liefdesverdriet + daaruitvloeiende tijdelijke depressie? dit is psychisch lijden en voelt aan als ondraaglijk
gaan we aan deze mensen zomaar en zonder meer een zelfmoordpil beschikbaar stellen omdat hij de breuk niet kan verwerken?
en wat te doen met manische gevallen? de ene dag zijn ze overgelukkig en de volgende willen ze dood.
ik weet het zelf niet. in theorie ben ik het eens maar hoe het in de praktijk brengen?

.

Wat snap je precies niet aan de term wilsbekwaam?

Marinus, ben je dan totaal wilsbekwaam als je ongelooflijk in een dip zit, dus psychisch lijdt? Heeft wilsbekwaamheid niet juist te maken met helder kunnen denken en goed overwogen een keuze kunnen maken en is dit niet juist bij psychisch lijden, dat dus juist inwerkt op die heldere geest, behoorlijk discutabel?

[Marinus]

Wat snap je precies niet aan de term wilsbekwaam?

Marinus, ben je dan totaal wilsbekwaam als je ongelooflijk in een dip zit, dus psychisch lijdt? Heeft wilsbekwaamheid niet juist te maken met helder kunnen denken en goed overwogen een keuze kunnen maken en is dit niet juist bij psychisch lijden, dat dus juist inwerkt op die heldere geest, behoorlijk discutabel?

[/quote]

Daar heb je helemaal gelijk in, maar dan kun je dus nooit meer euthanasie toepassen. Is iemand die letterlijk gek word van pijn bij terminale kanker nog wilsbekwaam? Het is een gebrekkige term, maar je moet ergens een criterium stellen denk ik. Het blijft gewoon zaak om ieder verzoek tot euthanasie goed te onderzoeken. Ik ben ook niet bepaald voorstander van pillen van Drion bij de sigarettenbalie van de AH.

[fbs33]

Maar goed zelfgekozen euthanasie/zelfmoord door wilsbekwamen zou uberhaupt geen issue moeten zijn.

Hoe zit het nu met die 18jarige en zijn eerste liefdesverdriet + daaruitvloeiende tijdelijke depressie? dit is psychisch lijden en voelt aan als ondraaglijk
gaan we aan deze mensen zomaar en zonder meer een zelfmoordpil beschikbaar stellen omdat hij de breuk niet kan verwerken?
en wat te doen met manische gevallen? de ene dag zijn ze overgelukkig en de volgende willen ze dood.
ik weet het zelf niet. in theorie ben ik het eens maar hoe het in de praktijk brengen?

Als oudjes beslissen er een einde aan te breien omdat ze vinden dat hun tijd gekomen is dan moetj e hen die mogelijkheie geven. mits de controle dat kinderen geen druk zetten mbt erfenis of omdat ze vd last af willen.

Zou je je als ouder dan niet mogen offeren terwille van je kinderen??
En het (na depressie) verder vrolijk doorleven van een 18 jarige kan mogelijk weggestreept worden tegen een 18 jarige die kwijnend en ongelukkig doorleeft tot op hoge leeftijd (binnensmond al diegenen vervloekend die hem tóen van zelfmoord weerhouden hebben uit egoistische motieven, met dit argument!)

[Kitty]

Daar heb je helemaal gelijk in, maar dan kun je dus nooit meer euthanasie toepassen. Is iemand die letterlijk gek word van pijn bij terminale kanker nog wilsbekwaam? Het is een gebrekkige term, maar je moet ergens een criterium stellen denk ik. Het blijft gewoon zaak om ieder verzoek tot euthanasie goed te onderzoeken. Ik ben ook niet bepaald voorstander van pillen van Drion bij de sigarettenbalie van de AH.

Ik ben er dus voor dat heel goed uitgezocht wordt of er echt geen verbetering of kans op herstel mogelijk is in de gegeven situatie, dus geen pil als iemand een periode van geestelijk lijden doormaakt waar nog kans is om hieruit te komen, de kans op zelfmoord in zo'n situatie kun je natuurlijk niet altijd voorkomen, maar dan pleit ik toch voor ander soort hulp dan euthanasie. Want ook bij lichamelijk lijden is euthanasie pas toegestaan als de kans op herstel niet meer mogelijk is, en men dus de zekere dood die volgt op het lijden hiermee bespoedigd.

[fbs33]

Aan Kitty; "Goed uitzoeken" zou prachtig zijn als de achtergronden en omstandigheden van zowel uitzoekers als betroffenen gelijk zouden zijn!
En dat is het niét en daarom altijd een scheve zaak!
Ik als atheist zou de mening van mijn kinderen (als die naar zelfmoord zouden neigen) uiteindelijk respecteren als al mijn ( uit egoistisme?)voortkomende argumenten tegen zo'n zelfmoord worden weersproken of weerlegd.
Knarsetandend van verdriet gedurende de rest van mijn leven over de zelfdoding van een geliefd kind dat ik (uiteindelijk) heb laten gaan.
Hoe zit het met de argumenten voortkomende uit de achtergronden van de beoordelers die uiteindelijk óók allemaal op indoctrinatie van kerk, of andere maatschappelijke omgeving berusten?
Voor wie de dood een schrikbeeld is vanuit nog een lang te leven lijkt?
Gezond en evenwichtig geen enkel ingevoeld begrip kúnnen hebben met de verzoeker die dat duidelijk niet (meer) heeft?
Hij/zij die zonder zonde is gooie de eerste steen! Durf je? Ik niet!