Reclame Hartstichting

[Kitty]

Heel begrijpelijk en goed te volgen wat je hier stelt Samante, maar ook heel subjectief en vooral voor jou geldend.
Als er richtlijnen zouden komen of je iemand wel of niet mag reanimeren omdat het bijvoorbeeld alleen nog met toestemming van het slachtoffer kan, moet je wel beseffen dat door die regel er veel mensen zullen sterven die juist wel heel erg graag gereanimeerd hadden willen worden. Een goede reanimatie hangt namelijk af van de allereerste minuten waarin daarmee begonnen wordt, en elk onderzoekje, hoe kort ook, naar de eventuele toestemming maakt dus de kans op overlijden of hersenschade bij hen die toch heel graag wel liever doorleven vele malen groter.

Je krjigt hier dus nooit een voor ieder bevredigende uitslag uit. Het gaat ten koste van de ene groep óf ten koste van de andere groep. Dan, vind ik, moet je kijken naar de cijfers. Als dan blijkt dat de meeste mensen dmv reanimatie zonder blijvend letsel herstellen, je hiervoor moet gaan. Per individu is dit denk ik nooit goed te regelen.
Ik kan me dan meer voorstellen dat er een regeling zou moeten komen dat wie achteraf tegen zijn zin is gereanimeerd recht zou moeten krijgen op euthanasie. Dan gaat het in ieder geval niet ten koste van mensen die wel graag gered worden, maar overlijden door te laat ingrijpen.

[Samante]

Ik kan me dan meer voorstellen dat er een regeling zou moeten komen dat wie achteraf tegen zijn zin is gereanimeerd recht zou moeten krijgen op euthanasie. Dan gaat het in ieder geval niet ten koste van mensen die wel graag gered worden, maar overlijden door te laat ingrijpen.

Dat is ook eigenlijk waar het mij om te doen is. Dat er een goede euthanasiewetgeving en -praktijk komt en dat euthanasie niet als taboe wordt gezien.

[biajas]

Je gaat toch niet die beslissing bij ambulancebroeders leggen ?

Het zou goed zijn als ambulancebroeders zouden opletten of iemand een SOS-talisman of niet-reanimerenpenning draagt, en vervolgens daarnaar handelen.

Hmm,... een ambulancebroeder ziet een wens op een talisman niet als rechtsgeldige wens en mag hem daarom negeren. Dan moeten we dus eerst de wet aanpassen.

[heeck]

Samante,

Je glijdt in een enkele adem door van "kans op hersenschade" naar allerlei anders. En vooral persoonlijke voorkeur.

Tussenbeide zie ik graag de overgangen zo helder mogelijk. Vandaar een herhaling van twee aspecten:
* Als de kans op zware hersenschade bij re-animatie 80% zou zijn, dan lijkt reanimatie mij uit den boze.
Intensiveren van reanimatie-mogelijkheden zou dan meer ellende gaan geven dan het oploste en dat is een valide overweging. Ik herhaal dus dat zonder cijfermatige onderbouwing slecht kan worden geoordeeld.

* Hersenschade betekent vaak niet alleen maar functieverlies dat regelrecht gelijk kan worden gesteld met andere manieren van verminderde gezondheid.
En dat is vanwege de kansen dat je je niet meer kunt uiten, jezelf kwijt bent als ware je een halve Alzheimer.
Als degene die ergens meer of minder makkelijk mee omgaat zelf onderwerp is van dat functieverlies inclusief de capaciteiten "van ergens mee omgaan", dan vind ik dat duidelijk niet hetzelfde als andere kwalen of ellendes waar die capaciteiten wel in stand blijven.

Roeland

[fbs33]

Maar ik meen dat dit nooit door de arts op god mag worden gestoeld. Het woordje god komt ook niet voor in de Nederlandse artseneed. Deze is namelijk:
Quote:
Ik zweer/beloof dat ik de geneeskunst zo goed als ik kan zal uitoefenen ten dienste van mijn medemens. Ik zal zorgen voor zieken, gezondheid bevorderen en lijden verlichten. Ik stel het belang van de patiënt voorop en eerbiedig zijn opvattingen. Ik zal aan de patiënt geen schade doen. Ik luister en zal hem goed inlichten. Ik zal geheim houden wat mij is toevertrouwd. Ik zal de geneeskundige kennis van mijzelf en anderen bevorderen. Ik erken de grenzen van mijn mogelijkheden. Ik zal mij open en toetsbaar opstellen, en ik ken mijn verantwoordelijkheid voor de samenleving. Ik zal de beschikbaarheid en toegankelijkheid van de gezondheidszorg bevorderen. Ik maak geen misbruik van mijn medisch kennis, ook niet onder druk. Ik zal zo het beroep van arts in ere houden.

Een god die is uitgevonden om als ongrijpbare gezag hebbende, een toetssteen te zijn van de heersende ethiek, en die tussen individuen te handhaven uit zijn naam (god) die zich in een samenleving bevinden ten faveure van die samenleving- - -zit natuurlijk als duizenden jaren van indoctrinatie in de koppen van mensen(en dus van artsen!)
Zélfs wanneer de aanwezige Ratio in sommige mensen doet concluderen dat die god een op instincten=gevoelens van die mens berustende entiteit moet zijn- - - en daarom (als rationeel mens!) kritisch begeleid en op punten verworpen dient te worden!(óók als de eigen gevoelens daarbij knarsetandend door de Ratio terzijde geschoven dienen te worden)

Zó rammelt die artseneed behoorlijk als er enerzijds wordt gesteld:"Ik stel het belang van de patient voorop en eerbiedig zijn opvattingen"!
en
anderzijds:"Ik zal mij open en toetsbaar opstellen, en ik ken mijn verantwoordelijkheden voor de samenleving!"(de wetten v.d. samenleving dus!)
M.a.w. Het individu wordt ondergesneeuwd(inclusief zijn geëerbiedigde opvattingen!!!) t.b.v. datgene wat de samenleving als toetsbare!! mening aan de eventuele arts oplegt! (bij wet!! Met eventuele sancties voor de betreffende arts)

En vraag ik mij daarbij af, "Heeft (in zulke gevallen)een samenleving het morele recht daartoe, als het rationeel/financieel belang van die samenleving juist een andere kant op wijst?" (ik denk daarbij aan de vele miljarden die naar verpleeghuizen gaan (waar dementen hun codicils als WC-papier gebruikt zagen/zien worden, of kasplantjes die zelfs tégen de wil v.d. ouders met kunst en vliegwerk door artsen in leven werden/worden gehouden, enz. enz.)versus degenen die met moeite (door zichzelf allerlei beperkingen op te leggen die hún kwaliteit van leven aantast) de belastingcenten oa dáár voor op moeten hoesten!

In een notendop:
Instincten(gevoelens) versus de Ratio waarbij de instincten keer op keer winnen als het de eigen soort leven betreft(en dan voornamelijk in samenlevingsverbanden), maar rustig opzijgeschoven kunnen worden als het andere, (of individuele) vormen van leven betreft!
Enfin;
Intellectuele eerlijkheid, haha, jaja!

[biajas]

Ik snap echt even niet waar we het hier allemaal over hebben.
Wat maakt het uit of een ziekenhuis of instelling of wat dan ook katholiek of protestants is?
Ziekenhuizen handelen volgens de nederlandse wetgeving en de Beroepscode.
Of je in het lieve vrouwe gasthuiU, het AZM, maakt niet uit. Wanneer iemand om euthanasie vraagt overweegt een arts aan de hand van bepaalde criteria of er al dan niet mee akkoord gegaan mag worden. Zelf werk ik niet in een ziekenhuis, maar in een christelijke instelling.

Er komen gevallen voor dat de discussie met familie, evb-er, orthopedagoog en arts moet worden overwogen of een client al dan niet recht heeft op euthanasie.

Kijk, vooruitstrevend zijn wij weer.
In een ziekenhuis wordt gewoon euthanasie gepleegd indien dit toerijkend is. Staat een arts er niet achter of kan deze het niet aan, is deze volgens de beroepscode VERPLICHT de cliënt aan een collega te overhandigen.

Een ziekenhuis mag een identiteit hebben, volgens de wetgeving heeft de cliënt geheel recht op zelfbeschikking. Een arts beoordeeld iedere cliënt of de aanvraag al dan niet gerechtigd is.

Waar ik mij persoonlijk zorgen over maak, zijn de verpleeghuizen. Zij hebben het beleid dat er GEEN euthanasie gepleegd mag worden. Wanneer je dus in goede gezondheid zaken officieel hebt vastgesteld m.b.t. euthanasie, zal men dat niet uitvoeren.

Martha

[fbs33]

Aan Biajas: Snap je het niet, of wil je het niet snappen?

Een ziekenhuis mag een identiteit hebben, volgens de wetgeving heeft de cliënt geheel recht op zelfbeschikking. Een arts beoordeeld iedere cliënt of de aanvraag al dan niet gerechtigd is.

Zie je botsing tussen twéé zaken niet zoals A)Zelfbeschikking v.d. patient en
B)Ter beoordeling door een arts v.d. gezondheidstoestand v.d. betreffende patient, zodat
Hij ipv. de patient uitmaakt wat gerechtigd is (samen met de wet die omschrijft wanneer wél en wanneer niét!
Wáár blijft dan dat zelfbeschikkingsrecht v.d. patient die op een menswaardige en zachte dood hoopt?
Maar dán gedwongen wordt tot een wandelingetje tussen de rails of een sprong van een hoog gebouw?

Wat maakt het uit of een ziekenhuis of instelling of wat dan ook katholiek of protestants is?

In feite zou het helemaal niets moeten uitmaken want zij zijn gebonden aan die vermaldijde Nederlandse wet (die met heel kleine christelijke steekjes weer wat nauwer is toegenaaid in de laatste 20 jaar)
Onder druk van figuren die oa. uitspraken dat lijden bij het leven hoort (bij sommigen kwam die zgn. 'Zin' óók nog in hun betoog om de hoek kijken, haha)

En dan zitten we midden in de controverse tussen gelovigen en ongelovigen
oftewel een (ijdel) gevoelstandpunt dat het leven een 'zin' moet hebben om het e.o.a. duister doel te dienen dat alleen een god zou kennen,
versus
Het standpunt van een ongelovige (van mij in ieder geval!) dat het leven tezamen met de drang om in leven te blijven over de levensvormen is gekomen en dus ook over de mens.

Dat maakt dat slechts de wil om te bestaan de 'zin' van e.e.a. uitmaakt, waarbij alléén verantwoording afgelegd moet worden aan jezelf als ongelovige (als die 'wil' er mee stopt om te willen?)

In feite verschuift daarmee het e.e.a. naar de vraag,A) "Is het individu er om een maatschappij te dienen"? of, B) "Is de maatschappij er om het individu te dienen"?
Ik zelf ben overtuigd van B (met de restrictie dat ik andere individuen niet benadeel!)

Het is van uit die redenatie dat ik meen me aan de indoctrinatie (van 'A' dus) te mogen onttrekken om van daaruit de wetgeving alsmede die artseneed op zijn merites te onderzoeken en te verwerpen in zijn huidige vorm.

M.a.w. Ik trek precies de andere kant op dan bv. Paus (of Paas, haha)
Maar dié hebben een geconditioneerde meerderheid achter zich, helaas!

[Piet5]

Gezondheidsadvocate Esther Pans is voorstander van het vast leggen van een verklaring met notariële zeggingskracht voor het geval mensen in coma geraken.
Bij een reanimatie wordt er eerst niet naar op zak zijnde verklaringen gezocht.

[fbs33]

Gezondheidsadvocate Esther Pans is voorstander van het vast leggen van een verklaring met notariële zeggingskracht voor het geval mensen in coma geraken.
Bij een reanimatie wordt er eerst niet naar op zak zijnde verklaringen gezocht.

Het zgn. codicil dat naast 'coma' ook dementie (soms) noemt, maar niet de 'zeggingskracht' heeft om die wil v.d. patient ten uitvoer te laten brengen.

Dat er bij reanimatie niet eerst wordt nagezocht of er zo'n verklaring is lijkt mij normaal en logisch.
Daarnaast zou de ambulance-medewerker dan ook nog moeten oordelen over de toekomstige (genezen) staat van het slachtoffer die een reanimatie al dan niet rechtvaardigde.
Een toekomstvoorspeller meesturen?

[Samante]

* Als de kans op zware hersenschade bij re-animatie 80% zou zijn, dan lijkt reanimatie mij uit den boze.
Intensiveren van reanimatie-mogelijkheden zou dan meer ellende gaan geven dan het oploste en dat is een valide overweging. Ik herhaal dus dat zonder cijfermatige onderbouwing slecht kan worden geoordeeld.

De kans dat schade optreedt waardoor verpleeghuisopname plaatsvindt is misschien volgens de hartstichting 'slechts' 10%, volgens mij is die kans berekend op reanimaties die in het ziekenhuis plaatsvinden. Volgens mij krijg je heel andere cijfers bij reanimatie door burgers. Direct ingrijpen in een ziekenhuis is wat anders lijkt mij dan ingrijpen op straat of enig ander openbaar terrein. Er zal een duidelijk verschil zijn tussen de reanimatie door artsen en verpleegkundigen en reanimatie door bijvoorbeeld een groentenboer. Ook zie ik in de instructies (voor zover ik gekeken heb op internet) niet de instructie om het reanimeren te laten bij een hartstilstand die langer duurt dan 4 minuten. Men wordt aangemoedigd zo snel mogelijk te reanimeren, liefst binnen 4 tot 6 minuten, maar er wordt nergens aangemoedigd het reanimeren te laten of te staken bij een hartstilstand die langer duurt dan 4 tot 6 minuten.

* Hersenschade betekent vaak niet alleen maar functieverlies dat regelrecht gelijk kan worden gesteld met andere manieren van verminderde gezondheid.
En dat is vanwege de kansen dat je je niet meer kunt uiten, jezelf kwijt bent als ware je een halve Alzheimer.
Als degene die ergens meer of minder makkelijk mee omgaat zelf onderwerp is van dat functieverlies inclusief de capaciteiten "van ergens mee omgaan", dan vind ik dat duidelijk niet hetzelfde als andere kwalen of ellendes waar die capaciteiten wel in stand blijven.

Hersenschade heeft inderdaad een grotere impact dan alleen functieverlies. Als iemand bijvoorbeeld afatische versprekingen heeft of door afasie niet uit zijn woorden kan komen, wordt dat als rampzalig ervaren en kan iemand zich gevangen voelen. Hersenschade tast het gevoel van menswaardigheid in het bijzonder aan.

[biajas]

Zie je botsing tussen twéé zaken niet zoals A)Zelfbeschikking v.d. patient en
B)Ter beoordeling door een arts v.d. gezondheidstoestand v.d. betreffende patient, zodat
Hij ipv. de patient uitmaakt wat gerechtigd is (samen met de wet die omschrijft wanneer wél en wanneer niét!
Wáár blijft dan dat zelfbeschikkingsrecht v.d. patient die op een menswaardige en zachte dood hoopt?
Maar dán gedwongen wordt tot een wandelingetje tussen de rails of een sprong van een hoog gebouw?

In jouw casus is er geen verschil tussen een algemeen ziekenhuis als het UMCU of het Lieve Vrouwe Gasthuis.
Wanneer een patiënt om euthanasie vraagt, zal er een PROTOCOL in werking worden gesteld. Dit PROTOCOL is gemaakt op basis van wetgeving, vastgesteld door het ministerie.

Wanneer een arts het verzoek van de patiënt inwilligt, doet deze het, omdat de WETGEVING zegt dat het LEGAAL is.

Wanneer een arts besluit dat het niet kan, komt dat omdat er GELDENDE regels zijn die de aanvraag NIET legaliseren!!! Wanneer een arts het wel doet, melding maakt dat men euthanasie heeft gepleegd, zal deze arts ter verantwoording worden geroepen door de OFFICIER van JUSTITIE.

Deze regels gelden niet voor niets.

De regels?
ROTTERDAM. Euthanasie en hup bij zelfdoding blijven na aanvaarding van het wetsvoorstel als misdrijf in het wetboek Van strafrecht opgenomen. Maar de arts wordt ontslagen van strafvervolging als aan een aantal voorwaarden is voldaan.

Zo moet er altijd sprake zijn van een vrijwillig en weloverwogen verzoek van de patiënt en dient deze ondragelijk en uitzichtloos te lijden. Voordat de arts vervolgens euthanasie verricht of hulp bij zelfdoding biedt moet hij eerst nog een tweede, onafhankelijke arts raadplegen. Vervolgens dient hij bij de lijkschouwer het overlijden als een onnatuurlijke dood te melden.

Of de arts voldoende zorgvuldig heeft gehandeld wordt beoordeeld door een van de vijf regionale toetsingscommissies waarin naast een jurist als voorzitter een arts en een ethicus zitting hebben. Bij twijfel over de juiste gang van zaken moet de commissie dit aan het openbaar ministerie melden. Bij de overige gevallen wordt het openbaar ministerie niet betrokken: dat komt daarnaast alleen in actie als het een misdrijf vermoedt of wanneer aangifte wordt gedaan.

Minister Borst (Volksgezondheid) weigert, zoals een deel van de Eerste Kamer gisteren wilde, de artsen te verplichten om bij de rapportage aan de commissie ook het verpleegkundig verslag toe te voegen. "De arts zal dat zeker doen als hij dat nuttig vindt", aldus Borst gisteren. "Voor de rest is het alleen maar extra leeswerk voor de commissie die er overigens in voorkomende gevallen altijd om kan vragen."

Minister Borst en minister Korthals (Justitie) beogen met de nieuwe wet de meldingsbereidheid onder artsen te verhogen. Uit onderzoek blijkt dat op dit moment artsen die euthanasie verrichten of hulp bij zelfdoding bieden maar hooguit veertig procent van de gevallen melden. De laatste jaren daalt het aantal meldingen juist. Borst noch Korthals konden gisteren aangeven waardoor het aantal meldingen daalt. Ze wilden ook niet zeggen met hoeveel het meldingspercentage zou moeten stijgen om op dit punt van een succesvolle wet te kunnen spreken. (NRC 11-04-2001)

Dus wanneer zal een arts besluiten om geen euthanasie te plegen?
Omdat zij werken in een christelijk ziekenhuis?
Hoeveel christelijke artsen werken wel niet in een algemeen ziekenhuis?

Nee!

Waar moet een arts aan voldoen?

I Resultaatgebieden:

1. Het ontmoeten van de ander

Betreft het correct ontvangen en bejegenen van patiënten, het tot stand brengen van een goede communicatie, het instellen van de werkcontacten met medewerkers en collega's en het optreden in sociale en bestuurlijke functies in de maatschappij.

Prestatie- indicatoren:

* De praktijkruimten, wachtkamer, spreekkamer, onderzoekruimte, etc. zijn gemakkelijk toegankelijk, helder, praktisch, functioneel en veilig ingericht, geheel met het oog op het gemakkelijk en snel tot stand brengen van een goed contact.
* Er is voldoende, deugdelijk en laagdrempelig voorlichtingsmateriaal, zowel in de wachtruimte als in de spreekkamer
* Gesprekken verlopen duidelijk en ter zake, afgestemd op de toestand, handicap, sekse, leeftijd en eigen cultuur van de patiënt
* Opstelling, taalgebruik, lichaamstaal tijdens intakegesprekken is onderzoekend en belangstellend, nimmer confronterend, tenzij dit juist geïndiceerd is
* Medewerkers, assistenten en teamgenoten zijn getraind op correcte bejegening
* Contacten met collega's en medewerkers zijn zakelijk en functioneel
* Is, optredend in het openbaar en in sociale en bestuurlijke functies, een waardig vertegenwoordiger van zijn beroep
* Ontwikkelingen in organisatie, huisvesting en beroepsuitoefening worden gestuurd vanuit zakelijke behoeften en wensen van de patiënt

2. Diagnostiek

Betreft het grondig onderzoeken en beoordelen van de situatie van de patiënt

Prestatie- indicatoren:

* Onderzoeken worden methodisch, volledig en met kennis van zaken verricht, beantwoordend aan professionele maatstaven en de stand van de wetenschap
* Gesprekstechniek en onderzoekstechnieken zijn professioneel, gericht op het verkrijgen van voldoende, volledige en juiste informatie
* De patiënt wordt voldoende ruimte geboden om zich over zijn noden en kwalen uit te spreken
* Gedrag, emoties en gevoelens van de patiënt worden zorgvuldig geobserveerd.
* Er wordt zorgvuldig rekening gehouden met aard, sekse, leeftijd, cultuur, omstandigheden, vermogens en toestand van de patiënt bij het uitvoeren van een onderzoek
* De patiënt is voldoende geïnformeerd over doel, aard, omstandigheden bijwerkingen en gevolgen van het onderzoek
* Waar nodig worden andere deskundigen geraadpleegd
* De uit onderzoeken getrokken conclusies zijn correct
* De patiënt wordt over de diagnose helder, duidelijk en zorgzaam geïnformeerd.
* De arts geniet bij patiënten, collega's en instanties een goede reputatie als diagnosticerend arts

3. Therapie

Betreft het instellen van een behandeling, het uitvoeren van medische verrichtingen, de controle op het beloop van het ziekteproces, het toezien op de kwaliteit van aanvullende therapie, verzorging en nazorg

Prestatie- indicatoren:

* Medicamenteuze en gedragstherapeutische behandelingen worden, evenals fysieke medische ingrepen, met kennis van zaken en vaardig verricht, beantwoordend aan professionele maatstaven en de stand van de wetenschap
* Waar nodig wordt nauw samengewerkt met andere ter zake deskundigen.
* Er wordt zorgvuldig rekening gehouden met aard, sekse, leeftijd, cultuur, omstandigheden, vermogens en toestand van de patiënt bij het uitvoeren van de behandeling
* De patiënt is voldoende geïnformeerd over doel, aard, omstandigheden bijwerkingen en gevolgen van de behandeling
* Collega's, paramedici en andere verzorgers van de patiënt zijn geïnformeerd en geïnstrueerd met betrekking tot wat zij kunnen verwachten en wat hen te doen staat
* De resultaten van de ingestelde behandeling of de gepleegde verrichting worden tijdig gecontroleerd
* De patiënt wordt voldoende begeleid bij het noodzakelijke meewerken aan zijn behandeling
* De kwaliteit van aanvullende therapie, verzorging en nazorg wordt gecontroleerd
* Voor de ingestelde behandeling zijn er geen contra-indicaties en bij gepleegde verrichtingen doen zich geen achteraf vermijdbare complicaties voor
* De arts geniet bij patiënten, collega's en instanties een goede reputatie als behandelend arts

4. Het aansturen van anderen.

Betreft het leiding geven aan en coachen van medewerkers en teamgenoten, het coördineren van uitvoering van onderling verdeelde taken, het stipuleren van medisch beleid, het nemen van maatregelen voor kwaliteitsborging

Prestatie- indicatoren:

* Op de praktijk functioneert men als een hecht en gemotiveerd team
* Men heeft onderling een goede verstandhouding
* Ieders taken en rollen zijn duidelijk
* Er zijn heldere richtlijnen voor gedrag en handelen
* Ieder is bevoegd en bekwaam voor zijn taak
* Onderlinge communicatie geeft geen problemen
* Er is voldoende aandacht voor elkaar
* Men vangt elkaar op, springt elkaar gemakkelijk bij
* Er komen vernieuwingsimpulsen van de werkvloer
* Er wordt ruimte gegeven voor na- en bijscholing
* Men ontvangt coaching voor het ontwikkelen en verbeteren van vaardigheden



5. Kennisoverdracht

Betreft het geven van voorlichting en onderwijs aan derden, het publiceren van artikelen, het verstrekken van consulten en adviezen aan collega's en instanties, het beheren en completeren van de vakinformatie voor de eigen praktijk

Prestatie- indicatoren:

* Men is volledig op de hoogte van de geldende professionele maatstaven en de stand van zaken van wetenschap en techniek
* De praktijk beschikt lokaal over adequate vakinformatie en er is een gemakkelijke toegang tot de vakbibliotheken
* Alle relevante vakinformatie is vanuit de werkruimte rechtstreeks beschikbaar
* Positief oordeel van patiënten, collega's, cursisten en studenten over gegeven voorlichting en onderwijs
* Bereikte resultaten van cursisten en studenten
* Aantal, kwaliteit en gewicht van de geplaatste publicaties
* Reputatie als auteur van vakliteratuur
* Positief oordeel van collega's en instanties over gegeven consulten en adviezen.

6. Onderzoek en ontwikkeling

Betreft het verrichten van of meewerken aan toegepast of fundamenteel wetenschappelijk onderzoek, het bijhouden van de vakontwikkelingen, het volgen van verdere studies en het bevorderen van verdere ontwikkelingen in het beroep.

Prestatie- indicatoren:

* Participaties en prestaties in relevante onderzoeken
* Gevolgde na- en bijscholingen en verdere vakstudies
* Relevante wetenschappelijke of technische bijdragen in de verdere ontwikkeling van het beroep
* Nationale of internationale reputatie als onderzoeker of ontwikkelaar

7. Beheer en administratie

Betreft de bedrijfsadministratie , de patiëntengegevens, de bedrijfsplanning , de organisatie, de locale personeelstaken.

* Accountant, fiscus, banken en inspectie hechten hun goedkeuring aan de administratieve bedrijfsvoering
* De patiëntendocumentatie is compleet, toegankelijk, inzichtelijk en voldoet aan alle eisen van archiefbeheer en privacybescherming.
* Er is een organisatieschema, er zijn althans schriftelijke afspraken over bevoegdheden taken en verantwoordelijkheden
* Er wordt jaarlijks een werkplan opgesteld met relevante activiteiten, te bereiken resultaten, meetmomenten en beschikbare budgetten.
* Salariëring, aanstellingen, contract en dienstverband van medewerkers beantwoorden aan de wettelijk gestelde eisen

II Kritieke situaties

De hieronder geschetste condities zijn fataal voor de goede reputatie van een arts. Tegenovergesteld optreden zal wellicht het verkrijgen van een goede reputatie bevorderen:

1. Totaal gebrek aan visie en autonomie: geen duidelijk eigen standpunt, geen persoonlijke kijk op de wereld.
2. Ontrouw aan de medische code en het medisch beroep
3. Gebrek aan respect voor de ander
4. Niet voldoen aan normale financiële en wettelijke verplichtingen
5. Vooraf geld eisen, bijvoorbeeld voor optreden in levensbedreigende situaties.
6. Kennis en methodieken die van wezenlijk belang zijn voor goed herstel, of verbetering van de behandeling en de verzorging, met opzet geheimhouden
7. Onzorgvuldige toepassing van medische kennis, meedoen aan kwakzalverij.
8. Duidelijk te kort schieten in de inzet voor een zieke medemens
9. Medische kennis misbruiken voor het toebrengen van leed en onrecht
10. Niet zorgvuldig ethisch handelen, behandelingen uitvoeren die strijdig zijn met heersende normen en waarden.
11. Onzorgvuldig zijn in het maatschappelijk optreden
12. Handelingen verrichten waartoe men niet bekwaam en bevoegd is
13. Machtsmisbruik tegenover zwakkeren
14. Beroepsgeheim schenden

III Gedragscompetenties

1. Gedragstypen en voorbeelden

* Autonomie

"Zich onafhankelijk gedragen: beslissingen nemen, handelingen verrichten, zonder inmenging van anderen"

* Zich als ter zake deskundige gedragen
* Op eigen verantwoordelijkheid beslissingen nemen die voor hemzelf riskant zijn
* Bij meningsverschillen eigen koers en positie duidelijk maken.
* Niet opzij gaan, wanneer er stevige druk wordt uitgeoefend.
* Eigen ideeën handhaven, waarvan anderen nog overtuigd moeten worden.
* Een zakelijk meningsverschil met klant of superieur niet uit de weg gaan.
* Bij conflicten het geheel overzien en daarnaar te handelen. Niet automatisch partij kiezen.
* Zich niet laten weerhouden om noodzakelijk geachte acties te initiëren of uit te voeren.

* Visie

"Afstand nemen van de dagelijkse praktijk. Beschikken over eigen voorstellingen van de toekomst en op basis daarvan aanzetten geven om strategieën, koersen en werkwijzen te vernieuwen, te veranderen of juist te handhaven. Inbreng leveren voor ontwikkelingen op hoofdlijnen en op lange termijn".

* Komen met heldere ideeën en verwachtingen over toekomstige ontwikkelingen
* Negatieve uitspraken over de huidige of toekomstige stand van zaken relativeren. Praktische correcties aanbrengen die anticiperen op toekomstige mogelijkheden en die positieve ontwikkelingen niet blokkeren.
* Meer het accent leggen op mogelijkheden voor de toekomst, dan op de beperkingen in het heden.
* Wijzen op volstrekt nieuwe problemen en nieuwe situaties die voor anderen nog niet zo duidelijk zijn.
* Weten wat de trends en ontwikkelingen binnen en buiten het eigen vakgebied zijn en beseffen wat beroepsmatig de consequenties zijn.
* Patronen en processen in gebeurtenissen herkennen. Verbanden en vooral ook verschillen zien tussen wat er op dit moment gebeurt en situaties die zich al eerder hebben voorgedaan.
* Plannen afstemmen op veranderingen en vernieuwingen, ook in andere beroepen.
* Zich bezig houden met de beroepscode. Nieuwe interpretaties ontwikkelen.
* Komen met plannen en ideeën met een ‘looptijd’ van enkele jaren.
* Komen met aantrekkelijke en praktische strategieën voor de komende jaren.

* Integriteit

'Zich rechtschapen, eerlijk en onkreukbaar gedragen, overeenkomstig algemeen geldende sociale en professionele normen."
# Respecteert en beschermt de aan hem toevertrouwde persoonlijke informatie.
# Geeft geen andere voorstelling van de werkelijkheid dan op basis van eigen waarneming.
# Rapporteert correct en objectief over de resultaten van diagnoses en behandeling.
# Maakt geen misbruik van macht, voorkennis of van de zwakkere positie van de patiënten of assistenten.
# Vermijdt elk opzettelijk misleidend en manipulerend gedrag dat slechts eigen voordeel dient.
# Eigent zichzelf geen resultaten toe die door anderen behaald zijn.
# Geeft oprechte informatie aan de patiënten over bestaande en mogelijk komende risico's bij onderzoek en behandeling
# Gedraagt zich in elk contact met anderen overeenkomstig geldende maatschappelijke normen.
# Handelt consequent volgens de beroepscode. Wijst afwijkingen af.
# Houdt zich aan de regels van de beroepsvereniging en de organisatie
# Geeft duidelijk aan wanneer een van hem verlangde actie buiten eigen normen of de beroeps-, respectievelijk instellingsnormen valt.
# Houdt aan algemene en professionele gedragsnormen vast, ook wanneer dit nadeel, spanning of conflicten met zich meebrengt.
# Respecteert de persoonlijkheid en de normen en waarden van anderen.
# Geeft oprechte informatie over zijn standpunt met betrekking tot zaken zoals beroepsethiek, veiligheid en milieu.
# Neemt verantwoordelijkheid voor het eigen handelen.
# Meldt gemaakte fouten en neemt uit eigen beweging stappen om schade bij patiënten of collega’s te compenseren en te beperken.

* Gevoelig zijn

'Laten zien dat men zich goed bewust is van wat andere mensen in hun eigen omgeving voelen en wensen, tonen dat men daarmee op passende wijze rekening houdt.'

# Laat merken dat hij andere normen en waarden respecteert.
# Toont begrip voor ethische of morele problemen van anderen.
# Houdt rekening met de instelling en de wensen van studenten.
# Reflecteert, verwoordt gevoelens en behoeften van anderen.
# Ontziet een ander bij een pijnlijk punt in het gesprek.
# Houdt zich bij de kern van de zaak, vermijdt vragen naar persoonlijke omstandigheden die niet van belang zijn.
# Toont waardering en spreekt vertrouwen uit in de patient, de assistenten en de verzorgers
# Toont respect voor de persoonlijkheid en de mogelijkheden van de patiënten
# Richt eigen gedrag naar het gedrag en de emoties van een gesprekspartner.
# Geeft patiënten de ruimte om hun angsten en noden aan de orde te stellen.
# Toont bij weerstand en onbegrip respect voor de persoonlijkheid en begrip voor de gevoelens van de patiënten
# Geeft de patiënten ruimte om zelfstandig beslissingen te nemen en eigen wegen te kiezen, ook wanneer dat afwijkt van eigen visie

* Inzet

'Stellen van hoge eisen aan zichzelf en aan de resultaten die worden geproduceerd. Laten zien niet tevreden te zijn met gemiddelde prestaties. Zichzelf ontwikkelen om kwaliteit te leveren, hoog te presteren, succes te behalen.'
# Werkt hard om hoge prestaties te kunnen leveren.
# Spreekt enthousiast over zijn praktijk zijn vak, zijn patiënten
# Formuleert uitdagende doelen voor zichzelf.
# Streeft zelf naar verantwoordelijkheid en zelfstandigheid en bevordert dit gedrag bij zijn assistenten en patiënten
# Stimuleert eenieder om goede prestaties te leveren.
# Grijpt kansen, creëert mogelijkheden voor verdere ontwikkeling.
# Levert uitstekende prestaties.
# Doet meer dan wordt gevraagd.
# Is gericht op voortdurende, stapsgewijze verbeteringen.
# Stelt zich verantwoordelijk voor kwaliteit van de medische zorg.
# Zet zich in om collega's, assistenten en patiënten te helpen het resultaat te verbeteren.
# Reserveert tijd en energie voor eigen ontwikkeling binnen het vakgebied.

* Samenwerken

"Bijdragen aan een gezamenlijk resultaat, ook als het een onderwerp betreft dat niet onmiddellijk van persoonlijk belang is"´
# Wisselt kennis en technieken uit met collega's
# Levert iets van eigen belangen in om een gezamenlijk resultaat te bereiken.
# Helpt anderen om eigen doelen te bereiken.
# Steunt voorstellen van anderen. Bouwt daarop voort in de richting van een gemeenschappelijk doel.
# Denkt mee en levert bijdragen, terwijl er geen persoonlijk belang bij speelt.
# Zet zich in voor het bereiken van win-win oplossingen.
# Laat merken dat hij inspanningen en hulp van anderen waardeert.
# Biedt zelf hulp aan, helpt daadwerkelijk.
# Onderneemt concrete acties om onderlinge spanningen te verminderen.
# Helpt bij het oplossen van problemen en conflicten.

# Kijken en luisteren

"Tonen belangrijke informatie op te nemen in gesprekssituaties en bij observaties. Reageren op verbale en non-verbale signalen, doorvragen tot de informatie compleet is en de situatie helder."
# Laat mensen uitspreken.
# Houdt voortdurend oogcontact met de gesprekspartners
# Last pauzes in om patiënten de gelegenheid te geven zich volledig te uiten.
# Geeft door gedrag en houding duidelijk blijk van interesse voor hetgeen de patiënt inbrengt.
# Reageert bewust op lichaamstaal en andere kleine signalen met vragen.
# Toetst regelmatig of hij begrepen heeft wat de ander wilde zeggen.
# Geeft in woorden terug wat hij meent te zien en horen, om dit te laten bevestigen door de ander.
# Geeft een heldere samenvatting van wat eerder is gezegd.
# Komt terug op wat er eerder aangeroerd maar nog niet vervolgd.
# Vraagt opheldering of nadere informatie om een vollediger beeld te krijgen.
# Blijft vragen stellen als hij de indruk heeft dat de ander nog niet alles heeft gezegd.

* Trouw

"Zich houden aan de afspraken, aan de stappen, aan de voorwaarden en aan de beoogde resultaten van een proces. Zich richten naar de wensen en bedoelingen van de ander."

* Met enthousiasme praten over de patiënten en het beroep
* Uitkomen voor uw persoonlijke betrokkenheid bij het lot van patiënten, assistenten en collega's
* Collega's, assistenten en patiënten niet afvallen in het bijzijn van anderen.
* Zich richten naar waarden en normen van de patiëntenen.
* Afspraken nakomen, ook al is dat niet in eigen belang.
* Professionele procedures en werkwijzen aanpassen bij bijzondere afspraken met uw patiënt en daar zelf verantwoordelijkheid voor nemen.
* Staan achter beslissingen die voor patiënten, collega's of beroepsgroep nuttig zijn, ook als dat weerstand oplevert.
* Zich inzetten om de doelen van uw patiënt te realiseren, wanneer men zelf andere doelen voorrang zou geven.

* Kwaliteitsbesef

"Zich richten op het tegemoetkomen aan wensen en behoeften van cliënten en consumenten. Een hoge prioriteit toekennen aan afwerking, gebruikersgemak, veiligheid en service. Tevredenheid toetsen bij de cliënten."

* Snel en passend reageren op rechtstreekse vragen om dienst- hulp- en zorgverlening.
* Het belang van de patiënten als uitgangspunt nemen.
* Doorvragen, actief zoeken naar de diepere wensen en behoeften van de patiënten.
* Zich instellen op het afleveren van perfect maatwerk voor de patiënten.
* Zichzelf zien als een schakel in een op kwaliteit georiënteerd proces van dienstverlening, streven naar het leveren van kwaliteit aan anderen in dit proces.
* Een helder beeld geven van het te bereiken resultaat, de kwaliteit ervan, de kosten en de stappen in het proces.
* Reageren op behoeften van collega's, want dat zijn belangrijke cliënten.
* Direct reageren op een klacht, verbeteringen aanbrengen, zorgen voor een leereffect.
* Onafhankelijke toetsingsbronnen zoeken of ontwikkelen.
* Zich steeds overtuigen van de echte wensen en behoeften van de patiënten.
* Bij begin en einde van de hulpverlening, nagaan in hoeverre aan de wensen van de patiënt is voldaan.
* Ruimte geven voor aanpassingen en voor later bijkomende wensen.
* Verantwoordelijkheid voor gemaakte fouten aanvaarden.

* Analyseren

"Verkrijgen en herkennen van belangrijke informatie, verbanden leggen tussen gegevens. Opsporen van mogelijke oorzaken van verschijnselen, zoeken naar ter zake doende gegevens. Het beeld completeren en vastleggen."

* Nagaan of bewerkstelligen dat er condities aanwezig zijn voor het verkrijgen van betrouwbare informatie.
* Vaststellen uit welke fasen de processen van informatieverzameling en behandeling bestaan
* Verband leggen tussen theorie, oorzaken en verschijnselen die zich voordoen.
* Constateren dat informatie onvolledig of onbetrouwbaar is en doorvragen.
* Actief professionele informatiebronnen benutten.
* Op verschillende manieren verkregen informatie toetsen om betrouwbare informatie te verkrijgen.
* Achtergrondinformatie verzamelen over het probleem en over verschillende mogelijke oplossingen.
* Zoeken naar de oorzaken van ontbrekende, onjuiste, vervormde of selectieve informatie.
* Logisch en methodisch vaststellen waarin het probleem zit en wat de oorzaak ervan is.
* Hoofd- en bijzaken duidelijk onderscheiden.
* Exact op het juiste moment met de juiste actie komen.
* Informatie over nieuwe vakontwikkelingen verzamelen en betrekken bij lopende zaken.
* Met voorzorgsmaatregelen anticiperen op complicaties of onverwachte wendingen.

* Een oordeel vormen

"Afwegen van beschikbare informatie en op basis daarvan tot een oordeel komen met in achtneming van de beroepscode en algemeen aanvaarde normen en waarden."

* Concrete informatie vergaren en ordenen. Uitgaan van feiten.
* Risico's, kansen en neveneffecten inschatten.
* Zich een oordeel vormen over de patiënt. In wat voor conditie is hij, wat weet hij, wat begrijpt hij, vertelt hij alles, staat hij open voor communicatie, denkt hij helder, welke risico's is hij geneigd te nemen, welke risico's kan de professional met hem nemen, enzovoorts.
* Verschillende scenario's ontwikkelen, alternatieven beoordelen en beargumenteren.
* Adviezen, meningen, wensen van patiënten, deskundigen, autoriteiten, instanties, et cetera bij de overwegingen betrekken, zonder de kern van de zaak en de eigen verantwoordelijkheid uit het oog te verliezen.
* Relevante aspecten bij het oordeel betrekken. Dus zowel de belangen van en de consequenties voor de patiënten als de kwaliteit en de kosten van de behandeling, de beschikbare middelen, de mogelijkheden of vooruitzichten op langere termijn, de geldende normen en waarden, de beroepscode, de persoonlijke ethiek en uw de verantwoordelijkheid en aansprakelijkheid.
* Tijd nemen voor het goed overdenken van de zaak.
* Gevolgen en consequenties van het oordeel benoemen en die zo mogelijk toegankelijk maken voor beslissingen door belanghebbenden.
* Oordeel of uitspraak onderbouwen, voor- en nadelen benoemen, de mogelijke consequenties en kosten van alternatieven schetsen.
* Een mogelijkheid voor heroverweging bij gewijzigde omstandigheden openen.
* Oordelen baseren op beschikbare informatie, de feiten en geldige redeneringen.

* Discipline

"Zich toegewijd gedragen volgens gevestigde regels, gedragscodes, procedures, protocollen en voorschriften, ook bij tegenvallers en teleurstelling. Bij twijfel aan de juistheid, de toepasbaarheid of de doelmatigheid van regels en voorschriften, bevestiging en onderbouwing zoeken bij de juiste bron."

* Duidelijk de grenzen aangeven van de professionele en persoonlijke mogelijkheden en verantwoordelijkheden.
* Grensoverschrijdende situaties en acties duidelijk signaleren.
* Vragen naar de locale interpretaties van algemene regels en voorschriften.
* Zich strikt houden aan locale regels en voorschriften.
* Vooraf advies of zonodig toestemming vragen voor een afwijking van regels of procedures
* Zichtbaar maken in gedrag, houding en werkomgeving, dat het iemand betreft die ordelijkheid, duidelijkheid en zekerheid hoog in het vaandel heeft



1. Teamrollen

Brononderzoeker:

Netwerken, steeds zoeken naar nieuwe ideeën voor betere hulpverlening.

Specialist:

Bron van gespecialiseerde vakkennis, deskundigheid, technische vaardigheden, professionele standaarden

Bedrijfsman:

Moet woorden in daden omzetten, daadwerkelijke praktische hulp verlenen

Voorzitter:
Moet kunnen optreden als voorzitter in overlegsituaties met andere disciplines en op vakgerichte bijeenkomsten.


2. Persoonlijkheidskenmerken (schalen van 1-10)

Niet lager dan 7 op de schaal voor "sociaal vaardig".

* Deze schaal meet de mate waarin men behoefte heeft aan stimulatie door anderen

Niet lager dan 6+ op de schaal voor "sympathiek".

* Deze schaal meet de mate van vriendelijkheid, respect en vertrouwen voor anderen

Niet lager dan 8 op de schaal voor "werkinstelling":

* Deze schaal meet de mate waarin men hoog wil presteren en integer wil zijn

Niet lager dan 8 op de schaal voor "stabiliteit":

* Deze schaal meet de mate waarin men zich weinig zorgen maakt, optimistisch is en tegenslagen gemakkelijk verwerkt

Niet lager dan 7 op de schaal voor "toegankelijkheid":

* Deze schaal meet de mate waarin zich openstelt voor en wil leren van nieuwe ervaringen.

IV Overige competenties:

De voor de specifieke taak en functie relevante opleidingen, bevoegdheden, registraties, praktijkervaring.

Wat moet een arts doen wanneer hem/ haar aan euthanasie gevraagd wordt?
Een arts moet voordat hij euthanasie pleegt of hulp bij zelfdoding verleent, een tweede arts raadplegen die een onafhankelijk oordeel geeft. Om de zoektocht naar deze 'consulent' te vereenvoudigen, heeft de artsenorganisatie KNMG samen met de Amsterdamse afdeling van de Landelijke Huisartsenvereniging het SCEN-project (Steun en Consultatie bij Euthanasie in Nederland) opgezet. Een groep huisartsen krijgt een driedaagse cursus met onder meer gesprekstrainingen, voorlichting op het gebied van palliatieve zorg (verzachten van lijden) en adviezen over de criteria van 'ondraaglijk' lijden. Inmiddels zijn meer dan 150 artsen opgeleid. De SCEN-artsen hebben zeven keer per jaar een week lang dienst. Inl. Scen-projekt (030) 282 39 11

NRC Webpagina's
23 november 2000

En hoe zorgt een ziekenhuis voor 'de ziel des patiënt?'
Men heeft een predikant, pastor en imam in dienst.

Wie krijgen met deze personen voor geestelijke bijstand te maken?
degenen die aangeven er behoefte aan te hebben!

Vriendelijke groet,
Martha

[fbs33]

Als jij (biajas) schrijft,

In jouw casus is er geen verschil tussen een algemeen ziekenhuis als het UMCU of het Lieve Vrouwe Gasthuis.
Wanneer een patiënt om euthanasie vraagt, zal er een PROTOCOL in werking worden gesteld. Dit PROTOCOL is gemaakt op basis van wetgeving, vastgesteld door het ministerie.

Wanneer een arts het verzoek van de patiënt inwilligt, doet deze het, omdat de WETGEVING zegt dat het LEGAAL is.

Wanneer een arts besluit dat het niet kan, komt dat omdat er GELDENDE regels zijn die de aanvraag NIET legaliseren!!! Wanneer een arts het wel doet, melding maakt dat men euthanasie heeft gepleegd, zal deze arts ter verantwoording worden geroepen door de OFFICIER van JUSTITIE.

Deze regels gelden niet voor niets.

in antwoord op wat ik stel,

Zie je botsing tussen twéé zaken niet zoals A)Zelfbeschikking v.d. patient en
B)Ter beoordeling door een arts v.d. gezondheidstoestand v.d. betreffende patient, zodat
Hij ipv. de patient uitmaakt wat gerechtigd is (samen met de wet die omschrijft wanneer wél en wanneer niét!
Wáár blijft dan dat zelfbeschikkingsrecht v.d. patient die op een menswaardige en zachte dood hoopt?
Maar dán gedwongen wordt tot een wandelingetje tussen de rails of een sprong van een hoog gebouw?

dan praten we faliekant langs elkaar heen!

Jij hebt stelling genomen achter een muur die de wetgeving tégen die individuele vrijheid heeft opgeworpen en redeneert (en handelt) vanuit het dáárin gestelde,
terwijl
ik die wetgeving ter discussie stel, alsmede het gedachtengoed dat daarachter schuilgaat, aanval.

Hetgeen ik doe als ik stel;

Onder druk van figuren die oa. uitspraken dat lijden bij het leven hoort (bij sommigen kwam die zgn. 'Zin' óók nog in hun betoog om de hoek kijken, haha)

En dan zitten we midden in de controverse tussen gelovigen en ongelovigen
oftewel een (ijdel) gevoelstandpunt dat het leven een 'zin' moet hebben om het e.o.a. duister doel te dienen dat alleen een god zou kennen,
versus
Het standpunt van een ongelovige (van mij in ieder geval!) dat het leven tezamen met de drang om in leven te blijven over de levensvormen is gekomen en dus ook over de mens.
en wordt dit redenatiepatroon vervolgt met:
Dat maakt dat slechts de wil om te bestaan de 'zin' van e.e.a. uitmaakt, waarbij alléén verantwoording afgelegd moet worden aan jezelf als ongelovige (als die 'wil' er mee stopt om te willen?)

In een notendop:
Individualiteit als leitmotiv voor mij
versus de wil v.d. samenleving als leitmotiv voor jou (en vele anderen)die aan die individualiteit tornt en beperkingen oplegt (zwaaiend met wetten en protocollen die zij zelf gemaakt hebben [NIET IK=als zelfstandig patient!!])

Mijn Ratio wéét bv. dat een neutrale arts (of wie dan ook) zoals in het protocol genoemd, niet bestaat omdat hij/zij áltijd een rugzak bagage meesleept die daarvan afwijkt.(ten goede of ten kwade!)
Ik weet dat een commissie eveneens die 'eigen bagage' als 'licht' laat schijnen op de argumenten v.d. patient die daarmee zijn 'wil' onderbouwt binnen het raam van (gelegenheids)-wetgeving dat zich zoveel mogelijk tegen de dood verzet! (één verkeerd gekozen woordje in de argumentatie kan tot afwijzing van het verzoek leiden!)
Ik weet tevens dat zo'n protocol niet anders geschreven kan zijn dan in het licht van een wetgeving die door een (gelegenheids)-meerderheid van een samenleving is opgelegd!

Waardoor hij bv. minder individuele vrijheden toestaat dan 20 jaar geleden (door aanscherping, toezicht, sancties etc.)
Maarrr- -het huidige protocol is beter dan géén protocol, maar desondanks geen goed protocol als vele (a.s.)patienten de NS (en zijn passagiers) lastig gaan vallen als een soort nooduitgang!

En om weer naar het topic terug te keren:
Zonder me in percentages te verdiepen!
Als reanimatie in de nood, achteraf een vergissing blijkt te zijn in het licht van codicils etc. etc. dan zou het in mijn ogen wenselijk zijn om alsnog (zonder tussenkomst van artsen/commissies etc) aan die gereanimeerde de eeuwige slaap te gunnen d.m.v. euthanasie als zijnde wilsonbekwaam. (aan de hand van die eerder door hem/haar uitgesproken/geschreven 'wil' )
Aan wilsbekwame gereanimeerden zal uiteraard gevraagd moeten worden of dat inderdaad overeenkomt met zijn wensen op dát moment.

[biajas]

Wanneer je kiest voor euthanasie, dan brengt dat gevolgen met zich mee:
Euthanasie kan slechts plaatsvinden op uitdrukkelijk verzoek van de betrokkene.

Het is belangrijk goed na te gaan of het werkelijk om een verzoek tot euthanasie gaat of om een andere hulpvraag. Als inderdaad de wens tot euthanasie bestaat, moet worden vastgesteld of het verzoek duurzaam is en in vrijheid genomen. Is dit werkelijk wat de patiënt wil? En is de arts bereid het verzoek in dit specifieke geval in te willigen? Vaak hebben de arts en de patiënt tijd nodig om ten aanzien van de euthanasiewens naar elkaar toe te groeien. In veel gevallen is overleg met anderen zinvol; dat geldt zowel voor de patiënt als voor de arts.
Er is dus gen sprake van verzoek --> uitvoering.

Er gaat een proces aan vooraf:
Het proces van besluitvorming zal doorgaans enige tijd in beslag nemen. Hoewel de arts uiteindelijk als enige verantwoordelijk is, is het belangrijk dat hij tot zijn besluit komt na overleg met de direct betrokkenen (verpleegkundigen, verzorgenden, naasten van de patiënt).

Over het uiteindelijke besluit om het verzoek tot euthanasie al dan niet in te willigen, moeten de patiënt, de verpleging en/of verzorging, de afdeling en de familie helder en eenduidig worden geïnformeerd.

Daarna heb je de uitvoering die aan regels dient te voldoen:
Het komt het proces ten goede als er duidelijke afspraken gemaakt worden over de daadwerkelijke uitvoering van de euthanasie.

Er moet in ieder geval worden voldaan aan de zorgvuldigheidseisen. Dit houdt onder meer in dat er een tweede arts (de consulent) geraadpleegd wordt en dat de nodige administratie wordt bijgehouden.

De uitvoering van de euthanasie zelf moet uiteraard zo zorgvuldig mogelijk gebeuren.
Niet alleen moet het toedienen van de euthanatica professioneel gebeuren, er moet ook alle aandacht zijn voor de patiënt en zijn naasten. De rolverdeling tussen arts en verpleging of verzorging moet duidelijk zijn, niet alleen praktisch gezien - wie doet wat op welk moment - , maar ook moreel en juridisch.

Verder heb je als arts ook te doen met familieleden/ nabestaanden, ook voor hen is het een zeer emotioneel proces.
Enerzijds verdienen de familie en naasten en degenen die bij de uitvoering van de euthanasie betrokken waren ruime aandacht. Anderzijds is er aandacht nodig voor de procedurele afwerking, met name het op de hoogte stellen van de gemeentelijk lijkschouwer en het afwerken van de administratie.

Ook al staat een familie erachter, ze gaan er in bepaalde situaties aan kapot.


Waarom wordt er soms niet voor euthanasie gekozen?
Vaak kan goede palliatieve zorg het verzoek tot euthanasie minder urgent maken.
Wanneer een cliënt in de laatste levensfase is, er al volop palliatieve middelen gegeven worden, heeft euthanasie niet echt meer een doel.

Waarom duurt de procedure lang:
Om na te gaan of een verzoek in vrijheid genomen. Het is raadzaam de patiënt hierover - zo mogelijk - onder vier ogen te spreken. Verder heeft een arts naast een mondelinge verklaring, ook een schriftelijke verklaring nodig. De arts moet namelijk na het overlijden aan de schouw-arts melden. De gegevens heeft de arts nodig, want deze heeft de verplichting om zorgvuldig met de gegevens om te gaan.

Wat maakt euthanasie zwaar?
Artsen zijn proffesionals. Ook zijn zij mens. Voor hen is het verlenen van euthanasie ook zwaar. Vooral wanneer het gaat om een patiënt waarmee een arts een vertrouwensrelatie op gebouwd heeft.

Ik begrijp waarom jij euthanasie anders wil zien en ik begrijp jouw motivatie ook wel. Maar je verzoekt wel aan een ander leven om het jouwe te nemen. Dit heeft consequenties.

Kijk, het zal mooi zijn, wanneer Drion op enig eenvoudige wijze verkrijgbaar is. Zelf ben ik daar geen tegenstander van. Maar ik denk dat er wel controle moet blijven voor een dergelijke pil verschaft dient te worden. Want een gezond persoon kan in een tijdelijke depressieve periode in een impulsieve bui het besluit gaan nemen om hieraan te beginnen. Dus ik vind de controle m.b.t. de vrijwillige keuze, daar reken ik ook onder dat de persoon gezond van geest is, een belangrijk iets.

Ik hoop dat het zo duidelijker is, fbs.

Groetjes,
Martha

Bron: Ethicas

[fbs33]

Ik hoop dat het zo duidelijker is, fbs.

Het was, en is volkomen duidelijk wat het gangbare denkpatroon is waar de door jou gestelde zaken op berust.
Het heeft tot die uitvoerige uiteenzettingen geleid die jij je getroost hebt om mij bij te lichten m.b.t. euthanasie etc. (waarvoor mijn hartelijke dank!)

Dat er desondanks verschillen blijven bij de insteek van dit soort onderwerpen, heeft te maken met de manier waarop het specimen 'homo-sapiens' naar zichzelf durft te kijken en zichzelf al denkende probeert te analyseren.
De moed hebben om rationeel voorbij te gaan aan zijn dierlijke instincten (levensdrang-voortplantingsdrang etc.) voorbijgaande aan zijn (egoistische) natuur om het ten koste van wat dan ook te behouden,
versus,
die 'gevoelens' die er in slagen om de Ratio voor dat karretje te spannen (en er zelfs een god voor uitgevonden hebben om die 'gevoelens' te koesteren met een hemel of zichzelf 'De kroon der schepping' te noemen om een zichzelf toegekend recht te krijgen (het staat in de bijbel enz.) al die andere levensvormen te vertrappen/gebruiken ten eigen faveure.
Zelfs een atheist zit zónder een god als excuusTruus vaak instinctief vastgebeiteld in die door de gevoelens gedicteerde doctrines, haha.

Wat je dán krijgt, is een wetgeving die gemaakt is door mensen van jeugdige of middelbare leeftijd die
verstandelijk tot wetgeving moeten komen waar hun gevoelens nee tegen schreeuwen omdat die dood nog zó ver weg ligt dat die hen (als verlangen ernaar! door een ander) onbegrijpelijk voorkomt.

En wordt het een reus van mierenneukerij met als basis die lemen voeten (de gevoelens dus) waar ik impliciet naar verwees (en door jou zo omstandig omschreven)

Een mens kan méér zijn dan alleen maar zijn gevoelens!
Sterker nog; Een mens zou meer moeten zijn als hij niet met milieu en al ten onder wil gaan (al krakelend welke god de juiste zou zijn!!!)

[biajas]

Beste fbs,

Ik denk dat wij elkaar goed begrijpen.
Ik begrijp jouw standpunt en zover ik lees begrijp jij de mijne ook.

Jouw motivatie begrijp ik en respecteer ik ook. Enigszins zegt mijn onderbuik gevoel dat jij helemaal gelijk hebt en dat het ook mogelijk moet zijn. Toch is er een keerpunt. Wat is een arts, en waarom is hij/ zij arts geworden?
Voornamelijk om te genezen, kwaliteit van leven te verbeteren en indien nodig pijnbestrijding.
Wanneer je ineens beslist om euthanasie te vragen, zadel je wel een ander op met jouw keuze.

Ik denk dat dit stukje ethiek ook niet over stoelen of banken geschoven dienen te worden. Echt, ik heb respect voor je mening, maar ik denk niet dat je stan te pé van een ander dient te verwachten dat deze het dan ook zomaar zal uitvoeren.

Groetjes,

Martha