Trees schreef:Ik begrijp het probleem volkomen.
Eerlijk gezegd ben ik blij dat ik hier met alles wat jullie in je hebben door de molen gehaald wordt en tot op het bot kritisch wordt onderzocht.
Ik blijf inderdaad steken op de bewijsvoering. Toch kan ik niet om het 27 jaar geleden ervaren en door mij gedurende 27 jaar lang onderzochte fenomeen van reïncarnatie heen. Ik weiger dan ook om mezelf te verloochenen.
Ik betwijfel ten zeerste of je het volkomen begrijpt. Je zegt tegelijkertijd twee dingen die elkaar uitsluiten:
1) Je geeft toe dat er geen bewijs is.
2) Je ziet je eigen 'ervaring' als bewijs.
2) kan niet juist zijn, omdat je al overtuigd bent dat 1) waar is.
Anders gezegd, indien 1) waar is, en men moet bewijs hebben om iets als een 'feit' te kunnen aanvoeren, dan kan 2) helemaal geen argument zijn.
Jij moet eenvoudig af van het eindeloos herhalen van 'jezelf verloochenen': Je verloochent jezelf helemaal niet door rationeel eerlijk te worden. Je verloochent jezelf juist door niet serieus te nemen dat er bewijsvoering van iets moet zijn om iets tot een feit uit te kunnen roepen. Of anders gezegd: je neemt je eigen 'ervaring' veel te serieus. Je neemt niet serieus in overweging dat je 'ervaring' (ik schrijf het voortdurend tussen aanhalingstekens, aangezien ik me geen enkele voorstelling kan maken van waarop je doelt) eenvoudig een hersenschim van je kan zijn, een gevoel, een wensdroom, een zinsbedrog enz. Wat je nodig hebt is een veel grotere eerlijkheid: er IS helemaal geen bewijs voor reïncarnatie (en een hoop andere zaken die je naar voren hebt gebracht als feiten) en dus ben je oneerlijk door over die zaken te praten
alsof ze feiten zijn, zelfs als je tegen jezelf praat. Je verloochent jezelf dus voortdurend.
Mocht wat ik zeg op waarheid blijken te berusten, dan zal een ieder dat op een zeker moment zelf ervaren. Het is dan absoluut vroeg genoeg om het aan te nemen.
Er zijn een heleboel dingen bewezen die 'we' helemaal niet ervaren. Je hebt het nu wekenlang over
ervaren gehad, je hebt het persoonlijk ervaren vergoddelijkt tot een soort hoogste wijsheid, iets waar alles om draait. Volgens mij zou je er goed aan doen jezelf eens helemaal buiten spel moeten zetten wanneer je wil praten over feiten en waarheid.
Iedereen is overigens volkomen verantwoordelijk voor AL het handelen in woord en daad. Wanneer ik hier onwaarheid vertel, dan krijg ik te maken met de gevolgen die ik dan dus zelf heb veroorzaakt. Als er iets is wat onze evolutie, buiten het karma dan, vertraagt dan is het wel leugen, oneerlijkheid en bedrog. En ik zou daadwerkelijk gek zijn als ik mezelf dat aandoe.
Ik heb dezelfde gedachte tot me door laten dringen en heb daarom afstand moeten doen van vele zaken. Een gedachte die je mooi vindt, daar mag je achter gaan staan, maar probeer het nooit mooier te maken dan het is. Het uitmaken voor 'waarheid', 'feit' werkt juist averechts: het wekt weerstand en tegenkrachten op,
omdat je dan niet eerlijk bent.
Tevens verwacht ik dan dat wanneer ik schrijf dat ik in reïncarnatie geloof, dat hier dan met respect mee wordt omgegaan.
Dit blijft een zeer moeilijke kwestie. Zoals Devious je vertelde is er iemand die in kabouters gelooft. Ik wens hier geen respect voor op te brengen. Volgens mij is zo'n geloof niet gerechtvaardigd. Hetzelfde geldt voor een persoon die mij vertelt over een Ufo-ervaring. Ik weiger te geloven dat het om een Ufo gaat, en zal geen respect opbrengen voor alle waarschuwingen of leringen die hij vanuit deze ervaring op mij probeert over te brengen.
Ik denk op dezelfde manier over hemel, hel, God, Satan, karma, reïncarnatie, eeuwig leven. Ik stem in met Dr. Who die de bal terugkaatst: alle mensen die geloven in dit soort dingen zijn niet intellectueel eerlijk, en hebben geen respect voor gezond menselijk denken.
Zij moeten leren respect op te brengen. Het bijgeloof heeft de voortuitgang van de mensheid bijzonder geschaad en schaadt het nog steeds elke dag.
Als een ieder daarmee akkoord is laten we het wat mij betreft dan ook hierbij en wordt dit onderwerp gesloten.
Ik begrijp dat je zeer moe wordt hiervan, want dezelfde zaken moeten opnieuw en opnieuw en opnieuw gezegd worden. Maar het blijkt steeds dat het nodig is, want je bent niet bereid om heel eerlijk met deze zaak bezig te zijn. Je doet in deze posting weer een ogenschijnlijke tegemoetkoming, maar in werkelijkheid sta je volledig en nog steeds op je oorspronkelijke opstelling. Volgens mij zou het voor jezelf meer nut hebben wanneer dit onderwerp maar eindeloos wordt voortgezet.
Maar misschien wil Sararje daar in ieder geval nog even mee wachten teneinde Socratoteles nog de gelegenheid te geven eventueel het onweerlegbare bewijs voor reïncarnatie te leveren...
Hoe naief kun je zijn? Begreep je dan echt niet dat Socratoteles je een les wil leren en de eerste zal zijn die zal zeggen dat er helemaal geen enkel bewijs voor reïncarnatie is? Snap je dan echt niet humor van intellectuelen?
Blijkbaar is dit dan de reden waarom de mensheid in een bedroevende staat van bijgeloof verkeert. Socratoteles zou een fortuin kunnen verdienen met zijn gave om met alles wat hij zo uit zijn duim kan zuigen en waar hij thuis zich slap om lacht, in alle ernst aan het goedgelovige volk te voeren. Zie in dat hij jou de les van je leven leert.
