Behemoth
Moderator: Moderators
- Sebastiaan
- Bevlogen
- Berichten: 1591
- Lid geworden op: 27 nov 2005 14:07
Toen ik klein was is mij ooit eens verteld dat Leviathan een tirannosaurus was, en Behemoth, een brontosaurus
. Noach had ze ook mee op de ark, of eieren. En Erich von Däniken dacht volgens mij dat het monsters van andere planeten waren.
Sommige bijbelvertalers hebben er 'krokodil' en 'nijlpaard' van gemaakt. Wat ze werkelijk betekenen is niet bekend denk ik. Het zijn verzinsels uit een primitieve cultuur uit het bronzen tijdperk.
Grtz..
Sommige bijbelvertalers hebben er 'krokodil' en 'nijlpaard' van gemaakt. Wat ze werkelijk betekenen is niet bekend denk ik. Het zijn verzinsels uit een primitieve cultuur uit het bronzen tijdperk.
Grtz..
'Bij een discussie die de redelijkheid zoekt heeft hij die het onderspit delft groter voordeel, voor zover hij er iets van opgestoken heeft.’ Epicurus (341-271vc)
-
Theoloog
Om te begrijpen wat de Behemoth is, moet je eerst begrijpen wat de plaats van de Behemoth is in het boek Job.
Het boek Job bestaat uit een ringvertelling met daarbinnen een aantal monologen van Job, diens vrienden en God. De ontwikkeling van die monologen is als volgt: Job beklaagt zich, zijn vrienden raden hem zich te schikken in zijn lot (misschien zal God medelijden met hem hebben en hem herstellen) en Job – tegen de conventies van zijn tijd in – verweert zich: hij houdt vol niets verkeerds te hebben gedaan. De vrienden raken meer en meer geïrriteerd. Job moet ergens iets fout hebben gedaan, redeneren zij, want God straft niet zonder reden.
Job wordt hierdoor meer en meer tot de conclusie gedreven dat God onrechtvaardig handelt met de mensen.
“Het komt allemaal op hetzelfde neer; daarom zeg ik:
Hij verdelgt de onschuldige met de schuldige
Wanneer Zijn gesel plotseling doodt, spot Hij met de vertwijfeling van de onschuldigen.
De aarde is in de macht van de goddeloze gegeven
en het aangezicht van de rechters versluiert Hij
als Hij het is niet die dat doet, wie dan wel?” (Job 9:22-24)
“Uit de stad stijgt het gekerm van stervenden op
en roept de ziel van de gewonden om hulp,
doch God slaat geen acht op hun gebed.” (Job 24:12)
In zijn woorden maakt Job het werk van de schepping ongedaan. Zijn geboortedag omschrijft hij als duisternis, Job 3:3-7.
“De dag verga, waarop ik geboren werd;
de nacht, die zeide: Een jongske is ontvangen (vgl. Gen. 1:5)
Die dag zij duisternis (vgl. “Er zij licht” Gen. 1:3)
God in de hoge vrage niet naar hem
Geen lichtglans bestrale hem.
Mogen donkerheid en diepe duisternis beslag op hem leggen, (vgl. “duisternis lag op de vloed”, Gen. 1:2a)
Moge wolkgevaarte zich over hem legeren, (vgl. “en Gods geest zweefde over de wateren”, Gen 1:2b)
Zonsverduistering hem verschrikken
Zie, die nacht zij onvruchtbaar;
Geen gejubel weerklinke daarin” (vgl. “terwijl de morgensterren tezamen juichten, en al de zonen Gods jubelden”, Job 38:7)
Er is volgens Job geen gerechtigheid in het beleid van God: het is alles chaos en willekeur.
“Vredig staan de tenten der geweldenaars
en veilig zijn zij die God tot toorn prikkelen,
ieder die God naar zijn hand wil zetten.
Maar vraag toch het gedierte, en het zal u onderrichten;
Het gevogelte des hemels en het zal u inlichten.
Of spreek tot de aarde, en zij zal u onderrichten,
En laat de vissen der zee het u vertellen.
Wie onder deze alle weet niet,
Dat de hand des HEREN dit doet?” (Job 12:6-9)
Het is op deze aantijging dat God reageert: dat de schepping in chaos vervallen zou zijn. Bij Behemoth is er waarschijnlijk sprake van een toespeling op de Egyptische mythe van de strijd tussen Horus en Seth, een symbolische strijd tussen ‘orde’ en ‘chaos’.
We weten uit de papyrus Beatty 1 dat het Egyptische verhaal over de strijd tussen Horus en Seth ermee eindigt dat de eerste de laatste spietst met een harpoen en daarna koning wordt. Op de muren van een tempel te Edfu echter is een opschrift gevonden waarin beschreven wordt hoe dit verhaal nagespeeld werd op het meer. Seth werd daarin voorgesteld als een stuk gebak in de vorm van een nijlpaard.
Behemoth is dus waarschijnlijk echt een nijlpaard (en zijn ‘staart’ een eufemisme voor zijn krachtige penis), die de chaotische krachten in de schepping symboliseert. God verweert zich tegen Jobs aanklacht dat het uit de klauwen loopt door te vragen of Job soms de Behemoth kan bedwingen.
“Durft men hem van voren vastgrijpen?
een strik door zijn neus halen?” (Job 40:19)
Deze interpretatie wordt ondersteund doordat de Leviathan, waarover vervolgens sprake is (Job 40:20-28 ), in Psalm 74:14, Jesaja 27:1 (vgl. Job 3:8 en Ps. 104:26) eveneens symbool staat voor de krachten van de chaos. God neemt in het Oude Testament dus de rol over van Horus als degene die de chaosmachten bedwingt en in toom houdt.
De bedoeling hiervan is te onderstrepen dat God, en God alleen, de chaotische krachten van de natuur in bedwang houdt. Het loopt dus niet uit de klauwen. Job moet zich niet verbeelden inzicht te hebben in zaken waar hij met zijn verstand niet bij kan, zoals Gods redenen om de dingen zo te laten lopen als ze lopen.
Bron: T. Mettinger, In Search of God, Philadelphia, Fortress Press, 1988, 195-196.
Het boek Job bestaat uit een ringvertelling met daarbinnen een aantal monologen van Job, diens vrienden en God. De ontwikkeling van die monologen is als volgt: Job beklaagt zich, zijn vrienden raden hem zich te schikken in zijn lot (misschien zal God medelijden met hem hebben en hem herstellen) en Job – tegen de conventies van zijn tijd in – verweert zich: hij houdt vol niets verkeerds te hebben gedaan. De vrienden raken meer en meer geïrriteerd. Job moet ergens iets fout hebben gedaan, redeneren zij, want God straft niet zonder reden.
Job wordt hierdoor meer en meer tot de conclusie gedreven dat God onrechtvaardig handelt met de mensen.
“Het komt allemaal op hetzelfde neer; daarom zeg ik:
Hij verdelgt de onschuldige met de schuldige
Wanneer Zijn gesel plotseling doodt, spot Hij met de vertwijfeling van de onschuldigen.
De aarde is in de macht van de goddeloze gegeven
en het aangezicht van de rechters versluiert Hij
als Hij het is niet die dat doet, wie dan wel?” (Job 9:22-24)
“Uit de stad stijgt het gekerm van stervenden op
en roept de ziel van de gewonden om hulp,
doch God slaat geen acht op hun gebed.” (Job 24:12)
In zijn woorden maakt Job het werk van de schepping ongedaan. Zijn geboortedag omschrijft hij als duisternis, Job 3:3-7.
“De dag verga, waarop ik geboren werd;
de nacht, die zeide: Een jongske is ontvangen (vgl. Gen. 1:5)
Die dag zij duisternis (vgl. “Er zij licht” Gen. 1:3)
God in de hoge vrage niet naar hem
Geen lichtglans bestrale hem.
Mogen donkerheid en diepe duisternis beslag op hem leggen, (vgl. “duisternis lag op de vloed”, Gen. 1:2a)
Moge wolkgevaarte zich over hem legeren, (vgl. “en Gods geest zweefde over de wateren”, Gen 1:2b)
Zonsverduistering hem verschrikken
Zie, die nacht zij onvruchtbaar;
Geen gejubel weerklinke daarin” (vgl. “terwijl de morgensterren tezamen juichten, en al de zonen Gods jubelden”, Job 38:7)
Er is volgens Job geen gerechtigheid in het beleid van God: het is alles chaos en willekeur.
“Vredig staan de tenten der geweldenaars
en veilig zijn zij die God tot toorn prikkelen,
ieder die God naar zijn hand wil zetten.
Maar vraag toch het gedierte, en het zal u onderrichten;
Het gevogelte des hemels en het zal u inlichten.
Of spreek tot de aarde, en zij zal u onderrichten,
En laat de vissen der zee het u vertellen.
Wie onder deze alle weet niet,
Dat de hand des HEREN dit doet?” (Job 12:6-9)
Het is op deze aantijging dat God reageert: dat de schepping in chaos vervallen zou zijn. Bij Behemoth is er waarschijnlijk sprake van een toespeling op de Egyptische mythe van de strijd tussen Horus en Seth, een symbolische strijd tussen ‘orde’ en ‘chaos’.
We weten uit de papyrus Beatty 1 dat het Egyptische verhaal over de strijd tussen Horus en Seth ermee eindigt dat de eerste de laatste spietst met een harpoen en daarna koning wordt. Op de muren van een tempel te Edfu echter is een opschrift gevonden waarin beschreven wordt hoe dit verhaal nagespeeld werd op het meer. Seth werd daarin voorgesteld als een stuk gebak in de vorm van een nijlpaard.
Behemoth is dus waarschijnlijk echt een nijlpaard (en zijn ‘staart’ een eufemisme voor zijn krachtige penis), die de chaotische krachten in de schepping symboliseert. God verweert zich tegen Jobs aanklacht dat het uit de klauwen loopt door te vragen of Job soms de Behemoth kan bedwingen.
“Durft men hem van voren vastgrijpen?
een strik door zijn neus halen?” (Job 40:19)
Deze interpretatie wordt ondersteund doordat de Leviathan, waarover vervolgens sprake is (Job 40:20-28 ), in Psalm 74:14, Jesaja 27:1 (vgl. Job 3:8 en Ps. 104:26) eveneens symbool staat voor de krachten van de chaos. God neemt in het Oude Testament dus de rol over van Horus als degene die de chaosmachten bedwingt en in toom houdt.
De bedoeling hiervan is te onderstrepen dat God, en God alleen, de chaotische krachten van de natuur in bedwang houdt. Het loopt dus niet uit de klauwen. Job moet zich niet verbeelden inzicht te hebben in zaken waar hij met zijn verstand niet bij kan, zoals Gods redenen om de dingen zo te laten lopen als ze lopen.
Bron: T. Mettinger, In Search of God, Philadelphia, Fortress Press, 1988, 195-196.
- The Prophet
- Bevlogen
- Berichten: 2870
- Lid geworden op: 09 mei 2007 14:24
- Contacteer:
Argh, wil je dit forum niet besmeuren met Magic kaartjes. Daar krijg ik vlekjes van.
"De bijbel is net een spoorboekje van de NS, je kan er alle kanten mee op." - Fons Jansen
"Als er bij het dorp waar bergen bergen bergen bergen bergen, Bergen, bergen bergen bergen bergen bergen, bergen bergen bergen bergen bergen.". - Kees Torn
"Als er bij het dorp waar bergen bergen bergen bergen bergen, Bergen, bergen bergen bergen bergen bergen, bergen bergen bergen bergen bergen.". - Kees Torn
