Onze normen, waarden en wetten.
Geplaatst: 31 dec 2004 18:00
Naar aanleiding van een opmerking van Devious die ik niet meer terug kan vinden over het feit dat onze normen, waarden en wetten gebaseerd zijn op de Christelijke religie en dat dit eigenlijk anders zou moeten zijn. Ik betwijfel of dat mogelijk is daar deze religie toch in onze maatschappij en ons denken zo beinvloed heeft door de eeuwen heen dat ik denk dat het zo is ingeprent, eengeworden met wie zijn.
Maar ik geef een voorzetje en nodig een ieder uit zijn/haar visie te geven op hoe het dan zou moeten/kunnen.
"Ik ben er in principe voor dat alles mag waaronder niemand lijdt. Dat betekend dat we na moeten denken over wat mag en niet mag."
Aldus Prof. Andries van Dantzig, emeritus-hoogleraar psychotherapie aan de Universiteit van Amsterdam in dagblad Trouw, die op 10 december jl. de Clara Meijer-Wichmann Penning ontving voor zijn verdiensten in de strijd tegen kindermishandeling.
Is zijn stelling geschikt als grond voor wetgeving? Voor het bepalen van normen en waarden?
Het eerste struikelblok lijkt mij hoe te bepalen waaronder iemand lijd want waar de ene geen enkele moeite mee heeft vind de ander dat hem/haar groot onrecht word aangedaan. Als dus de basis is dat niemand lijd wie bepaald dan wat wel of niet mag. Als ik iets niet mag doen omdat dan een ander lijd maar het nalaten betekend dat ik lijd dan.........
Hioe bepaal je de grens of kan dat helemaal niet behalve in een aantal specdifieke situaties?
Hoe zou je onze normen, waarden en wetten een andere grond kunnen geven?
Groet Enigma
Maar ik geef een voorzetje en nodig een ieder uit zijn/haar visie te geven op hoe het dan zou moeten/kunnen.
"Ik ben er in principe voor dat alles mag waaronder niemand lijdt. Dat betekend dat we na moeten denken over wat mag en niet mag."
Aldus Prof. Andries van Dantzig, emeritus-hoogleraar psychotherapie aan de Universiteit van Amsterdam in dagblad Trouw, die op 10 december jl. de Clara Meijer-Wichmann Penning ontving voor zijn verdiensten in de strijd tegen kindermishandeling.
Is zijn stelling geschikt als grond voor wetgeving? Voor het bepalen van normen en waarden?
Het eerste struikelblok lijkt mij hoe te bepalen waaronder iemand lijd want waar de ene geen enkele moeite mee heeft vind de ander dat hem/haar groot onrecht word aangedaan. Als dus de basis is dat niemand lijd wie bepaald dan wat wel of niet mag. Als ik iets niet mag doen omdat dan een ander lijd maar het nalaten betekend dat ik lijd dan.........
Hioe bepaal je de grens of kan dat helemaal niet behalve in een aantal specdifieke situaties?
Hoe zou je onze normen, waarden en wetten een andere grond kunnen geven?
Groet Enigma