The Prophet schreef:Brent schreef:Ik heb het onderzocht en ben tot de slotsom gekomen dat de materie niet veel meer is dan een product van mijn zintuigen, een knappe zinsbegoogeling dus.
Waar komen je zintuigen dan vandaan en waar bestaan ze uit?
Ik heb mij verkeerd uitgedrukt. De materie is niet veel meer dan een product van mijn bewustzijn, dat de illusie van materie maakt met behulp van prikkels die via de zintuigen in ons bewustzijn worden teweeg gebracht.
Je kunt het absolute bestaan van iets niet bewijzen door het presenteren van de reflecties ervan (licht, geluid, tastsensaties). Uit praktische overwegingen doen we alsof dit wel kan, omdat het ons welbevinden bevordert om die illusie als werkelijkheid aan te nemen. Maar vanuit je eigen waarneming gezien is er geen fundamenteel verschil tussen de wereld die je 's nachts in je dromen meemaakt en de wereld die je dagelijks samenstelt met behulp van de zintuigelijke prikkels die je binnenkrijgt. De dagelijkse "werkelijkheid" kan net zo goed een gerafineerde collectieve zinsbegoogeling zijn en is dat volgens mij ook.
Ik vind niet dat je die materiele wereld moet negeren of verwaarlozen omdat je dan je eigen bestaan en dat van de samenleving op het spel zet, maar materie als absolute kern van alles, nee, daar geloof ik niet in. Het bewustzijn is voor mij fundamenteler dan de materie (die overigens op atomair niveau grotendeels uit lege ruimte schijnt te bestaan).
De wereld en de materie [inclusief de zintuigen dus] bestaan wel, maar hun bestaan is slechts een relatieve werkelijkheid die een afgeleide is van het bewustzijn en niet de basis van het bewustzijn.
Religieuze mensen spelen vals, want zij poneren een God
naast de materiele werkelijkheid en dichten die God vervolgens allerlei bovennatuurlijke kwaliteiten toe. Ik zeg dat God de absolute werkelijkheid is, waarin de meer beperkte werkelijkheden als het ware drijven zoals ijsbergen in de oceaan. De illusie van het bestaan van materie, licht, geluid, etc. is het gevolg van een soort verkramping, van niet het totaal van de werkelijkheid kunnen ervaren. Gevangen (tijdelijk) in de ijsberg of de kosmische droom dus.
Je kunt idd argumenteren dat ook het bewustzijn niet werkelijk bestaat en dat is dan ook zoals een deel van de boeddhisten het verwoorden (ze noemen het liever "leegte" of "niets"). Dat de mensen die dit wereldbeeld aanhangen gelijk hebben, kun je zien aan de overtredingen van de (schijnbaar vastliggende) natuurwetten die zij zich kunnen veroorloven als zij hun bewustzijn verder ontwikkeld hebben. Het is "Mind over matter" en niet andersom.