uit een reformatorisch verzorgingsboek (dat ik dat ooit aan leerlingen heb geleerd zeg...)
Liefde en seksualiteit
De meest persoonlijke relatie die er is, is de liefdesrelatie.
God ontwierp daarvoor het huwelijk. Een man en een vrouw, verbonden door liefde eensgezindheid en trouw. Een band, die ze door de seksualiteit, zelfs met hun lichaam kunnen beleven. Dat huwelijk maakte God tot een plek, waarin kinderen mogen opgroeien... --> dus geen alleenstaande ouders badbad me, geen homo- of lesbo-paren badbadbad, geen samenwonend stel badbadbad...
Je groeiende seksualiteit is een ontdekkingstocht. Je volgt de veranderingen in de spiegel. Je merkt, dat het een fijn gevoel geeft de geslachtsorganen te strelen. Veel jongens en meisjes gaan zichzelf bevredigen. Als je van zelfbevrediging een gewioonte maakt, ben je verkeerd met seksualiteit bezig. --> too bad, isn't it?
Je went eraan om met jezelf bezig te zijn. Gezonde seksualiteit is op de ander gericht.
Veel mensen maken de seksualiteit los van het huwelijk. Los van de bedoeling van God. Los van liefde, eensgezindheid en trouw. Ze maken seksualiteit tot losse seks, alleen gericht op het genieten met je lichaam.
De lichamelijke ontwikkeling in de puberteit gaat sneller dan de geestelijke en sociale. Op je 15e is je lichaam klaar voor het huwelijk. Maar verder ben je daar nog niet echt aan toe. Veel jongeren beginnen daardoor aan losse seks. Daardoor kunnen liefdesrelaties al vanaf het begin scheefgroeien.
een goed huwelijk staat op 3 poten: sociaal, lichamelijk en geestelijk contact. Gezond met elkaar omgaan als jongeren betekent daarom: veel samen doen, veel samen praten. En jezelf en anderen niet onnodig seksueel prikkelen.
De gevolgen van losse seks zal ik jullie maar besparen...
