Vrijmetselarij? Inhoud? Vorm?
Geplaatst: 17 jan 2008 09:29
Vrijmetselarij, wat is dat nu precies en wat houd het in?
Dat vroeg ik mij af als eventueel geïnteresseerde en als leek.
Ik heb in boeken gesnuffeld en op websites gekeken.
Vrijmetselarij werd me al gauw duidelijk lijkt niet meer dan een grote verheerlijking van haar geschiedenis en haar grote werken.
Grote namen en grote daden in wat geweest is.
Vrijmetselarij gaat voornamelijk over vrijmetselarij.
In de loop der tijd heb ik een open comparitie meegemaakt in mijn woonplaats.
Dit gaf me een duidelijker beeld van wat het in wezen is.
Mannen of ook vrouwen die met de diepere zaken des levens bezig zijn en zich willen vormen of laten vormen door middel van ritualen en symboliek.
Dit sprak me wel aan.
Van de buitenkant vind ik de vrijmetselarij een duffe en ouderwetse indruk maken.
Steeds maar weer dat benadrukken hoe lang die historie is en het houden bij oppervlakkigheden.. Daar word ik niet echt wijzer van.
Ook het fenomeen van het willen ontrafelen van de vrijmetselarij door alles wat riekt naar journalistiek en dat wat zogenaamd zoekt maar in het echt gewoon er op uit is om alles wat er ontsluierd word in de openbaarheid te brengen vind ik zeer irritant.
Een mysterieschool is een mysterieschool en het werkelijke mysterie vind en ervaart men als men deel neemt aan het gebeuren en wat het werkelijk inhoud.
Dat de buitenwereld dat niet snapt of niet wil snappen begrijp ik enigszins en toch ook weer niet.
Gevoel voor het bewaren van waardevolle geheimen heeft dat wat speurt en ontrafelt dus echt niet.
Maar goed.
Ik vond het bijzonder om op een open dag de loge en de werkplaats te mogen bezoeken.
Dat was voor mij een hele eer.
Het heiligdom van de vrijmetselarij te mogen bekijken en in me op te nemen.
Ook nam ik respectvol deel aan een open rituaal.
Ik mocht eventjes mee maken hoe het kan zijn om zo iets mee te maken al is het als buitenstaander.
Het was voor mij een intieme deelname.
En dat was een klein voorproefje van wat vrijmetselarij misschien wel kan betekenen voor degene die zoekt.
Ik heb iets geproefd van de intimiteit die de loge te bieden heeft.
De intimiteit van mensen die zoeken of vinden en dat delen met de anderen.
De loge leek mij een plek van bezinning en rust en gesprek.
Ik zou zelf het liefst lid worden en gewoon mee doen maar iets houd me nog tegen.
Het is het gevoel dat ik krijg dat ik door het deelnemen verzand en mezelf verlies in een eeuwenoude traditie waar ik van belang ben als zijnde een zandkorreltje in de onmetelijke woestijn van de vrijmetselarij.
De geschiedenis die toch erg belangrijk lijkt te zijn en misschien zelfs overheersend en waar ik eerlijk gezegd voor pas.
Als ik de rijke en lange traditie moet eren om een echte vrijmetselaar te zijn pas ik.
Dat is voor mij het verheerlijken van een vorm.
Een vorm die van mij een vrijmetselaar wil maken en ik weet niet of ik mij kan of wil onderwerpen aan dit traditionele proces.
Ik vraag mij ten zeerste soms af of alles aan de vrijmetselarij niet star is en zijn ritualen en omgangsvormen onderhevig aan onveranderlijkheid.
Vorm om de vorm.
Ik weet het niet.
Er zit een dubbelheid in mijn visie op vrijmetselarij.
Ik voel me er toe aangetrokken en er door afgestoten.
De starheid en de dwingende traditionele vorm stoot me af.
De intimiteit die de loge te bieden heeft trekt me aan.
Wat moet ik nu?
Ik ben er nog niet uit.
( Het bovenstaande door mij geschreven is ook gepubliceerd op het forum van de vrijmetselarij. Ik heb tot op heden nog geen reacties ontvangen. Dus ik dacht misschien zijn hier op dit forum wel mensen die hier over willen babbelen.)
Dat vroeg ik mij af als eventueel geïnteresseerde en als leek.
Ik heb in boeken gesnuffeld en op websites gekeken.
Vrijmetselarij werd me al gauw duidelijk lijkt niet meer dan een grote verheerlijking van haar geschiedenis en haar grote werken.
Grote namen en grote daden in wat geweest is.
Vrijmetselarij gaat voornamelijk over vrijmetselarij.
In de loop der tijd heb ik een open comparitie meegemaakt in mijn woonplaats.
Dit gaf me een duidelijker beeld van wat het in wezen is.
Mannen of ook vrouwen die met de diepere zaken des levens bezig zijn en zich willen vormen of laten vormen door middel van ritualen en symboliek.
Dit sprak me wel aan.
Van de buitenkant vind ik de vrijmetselarij een duffe en ouderwetse indruk maken.
Steeds maar weer dat benadrukken hoe lang die historie is en het houden bij oppervlakkigheden.. Daar word ik niet echt wijzer van.
Ook het fenomeen van het willen ontrafelen van de vrijmetselarij door alles wat riekt naar journalistiek en dat wat zogenaamd zoekt maar in het echt gewoon er op uit is om alles wat er ontsluierd word in de openbaarheid te brengen vind ik zeer irritant.
Een mysterieschool is een mysterieschool en het werkelijke mysterie vind en ervaart men als men deel neemt aan het gebeuren en wat het werkelijk inhoud.
Dat de buitenwereld dat niet snapt of niet wil snappen begrijp ik enigszins en toch ook weer niet.
Gevoel voor het bewaren van waardevolle geheimen heeft dat wat speurt en ontrafelt dus echt niet.
Maar goed.
Ik vond het bijzonder om op een open dag de loge en de werkplaats te mogen bezoeken.
Dat was voor mij een hele eer.
Het heiligdom van de vrijmetselarij te mogen bekijken en in me op te nemen.
Ook nam ik respectvol deel aan een open rituaal.
Ik mocht eventjes mee maken hoe het kan zijn om zo iets mee te maken al is het als buitenstaander.
Het was voor mij een intieme deelname.
En dat was een klein voorproefje van wat vrijmetselarij misschien wel kan betekenen voor degene die zoekt.
Ik heb iets geproefd van de intimiteit die de loge te bieden heeft.
De intimiteit van mensen die zoeken of vinden en dat delen met de anderen.
De loge leek mij een plek van bezinning en rust en gesprek.
Ik zou zelf het liefst lid worden en gewoon mee doen maar iets houd me nog tegen.
Het is het gevoel dat ik krijg dat ik door het deelnemen verzand en mezelf verlies in een eeuwenoude traditie waar ik van belang ben als zijnde een zandkorreltje in de onmetelijke woestijn van de vrijmetselarij.
De geschiedenis die toch erg belangrijk lijkt te zijn en misschien zelfs overheersend en waar ik eerlijk gezegd voor pas.
Als ik de rijke en lange traditie moet eren om een echte vrijmetselaar te zijn pas ik.
Dat is voor mij het verheerlijken van een vorm.
Een vorm die van mij een vrijmetselaar wil maken en ik weet niet of ik mij kan of wil onderwerpen aan dit traditionele proces.
Ik vraag mij ten zeerste soms af of alles aan de vrijmetselarij niet star is en zijn ritualen en omgangsvormen onderhevig aan onveranderlijkheid.
Vorm om de vorm.
Ik weet het niet.
Er zit een dubbelheid in mijn visie op vrijmetselarij.
Ik voel me er toe aangetrokken en er door afgestoten.
De starheid en de dwingende traditionele vorm stoot me af.
De intimiteit die de loge te bieden heeft trekt me aan.
Wat moet ik nu?
Ik ben er nog niet uit.
( Het bovenstaande door mij geschreven is ook gepubliceerd op het forum van de vrijmetselarij. Ik heb tot op heden nog geen reacties ontvangen. Dus ik dacht misschien zijn hier op dit forum wel mensen die hier over willen babbelen.)