Denk door: indien de 'God als kerstman' volledig wegvalt, dan houdt de fusie tussen 'God' en het abstracte filosofische denken eenvoudig automatisch op. De filosoof blijft dan eenvoudig met 'abstracte dimensie', 'het absolute', 'de onbenoembare oorsprong', 'de zin van het leven', en andere mooie taalvondsten staan. Hij zal díe termen dan moeten gebruiken, en mag er niet meer het woord God voor gebruiken, dat zou gekheid op een stokje zijn. Zelfs de termen met een hoofdletter schrijven is misleidend.Theoloog schreef:Maar de monotheistische godsdiensten hebben die antropomorfe voorstellingen gefuseerd met filosofische, Abstracte Godsconcepties. Dat maakt het ook zo moeilijk ze vast te prikken. Als je ze onderuit wilt halen springen ze - zonder dat zelf meer dan vaag te beseffen - over op de andere boomstam.
De kerstmankritiek of kabouterkritiek gaat niet op voor die Abstracte dimensie van God: God als het Absolute; als de metafysische Ondergrond van het bestaan, de tanscendente Oorsprong van het al; de zin van het leven.
Nee, zonder God de kerstman waar we van alles over weten moet het uit zijn met dat geprojecteer. Of men moet eerlijk genoeg zijn en het beestje bij zijn eigenlijke naam durven noemen: het is gefantaseer.Je kunt menselijke gevoelens van verwondering, rechtvaardigheid, zinbeleving etc. op het scherm van de eeuwigheid projecteren. En dat is dan ook precies wat de religies doen.
We hebben eenvoudig enkel de termen rechtvaardigheid, verwondering, zinbeleving en andere menselijke gevoelens die bevredigd willen worden.
Apofatische theologie staat gelijk aan God naar de limbo verwijzen.Dat klopt. En dat hebben filosofisch angehauchte theologen ook zo gezegd. Dat je God slechts negatief kunt omschrijven. Ook in de islam als we Fouad Laroui mogen geloven: de Moetazilieten. Dat neemt echter niet weg dat mensen als ze de werkelijkheid opnemen ervaren dat er meer is tussen hemel en aarde, en de behoefte hebben daar woorden aan te geven.Wat voor ons een blank is daar kunnen we geen woord over zeggen. Het woord God valt dan dus ook weg. Indien God dus iets is wat met geen enkel woord, met geen enkele beschrijving, omschrijving, invulling, betekenis kan uitgelegd worden is het letterlijk onzinnig er het woord God of goden voor te gebruiken.
Je houdt dus inderdaad enkel menselijke gevoelens over die willen fantaseren. En wanneer ze daarbij weer het woordje God gebruiken hebben ze enkel weer een gefantaseerde kabouter/kerstman. Voor een voorbeeld: zie deadline's commentaar:
Het leuke van zo'n commentaar is dat de persoon die bereid is iets niet uit te sluiten met een kabouter aankomt (hij noemt het "goddelijk wezen"), maar zijn eigen geloof tezelfdertijd in het hemd zet door er aanhalingstekens omheen te zetten (als teken dat het niet echt een goddelijk wezen kan zijn en het geloof dus ongegrond is). Het woord 'God' verwijst dus altijd naar een kaboutervoorstelling oftewel iets wat niet waar is en sterk atheïsme -er is geen-God- is de enige optie die overblijft.Deadline schreef:Ik heb gekozen voor zwakke atheïst omdat ik ervan overtuigd ben dat de boekgoden, de visioengoden of welke god dan ook waarin ooit geloofd is, niet bestaan. Ik sluit echter niet helemaal uit dat er bepaalde "goddelijke wezens" kunnen bestaan.